Jesus se Hemelvaart beteken meer as wat ons werklik besef!

 Lees

Joh. 14: 1 – 21 Teksvers Joh. 14:16 & 20

Heidelbergse Kategismus Sondag 18

In ons teks ontmoet ons Jesus en sy dissipels waar hulle besig om ’n Paasmaal te nuttig. Dit is egter nie ’n rustige geleentheid nie, want dinge verloop anders as waaraan hulle gewoond is. Die maal  het begin met Jesus wat die dissipels se voete was en die ongemaklike konfrontasie tussen Jesus en Petrus waar Petrus eers nie wil toelaat dat hulle Meester sy voete was nie, omdat hy homself nie waardig geag het nie.

Kort daarna volg die ongemaklike gesprek oor een van die dissipels wat Jesus gaan verraai en Judas wat na dit die vertrek verlaat, terwyl die res van die dissipels nog nie mooi verstaan wat daar aangaan nie.

Dis amper of daar so half ’n gespanne atmosfeer daar onder die dissipels was en dit is die agtergrond van die volgende gesprek wat Jesus met sy dissipels in Joh. 14 het waarin Hy besig is om hulle voor te berei vir die dramatiese gebeure wat binnekort gaan volg, naamlik sy kruisiging en opstanding en dat Hy kort daarna nie meer as mens saam met hulle gaan wees nie.

Dit is teen hierdie agtergrond wat Jesus vir hulle sê: “Julle moet nie ontsteld wees nie. Glo in God; glo ook in My.” En daarna bemoedig hy hulle met die belofte dat Hy vir hulle ’n plek gaan voorberei waar hulle ewig saam met Hom en die Vader gaan woon.

Daarmee saam maak Hy dit weereens vir hulle duidelik dat Hy die enigste weg na die Vader is. Geloof in Jesus Christus is nodig om jou verhouding met God te herstel.

Dan gee Jesus vir hulle hierdie belofte soos ons hoor in
Joh. 14:16 & 18:

En Ek sal die Vader vra en Hy sal vir julle 'n ander Parakleet gee, sodat Hy vir ewig by julle kan wees. Hy is die Gees van die waarheid, wat die wêreld nie kan ontvang nie, omdat die wêreld Hom nie sien nie en ook nie ken nie. Julle ken Hom egter, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees. Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe.

Die Griekse woord “Parakleet” is moeilik om te vertaal, want daar is nie ’n enkele Afrikaanse woord wat die volle betekenis deurgee nie. In die 83 Vertaling is dit met “Voorspraak” vertaal en in die 33/53 Vertaling is dit met “Trooster” vertaal.

Dis iemand wat nader geroep is om jou by te staan as ’n Trooster, Helper, Voorspraak, Advokaat en Bemoediger. Dit is belangrik om te verstaan dat die Parakleet nie bloot ’n “krag” of “gevoel” is nie. Hy is ’n persoon, naamlik die Heilige Gees, d.w.s God self wat by die gelowige teenwoordig is.

’n Verdere woord waar die betekenis in Afrikaans nie so duidelik deurkom nie is die woord “ander”. Die letterlike betekenis van die Griekse woord wat met “ander” vertaal is, is: “ ’n ander van die dieselfde soort”. ’n ander Parakleet van dieselfde soort.

Die Gees kom nie as ’n plaasvervanger van laer orde nie. Hy kom as dieselfde Goddelike teenwoordigheid. D.w.s die dissipels verloor nie vir Christus en kry “iets minder” in sy plek nie. Hulle ontvang God se eie teenwoordigheid deur die Gees.

Wat verder belangrik is, is Jesus se versekering dat Hy hulle nie as weeskinders sal agterlaat nie, maar dat Hy weer na hulle toe kom soos ons hoor in Joh. 14:18 en in Joh. 14:20 voeg Hy by “Op daardie dag sal julle weet: Ek is in my Vader, en julle in My en Ek in julle.”

Wat Jesus hier vir die dissipels sê is dat Hy in sy menslike gestalte nie meer saam met hulle gaan wees nie. Hy gaan egter nie weg nie. Hy gaan steeds by hulle wees, maar nou in sy Goddelike gestalte en dit is wat ons ook in Sondag 18 bely:

Christus is ware mens en ware God.  Wat sy menslike natuur betref, is Hy nie meer op aarde nie, maar wat sy Godheid, majesteit, genade en Gees betref, gaan Hy nooit meer van ons af weg nie.

Die geweldige troos wat ons hier ontvang is dat Christus se Hemelvaart beteken dat in die plek van sy Menslike gestalte kom God Drie-Enig. Die Seun bid tot die Vader. Die Vader stuur die Gees om by die gelowiges te bly, maar die Vader en die Seun is nie afwesig nie.

Alhoewel ons die drie Persone van God, naamlik Vader Seun en Heilige Gees kan onderskei, kan ons hulle nie losmaak van mekaar nie omdat die Drie-enige God onafskeidbaar werk. Waar die Gees is, is die Seun ook en waar die Seun is, is die Vader ook.

En dit is die geweldige troos wat Jesus se Hemelvaart vir ons ook inhou! Ons is nie alleen nie. God is by ons elke dag van elke oomblik. Ons is NOOIT alleen nie!

Ons belydenis in Sondag 18 sluit so mooi by hierdie waarheid aan. In Vraag en Antwoord 49 bely ons:

49  Vraag:  Watter nut het die Hemelvaart van Christus vir ons?

Antwoord: 

U Ten eerste dat Hy in die hemel ons Voorspraak by die Vader is.

In Joh. 14 belowe Jesus ’n Parakleet op aarde, maar in 1 Johannes 2:1 word Jesus ook ’n Parakleet genoem. Dus: Christus is ons hemelse Voorspraak by die Vader wat soos ’n advokaat vir ons intree, terwyl die Gees ons inwonende Trooster in ons is.

Die Hemelvaart beteken dus nie afstand nie, maar dubbele troos: naamlik ’n Voorspraak bó ons én ’n Trooster ín ons.

U Ten tweede dat ons ons menslike natuur in die hemel as 'n betroubare waarborg het dat Hy, as die Hoof; ook ons, sy lede, na Hom toe sal neem.

D.w.s Jesus wat as mens in die hemel is, is God se waarborg aan ons dat ons ook daarheen gaan.

U Ten derde dat Hy sy Gees as waarborg na ons toe stuur deur wie se krag ons soek na wat daar bo is, waar Christus is en aan die regterhand van God sit, en nie na wat op die aarde is nie.

Die Gees in ons is God se waarborg aan ons dat Hy nou reeds hier is. Die Gees is die bewys dat Christus steeds sy kerk vashou.

Christus se Hemelvaart beteken nie dat Christus daar van ver af regeer nie, maar dit beteken die Drie-Enige God woon nou reeds by en in sy volk.

Die dissipels was bang die Hemelvaart beteken verlies, afstand en verlatenheid, maar net die teenoorgestelde is waar. Die Hemelvaart open juis die weg vir die voller teenwoordigheid van God by sy volk. Voor sy Hemelvaart was Christus liggaamlik langs hulle, na sy Hemelvaart woon die Drie-Enige God deur die Gees in sy kerk. Die geweldige troos van Christus se Hemelvaart is die begin van sy wêreldwye teenwoordigheid deur die Heilige Gees.

Wat beteken Christus se Hemelvaart vir ons as gelowiges wat nou hier in 2026 midde in ’n samelewing leef wat onder geweldige ekonomiese druk staan vanweë hemelhoë brandstof pryse en die politiek wat so deurmekaar is waar dit lyk of misdaad en boewery besig is om die oorhand te kry? Wat sê dit vir ons wat die aftakeling van ouderdom so seer aan die lyf voel?

Christus se Hemelvaart sê vir ons: “God Drie-Enig het sy woning by sy kinders gemaak.” Daar waar jy op ’n Maandagoggend wakker word met spanning oor finansies of onsekerheid, begin jy nie die dag alleen nie. Daar waar jy die pyn en swakheid van ouderdom aan die lyf voel is jy nie alleen nie.

Christus is nie ver weg anderkant die sterre nie. Deur sy Gees is Hy teenwoordig in jou bekommernis, in jou besluitneming, in jou swakheid en uitputting.

Dit beteken nie die probleme verdwyn nie. Dit beteken jy dra dit nooit alleen nie, want Christus se Hemelvaart beteken Hy regeer steeds, selfs wanneer die wêreld chaoties lyk. Die wêreld voel dikwels chaoties omdat ons net die grondvlak sien. Christus se Hemelvaart herinner ons: “Daar is Iemand bó die chaos!”

Jesus sê “julle in My.” Dit beteken ons identiteit word nie deur chaos bepaal nie. Dit word deur Christus bepaal en dit beteken ons as kerk is nou ’n sigbare teken van God se teenwoordigheid wat anders leef.

Daarom moet ons kalm bly wanneer daar paniek is. Vrygewig wees in ’n wêreld wat net op eiebelang fokus. Daarom moet ons ook standvastig bly in donker tye en hoopvol wees in donker tye omdat God Drie-Enig se teenwoordigheid in ons lewens dit vir ons moontlik maak.

Christus se Hemelvaart beteken dat God Drie-Enig deur sy Gees in ons lewens teenwoordig is. Hoe verander dit die manier waarop jy na gebed kyk, veral wanneer dit voel asof jou woorde teen die plafon vasslaan?

In Rom. 8:26 hoor ons:

Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie. En God, wat die harte deurgrond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God, vir die gelowiges.

Wanneer dit vir jou voel of jou gebed teen die plafon vasslaan, weet dat die Heilige Gees jou Parakleet, jou Helper, jou Trooster is. Daarom is die fokus in jou gebed nie meer op jou prestasie van hoe goed jy bid nie. Die Heilige Gees as jou Parakleet, jou Trooster en jou Helper verskuif die fokus in jou gebed na God se teenwoordigheid in jou lewe.

Wanneer jy nie woorde het om te bid nie omdat die lewe te oorweldigend raak, weet dat die Gees self jou woordelose versugtings in ’n suiwer gebed omsit en dit voor die Vader bring. Die Gees neem jou rou emosie en "vertaal" dit in die taal van die hemel. Op aarde tree die Gees vir ons in en in die hemel waar Christus aan die regterhand van God sit, tree Hy vir ons in.

Wanneer die lewe vir jou te veel word, hoef jy nie te veg om deur te breek na God toe nie, want gebed is nie ’n taak of ’n werk wat jy moet verrig om God se aandag te kry nie. Deur gebed vind jy rus in God se teenwoordigheid, self al sug jy net omdat jy nie meer woorde het nie.

Wat beteken Jesus se Hemelvaart vir ons? Dit beteken God Drie-Enig is teenwoordig in jou lewe. Ons is nie weeskinders nie! Jy staan nie alleen wanneer die lewe jou wil omdop nie, want God is daar. Deur jou gebede vind jy rus in God se teenwoordigheid en selfs wanneer jy so oorweldig voel dat jy nie meer woorde het om te bid nie, is God steeds daar. Jou Parakleet vertaal selfs jou versugtinge in die taal van die hemel.

Amen

Leef deur geloof in verbondenheid met Jesus Christus

 

Lees: 

Kol. 2 Teksverse kol. 2v6&7

Inleiding

Leef deur geloof in verbondenheid met Jesus Christus. Hoe doen mens dit? Waar begin ons en hoe begin ons om in verbondenheid met Jesus Christus te leef?

Waar begin ons?

In Kol 2: 13 sê die Here vir ons waar ons begin:

Julle was dood deurdat julle gesondig het en deurdat julle sondige natuur nog nie weggeneem was nie.

Wat ’n troostelose vooruitsig! Is daar vir ’n dooie enige hoop om vooruit te gaan? Nee, daar is geen hoop nie! Dit is ’n situasie waarin elke mens homself bevind. Hy besef dat hy binne homself geen rus of vrede kan vind nie. In homself vind die mens geen sin en betekenis in die lewe nie en daarom gaan soek die mens dit buite homself.

Die probleem is dat die ons altyd op die verkeerde plek gaan soek. Sommige van ons soek dit in geld en besittings. Dit hou egter geen bevrediging in nie, want mens kan nooit genoeg hê nie. Hoeveel geld en besittings is genoeg? Net nog ’n bietjie meer!

Ander soek dit weer in status en magsposisies in die samelewing. Dit is egter ook leeg sonder inhoud en bring geen bevrediging nie. Die soeke na mag en status laat mens altyd bang en swak voel. Hoe meer mag en status mens het, hoe groter is jou gebrek aan vertroue in mense. Jy vertrou niemand nie en daar is altyd die agterdog dat iemand jou van jou mag wil beroof en daarom soek mens net na al hoe meer mag om hierdie vrees te besweer.

Sommige van ons soek dit in ons uiterlike voorkoms. Vrouens in skoonheid en fietse lyfies en mans in spiere. Ook dit bring geen bevrediging nie. Hoe meer jy skoonheid en voorkoms najaag, hoe meer voel dit of jy lelik en onaantreklik is. Dink maar aan jong meisies wat so fanaties oor gewig raak dat hulle hulself letterlik so uithonger dat dit hul dood kos.

’n Ander plek waar die mens na sin en betekenis in die lewe soek is deur middel van sy intellek. Dit word ’n obsessie dat almal kan sien hoeveel kennis ek het en dit is op daardie kennis wat ek my sekerheid bou.

Ook dit is ’n gejaag na wind. Hoe meer ek my sekerheid in kennis soek, hoe meer voel dit vir my dat ek te min weet en jaag die vrees my dat almal eventueel gaan agterkom dat ek nie werklik soveel kennis het as wat ek voorgee nie.

Die hartseer is dat die mens se soeke na sin en betekenis hom al hoe verder daarvan wegneem. Ten spyte van die mens se beste pogings kan hy dit nie vind nie.

Hoe kan die mens lewend word uit die doodstoestand waarin hy homself gedompel het?

In Kol 2:13b-14 sê die Here vir ons:

God het julle egter saam met Christus lewend gemaak deurdat Hy ons al ons sondes vergewe het. Hy het die skuldbewys met sy eise teen ons tot niet gemaak.

Deur God se genade en liefde gee Hy aan ons dit wat ons nooit self kan doen of verdien nie. Die mens is dood in sy sonde en kan daarom nie rus en vrede in sy gemoed vind nie.

Hy kan dit egter ook nie buite homself vind nie en daarom gryp God op ’n radikale wyse in. Christus gee sy bestaan op Godgelyke wyse prys deur die gestalte van ’n slaaf aan te neem soos ons hoor in Fil. 2:5-8:

Hy wat in die gestalte van God was, het sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van ’n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word. En toe Hy as mens verskyn het, het Hy Homself verder verneder. Hy was gehoorsaam tot in die dood, ja, die dood aan die kruis.

Dit wat die mens nie kon doen nie het God self vir die mens kom doen. Hy bring die mens weer by die ware bron van rus en vrede uit naamlik Hyself. Dit is dan ook wat God op ’n sigbare wyse deur middel van die Nagmaal aan ons wys. God die Vader stuur sy Seun wat gewillig die straf vir die sonde in ons plek dra.

God die Heilige Gees wek die mens op uit sy doodsbestaan en gee aan die mens hierdie versoeningswonder. Die proses waardeur Hy dit doen is om aan die mens geloof te gee om daaraan vas te hou. Met Nagmaal versterk God daardie geloof wat Hy aan ons gee sodat ons die nuwe lewe kan leef wat Jesus vir ons verwerf het.

Hoe leef ons die nuwe lewe?

In Kol 2:14b hoor ons hoe Christus met sy soenoffer aan die kruis die mag van die sonde gebreek het:

Deur dit aan die kruis te spyker, het Hy dit vir goed weggeneem.

Die mag van die sonde is gebreek, maar die mens is so geneig om terug te draai na sy sondige natuur. Die opdrag wat uit Nagmaal voortvloei is daarom ook dat die mens nie moet terugdraai na die valse gode van geld, mag, uiterlike voorkoms of intellek nie.

Moenie na sin en betekenis soek in die nakom van leë godsdienstige rituele nie soos ons hoor in Kol 2:16:

Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie.

Wanneer mens dit doen, dan word ons maar net weer vasgevang in die leegheid van godsdienstige rituele wat net so frustrerend en onbevredigend is as die wêreldse dinge waarin ons voorheen sin en betekenis gesoek het. Dit is ’n leë dop wat geen krag het nie. Godsdienstige rituele is nie die nuwe lewe wat God vir ons gee nie!

Die nuwe lewe wat God vir ons gee behels dat ons die aardse dinge doodmaak wat nog deel van ons lewe is: onsedelikheid, onreinheid, wellus, slegte begeertes, en gierigheid, wat afgodery is soos ons in Kol 3:5 hoor. Die nuwe lewe word geleef deur te breek met die ou sondige natuur soos ons hoor in Kol 3:8-10:

Maar nou moet julle al hierdie dinge laat staan: woede, haat, nyd en gevloek. Vuil taal moet daar nie uit julle mond kom nie. En moenie vir mekaar lieg nie. Julle het met die ou, sondige mens en sy gewoontes gebreek en leef nou die lewe van die nuwe mens, wat al hoe meer vernuwe word na die beeld van sy Skepper en tot die volle kennis van God

Slot

Ons kan ons self nie verlos uit die doodsheid van die sonde nie. Dit is alleen God se genade in Jesus Christus wat ons daaruit kan lewend maak. Uit die krag van Jesus Christus se soendood aan die kruis word ons lewend gemaak en kan ons die nuwe lewe leef wat God aan ons gee.

Ons kan dit maar alleen doen wanneer ons deur ons geloof leef in verbondenheid met Jesus Christus. Ons doen dit wanneer ons besef hoe groot ons sonde en ellende is en dat ons slegs deur Jesus Christus daarvan verlos kan word.

Wanneer ons dit doen dan wil ons ook in dankbaarheid die nuwe lewe leef wat God aan ons gee. Soek die sin en betekenis van die lewe in Jesus Christus en leef deur jou geloof in verbondenheid met Jesus Christus.

Amen

Jesus verander my met liefde

 

Mat 12:9-21

Teksvers Mat 12 v 20

’n Riet wat geknak is, sal Hy nie afbreek nie en ’n lamppit wat rook, nie uitdoof nie; Hy sal die wil van God laat seëvier.

Volgende week vier ons DV weer die Heilige Nagmaal waar God op ’n sigbare wyse sy liefde vir ons bevestig. In die tyd voor Nagmaal berei ons onself voor daarvoor. Daarom staan vandag se erediens dan ook as ’n voorbereidingsdiens bekend.

Wat bedoel ons wanneer ons van voorbereiding praat? Eenvoudig behels dit drie hoofpunte. Ek moet besef en erken dat ek ’n sondaar is en dat ek myself nie daarvan kan verlos nie. Ek moet glo dat dit net Jesus is wat my kan verlos en ek moet verstaan hoe God se liefde my lewe verander. Ek moet die opregte begeerte hê om die lewe te leef wat God in sy liefde vir my gegee het.

Wanneer ek nadink oor my sonde moet ek oppas dat my berou daaroor nie is omdat ek bang is vir God se straf nie. Dit is nie waaroor verootmoediging gaan nie. Dink bietjie daaroor na. As ek bang is vir straf dan is vrees die motiveerder. Waar daar vrees is, is daar nie liefde nie soos ons in 1 Joh. 4:18 hoor:

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.

Liefde en vrees gaan nie saam nie. God gebruik nie vrees nie. Inteendeel, vrees is ’n kenmerk van die satan.

Die groot probleem met vrees is dat dit die klem daarop plaas dat ek moet verander, want as ek dit nie doen nie gaan ek gestraf word. Die probleem hiermee is dat dit vir my onmoontlik is om te verander. Die greep van die sonde is van so aard dat dit, dit vir my onmoontlik is om daarvan weg te breek. Hoe graag ek ook al wil, ek kan nie en so dryf ek al hoe verder van God af weg.

Een van die belangrikste aspekte van voorbereiding is dat ek tot die besef moet kom dat dit net God is wat my kan losmaak van die greep van sonde in my lewe. As ek egter vrees hiervoor gebruik, dan soek ek nie by God die oplossing nie, want God gebruik nie vrees nie. Hy gebruik liefde.

In ons teks hoor ons hoe groot God se liefde werklik is en hoe Hy sy liefde gebruik om ons los te maak van die sonde in ons lewens. In Mat 12:18 hoor ons van God se Dienaar wat Hy aangestel het. Dit verwys na ’n profesie wat reeds 700 jaar vC deur die profeet Jesaja (Jes. 42:1-4) gemaak is. Daarin word geprofeteer dat God sy Dienaar gaan stuur. Hier in Mat 12:18 hoor ons dat die Dienaar waarna die profeet Jesaja verwys het, Jesus Christus is. Met ander woorde dit is God self wat in die persoon van Jesus Christus gekom het om die sonde te oorwin.

In Mat 12:19 hoor ons dat Hy egter nie vrees en geweld gebruik om die sonde uit te roei nie.

Hy sal nie twis nie en nie skreeu nie, en niemand sal sy stem op die strate hoor nie.

Jesus het nie met ’n weermag aarde toe gekom nie. Hy was ’n nederige mens met geen mag en aansien nie. Daarom moet ons ook nie vrees as motiveerder gebruik om van die sonde in ons lewens ontslae te raak nie. In plaas van vrees en geweld werk hy met deernis en liefde.

Die feit dat God nie vrees en geweld gebruik teen die sonde nie beteken nie dat Hy nie ernstig is oor sonde nie. Nee, geliefdes. God is heilig en Hy kan sonde nie verduur nie want Hy weet watter verwoesting sonde in die wêreld meebring. Sonde verwoes mense se lewens. Sonde veroorsaak dat ons ’n nuttelose geknakte riet in die lewe word. Net soos ’n lamppit wat te kort is sodat dit nie meer in die olie kan bykom nie en dit daarom rook en nie lig afgee nie.

God haat sonde want dit verwoes mense se lewens. God het egter die mense wie se lewens deur sonde verwoes word oneindig lief. In ons teksvers hoor ons van die deernis en sorgsaamheid waarmee God met ons wat deur sonde geknak is werk.

’n Riet wat geknak is, sal Hy nie afbreek nie en ’n lamppit wat rook, nie uitdoof nie;

God se liefde is so groot dat Hy bereid was om in die persoon van Jesus Christus mens te word. Luister maar weer na 1 Joh. 4:9-10 waar God sy liefde vir mense verklaar wat deur sonde geknak is:

Híerin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê. Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes

Dit is net God se liefde wat die wurggreep van sonde in ons lewens kan breek. Liefde spoor jou tot aksie aan terwyl vrees jou verlam. God se liefde verander jou sodat jy ’n weersin in die sonde in jou lewe sal kry. Wanneer God se liefde jou verander dan wil jy nie meer die sonde in jou lewe hê nie.

As vrees egter jou aansporing is, dan wil jy eintlik nog maar die sonde in jou lewe troetel. Maar omdat jy bang is vir straf probeer jy daarvan ontslae raak, maar jy kry dit nie reg nie omdat daar nog steeds ’n begeerte daarvoor by jou teenwoordig is.

God se liefde verander jou egter. Dit wek ’n weersin vir sonde by jou op en daarom wil jy van die sonde wat nog in jou lewe teenwoordig is ontslae raak. Wanneer die liefde van God jou verander dan seëvier die wil van God omdat dit sy wil is dat ons uit liefde lewe.

In jou voorbereiding vir Nagmaal gaan dink na oor die sonde wat nog in jou lewe teenwoordig is. Vra die Heilige Gees om deur God se Woord die sondes wat nog tussen jou en God staan vir jou uit te wys. Gaan soek die liefde van God om ’n diepe berou en weersin daaroor by jou op te wek.

Begin leef vanuit die liefde en genade van God. Die liefde van die Vader wat sy Seun gestuur het sodat dié wat in Hom glo die ewige lewe sal hê. Die liefde van die Seun wat bereid was om mens te word en sy lewe vir ons af te lê. Die liefde van die Heilige Gees wat vir ons die geloof gee om die liefde van God met albei arms vas te gryp en daaraan vas te hou.

Laat God se liefde jou lewe verander.

Amen

Swaarkry en leiding het nie die laaste sê in hierdie lewe nie.

 Skrif: 2 Kor. 4:16 – 5:10 – teksvers 2 Kor. 4:17

Ons lewenspad hier op aarde is nie altyd maklik nie. Seker een van die moeilikste dinge is om te aanskou hoe ’n geliefde deur ouderdom afgetakel word. Om te sien hoe sy verstandelik en liggaamlik agteruit gaan waar die wêreld vir haar verander in ’n vreemde, onveilig plek waar niks meer bekend voel nie.

Dit kan maklik die vraag laat ontstaan: “Hoekom?” Hoekom moet die lewe soms so moeilik en moeisaam wees? Die Here gee vir ons deur sy dienaar Paulus ’n antwoord op hierdie vraag. In 2 Kor. 4:16 & 17 hoor ons:

Al is ons uiterlik besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe. Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op 'n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly.

Hier moet ons nie misverstaan nie. Die Here sê nie hier dat ons swaarkry sommer net niks is nie. Hy gee perspektief. In die eerste plek sê gee die Here vir ons die troos: “Al is ons uiterlik besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe” Selfs wanneer dit vir jou voel of jy nie meer kan nie, het Hy jou nie vergeet nie. Wanneer ouderdom liggaam en brein begin afbreek en dit vir jou voel of jy nie meer kan vashou nie, is God daar. Die troos lê daarin dat dit nie gaan oor hoe sterk ons aan God vashou nie, maar in hoe styf God ons vashou. God gee vir ons die krag om deur dit te kom deurdat Hy ons dag vir dag vernuwe.

In die tweede plek gee die Here vir ons perspektief ten opsigte van ons lewe nou en die ewigheid wat vir ons wag. Die lewensduur van ’n mens hier op aarde is miskien sewentig of tagtig jaar, maar in vergelyking met die ewigheid is dit “maar gering”. Dink so daaraan. As ons ’n potloodstreep sou kon trek van so ver as wat mens met die sterkste teleskoop (ongeveer 93 biljoen ligjare) dan is die sewentig of tagtig jaar wat ons hier op aarde leef nie eens ’n potloodpuntjie op daardie lyn nie.

Wat ons nou hier sien is die sigbare, maar die Here sê vir ons dat ons verder moet kyk na die vir nou onsigbare ewigheid. Om dit te verduidelik gee die Here vir ons die vergelyking van om in ’n tent te bly teenoor vaste gebou. ’n Tent wat al ’n paar jaar in die wind en weer moet staan raak redelik verweer. Die seil kry gate in en die tentpale raak gebuig deur die wind en die storms. En dit is hoe dit met ons gaan. Die lewe stel sy eise en hoe ouer ons word, hoe meer verweer raak ons en dit laat mens inderdaad sug na iets beter, soos ons 2 Kor. 5:2 hoor:

Terwyl ons in die tentwoning leef, sug ons, want ons verlang daarna dat ons woning uit die hemel ons sal oordek.

Die belofte wat die Here hier gee van ’n vaste gebou, is ’n ewige tuiste saam met Hom. In Openbaring 21:3 & 4 gee die Here vir ons net so ’n voorsmakie van hoe ons ewige tuiste saam met Hom gaan wees:

Toe het ek 'n harde stem van die troon af hoor sê: “Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God. Hy sal al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan.”

Om dit raak te sien moet ons met ons geloofsoë verby die sigbare hier en nou, verby die verweerde tentwoning kyk. Die Here sê vir ons hier om verby die swaarkry van hierdie lewe te kyk. Kyk verby die aftakeling van ouderdom na hoe God alles nuut gaan maak. Sien die groter prentjie raak.

Die vraag is nou: “Hoe weet ons dat dit die waarheid is?” Dit is waar, want God wat die hemel en die aarde geskep het gee vir ons die waarborg deur die Heilige Gees soos ons hoor in 2 Kor. 5:5:

Hy wat ons vir hierdie oorgang voorberei het, is God. As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee.

Die Griekse woord wat in Afrikaans met “waarborg” vertaal is beteken letterlik ’n deposito, ’n deel van die volle koopsom wat vooraf reeds betaal word. Dit gee ’n vaste waarborg van God se teenwoordigheid in ons lewens. Dit is God self wat ons voorberei vir die oorgang van aardse lewe na die heerlikheid omdat Hy nou reeds nou iets van daardie toekom gee, naamlik sy Gees as die ’n deposito en waarborg.

Ons sien en ervaar so ietsie van God se teenwoordigheid, want selfs wanneer ons liggame afgebreek word deur ouderdom en siekte en swaarkry, is dit Heilige Gees wat ons dag tot dag vernuwe deur vir ons geestelike krag te gee om aan te gaan. Dit is ook die Heilige Gees wat daardie verlange in ons na die vaste ewige woning saam met God gee.

Dis die troos wat die Here vir ons gee. In hierdie lewe is ons nie alleen nie. God stap die pad saam met ons. Die Heilige Gees is saam met jou daar waar dit goed gaan met jou en die lewe vol vreugde is, maar veral daar waar die lewe moeilik raak. Daarmee saam ook die waarborg dat die gebrokenheid van hierdie lewe nie die finale werklikheid vir ons is nie. Dit is maar net ’n tydelike tentwoning totdat ons hiervandaan gaan na ons ewige woning saam met God, waar die verdriet en swaarkry van hierdie lewe nie meer deel van ons lewens sal wees nie.

Hierdie troos is egter net waar vir diegene wat glo dat Jesus Christus jou enigste Verlosser en Saligmaker is. Indien jy glo dat Jesus vir jou sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het en dat Hy deur sy opstanding vir jou lewe gee omdat Hy die dood oorwin het, kan jy ook vashou aan hierdie troos.

Dis die troos en lewende hoop waaraan gelowiges vashou en daarom hoef ons ook nie bang te wees vir 2 Kor. 5:10 nie.

Ons moet immers almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang volgens wat hy tydens sy aardse lewe gedoen het, of dit nou goed was of kwaad.

Dit is ’n harde werklikheid, dat almal voor die regterstoel van Christus sal staan, maar vir die wat in Christus daar verskyn is daar geen veroordeling nie soos ons Rom. 8:1 hoor omdat die oordeel reeds verby is volgens Joh. 5:24. Ons staan daar met vrymoedigheid en nie met vrees nie (1 Joh. 4:17) want Christus self staan vir ons in (1 Joh. 2:1).

Wanneer ons as gelowiges van ’n geliefde afskeid neem wat na haar ewige woning saam met God verhuis het, is ons hartseer want haar plekkie in ons lewens is nou leeg, maar wanneer ons afskeid neem, treur ons nie soos hulle wat geen hoop het nie, want ons kyk met geloofsoë verby die sigbare werklikheid van hierdie lewe se gebrokenheid na die onsigbare ewige heerlikheid wat vir ons wag.

Amen.

Die wonder van God se genade oortref die nare werklikheid van ons sonde

 

Psalm 130; Teksverse Ps. 130:1 & 8

Inleiding

Waar vind mens ware geluk en wat keer dat ons dit vind?” Indien mens nie jou lewensgeluk op die regte plek soek nie, sal jy dit nooit vind nie. Wanneer mens jou lewensgeluk op die verkeerde plek soek dryf jy net al hoe verder van die ware bron van geluk af weg.

Die harde werklikheid is dat dit sonde is om lewensgeluk op die verkeerde plek te soek. Mens kan net by God ware vrede en lewensgeluk vind.

In Ps. 130 hoor ons dan ook hoe sonde die mens van God vervreem. Ons hoor ook van die Psalmdigter se intense verlange om sy gebroke verhouding wat deur sonde verbreek is, met God te herstel.

In hierdie Psalm hoor ons hoe die wonder van God se genade die nare werklikheid van ons sondes oortref. Ons hoor hoe die Psalmdigter by God pleit om hom te red ten spyte van sy sondige korruptheid. Hy pleit by God op grond van sy genade en dan hoor ons hoe God antwoord op die pleidooi.

Wag op die Here en Hy sal jou bevry van die sonde slawerny.

In die eerste plek hoor ons die Psalmdigter se pleidooi:

Here red ons ten spyte van die korruptheid van ons sonde

Ons hoor hoe hy sug: “Uit die dieptes  roep  ek na U, Here.” Dan hoor ons hoe hierdie soeke na God al hoe intenser word: “luister tog na my, Here, hoor tog my hulpgeroep.”

Hierdie soeke na God is alleen omdat die Psalmdigter intens bewus is van sy sonde teenoor die Here soos ons hoor in vers 3:

As U ons sondes in aanmerking sou neem, Here, wie sou dan nog bestaan?

Voordat ons nie intens bewus word van ons sonde en die verwoestende effek daarvan nie, sal daar nooit ’n ware begeerte na God wees nie.

Die rede waarom ons nie altyd werklik besef hoe ernstig sonde is en die effek wat dit op ons lewens het nie, is omdat ons dikwels net teen die simptome van sonde vaskyk.

Liefdeloosheid teenoor ons naaste, selfsug, woede, haat, onsedelikheid is alles net simptome van ’n baie dieper probleem.

Die dieper probleem is dat ons afgode dien in plaas van die ware lewende God. Die afgode in ons lewens lyk miskien anders as die afgode wat die Israeliete gedien het, maar die effek daarvan is net so verwoestend as wat dit vir Israel was. Ons verhouding met die enigste ware lewende God ly skade.

Die afgode in ons lewens is ook nie opsigself noodwendig altyd boos of sleg nie. Ons sien maklik die bose afgode raak, soos die smag na mag en die misbruik van mag. By die meeste van ons is dit nie noodwendig ’n probleem nie.

Die meeste afgode in ons lewens is baie goed vermom in dit wat eintlik mooi en goed is. Dinge soos ons my kinders, my loopbaan, my prestasies in die lewe, my vaardighede, my stokperdjie om maar enkele voorbeelde te noem.

Dit is nie verkeerd om ambisie te hê om te vorder in my loopbaan nie. Dit is nie verkeerd om my talente te gebruik om te presteer in die lewe nie. Dit is nie verkeerd om ’n stokperdjie te hê of om sport te geniet nie.

Wanneer ek egter my sekuriteit en eiewaarde in hierdie dinge begin soek dan begin ek afgode daarvan maak. Wanneer ek byvoorbeeld op my eie prestasies staat maak om vir my sekuriteit en lewensgeluk te verskaf, dan begin ek meer op dit vertrou as wat ek op God vertrou.

Die probleem lê nie daarin dat ek my kinders te lief het nie, maar eerder daarin dat ek God minder liefhet as wat ek hulle het.

Hoe bepaal ek wat is die afgode in my lewe?

Ek moet myself afvra, wat is dit in die lewe wat ek nie bereid is om op te gee nie? Wat is dit wat na my mening vir my sin en betekenis in die lewe gee? Wat is dit in die lewe waarop ek my sekuriteit bou? Wat is dit wat my kwaad maak of wat laat my benoud voel? Wat maak my moedeloos en verskaf aan my ’n skuldgevoel?

Wanneer ek op die gawes van God in die lewe begin fokus sonder om God wat dit gee raak te sien, dan maak ek selfs van die goeie dinge in die lewe afgode. Wanneer ek my vertroue nie in die Here stel nie, maar in die gawes wat Hy gee, dan is ek besig met afgodery.

Op ons eie sal ons nooit die afgode in ons lewe raak sien nie. Dit is die Heilige Gees wat dit vir ons uitwys. Dit is die Gees wat dit vir ons moontlik maak om soos die Psalmdigter na die Here te roep uit die diepte van ons ellende. Daarom moet ons bid dat die Heilige Gees ons lei en dan kan ons ook die Here aanroep en vra:

Red ons van ons sondes op grond van U genade

In Ps. 130:4 hoor ons:

Maar by U ís daar vergifnis: daarom word U steeds gedien.

God openbaar sy vergifnis aan ons deur die soenverdienste van Jesus Christus aan die kruis en sy oorwinning van die dood. Die Psalmdigter het vooruit daarna gekyk terwyl ons terugkyk na daarna. Ons en die Psalmdigter se hoop is dat ons uitsien na Jesus wat weer op die wolke sal kom om ons finaal van die pyn en leiding te kom verlos.

Dit is alleen op grond van sy offer aan die kruis dat ons kan bely: “Maar by U is daar vergifnis.” Dit is alleen op grond van hierdie genade van God dat ons kan weet dat ons nie goedkeuring en aanvaarding van God en die mense om ons moet verdien nie, omdat Jesus reeds God se goedkeuring, aanvaarding en liefde vir ons aan die kruis verdien het.

Op grond van God se liefde vir ons in Jesus Christus kan ons saam met Psalmdigter bely dat ons, ons hoop alleen op God plaas en dat ons ’n intense verlange het om saam met Hom te wees soos ons hoor in
Ps. 130:5-6

Ek stel my vertroue in die Here, ek vertrou op Hom, ek wag op die vervulling van sy woord. Ek wag op die Here meer as wat die wagte op die môre wag, wagte op die môre.

Sonder die Here se genade sal ons Hom wat die enigste ware bron van vrede en lewensgeluk is, nooit vind nie. Dit is alleen God wat dit moontlik maak omdat Hy deur sy Gees vir ons alles gee wat nodig is om op Hom te vertrou.

Dit wat die Here vir ons gee, vra Hy egter ook van ons

Hoop op God en glo sy belofte dat Hy ons sal bevry van ons sondeslawerny

In Ps. 130:7 hoor ons:

Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker.

Om op die Here te wag beteken dat ons Hom moet vertrou. Dit beteken om "met groot verwagting uit te kyk." soos iemand wat op die uitkykpos staan en die horison dophou omdat hy weet die hulp is op pad.

Dit is nie net ’n kortstondige hoop nie, maar ’n doelbewuste keuse om jou fokus op die Here gevestig te hou, ten spyte van die omstandighede.

Dis nie ’n passiewe aksie van wag maar om te sien wat sal gebeur nie, maar ’n aktiewe wilsbesluit om met jou hele wese volhardend in geloof en gespanne verwagting op die Here wag vir die sekere uitkoms wat Hy gaan gee.

Ons moet op sy troue verbondsliefde vertrou wat Hy deur Jesus Christus op Golgota vir ons gewys het. Om God te vertrou beteken om te glo dat die verlossing by Hom alleen seker is, om te glo dat Jesus die enigste weg na God is soos Hy ook vir ons in Joh. 14:6 sê:

Jesus het vir hom gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie.

Om die Here te vertrou beteken dat Hy alleen ons van ons sondes, dit wil sê die afgode in ons lewens sal verlos soos ons hoor in Ps. 130:8:

Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes.

Die afgode in ons lewens maak van ons slawe deur ons afhanklik van hulle te maak. Dan soek mens jou geluk byvoorbeeld in die uitleef van jou loopbaan eerder as wat mens jou geluk by God alleen soek.

Die Here verlos ons daarvan sodat ons maar alleen ons geluk by Hom soek. Dan kan mens ook die vreugdes, gawes en talente wat die Here vir ons gee geniet in die wete dat dit ’n gawe uit God se hand is. Dan kan ons weet dat God ons lewensgeluk bepaal, want lewensgeluk is nie in ons omstandighede gevestig nie. Dit is in die persoon en karakter van God wat die hemel en die aarde geskep het gesetel.

slot

Waar vind mens ware geluk en wat keer dat ons dit vind?” Sonde beroof ons van ware lewensgeluk in die lewe omdat dit keer dat ons, ons geluk by God alleen soek.

Deur God se genade in Jesus Christus verlos Hy ons van die sonde in ons lewe. Beleef daarom hoe die wonder van God se genade die nare werklikheid van ons sonde oortref.

Soek jou vrede en lewensgeluk net by God alleen en nie in die dinge van hierdie lewe nie en geniet so die goeie in die lewe as gawes uit God se hand sonder om afgode daarvan te maak.

Soek jou vrede en lewensgeluk by die Here alleen in Jesus Christus, want die wonder van God se genade oortref die nare werklikheid van ons sonde.

Amen

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons “Ek het jou onvoorwaardelik lief!”

 

Skriflesing: Luk. 23:13 – 43 ; Joh. 19:17-35 ; Mat. 27:45 – 46

Teksverse: Luk. 23;34, 43, 46; Joh. 19: 26-28, 30; Mat 27:46

 Inleiding

Wat beteken Paasfees werklik vir ons? Volgens die winkel advertensies lyk dit of Paasfees gaan oor sjokolade paashase en sjokolade eiers. Die haas en die eier is oeroue simbole van vrugbaarheid, want die tydperk waarin ons Paasfees vier, is in die noordelike halfrond vroeë lente, ’n tydperk van nuwe lewe.

Vir Christene is dit egter nie waaroor Paasfees gaan nie. Christene herdenk met Paasfees die kruisiging en opstanding van Jesus Christus so bietjie meer as 2000 jaar gelede wat plaasgevind het in die tyd wat Joodse Paasfees gevier is.

Wat is die werklike betekenis van Jesus se kruisiging en opstanding vir ons?

Hierdie betekenis kom duidelik na vore uit die sewe kruiswoorde wat Jesus aan die kruis uitgespreek het.

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons
“Ek het jou onvoorwaardelik lief!” en daarom gaan ons vanoggend stilstaan by die sewe kruiswoorde.

Sewe is die volheidsgetal van God en met sewe kruiswoorde hoor ons die volle omvang van Jesus se liefde vir ons.

In die eerste kruiswoord bid Jesus vir sy vyande.

Luk. 23 v 34 : “Vader, vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie!”

Wie is Jesus se vyande? Die maklike antwoord is hulle wat Hom gekruisig het. Hulle wat saam geskree het “kruisig Hom!” Daarmee wys ons gerieflik die vinger weg van onsself af.

Die korrekte antwoord is dat alle mense as gevolg van sonde vyande van God is.

Die ongemaklike antwoord is dat ek Jesus se vyand is en daarmee wys die vinger direk terug na my toe!

Die troos wat ons in hierdie bede van Jesus vind is dat Hy ook vir my aan die kruis gesterf het soos ons ook hoor in Rom. 5 v 8:

Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.

Hierin sien ons hoe ware liefde van God haat oorwin. Die verantwoordelikheid wat hieruit voortspruit is dat ek ook my vyande moet vergewe soos wat God my vergewe.

Is ek bereid om God se liefde in my lewe te laat werk of leef ek nog in vyandskap met God en my naaste?

In die tweede kruiswoord sien ons Jesus se liefde in die verlossing wat Hy aan boetvaardige mense skenk.

Saam met Jesus het is daar twee misdadigers gekruisig. Een van hulle het die vertroostende woorde van Luk. 23 v 43 gehoor:

“Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.”

Waarom het net een hierdie troos gehoor?

Slegs een het besef hoe verlore hy in sy sonde is terwyl die ander een Christus gespot het en ander vir sy sonde blameer het. Die een wat gered is het in diepe ootmoed by Jesus gesmeek soos ons hoor in Luk. 23 v 42:

“dink aan my wanneer U in u koninkryk kom.”

Volhard ek nog in my sonde waar ek alles en almal blameer of het ek al tot die diepe besef van my verlorenheid gekom sodat ek by Jesus verlossing kan soek?

Die troos wat ons in die tweede kruiswoord ontvang is Jesus se liefde vir verlore sondaars wat by Hom verlossing vind.

In die derde kruiswoord hoor ons die ware vertroosting van Jesus se liefde vir diegene wat naby Hom is.

Joh. 19v26-27: “Daar is u seun ........ daar is jou moeder”

In Jesus se diepe nood dink Hy nie aan homself nie, maar sien Hy steeds die pyn en lyding van hulle wat vir Hom dierbaar is raak. Met hierdie kruisgebeure het die profesie van Simeon aan Jesus se moeder waar geword:

En wat jou betref, ’n swaard sal deur jou siel gaan

In hierdie derde kruiswoord sien ons Jesus se liefde raak in sy omgee vir die pyn en lyding van elkeen wat naby Hom is. Sy liefde bied ware vertroosting omdat Hy empatie het met die seer wat ons in hierdie wêreld ly.

Die troos wat ons hierin vind is dat Jesus ook vir ons omgee en dat ons met vertroue na Hom toe kan gaan vir troos wanneer ons pyn en lyding ervaar. Net soos wat Johannes vir Maria in sy huis geneem het, sal ons hemelse Vader al sy kinders in sy huis opneem waar Jesus vir hulle plek voorberei het.

Na hierdie derde kruiswoord was daar drie uur duisternis. Voor die duisternis rig Jesus Hom tot die mense.

Na die duisternis rig Hy Homself tot sy lyde in die vierde en vyfde kruiswoorde. Die duisternis dui ook vir ons die dieptepunt van Jesus se lyding aan.

In die vierde kruiswoord hoor ons Jesus se uitroep van Godverlatenheid.

Mat. 27v46:  “My God, my God, waarom het U My verlaat?”

Deur die eeue heen hoor ons hoe mense kerm van Godverlatenheid. Daar was egter net een geval in die geskiedenis waar God werklik sy rug op iemand gedraai het, toe Hy Homself van Jesus onttrek het. Dit is wat die ware hel is, naamlik om totaal deur God verlaat te word. Daardeur het Jesus die volle straf gedra van die uitverkorenes.

Die troos wat ons in die vierde kruiswoord ontvang is dat Jesus uit liefde Godverlatenheid ervaar het sodat ons nooit hoef uit te roep: “My God, my God, waarom het U My verlaat?”

In ons swaarste aanvegtinge kan ons verseker weet dat God ons nooit alleen laat nie. Hy is daar en daarom kan ons met vertroue by hom hulp en skuiling soek wanneer die lewe moeilik raak en kan ons vashou aan sy belofte wat Hy in Rom. 8 v 38 – 39 vir ons gee:

Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.

Met die vierde kruiswoord hoor ons Jesus se liefde in sy geestelike lyde wat Hy in ons plek gedra het.

In die vyfde kruiswoord hoor ons van Jesus se liggaamlike lyde.

Joh. 19v28 “Ek is dors.”  Jesus het na liggaam en siel gely en daarmee bewys Hy sy liefde vir ons deurdat Hy ons liggaamlik en geestelik verlos. Hiermee kry ons die troos dat ons by Jesus die lewende water kan kry wat vir ons ’n lafenis vir ons lyding en droefheid hier op aarde.

Die troos is ook verder dat Jesus ons daarmee verseker dat die lyding hier op aarde van verbygaande aard is. Ons sien daarna uit om na hierdie lewe vir ewig by God te wees waar daar geen hartseer pyn of lyding sal wees nie en dat God self al ons trane sal afdroog.

Ons kan nou reeds troos by God vind met die sekere wete dat “die lyding wat ons nou moet verduur, nie opweeg teen die heerlikheid wat God vir ons in die toekoms sal laat aanbreek nie.” soos hy ons belowe in Rom. 8 v18.

Gaan soek ons, ons troos by die Here of verval ons nog steeds in ’n troostelose moedeloosheid wanneer die lewe ons omdop?

Die vierde en vyfde kruiswoorde was uitroepe van smart en daarmee troos Jesus se liefde ons omdat Hy bereid was om in ons plek die smart te dra.

Die sesde en sewende kruiswoorde is uitroepe van oorwinning.

In die sesde kruiswoord hoor ons hoe Jesus se liefde vir ons ’n nuwe begin in die lewe gee.

Joh. 19 v 30: “Dit is volbring!” Hiermee sê Jesus vir ons dat sy werk as slaaf voltooi is en dat sy werk as Koning begin. Hy het die oorwinning behaal deur volledig vir ons sondes te betaal.

Dit is dan ook ’n draaipunt in die wêreldgeskiedenis. Die mag van die sonde is gebreek. Sonde het nie meer ’n houvas op ons nie. Ons het nou ’n nuwe lewe saam met God.

In die sesde kruiswoord hoor ons hoe Jesus se liefde die troos op ons lewensweg is. Al dreig my lewe om sy doel te mis en doelloos te wees is daar vir my die hoop van ’n nuwe begin saam met God.

Vir elkeen wat die sesde kruiswoord ter harte neem is daar die hoop dat my lewe sinvols sal wees en dat ek my lewensdoel saam met God sal bereik.

Met die sewende kruiswoord sê Jesus vir ons dat Hy nou ’n nuwe betekenis aan die dood gee.

Luk. 23v46. “Vader, in u hande gee Ek my gees oor.”

Met sy lewe het Jesus vir ons gewys hoe om te leef. Nou wys Hy vir ons hoe om te sterf. Een ding in die lewe is seker, naamlik dat ons gaan sterf. Dit wat agter die dood lê bly vir ons ’n onsekerheid. Hier wys Jesus vir ons, ons kan ons nou ook in die dood veilig in die Vader se hande toevertrou, WANT die dood is nie meer ’n straf nie!

Vir die ongelowige is die dood ’n absolute hopeloosheid en ’n einde aan alles. Vir die gelowige is die dood egter slegs ’n deurgang na ’n volgende bedeling waar ons ewig saam met God sal wees.

Omdat Jesus in ons plek die straf vir die sonde gedra het hoef ons nie God se woede in die dood te vrees nie en daarom kan ons vertrou dat God ons veilig sal bewaar.

Die troos wat ons hierdeur ontvang is die wete dat ek nou in ’n toestand van onsekere donkerte ingaan waar ek myself nie kan beskerm nie. MAAR, ek weet ek kan myself aan God se troue Vaderlike sorg toevertrou. Ek vertrou dat God my in die nuwe dag sal wakker maak.

En Jesus se opstanding wat ons vandag en elke Sondag herdenk is ons waarborg dat dit die waarheid is.

Daarom is die dood vir die gelowige nie die einde nie, maar ’n deurgang tot die nuwe dag van heerlikheid saam met God.

Samevatting

Die ware betekenis van Jesus se kruisdood en opstanding kom duidelik na vore uit die sewe kruiswoorde wat Jesus aan die kruis uitgespreek het.

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons
“Ek het jou onvoorwaardelik lief!”

In die eerste kruiswoord bid Jesus vir sy vyande en daarin sien ons hoe God se liefde ons haat oorwin.

In die tweede kruiswoord hoor ons van Jesus se liefde vir verlore sondaars wat by Hom verlossing vind.

In die derde kruiswoord hoor ons van Jesus se liefde wat ware vertroosting bied omdat Hy empatie het met die seer wat ons in hierdie wêreld ly.

In die vierde en vyfde kruiswoorde hoor ons hoe Jesus vir ons gely het. Hy het geestelik en liggaamlik gely.

Met die vierde kruiswoord hoor ons van sy Godverlatenheid sodat ons nooit deur God verlaat sal word nie.

In die vyfde kruiswoord hoor ons dat niks ons van sy liefde kan skei nie en dat ons uitsien na ’n bedeling waar daar geen lyding meer sal wees nie.

Die sesde en sewende kruiswoorde is uitroepe van oorwinning.

Met die sesde kruiswoord hoor ons dat daar ’n nuwe begin is vir elkeen wat deur sonde ontspoor is.

In die sewende kruiswoord hoor ons dat die dood vir die gelowige nie die einde is nie, maar ’n deurgang tot die nuwe dag van ewige heerlikheid saam met God.

Vind jou verlossing en vertroosting in die liefde van Jesus wat Hy aan die kruis vir ons gewys het en nie in die oppervlakkigheid van hierdie wêreld nie.

Amen