29 Maart 2015

Jesus, dink ook aan my!


GKE 29 Mar 2015
Luk. 23:26-43 & Mat. 1:21
Teks Luk. 23:43
Sing:
Sb 5-3v1 & 2
Ps. 51-1 v 8
Sb 5–1 v 2
Ps. 73–1 v 9, 10 & 11

Inleiding
Kruisig Hom! Kruisig Hom! So het die skare nog kort tevore geskreeu tydens Jesus se verhoor. En nou is Hy op pad na Golgota, die kopbeenplek toe. So uitgeput is Hy dat Hy nie in staat is om selfs die dwarsbalk van sy kruis dra nie. ’n Sekere Simon van Serena word gedwing om dit te dra. Hoe eensaam is dit nie? Niemand is bereid om Hom te help nie.

Jesus word gekruisig
’n Groot klomp mense loop agterna om te sien wat gaan gebeur. Onder hulle is daar ook ’n groep vroue wat by voorbaat oor Hom getreur en gehuil het. Jesus se reaksie hieroor is op die oog af vreemd. Hy sê vir die vroue om nie oor Hom te huil nie, maar dat hulle oor hulself moet huil. Wat Hy hiermee bedoel is dat die oordeel van God oppad is daarom moet hulle daaroor bekommerd wees want niemand gaan dit vryspring nie. Jesus verwag nie simpatie nie. Wat Hy verwag is geloof, berou en bekering.

Uiteindelik bereik die stoet Golgota met die skedelagtige voorkoms net buite Jerusalem langs ’n groot pad. Die Romeinse soldate het die regop paal in die grond ingeplant. Nadat hulle Jesus se klere uitgetrek het moes Hy op sy rug met sy arms oopgesper bo-op die dwarsbalk gaan lê sodat hulle Hom daarop kon vasspyker. Daarna is Hy met dwarsbalk en al aan die regop paal opgehys en daarna is die twee balke aan mekaar vasgebind. Laastens is sy voete aan die regop paal vasgespyker. Bokant sy kop is daar ’n bord wat sy sogenaamde misdaad aangedui het: “die Koning van die Jode” in drie tale sodat almal kon verstaan, maar hoeveel het werklik verstaan?

So is daar ook twee misdadigers saam met Hom gekruisig en nou hang Hy tussen hulle, een aan sy linkerkant en een aan sy regterkant. So is die profesie van Jes. 53 en Ps. 22 vervul. Hy is as misdadiger beskou. Die soldate verdeel sy klere onder mekaar, maar loot oor wie sy onderkleed moet kry.

Jesus se reaksie
Jesus se reaksie hierop is nie woede en verbittering nie, maar vergifnis:
“Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!”
Hier demonstreer Jesus sy opdrag, julle moet julle vyande liefhê (Mat 5:44)
“Julle moet julle vyande liefhê en julle moet bid vir dié wat julle vervolg”
maar ten spyte van hierdie liefdesdaad is daar nog steeds mense wat onaangeraak is daardeur. Die raadslede lag Hom uit en spot Hom. Smalend snou hulle Hom toe (vgl. Luk. 23:25):
Laat hy homself red as hy die Christus is wat deur God uitverkies is.
Die soldate neem ook deel aan hierdie gespottery. Selfs een van die misdadigers wat saam met Hom die pyn van die kruis ervaar, doen mee aan die gespottery.

Twee antwoorde op God se genade: negatief of positief:
Negatief
In hierdie misdadiger sien ons die kenmerkende reaksie van mense wat geen berou het oor hul dade nie. Hulle sien nie hul eie foute raak nie, maar die foute van ander mense sien hulle alte maklik raak. Hulle sien nie die erns van hul probleem raak nie. Mense sonder sondebesef mis die genade van God. Dis mense wat God die skuld gee vir hul eie sondige optrede. Dit is nooit hulle skuld wanneer dinge verkeerd loop nie, maar altyd iemand anders se skuld. Dis een van die belangrikste kentekens van ’n geharde sondaar en ons sien dit reeds direk na die sondeval daar in die paradys. Dis nie my skuld, maar altyd iemand anders se skuld. Eva het die slang blameer, Adam het Eva blameer en op die uiteinde het hy God blameer. Dit is wat hierdie misdadiger doen. Hy blameer God.

Positief
Teenoor hierdie misdadiger se optrede is die ander misdadiger. Tot hier toe het hulle dieselfde lot gehad. Beide het ’n lewe van misdaad gekies. Beide ontvang nou die straf waarmee misdaad beloon word, maar op die kruis langs Christus loop hul paaie uitmekaar. Die een kies die ewige dood en die ander kies die ewige lewe. Beide het Jesus se gebed gehoor: (vgl. Luk 23:33)
“Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!”

In hierdie gebed hoor ons die Evangelie, die goeie nuus van verlossing deur Jesus Christus. In dit wat Hy hier bid, vra Hy die Vader: “moet hulle nie straf nie, maar straf my!” Een misdadiger verhard sy hart en die een hoor die Evangelie, die goeie nuus dat daar deur Christus vergifnis van sonde is omdat Hyself die straf daarvoor dra. Die Evangelie van die kruis stel elke mens voor ’n besliste keuse: verharding of bekering. Die kruise aan weerskante van die Christus dui die pad na bo, maar ook die pad na onder.

In die gebed van die tweede misdadiger (Luk. 23:42):
“Jesus, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom.”
hoor ons die onmisbare vereiste vir die gebed van iemand wat Hom voor God verootmoedig. Hy het sy skuld ontdek en besef hoe verlore hy voor die regverdige oordeel van God staan. Hy besef dat hy reeds verlore is, maar hy gryp na die reddingstou van liefde wat Jesus met die gebed van sy eerste kruiswoorde na hom toe uitgegooi het. Hy besef dat Hy in homself niks goed het wat hom kan red nie. Al waarop hy sy hoop kan plaas is God se genade.

Die inhoud van die gebed van verootmoediging is dit wat net ’n mens wat sy eie onvermoë besef kan bid. Hy smeek nie vir ’n plek in die koninkryk nie, want hy besef dat hy geen aanspraak daarop kan maak nie. Al wat hy vra is dat Jesus maar net aan DINK. Hy smeek nie om saligheid of iets spesifiek nie, hy vra net die aandag van Jesus die Koning. Al wat hy vra is maar net ’n krummeltjie van God se genade want hy besef dat hy op niks aanspraak kan maak nie. Hy het alles prys gegee.

Hoe is so ’n eenvoudige, maar diep opregte gebed moontlik? Dit is alleen maar net moontlik wanneer die Heilige Gees ’n mens se hart verbrysel. Dit is wanneer die Gees die eiegeregtigheid en eie belangrikheid, die eie ek in my afbreek. Dit sien ons wanneer hy die ander misdadiger met sy verharde hart bestraf (vgl. Luk. 23:40&41):
“Is jy nie bang vir God nie? Jy ondergaan tog dieselfde straf as hierdie man! In ons geval is dit regverdig, want ons ontvang die verdiende straf vir ons dade. Maar hierdie man het niks verkeerds gedoen nie.”
Daarom durf hy eintlik nie om iets van Jesus te vra nie. Hy smeek maar net “Jesus, dink ook aan my!” God se genade vra nie, ’n hoogdawerende gebed nie. In eenvoud kan ons ook maar net gelowig bid, “Jesus, dink ook aan my!”

In Jesus se antwoord sien ons die grootheid van God se liefde en genade. Jesus kan en wil verlossing gee en daarom antwoord Hy hierdie misdager (vgl. Luk. 23:43):
“Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.”
In plaas van die krummeltjie wat hierdie misdadiger vra, gee Jesus alles, nie net kwytskelding van skuld nie, maar ook die heerlikheid van die Paradys. Om die Paradys te ontvang moet mens eers gelowig by Golgota verbygaan.

In sy antwoord maak Jesus ook die belofte “....... saam met My”. Wanneer Ek gaan, gaan jy ook! Dit is die klimaks van God se genade, naamlik om gemeenskap met God te beleef. God is by my en ek is in sy teenwoordigheid. Dit is ook nie maar net ’n vae belofte nie, nee dit is vas en seker. Jesus sê: “Ek verseker jou, vandag nog sal jy saam met My in die paradys wees.” Nie eers eendag daar ver nie, maar VANDAG nog. Die ewige lewe saam met God begin vandag nog waar ons die heerlike teenwoordigheid van God kan beleef.

Persoonlike boodskap
Die vraag is nou geliefdes: “wat hou die kruiswoorde van Jesus vir my in?” Wanneer ons voor die kruis van Jesus Christus te staan kom, kan ons nie maar net passief daaroor wees nie. Niemand word onaangeraak agtergelaat nie! Die kruis vra van elkeen wat is jou antwoord? Is dit die onverskilligheid van die eerste misdadiger? Ten spyte van die Evangelie wat ek gehoor het, gaan ek hier weg asof niks verander het nie. Ek onthou dalk vir so ’n kort rukkie die mooi preek, maar dit verander niks aan my lewe nie. Ek gaan maar net nog steeds aan en leef my lewe asof God nie bestaan nie. Die eerste misdadiger was so naby aan God, maar tog het Hy vir ewig verlore gegaan! Hy het sy Verlosser gesien en gehoor. Hy is gewaarsku, maar het nie gehoor gegee nie.

Of is my reaksie ook die eenvoudige gebed van die tweede misdadiger? “Jesus, dink ook aan my!” Die belofte op hierdie gebed word egter net vir my ontsluit wanneer ek dit in ware ootmoed bid. Dit tree slegs in werking wanneer ek my eie skuld ontdek en besef hoe verlore ek werklik is wanneer ek voor die regverdige oordeel van God staan. Luister ek na die stem van die Heilige Gees in my lewe? Gryp ek God se genade in geloof aan deur hulpeloos met opregte bekering uit die diepte van my elende te smeek: “Jesus, dink ook aan my!” As dit my reaksie is, dan kan ek met vaste sekerheid weet dat Jesus se antwoord: “Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.” ook vir my bedoel is.

Geliefdes, wat is my reaksie op die kruisboodskap van Jesus Christus? Is ek soos die eerste misdadigers wat ten spyte daarvan dat ek die Evangelie gehoor my hart verhard, of is ek soos die tweede misdadiger wat sy eie skuld ontdek het in die diepe besef van sy verlorenheid bid: “Jesus, dink ook aan my!”
Amen

27 Maart 2015

By die Here is daar weer ’n geleentheid om weer te begin

15 Maart 2015 GKE
Mar 14:26-31 : Petrus se voortvarendheid – Voortvarende oppervlakkige Christene
Teksvers Mar 14:29
Luk. 22:54-62: Petrus se verraad & berou – Die dieptepunt van my sonde en                 ellende.
Teksvers Luk. 22:62
Joh. 21:15-19 Petrus ontvang vergifnis - God se genade
Teksvers Joh. 21:19
Sing        Lofsang:   Ps. 8 v 1 & 4          (OAB)
              Na wet:           Ps. 91 v 1 & 3   (OAB)
              Na gebed  Ps. 86 v 1 & 3        (OAB)
              Tydens Nagmaal Ps. 23 v 3 & Ps. 116 (OAB)
              Slotsang   Ps. 18 v 1 & 2        (OAB)


Inleiding
Die verhaal van Petrus is kenmerkend van ons lewens saam met ons Here. Dit is ’n verhaal van bittere teleurstelling. ’n Verhaal van hartseer. ’n Verhaal van vergifnis. ’n Verhaal van ’n nuwe lewe saam met ons Here.

Voordat hy Jesus ontmoet het was Petrus ’n eenvoudige visserman sonder enige geleerdheid. Sy ontmoeting met Jesus verander sy hele lewe. Hy het ’n nuwe mens met nuwe doelwitte en prioriteite geword. Hy het egter nie ’n volmaakte mens geword nie, maar het nog altyd Simon Petrus gebly.
Simon die seun van Johannes,
Simon die voortvarende een.
Simon die een wat eers gedoen en dan gedink het.
Simon die een wat Jesus in sy uur van nood en benoudheid bitter teleurgestel het
       .

Wanneer ons na die lewe van Petrus kyk dan sien ons, ons eie lewens saam met die Here raak. Alhoewel ons ontmoeting met die Here ’n nuwe mens van ons gemaak het, bly ons nog steeds wie ons is. Die Here verander nie ons persoonlikheid en menswees nie. Hy gebruik dit in sy diens. Ons het nie nou skielik volmaakte mense geword na ons ontmoeting met die Here nie. Wat wel verander is dat ons nou nuwe doelwitte en prioriteite in ons lewens het.

In ons voorgelese gedeeltes hoor ons dat daar drie fases in Petrus se lewe saam met Christus was.
1) Die eerste fase was die tyd van sy voortvarendheid.
    Kom ons noem dit die fase van voortvarende oppervlakkige Christenwees.
2) Die tweede fase is Petrus se verraad & berou.
     Kom ons noem dit die dieptepunt van my sonde en ellende.
3) Die derde fase is waar Petrus vergifnis ontvang.
     Kom ons noem dit God se genade in ons lewens.

Petrus se voortvarendheid – Voortvarende oppervlakkige Christene
Nadat Jesus sy dissipels van sy dood en opstanding vertel hoor ons in Mar 14:29 hoe Petrus ewe selfvoldaan verklaar:
“Al sal hulle ook almal van U afvallig word, ek sal nie.”

Kenmerkend van Christene wat in hierdie fase is, is ’n selfvoldane trotsheid. Dis tipies daai houding van die Fariseër wat saam met die tollenaar gebid het soos ons hoor in Luk 18:11 & 12:
O God, ek dank U dat ek nie soos ander mense is nie: diewe, bedrieërs, egbrekers, en ook nie soos hierdie tollenaar nie. Ek vas twee keer in die week en ek gee ’n tiende van my hele inkomste.’

Dis die Christene wat baie maklik hulle medebroers en susters veroordeel omdat hulle manier van aanbidding nie volgens hulle oordeel korrek is nie.

Hoe maklik beland ons self nie ook daar nie? My lewe is reg, kyk maar self hoe goeie lewe ek ly! As die ander in die gemeente maar net soos ek kon wees soos Petrus verklaar, “al sal hulle ook, ek sal nie!”

’n Christen met so ’n houding en gesindheid is nie baie bruikbaar in God se koninkryk nie en doen selfs die koninkryk skade aan deur mense af te sit met hulle arrogansie en selfvoldaanheid. Die Here waarsku ons ook inderdaad daarteen soos ons hoor in 1 Kor. 10:12:
Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.

Dit is inderdaad wat ook met Petrus gebeur het soos ons in die volgende deel van sy verhaal hoor.

Petrus se verraad & berou – Die dieptepunt van my sonde en ellende

Kan u, uself indink hoe Petrus gevoel het toe hy opkyk en hy kyk in die hartseer oë van Jesus vas? Ons hoor so ietsie daarvan in Luk 22:62:
En Petrus het buitentoe gegaan en bitterlik gehuil.



Dit was nie maar net ’n oppervlakkige berou nie. Dit wat ons so maklik doen wanneer ons met ons sonde gekonfronteer word: ja ek het dit of dat gedoen, maar ......  en dan voer ons allerlei verskonings aan om ons sondige gedrag te regverdig. Hierdie oppervlakkige berou is nog steeds deel van die voortvarende oppervlakkige Christen!

Petrus het ’n diepe berou gehad waar hy in absolute wanhoop besef het wat sy sonde aan die Here gedoen het. Geliefdes, het u al opgekyk en die pyn en hartseer in Jesus se oë raakgesien? Besef ek werklik die erns van my sonde wat ek daagliks teenoor die Here begaan? Is ek al op daardie punt dat ek vra: “hoekom doen die Here nog moeite met my?”

Geliefdes, voordat ek nie die dieptepunt van my sonde ellende ervaar nie Voordat dit my nie aan my hart gryp nie, voordat ek nie op daai punt is waar ek besef wat het ek nou gedoen nie, sal ek nooit werklik die diepere betekenis van God se genade ervaar nie. Ek sal nie werklik verstaan wat Jesus aan die kruis vir my deurgemaak het nie.

Het ek al soos Petrus buitentoe gegaan en bitterlik gehuil oor my sonde en ellende? Is ek op daai punt waar ek in absolute wanhoop oor my sonde treur? Is daar by my daai absolute sielesmart oor die elende wat my sonde aan ander mense gedoen het?

Nie die oppervlakkige spyt wat eintlik daaroor gaan dat ek jammer is omdat ek uitgevang is nie, maar daardie diepe berou oor my lewe? Sien ek die hartseer in Jesus se oë raak en gryp dit my aan die hart? Dis wat verootmoediging is. Daardie diepe besef in my dat ek nie die mens is wat ek graag wil wees nie. Dat ek nie die goeie mens is wat ek so graag aan ander voorhou om te wees nie.

Het ek al soos Petrus buitentoe gegaan en bitterlik gehuil oor my sonde en ellende? Wanneer ek op daardie punt kom is ek reg vir die genesende salf van God se genade. Dit bring ons by die derde deel van Petrus se verhaal:
Petrus ontvang vergifnis - God se genade
Petrus het Jesus langs ’n vuur verloën en nou langs ’n vuur ervaar Petrus die helende salf van God se genade. Drie maal vra die Here vir Petrus of hy Hom liefhet en driemaal antwoord Petrus positief. Wanneer Jesus vir Petrus vra of hy Hom liefhet, vra Hy vir Petrus of hy lojaal teenoor Jesus is en of hy bereid is om homself op te offer. Die derde maal antwoord Petrus deur middel van totale onderwerping wanneer hy erken dat Jesus alles weet.

Petrus het Jesus regtig lief, hoe skeef en krom sy optrede ook al is. Hy ken Jesus en het Hom werklik lief, al is sy menslike pogings vol gebreke. Jesus verwyt nie. Hy beskuldig nie. Hy vra: Het jy my waarlik lief????????? Dis die vraag wat elkeen van ons vanoggend moet beantwoord: “het ek Jesus waarlik lief?”

Die wonder van God se genade is dat Hy nie verwag dat ons volmaak moet wees voordat ons in sy diens kan staan nie. Al is ons menslike pogings ook krom en skeef, het Hy ons onvoorwaardelik lief. Daarom moet ons nie by die dieptepunt van ons sonde en ellende in wanhoop bly vassteek nie. My diepe berou bring my by die wonder van God se genade waar ek waarlik sy liefde ervaar.

Jesus sluit sy gesprek met Petrus af met die opdrag “Volg My!” En ja dit is nie altyd ’n maklike pad om Jesus te volg nie soos Hy Petrus ook gewaarsku het. Maar dit is die moeite werd want dit sal jou lewe verander!!!!

Alhoewel die pad moeilik is, is ons nie alleen nie. Die Heilige Gees is daar om ons oor die pad te help. Ons doen dit nie in eie krag nie, maar in sy krag. Al wat ons moet doen is om te bid en die Here waarborg ons dat Hy ons gebed sal verhoor. As ek tot die Here bid “Here help my om U te volg, waar U ook al gaan”, dan sal Hy dit doen! Maak nie saak wat in my verlede lê nie, daar is vir my ’n nuwe begin by Jesus.
Hy sê vir ons “Volg My!”

Kom ons volg Hom!
Amen

17 Maart 2015

Jesus wys sy liefde deur die kruis en sy voorbeeld van nederigheid

Joh. 13:1-17 Teksvers Joh. 13:8b en 14
GKE 15 Mar 2015-03-13
Sing:
Ps. 9-1 : 1 & 7
Ps. 1-1: 1 & 4
Sb 15-7 : 1 & 4
Sb 2-4 : 1 – 3

Geliefdes, wat sal jy bereid wees om te doen om ’n eens hegte verhouding wat iemand met jou verbreek het te herstel. Veral as mens in gedagte hou dat hierdie voormalige vriend jou in die rug gesteek het. Hierdie vriend het nou so sleg geword dat hy die doodstraf gekry het. Sal jy bereid wees om in die plek van hierdie gewese vriend te sterf? Onthou hierdie voormalige vriend of vriendin het absolute verraad teenoor jou gepleeg en het nou sy rug op jou gedraai. Hy of sy wil niks met jou te doen hê nie! Hierdie is eintlik die tipe vriend vir wie die spreukwoord “met sulke vriende het mens nie vyande nodig nie” gemaak is. Dit is wat ons as gevolg van ons sondes met God gedoen het. Hy dra net ons beste belange op die hart en Hy wil vir ons alles gee wat goed is, maar ons het al sy goedheid as te ware gevat en in sy gesig teruggegooi. Ons het ons rug op Hom gedraai.

Dit is die toestand van ons verhouding met God gewees voordat Hy ingegryp het om dit te verander. In ons teksgedeelte hoor ons wat God bereid was om te doen om die gebroke verhouding tussen Hom en ons te herstel. Ons sien hier so ietsie van die ware karakter van God. Jesus wys vir ons sy diepe besorgheid oor die mens wat op ’n pad van selfvernietiging loop. As Hy nie ingegryp het nie was die hele mensdom op pad na ’n totale ramp waar hulle vir ewig sonder God sou wees.

In hierdie verhaal wat vir ons beskryf hoe Jesus sy dissipels se voete gewas het, hoor ons ’n dieper betekenis as wat dit op die oog af mag klink. Ons kan so maklik die fout maak om te dink dat die Here ons hier wil leer om gaaf teenoor mekaar te wees. As ons egter mooi luister sal ons gou agterkom dat dit hier om baie meer as dit gaan. Soos in so baie plekke in die Bybel gebruik die Here hier ook ’n alledaagse praktiese aspek van die mens se lewe om ’n dieper geestelike beginsel te verduidelik. Hy gee aan ons die opdrag dat ons mekaar behoort lief te hê. Liefde is egter een van daai begrippe wat baie moeilik is om te verduidelik. Dit is egter maklik om te demonstreer wat liefde is en dit is wat Jesus hier doen.

Om egter hierdie voorbeeld wat Jesus vir ons gee te verstaan is dit nodig dat ons net weer gaan kyk waaroor voetewas in die Bybelse tyd gegaan het. Vandag klink dit eintlik vreemd dat iemand ’n ander persoon se voete was. Ons moet onthou dat die leefwêreld van destyds baie anders was as eie ons leefwêreld. Die mense van daardie tyd het nie BMW’s , Mercedese of 4 x 4 bakkies gehad waarin hulle kon ry nie. Daarom moes hulle maar stap na waarheen hulle ook al op pad was. Hulle het ook nie teerpaaie of geplaveide sypaadjies gehad nie. Dit was alles maar stofstrate. Die skoene van destyds was oop sandale en derhalwe het hulle voete so deur die loop van die dag vuil geword.

Verder het hulle ook nie op stoele aangesit by ’n tafel soos wat ons vandag doen nie. 

Die gebruik daardie tyd was ’n lae tafel met kussing om die tafel waarop die mense op hul sy gelê het. 

Die gevolg was dus dat die een se gesig nie ver van die ander se voete was nie en daarom was dit belangrik dat hulle voete voor ete gewas word. Net soos wat ons vandag geleentheid aan gaste gee om voor ete te gaan hande was het ’n gasheer destyds ’n slaaf gehad wat die gaste se voete gewas het voor ete.

Tydens hierdie ete van Jesus en sy dissipels was daar egter nie ’n slaaf beskikbaar nie en het Jesus begin om die dissipels se voete te was. Wat dit so merkwaardig maak is die feit dat dit gewoonlik die mees onbelangrikste slaaf was wat hierdie taak moes verrig. ’n Joodse slaaf kon ook nie gedwing word om dit te doen nie. As daar Joodse slawe en nie Joodse[1] slawe was, dan moes een van die nie Joodse slawe die werk doen. Nie een van die dissipels was bereid om hierdie vernederende werk te doen nie. Inteendeel hulle het nog net kort vantevore onder mekaar geredekawel oor wie van hulle die belangrikste is.

Dit is teen hierdie agtergrond wat ons moet verstaan hoe buitegewoon dit was dat Jesus sy dissipels se voete gewas het. Hy wat die hoogste in aansien onder hulle was het die werk gedoen van die mees onbelangrikste persoon. Daarom is dit ook verstaanbaar hoekom Petrus so heftig reageer soos ons hoor in Joh. 13:8a hoor:
Maar Petrus sê vir Hom: “U sal in alle ewigheid nooit my voete was nie!”
Hy wil nie meedoen aan iets wat sy meester so verneder nie.

In Jesus se antwoord is dit egter duidelik dat hierdie handeling van Hom nie oor eer en oneer gaan nie, maar dat dit wat Hy besig is om te doen ’n baie diepere betekenis het (Joh. 13:8b):
Daarop sê Jesus vir hom: “As Ek jou nie was nie, het jy nie deel aan My nie.”
Petrus moet begryp dat dit nie net om die uiterlike was van die voete gaan nie, maar wat Jesus doen, dui op die reiniging van die sonde. Die opoffering wat Jesus aan die kruis gedoen het om ons van ons sondes skoon te was. Jesus wat God is het gekom om te dien.

Petrus verstaan nou dat die voetewas eintlik gaan oor ’n verbondenheid met Jesus, maar hy verstaan nog nie so mooi nie. Hy spring nou van een uiterste na die ander uiterste, nie net sy voete nie, maar sommer sy hande en gesig ook. Petrus dink dat sy verbondenheid oor die uiterlike was gaan terwyl Jesus dit net as ’n voorbeeld gebruik om ’n dieper geestelike begrip te verduidelik. Jesus antwoord Petrus met verdere beeldspraak: iemand wat na ’n fees gaan, bad eers tuis. Hy is dus skoon. By sy aankoms hoef net sy voete gewas te word, dan is hy “heeltemal skoon”. Hiermee verduidelik Jesus oor hoe hy ons skoonwas van die sonde deur sy bloed. Wie eenmaal deur Christus gereinig (gered) is, bly skoon (gered). Tog kom hy daagliks met die sonde in aanraking en het hy daagliks reiniging nodig (daaglikse bekering). Daarom leer Jesus sy volgelinge om te bid: “vergeef ons, ons oortredinge, soos ons ook dié vergewe wat teenoor ons oortree”

Hierdie gedeelte wys vir ons dat ons versigtig moet wees om nie meer te maak van die beeldspraak as wat Jesus daarmee bedoel nie. Dit gaan nie hier oor letterlik voetewas nie. As ons dus vandag ’n ritueel sou inbring dat ons elke Sondag mekaar se voete moet was voor of na die diens want dit is wat die Bybel ons beveel om te doen (vgl. Joh. 13:14
As Ek, wat julle Here en julle Leermeester is, dan julle voete gewas het, behoort julle ook mekaar se voete te was.
dan sal ons heeltemal die punt mis van hierdie verhaal.

Wat sê die Here vir ons hier in vers 14? Hy bedoel beslis nie hier ’n letterlike gebruik van voetewas soos destyds nie. Met vers 14 sê Hy vir ons dat daar ’n dubbele betekenis is aan dit wat Hy hier met voetewas gedemonstreer het. In die eerste plek wys dit daarop dat Hy met sy kruisiging en opstanding ons van ons sondes skoongewas (gered) het. Verder wys dit ook hoe ons teenoor mekaar moet optree uit dankbaarheid dat ons skoongewas is van ons sondes.

Hy bedoel nie letterlik dat ons mekaar se voete moet was nie. Hy bedoel wel dat ons vir mekaar moet omgee. Dat ons, onself nie te belangrik moet ag nie. Die wêreld bekommer hulself oor wie is belangrik en wie moet status en eer ontvang. Burgers van die koninkryk van God doen dit egter nie. Vir ons gaan dit nie oor status en eer nie. Vir ons moet dit gaan oor omgee vir mekaar. As ons werklik mekaar se belange op die hart dra, dan was ons mekaar se voete.

Geliefdes, Jesus wys sy liefde deur die kruis en sy voorbeeld van nederigheid vir ons. Kom ons dank Hom daarvoor deur mekaar te dien in nederigheid.
Amen



[1] Joodse slawe het gewoonlik in die posisie beland vanweë skuld wat hulle nie kon betaal nie en daarom het hulle hulself as slaaf aangebied. Na sewe jaar moes hulle egter vrygelaat word.

12 Maart 2015

God is lig. LEEF in sy lig

1 Joh. 1:1 – 2:2 Teksverse 1 Joh. 1:5-7
GKE – 8 Maart 2015
Ps. 148-1:1 & 5
Ps. 99-1:1, 4 & 5
Ps. 27-2:1, 2 & 8
Ps. 116-2:1, 5 & 10

Wat is die een ding in my lewe wat bepaal of ek gelukkig is of nie? Verhoudings. As ek in die verhoudings met my medemense om my ongelukkig is, is my lewe ongelukkig. Dink bietjie daaroor na. Jou hele lewe bestaan uit verhoudings. Daarom is die straf om iemand in afsondering toe te sluit so erg omdat jy geen kontak met jou medemens het nie. Selfs nie eens met die wag wat jou kos vir jou bring nie. Kontak met jou medemens so belangrik en dit bestaan uit verhoudings.

Hoekom is daar soveel elende in hierdie wêreld waarin ons leef? Is dit nie omdat mense in hul kontak met mekaar nie gesonde verhoudings uitleef nie? Wat is die oorsaak daarvan dat mense in soveel vyandskap met mekaar saamleef. Dit is omdat die mens se verhouding met God skeefgeloop het.

Die mens se opstand teen God se gesag in sy lewe is die bron oorsaak van skeefgetrekte verhoudings. God mag nie vir my sê wat goed en reg is nie. Ek sal self besluit. Hierdie vyandskap wat my opstandigheid teenoor God veroorsaak, kring uit na vyandigheid in my verhoudings met my medemens. Selfs mense wat baie na aan mekaar is, leef nie altyd in harmonie met mekaar saam nie. Die rede daarvoor is dat die mens se verhouding met God skeefgetrek is.

Is daar hoop vir hierdie droewige toestand van die wêreld? JA, geliefdes. Die Here sê vir ons hier in ons teksgedeelte daar is goeie nuus. Ons is nie maar net uitgelewer aan hierdie droewige en ellendige toestand van gebroke verhoudings in hierdie wêreld nie.

Hier in 1 Joh. hoor ons dat Jesus Christus die verhouding tussen God en die mens herstel het met sy dood en opstanding 2000 jaar gelede. Johannes wat hierdie boodskap bring verseker ons dat dit die waarheid is en die rede waarom hy dit bring is sodat die wat die boodskap van goeie nuus hoor en glo kan weet dat die skeefgetrekte verhouding tussen hulle en God herstel is soos ons hoor in 1 Joh. 1:3:
Hom wat ons gesien en gehoor het, verkondig ons aan júlle, sodat julle aan ons gemeenskap deel kan hê. En die gemeenskap waaraan ons deel het, is dié met die Vader en met sy Seun, Jesus Christus.

Wat beteken dit om met die Vader en sy Seun, Jesus Christus gemeenskap te hê? Heel eenvoudig. Dit beteken dat ons in ’n intieme persoonlike verhouding met hulle kan saamleef.

In ons teksverse verduidelik die Here nou deur middel van beeldspraak oor Lig en donker wat dit beteken om in ’n intieme persoonlike verhouding met Hom saam te leef. In 1 Joh. 1:5 hoor ons:
God is lig, en daar is geen duisternis in Hom nie.
Lig verteenwoordig alles wat goed en mooi en reg is. Dit beskryf vir ons die heiligheid van God. Om heilig te wees beteken om sonder sonde te wees. Teenoor die lig is duisternis wat alles wat sleg en verkeerd is verteenwoordig.

In verse 6 en 7 sê die Here vir ons wat dit nie is om in ’n verhouding met Hom te leef nie en wat dit wel is:
6As ons beweer dat ons aan Hom deel het, en ons lewe in die duisternis, lieg ons en handel ons nie volgens die waarheid nie. 7Maar as ons in die lig lewe soos Hy in die lig is, het ons met mekaar deel aan dieselfde gemeenskap en reinig die bloed van Jesus, sy Seun, ons van elke sonde.
Jy kan nie maar net sê dat jy in ’n intieme verhouding met God leef nie, jou lewe moet ’n getuienis daarvan wees. Die bewys dat ek ’n Christen is, is nie omdat ek so sê nie, maar wel omdat my lewe daarvan getuig.

Nou moet ons nie die fout maak om te dink dat ek met my goeie lewe vir God moet bewys dat ek goed genoeg is vir Hom nie. Nee, dit is die bloed van Jesus wat ons reinig. Beteken dit dat ons nou sondeloos is? Nee. In 1 Joh. 1:8 hoor ons tog:
As ons beweer dat ons nie sonde het nie, bedrieg ons onsself en is die waarheid nie in ons nie.
En in vers 10 hoor ons:
As ons beweer dat ons nie gesondig het nie, maak ons Hom tot leuenaar en is sy woord nie in ons nie.

Hoe nou gemaak geliefdes? Ons is nog nie sondeloos nie, maar die sonde keer dat ons in God se lig wandel. In 1 Joh. 1:9 hoor ons die oplossing:
Maar as ons, ons sondes bely—Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons, ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid.

Dit is sonde wat my verhouding met God skeeftrek en dit is die oorsaak dat my verhoudings met my medemens ook nie vlot is soos wat ek dit graag sal wil hê nie. God is Lig en daarom is dit in my belang dat ek met Hom in ’n intieme persoonlike verhouding saamleef. Met ander woorde ek moet in sy lig leef. Hoe doen ek dit prakties? Soos in enige verhouding is kommunikasie die sleutel tot groei in daardie verhouding. Ek moet na God luister en ek moet met Hom praat. Met ander woorde ek moet Bybel lees en ek moet bid. In die Bybel hoor ek wat is werke van die duisternis soos byvoorbeeld vyandskap, woede, rusies, verdeeldheid, afguns ens. ens. Kommunikasie in enige verhouding is luister en praat.

Ons moet egter mooi verstaan wat beteken dit om met God te praat. Gebed beteken nie dat ek daarmee God moet oortuig om sekere goed vir my te doen nie, want as my gebed net uit ’n inkopielys bestaan van wat ek wil hê, dan is dit ook maar net eenrigting kommunikasie. Ek praat en God moet luister. Die waarde van gereelde gebed is nie dat God ons moet hoor nie. Hy weet in elk geval. Dit lê daarin dat ons Hom sal hoor.

Dit is waar die Heilige Gees in my lewe na vore kom, wanneer ek Hom vra om my bewus te maak van sonde wat nog in my lewe teenwoordig is. Wanneer ek bewus word van my sonde dan bely ek dit met die versekering wat Hy gee dat dit in Jesus Christus vergewe is. Verder vra ek ook dat die Heilige Gees my help om teen daardie sonde te stry en dat ek dit doen met die sekere wete dat ek dit in God se krag kan oorwin.

Geliefdes, God wil hê dat ons in ’n intieme persoonlike verhouding met Hom moet saamleef en dat ons moet groei in daardie verhouding. Ek groei in my verhouding met God wanneer ek besef dat sekere optredes van my, my verhoudings skade aandoen, met ander woorde dat dit sonde is en dat ek van daardie sonde in my lewe wil ontslae raak. Die manier hoe ek daarvan ontslae raak is om teenoor God te erken dat dit sonde in my lewe is en dat ek vir die Heilige Gees vra om my te help om dit uit my lewe weg te weer. Dat ek verder ook vas glo en vertrou dat ek deur die bloed van Jesus vergewe is.

Ons moet egter ook nie die fout maak om God se genade goedkoop te maak nie. Hoe maak ek sy genade goedkoop? As ek met die houding leef, dat dit nie saak maak as ek nou maar hierdie sondetjie pleeg nie, want na die tyd bely ek dit mos maar net en ek word weer vergewe. As dit ons houding is leef ons in die duister en nie in die lig nie. Ek leef in die lig wanneer ek ’n intense afkeur ontwikkel teenoor die sonde in my lewe en dat ek ten bloede toe daarteen stry met die wete dat ek as kind van God die sonde in sy krag kan oorwin.

God is Lig. LEEF in sy lig.

Amen

Ons is kleipotte wat maklik breek, maar dit is die skat van God se genade wat ons deur die lewe dra.


1 Maart 2015 - Nagmaal
Skriflesing 2 Kor. 4 : 1 – 15 en Mat 13:44 tot 46
Teksvers 2 Kor. 4:7
Ons het ’n skat wat kosbaarder is as enige iets anders in hierdie wêreld.
Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie.
2 Kor. 4:7
Wat is hierdie skat? In 2 Kor. 4:4-6 hoor ons dit is lig van die evangelie, met ander woorde die Goeie Nuus dat Jesus Christus vir ons aan ’n vervloekte kruishout gesterf het sodat ons verhouding met God weer herstel is. Die skat wat ons in ons dra is die sekere wete dat ons nie meer verlore is nie, maar dat ons aan God behoort. (Herhaal)

Dan hoor ons ook in vers 7 dat God die beeld van ’n kleipot wat maklik kan breek gebruik. Ons is soos daardie kleipot wat maklik breek, maar tog gebruik God ons om die skat van sy liefde in te bere. Met ander woorde, God sê vir ons dat ons nie nodig het om iets te doen om sy liefde te ontvang nie. Ek hoef nie vir God te bewys dat ek sterk genoeg en goed genoeg is voordat Hy sy liefde aan my gee nie. Dit is nie iets wat ek doen nie, maar dit gaan oor wat God doen.

Daarom moet ons ook nie die fout maak om dink dat ek eers my hart vir God moet gee voordat Hy my aanvaar nie. Ek gee nie my hartjie vir God nie, Hy vat my soos ek is, selfs al is ek ’n kleipot vol krake. Dan gee Hy vir my die geloof sodat ek kan weet Hy het my gevat en daarom glo ek dat ek ’n kind van God is. Daarom is die vraag nie “Is jy bereid om jou hart vir Jesus te gee nie?” NEE, die vraag is glo jy? Glo jy die evangelie? Glo jy die goeie nuus dat Jesus Christus vir jou sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het?

Ons was vandag as getuies teenwoordig toe Mariska erken en bely het dat sy glo dat Jesus Christus vir haar sondes gesterf het en dat Hy daarmee haar verhouding met God herstel het. Die vraag aan elkeen van ons vandag is: “Glo jy die evangelie?” “Glo jy die goeie nuus dat Jesus met sy sterwe en opstanding jou verhouding met God herstel het?” Glo jy dit werklik???????

God weet dat ons maar net kleipotte is wat maklik breek en daarom gee Hy ook aan ons die sakrament van die Heilige Nagmaal sodat ons daardeur kan weet dat die krag wat alles oortref van Hom af kom en nie van ons. Die sigbare tekens van wyn en brood herinner ons dat ons aan Hom behoort en dat die Heilige Gees aan ons die geloof gee om dit te glo. Net soos wat brood en wyn ons liggame voed, net so word ons geloof deur die krag van die Heilige Gees in die Nagmaal gevoed.

Nabetragting:
Ons het nou met die gebruik van die Nagmaal weer bevestiging ontvang dat God die skat van sy genade en liefde aan ons gegee het. Die goeie Nuus dat Jesus deur sy sterwe en opstanding weer my verhouding met God herstel het.

Die vraag is nou geliefdes: “Wat gaan ek met daardie skat doen wat God aan my toevertrou het? Ek staan in ’n verhouding met God en ek moet myself afvra: “Hoe gaan ek optree in hierdie verhouding?”

Met die twee kort gelykenisse wat ons in Mat 13:44 -46 hoor verduidelik Jesus wat ons met ons skat behoort te doen. Wanneer ons na ’n gelykenis luister moet ons verstaan dat ’n gelykenis ’n spesifieke saak wil beklemtoon. Deur middel van ’n wêreldse storie verduidelik Jesus aan ons hoe ons die verhouding tussen ons en God moet troetel en bewaar.

Kom ons luister nou na hierdie twee gelykenisse in Mat 13:44-46
44“Met die koninkryk van die hemel gaan dit soos met ’n skat wat in ’n saailand onder die grond lê. Wanneer iemand dit kry, maak hy dit weer toe; en omdat hy baie in sy skik is, gaan verkoop hy alles wat hy het, en hy koop daardie land.
45“Met die koninkryk van die hemel gaan dit soos met ’n handelaar wat op soek is na goeie pêrels. 46As hy ’n baie waardevolle pêrel raakloop, gaan verkoop hy alles wat hy het, en koop die pêrel.

Die gelykenis van die skat wat die man in die saailand gevind het wys vir ons hoe bly hy was toe hy daardie skat gevind het. So bly was hy dat hy alles opgee het om daardie skat te beskerm. Dit word beklemtoon met die juwelier wat ’n kosbare pêrel gevind het. Hy was bereid om alles op te gee vir daardie pêrel.
God het die skat van sy liefde vir ons gegee en Hy het die waarheid daarvan ook vandag weer met die Nagmaal bevestig. Die vraag waarvoor ons nou te staan kom is: Wanneer ek hiervandaan uitgaan, wat gaan ons met daardie skat doen? Sien ek raak dat my verhouding met God so kosbaar is dat dit die belangrikste ding in my lewe moet wees? Is ek bereid om alles op te gee om hierdie skat, my verhouding met God te vertroetel en bewaar?

Is ek bereid om gereeld na God se stem te luister? Gaan ek moeite maak om gereeld na die woordverkondiging tydens eredienste te kom luister? Gaan ek bietjie my Bybel afstof en weer gereeld elke dag oopmaak vir persoonlike Bybelstudie? Gaan ek aktief betrokke wees binne die familie van die gemeente waar God my geroep het? Gaan ek my gawes gewillig en met vreugde tot nut en saligheid van die ander lede aanwend soos ek teenoor God beloof het? Gaan ek erns maak met Jesus se opdrag dat ons mekaar behoort lief te hê? Of gaan ek maar hierdie skat in ’n laai bere sodat dit daar kan stof opgaar terwyl ek aangaan met my lewe?

Ek sluit af met die volgende aanhaling oor iets wat kosbaar is.
As jy wil hê iets moet vir ewig hou, dan troetel jy dit met meer spesiale sorg. Jy beskut en beskerm dit. Jy verwaarloos of mishandel dit nooit nie. Jy maak dit nie gewoon of ordinêr nie. As dit sy glans verloor en begin verdof, dan poleer jy dit weer totdat dit sprankel soos nuut. Dan word dit spesiaal omdat jy dit so gemaak het en dit groei mooier as ooit vantevore en word kosbaarder soos die tyd aanstap.

Is dit wat ek met die skat gaan doen wat God aan my, sy kleipot toevertrou het?
Amen

15 Februarie 2015

Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste.

1 Tim 1 teksvers 1 Tim 1:15
15 Feb. 2015 GKE

Sb 12-3 v 1 & 2
Sb 9-1 v 1 & 11
Ps. 143-1:1
Gebed na die preek SB 10-1 v 1 - 4
Sb 3-4 v 1 – 5

Inleiding
Twee weke gelede het ons gehoor dat die kerk van die Here onsigbaar word in die wêreld wanneer die kerk aan die sondige wêreld gelyk word. Verlede week het ons gehoor hoedat ’n verkeerde verstaan van wat kerkwees eintlik is ons as kerk kan verhoed om ’n verskil te maak in hierdie wêreld. Hierdie week gaan ons na nog ’n rede kyk wat kan veroorsaak dat die kerk onsigbaar word in die wêreld (dit wil sê, die kerk is nie meer effektief om die koninkryk van God in die wêreld sigbaar te maak nie). Hoogmoed, wat ’n groot struikelblok vir ’n Christen kan wees. Ek begin dink dat ek so ’n bietjie beter as ander mense is. Ek kyk so bietjie neer op ander mense. Ek is darem nie sleg soos hulle nie. Mense wat nie op my standaard is nie gaan in die hel brand. Mense wat nie my godsdiens rituele of tradisies onderhou of op my manier aanbid nie is in die moeilikheid by God.

Hoogmoed is ’n klip waaroor ons as Doppers baie maklik val. Hoogmoed is een van die sondes wat die Here haat soos ons in Spr. 6:16 – 19 hoor
Die Here haat ses dinge, nee, daar is sewe waarvan Hy ’n afsku het:
oë wat straal van hoogmoed, ’n tong wat lieg, hande wat met bloed bevlek is, gedagtes wat met komplotte besig is, voete wat net een koers ken, dié van die kwaad, ’n getuie wat lieg
en iemand wat rusie stook tussen broers.
Hoogmoed word 1ste genoem!

Hoogmoed is nie net ’n probleem van ons tyd nie. Dit is iets wat deel is van die mense se geskiedenis vanaf die vroegste jare. Dis hoogmoed wat die satan tot ’n val gebring het en dit is hoogmoed wat veroorsaak het dat die mens in opstand teen God se gesag gekom het. Hoogmoed was ook ’n probleem in Efese waar Timoteus gearbei het. In hoofstuk 1 van die eerste brief wat Paulus aan Timoteus geskryf het om hom te bemoedig gee Paulus vir Timoteus raad oor hoe om die probleem aan te spreek.

Paulus gee aan hom ’n opdrag wat ons in twee dele kan onderskei. Hy moet keer dat sekere dinge nie plaasvind nie en daar is sekere dinge wat wel gedoen moet word.

Wat mag nie gebeur nie?
In 1 Tim 1:3b & 4 hoor ons
Daar is sekere mense wat vals leerstellings versprei, en jy moet hulle dit verbied. Hulle moet hulle nie met verdigsels en eindelose geslagsregisters besig hou nie. Sulke dinge gee eerder aanleiding tot twisgesprekke as dat dit die vorming bevorder wat God deur die geloof gee.
Vals leerstellings is nie altyd so maklik om te onderskei nie omdat die mense wat hulle daarmee besig hou dit baie subtiel en onskuldig inbring. Hier vind ons ’n paar riglyne wat ons kan help om dit te onderskei.

Lei dit tot onenigheid? Mense hou so maklik aan rituele en tradisionele gebruike vas. Die argument van “maar ons het nog altyd sus of so gemaak” word dikwels in ’n twisgesprek gebruik waarmee daar gepoog word om iemand se gewete te bind. Met ander woorde as jy nie op my manier aanbid nie is jy in die moeilikheid by God. Dit dui dikwels op ’n vorm van hoogmoed.

Is ons besig met teologiese haarklowery? Daar in Efese het dit gegaan oor geslagsregister. Geslagsregisters was in daardie tyd baie belangrik vir die Jode want daarmee kon hulle bewys dat hulle van Joodse afkoms (dit wil sê die uitverkore volk) was. Die valse leerstelling wat hierin vasgevang is, is dat jou Joodse afkoms jou saligheid verseker. Ons stry nie vandag meer oor geslagsregisters nie, maar daar is baie ander sake waaroor ons wel stry. Dink maar aan die debatte wat vandag in die kerk woed.

Die sake waaroor gestry word is dikwels so ingewikkeld dat dit jou eintlik hoofpyn gee wanneer jy probeer bepaal wat is nou eintlik reg en wat is verkeerd. As ’n teologiese saak nie ly tot Jesus se verlossingswerk en liefde bevorder nie moet mens versigtig wees daarvoor.

Dan word die wet (dit wil sê die Skrif) dikwels aangehaal om ’n standpunt te regverdig. Paulus gee hier vir ons duidelik die doel van die wet. Die hooftaak van die wet is om aan te toon wat sonde is. Ons gebruik so dikwels die wet (die Bybel) om ander se sonde raak te sien. As ek nie op daardie punt kom dat die wet (Bybel) my oortuig van die sonde in my eie lewe nie, dan moet ek myself die vraag afvra of ek nie dalk in die valstrik van hoogmoed getrap het nie.

Ons moet versigtig wees om nie soveel tyd aan die klein puntjies in die Bybel spandeer nie dat ons nie meer tyd het vir die hoofsaak, dit wil sê die evangelie in die Bybel het nie. Hiermee het ons gehoor wat die evangelie nie is nie.

Wat is die evangelie dan wel?
Die woord evangelie is ’n Griekse leenwoord wat goeie nuus beteken. In ons teks hoor ons wat is hierdie goeie nuus is. In 1 Tim. 1:14 hoor ons wat die fondament van die evangelie is:
Ons Here het my oorlaai met sy genade en met geloof en liefde wat ons deel is in Christus Jesus.
God se genade en nie omdat ek so oulik of goed is nie. Wat is genade? Dit is God se liefde wat jou opsoek wanneer jy niks het om in ruil te gee nie.

Dan hoor ons wat die hart van die evangelie is in 1 Tim 1:15
Dit is ’n betroubare woord en kan sonder voorbehoud aanvaar word: Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste.
Jesus Christus het as ’n eenvoudige mens in die wêreld ingekom. Hy het die prys van die sonde betaal sodat sondaars verlos kan word. Dit is die waarheid van die evangelie. Die valstrik van hoogmoed is in stryd met die evangelie. Hoogmoed sê: “kyk hoe goed en oulik is ek. Omdat ek so goed en oulik is, is God verplig om my saligheid vir my te gee. Dit gaan nie oor God nie, maar oor myself! Kan u insien hoe hoogmoed in die pad staan van ’n Christin se koninkrykswerk. Wanneer dit net oor myself gaan sien ek nie die nood van ander mense raak nie.

Teenoor dit staan die evangelie. Deur God se genade gee Hy vir my, my saligheid deur middel van Christus Jesus wat in die wêreld gekom het om sondaars te verlos. Dan voeg Paulus in 1 Tim 1:15 by: Van die sondaars wat Jesus gekom het om te verlos, is ek die grootste! Ons kan gerus so bietjie na onsself kyk en vra: “het ek al ooit so van myself gedink?” Die grootste sondaar onder al die sondaars wat daar is!

Ons vier DV oor twee weke die Heilige Nagmaal en daarom is ons nou in ’n tyd van voorbereiding. Voorbereiding gaan ten diepste daaroor dat ek bietjie introspeksie doen en biddend vir God vra om die hoogmoed van my sonde uit te wys. Voordat ek nie onder diepe besef van my eie onvermoë om my saligheid te bewerk kom nie, sal ek nooit die werklike diepte van God se genade in Christus Jesus begryp nie. As ek ook soos Paulus kan bely dat onder die sondaars wat Jesus gekom het om te verlos dat ek die grootste is, dan sal die Nagmaal my geloof versterk sodat ek ook saam met Paulus kan bely (vgl. 1 Tim 1:16):
God was my genadig sodat Christus Jesus aan my, as die grootste sondaar, al sy verdraagsaamheid sou betoon en ek ’n voorbeeld kan wees vir almal wat in die toekoms in Hom sou glo om die ewige lewe te verkry.

Slot
Geliefdes, laat ons hierdie week ingaan met die vaste voorneme om die goeie stryd te stry en vas te aan die geloof terwyl ons nie in stryd met ons gewetens optree nie. Onthou die kern van ons geloof is die goeie nuus (evangelie) naamlik Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste.

Amen

08 Februarie 2015

Kliënt van die kerk of lid van die liggaam?

1 Kor. 12:12-31 teksvers 1 Kor. 12v12  & Ef. 4:15b en 16
Heidelbergse Kategismus Son 21
GKE 8 Feb. 2015
Sing: Ps. 18-1 v 1
Ps. 86-1 v 1 & 3
Ps. 86-1 v 6
Ps. 128-1 v 1 & 4
Sb 15-7 v 1,2,4 & 6

Ons leef in ’n verbruikers gedrewe kultuur. Ek is die kliënt en ek verwag goeie diens. As ek nie goeie diens by ’n besigheid kry nie skuif ek na ’n ander besigheid. Is dit nie hoe ons oor die kerk begin dink nie? Ek is die kliënt en ek verwag goeie diens. Die kerk het 'n beweging of klub geword. Dis soos 'n besigheid. Die kerk dit wil sê die dominee en kerkraad, moet die hele tyd op hoogte bly en in pas wees met die nuutste "trends" anders verloor jy kliënte. Hulle jaag die massas na anders verloor hulle lidmate. As die dienslewering by die kerk my nie bevredig nie dan skuif ek my besigheid elders.

Hierdie siening ten opsigte van kerk is egter totaal in stryd met die wat die Bybel openbaar oor wat kerkwees is. Met bogenoemde siening draai kerkwees om die individu en hoe sy behoeftes daar bevredig kan word terwyl die Bybel ons leer dat kerkwees gaan oor om te gee eerder as om te ontvang.

Voordat ons na God se Woord luister oor wat die kerk werklik is net vinnig oor wat kerk nie is nie. Die kerk is nie ’n gebou nie. Die kerk is ook nie ’n klub of organisasie waar jy besluit of jy as lid wil aansluit en tot watter mate jy by die klubaktiwiteite wil deelneem nie. Die vraag is dus nie: “wat kan die kerk vir my doen nie?” Dit is veel eerder: “wat kan ek vir die kerk doen?” Ons kla so maklik daar gaan niks by die kerk aan nie, daar word niks vir die kinders gedoen nie en noem maar op. Dalk is die rede dat daar niks aangaan nie omdat ek nie betrokke is en my deel doen nie!

Wat leer die Skrif ons oor kerkwees? In Sondag 21 van die Heidelbergse Kategismus bely ons:
Ons glo dat die Seun van God uit die hele menslike geslag vir Hom 'n gemeente wat tot die ewige lewe uitverkies is,, deur sy Gees en Woord in die eenheid van die ware geloof van die begin van die wêreld af tot die einde toe vergader, beskerm en onderhou en dat ek daarvan 'n lewende lid is en ewig sal bly.
Verder bely ons ook ten opsigte van die gemeenskap van die gelowiges, dit wil sê wat behels my deelname aan die kerk?
Ons glo ten eerste dat die gelowiges, almal saam en elkeen afsonderlik, as lede met die Here Christus gemeenskap en aan al sy skatte en gawes deel het.  Ten tweede dat elkeen verplig is om sy gawes gewillig en met vreugde tot nut en saligheid van die ander lede aan te wend.

In ons teks gedeelte verduidelik die Here dan ook aan die hand van ’n beeld van ’n menslike liggaam wat kerkwees werklik is. In Ef. 4:15b en 16 hoor ons dat Christus as die hoof van die liggaam en ons as die ledemate in hierdie beeld voorgestel word:
Hy (dit wil sê Christus) is immers die hoof, en uit Hom groei die hele liggaam. Die verskillende liggaamsdele pas by mekaar en vorm saam ’n eenheid. Elkeen van hulle vervul sy funksie, en so bou die liggaam homself op in liefde.

In ons teks 1 Kor. 1:12 word die beeld verder verduidelik:
Net soos die liggaam ’n eenheid is en baie lede het, en soos al die lede saam, al is hulle baie, een liggaam vorm, so is dit ook met die liggaam van Christus.
Verder aan in 1 Kor. 12:14 – 27  hoor ons dat almal nie dieselfde is nie. (lees) Net soos wat die liggaam uit verskillende ledemate soos voete, hande, oë, ore ensovoorts bestaan, net so bestaan die kerk uit verskillende mense wat verskillende gawes het. Dit is dan ook hoekom daar na die mense in die kerk as lidmate verwys word. Net soos die liggaam nie goed kan funksioneer sonder byvoorbeeld ’n oor of oë of hande of voete nie, net so word die kerk nadelig geraak wanneer van sy lidmate onbetrokke raak nie. As ’n mens se hand afgekap word dan affekteer die pyn daarvan die hele liggaam. Wanneer die pyn van die afgekapte hand beter word, dan ly die liggaam nog steeds omdat dit die funksionaliteit van die hand verloor het.

Vir dieselfde rede wat ’n hand of ’n voet nie kan leef en funksioneer as dit los is van die liggaam nie, kan ’n lidmaat nie hom of haarself eenkant hou nie. Mense wat sê dat hulle die Here dien by hulself en self Bybel lees en bid, tree dus eintlik in stryd met dit wat God in sy woord openbaar oor kerkwees. In 1 Kor. 12:15 hoor ons:
Omdat ek nie ’n hand is nie, is ek nie deel van die liggaam nie,” hou hy om dié rede tog nie op om deel van die liggaam te wees nie.
As jy jouself dus eenkant hou, bly jy nog deel van die liggaam, maar jy doen die liggaam ook skade aan omdat jy nie jou gawes tot beskikking van die liggaam stel nie.

Elkeen het ’n bydrae om te lewer, hoe gering dit ook al mag wees. As dit net ’n oproep is na iemand wat beproef is om hom of haar te bemoedig soos byvoorbeeld oom Sarel wat sy vrou aan die dood moes afstaan, dan is dit nie minder belangrik as die predikant of die ouderling se werk in die gemeente nie. Elkeen van ons moet weer gaan besin watter gawes ek het en hoe kan ek daardie gawes gaan aanwend om die liggaam op te bou sodat ons, ons opdrag om die koninkryk van die God uit te bou kan nakom.

Die kerk is in die eerste plek die somtotaal van alle christene deur die eeue heen. Dit staan bekend as die onsigbare kerk. Ons is almal deel daarvan. Die kerk word egter sigbaar in die plaaslike gemeentes. Ons kan dit ook sien dat die kerk een groot familie is en daarom verwys ons na mekaar as broers en susters. Maar net soos wat die broers en suster in ’n familie groot word en trou en hulle eie kinders het en sodoende elkeen weer ’n eie gesin vorm net so kan ons die verskillende gemeentes sien as verskillende gesinne.

Hoekom is ek deel van die kerk? Omdat die Seun van God my en my broers en susters uit die hele menslike geslag uitgekies deur ons sondes te vergewe. Daarom bely ons ook :
Dat God, op grond van die voldoening van Christus, aan al my sondes en ook my sondige aard waarteen ek my lewe lank moet stry nooit meer wil dink nie.  Uit genade wil Hy aan my die geregtigheid van Christus skenk sodat ek nooit in die strafgerig van God sal kom nie

Christus het my uitgekies en die Heilige Gees gee aan my die geloof dat ek dit kan weet. Daarom is ek ’n lidmaat van die kerk van die Here en uit dankbaarheid wend ek my gawes aan tot uitbou van sy koninkryk.

Geliefdes, ons is nie kliente van die kerk nie en ons is ook nie lede van ’n kerk klub nie. Ons is lidmate van die liggaam van Christus. Hy is die Hoof en Hy regeer sy kerk. Kom ons wees gehoorsaam aan Hom en wend ons gawes in sy kerk aan sodat ons gemeente ook ons roeping kan vervul om die koninkryk van God uit te bou.

Amen