Waar was God toe dit gebeur het?

 Psalm. 22  teksvers Psalm 22:2

Waar was God toe dit gebeur het?

Waar was God toe die inbrekers ons in ons huis oorval het? Waar was God toe die ongeluk gebeur het? Hoekom het Hy dit nie gekeer nie? So is daar so baie situasies in ons lewe wat aanleiding gee tot hierdie vrae.

Elkeen van ons beleef op een of ander stadium die ellende van die lewe en dit is een van die tergendste vrae wat daar oor die lewe is. Hiermee saam probeer die satan ons oortuig dat God nie omgee nie.

Waar was God toe dit gebeur het? Dit is ’n vraag wat deur al die eeue heen maar net dieselfde bly. Die omstandighede wat aanleiding tot die vraag gee het dalk verander, maar die noodroep bly dieselfde.

Ons weet nie wat Dawid se omstandighede was toe hy Psalm 22 gedig het nie. Moontlik was dit toe hy vir sy lewe moes vlug toe Saul hom wou doodmaak. Moontlik daardie keer toe sy eie seun Absolom sy troon wou afneem. Ons weet nie, maar wat wel duidelik in die Psalm is, is dat dit die dieptes van ellende beskryf wat Dawid op ’n stadium ervaar het.

Die diepste nood wat ’n gelowige kan beleef is die ervaring dat God ons verlaat het. Dit is die ervaring wat Dawid verwoord in Ps. 22:2

My God, my God, waarom het U my verlaat en bly U ver as ek om hulp roep?

Ons hoor hierin sy intense pyn wat hy beleef het. Die God wat my God is. Die God met wie ek ’n persoonlike verhouding het, het Hom van my onttrek. Hy was nie daar toe ek Hom nodig gehad het nie!

Sy teleurstelling is nog meer intens as ons luister na wat sy voorvaders beleef het in soortgelyke omstandighede soos ons hoor in Ps. 22:5

Op U het ons voorvaders vertrou. Hulle het vertrou en U het hulle gered

Sy ervaring is egter presies die teenoorgestelde. Hy voel soos ’n wurm, ’n voorwerp van bespotting. Sy situasie is so hopeloos dat mense vir hom lag en met hom spot omdat hy in sulke omstandighede nog steeds aan die Here bly vashou. As hy dan so baie van die Here hou, laat Hy hom dan red. So klink die spotstem van hulle wat op hul eie vermoëns staatmaak.

Tog het hy in die verlede ervaar dat God daar is. Dis dan God wat hom sy eerste lewenslig laat sien het en van sy geboorte by hom betrokke was. Dit is wat sy lyding soveel erger maak. Dit voel vir hom of God hom in die steek gelaat het.

Dit is wat lyding aan ’n mens doen. Dit laat jou voel of jy so weerloos is soos water wat uitgestort is. Dis asof jou bene uitmekaar val en jou hart so sag soos was word.

Dit voel vir jou of jou lewe net so min as ’n potskerf werd is. Hierdie beeld wat die digter gebruik, verwys na die erdepotte wat destyds gebruik is. Solank die erdepot heel is, is dit nuttig omdat mens allerlei goed daarin kan bere. Maar as dit gebreek is, is dit niks werd nie. Al wat mens met die stukkende potskerwe kan doen wat oorbly is om dit weg te gooi. Dit is wat lyding doen. Daardie gevoel dat God my in die steek gelaat het. Groter nood kan geen mens hom voorstel nie.

Wat doen mens wanneer jy in so ’n situasie verkeer? Wat het Dawid gedoen? Ten spyte van sy negatiewe ervaring, vlug hy nog steeds na God toe, want hy weet daar is niemand anders wat kan help nie. Ps. 22:12 – 22 beskryf sy gebed om hulp. Hy beskryf sy lyding in beeldryke taal. Sy vyande is soos wilde beeste uit Basan wat hom omsingel. Hulle is soos verskeurende brullende leeus wat op hom afstorm.

Wat doen mens wanneer jy in so ’n situasie verkeer? Jy wend jou na God toe in gebed en jy stort jou hart teenoor Hom uit. Jy beskryf vir Hom presies hoe jy voel. Al jou emosies van woede en vrees stort jy voor die Here uit. Dit help nie om die emosies wat jy ervaar te onderdruk nie, want hulle is daar. Die Here verstaan dat jy so voel en daarom kan en moet jy dit vir Hom vertel.

Psalm 22 beskryf die intense lyding van ’n mens wat swaar gely het, maar dit beskryf ook sy dank teenoor die Here wat hom van sy smart verlos het. Alhoewel dit vir Dawid gevoel het dat die Here hom in die steek gelaat het en dit soms vir ons ook so voel, is die werklikheid dat daar net een mens in die hele geskiedenis van die mensdom wat werklik deur God verlaat was.

In Mat 27:45-46 hoor ons hoe Jesus uitroep

⁴⁵Van twaalfuur af het daar duisternis oor die hele land gekom, en dit het tot drie-uur geduur. ⁴⁶Teen drie-uur het Jesus hard uitgeroep: “Eli, Eli, lemá sabagtani?” Dit is: My God, my God, waarom het U My verlaat?

God is al deur die eeue ontelbaar baie keer aangeroep met die klag: “My God, waarom het u my verlaat?” Waar was God toe dit gebeur het? Maar tog was hierdie klag nog net een keer waar, naamlik toe Jesus dit aan die kruis uitgeroep het.

Hierdie middelste van sewe kruiswoorde is die dieptepunt van Jesus se lyding. Dit volg na drie ure van duisternis en stilte waar God en mense geswyg het. Wat het in daardie drie ure gebeur? Die Seun van God het die ewige dood van Godverlatenheid gely. Daarom kan elkeen wat glo in die verlossing van Jesus Christus verseker weet dat hulle nooit weer Godverlatenheid sal ervaar nie. Daarom kon Dawid ook in hierdie gebed waar hy sy ellende in gebed teenoor God verwoord, in die laaste gedeelte God ook dank vir die verlossing wat Hy gee.

Waar was God toe dit gebeur het?

Hy was daar!

Dit is Hy wat jou deur die krisis gedra het. Dit is Hy wat by jou is waar jy midde in die krisis staan. Dit is Hy wat die uitkoms gegee het. Dit is Hy wat jou vashou wanneer die aanslae van die lewe op hulle felste op jou afstorm.

God is daar. Ons moet verstaan dat God ons nie altyd uit die situasie neem nie. In hierdie wêreld is ons nog steeds onderwerp aan die gevolge van sonde. Die diepste nood wat ’n persoon kan ervaar, is om van God vervreem te wees.

Dit is wat Jesus kom herstel het. Met sy kruisdood het Hy die gebroke verhouding tussen God en mens herstel. Met sy opstanding het Hy vir ons ’n lewe saam met God gegee. Ons is egter nog in die wêreld en ons voel nog die nagevolge van die mens se opstand teen God. Ware vrede is nie om vry te wees van moeilike omstandighede nie, ware vrede vind ons in die teenwoordigheid van God.

Wanneer ons in moeilike omstandighede beland voel dit soms of God nie daar is nie, maar Hy is daar en dit is wat Dawid op die uiteinde ook besef het, naamlik dat God ook midde in sy moeilike omstandighede daar was. Daarom verklaar Dawid dat hy voor almal sal getuig wat God vir hom gedoen het en dit is waaroor ons ook moet getuig.

Jesus het die skeidsmuur wat sonde tussen ons en God geplaas het, weggeneem en daarom kan ons verseker wees dat God ons nooit alleen sal laat nie. Ons verstaan nie altyd hoekom sekere omstandighede oor ons pad kom nie, maar ons moet vertrou dat God in beheer is en dat Hy ons nooit alleen sal laat nie.

In Ps. 22:28-29 hoor ons

Mense oor die hele wêreld sal die Here erken en hulle tot Hom bekeer.

Alle volke sal Hom as koning erken, want die koningskap behoort aan die Here; Hy heers oor die volke.

Hier sien ons dat God besig is om die gebrokenheid van die sondige wêreld te herstel. Dit is die lewende hoop waaraan ons vashou.

Daar kom ’n tyd waar ons nie meer aan die ellende van hierdie wêreld onderwerp gaan wees nie. Dit gee ook vir ons ’n perspektief op die huidige werklikheid waarin ons leef. Selfs die gebrokenheid van hierdie wêreld is nie groter as God nie.

Wat is die ergste wat met ons kan gebeur in hierdie lewe? Ons kan ons lewe verloor en selfs wanneer dit gebeur, is God steeds daar. Die liggaamlike dood is nie die einde nie, maar slegs die begin van ’n ewigheid saam met God. Daarom hoef ons ook nie die dood te vrees nie.

Waar was God toe dit gebeur het?

Hy is daar. Hy laat ons nooit alleen nie selfs al voel dit soms of Hy nie daar is nie. Wanneer dit voel of God jou verlaat het, neem steeds jou toevlug tot Hom.

Jesus het eenmaal ware Godverlatenheid ervaar sodat elkeen wat in Hom glo nooit weer sonder God sal wees nie. Wanneer die lewe vir jou te veel word, stort jou hart teenoor Hom uit en weet dat Hy daar is en dat Hy jou nooit alleen sal laat nie.

Selfs al gebeur dit dat jou lewe geneem word, is Hy steeds daar. Jou liggaamlike dood is nie die einde nie. Dit is slegs ’n deurgang na die ewige heerlikheid saam met God.

Wanneer jy in jou nood na God toe vlug en nie weg van Hom af nie sal jy ’n nuwe perspektief daarop ontdek sodat jy Hom selfs midde in jou nood kan loof en prys. Hou in vertroue vas aan God se genade en weet dat Hy daar is, selfs al voel dit nie altyd so nie.

Amen

Vind vrede en gemoedsrus binne swaarkry deur die Here te loof en prys met danksegging

  lees Fil. 4:4-7 Teksvers Fil. 4:6   Psalm 100 en Hab. 3:17-19

Die lewe verloop nie altyd soos ons graag sou wou hê dit moet gebeur nie. Dinge gebeur wat ons anders sou wou gehad het. Die een oomblik is alles nog reg en goed en binne ’n oogwink gebeur daar ’n ongeluk wat ernstige gevolge het. Of daardie pynlike boodskap wanneer die dokter vir jou sê “jammer die diagnose is kanker.”

Die magteloosheid om te sien hoe jou geliefde deur siekte afgetakel word en die frustrasie omdat jy dit nie kan keer nie. Die bodemlose put van smart wat jou versmoor wanneer jy ’n kind of geliefde aan die dood afstaan. Geliefdes, ons het elkeen ons beproewings waarmee ons worstel. U weet wat dit is. Ons hoef nie elke voorbeeld op te noem nie.

In Rom. 8:20 beskryf Paulus vir ons dat die skepping aan die verydeling of nietigheid onderworpe is, met ander woorde daardie pynlike frustrasie van 'n wêreld wat gebroke is as gevolg van die sondeval.

Hoe hanteer ons dit geliefdes? Wat maak jy wanneer dit vir jou voel of die lewe sy rug op jou gedraai het?

Paulus self het ook maar ’n swaar pad geloop. In 2 Kor. 11:23-28 vertel hy hoe hy in gevangenisse opgesluit is, meer as een maal. Hy is verskeie kere met stokke geslaan en een maal selfs gestenig en vir dood agter gelaat. Hy het drie maal skipbreuk gely en hy moes die gevare van riviere, rowers, volksgenote, heidene, honger, dors en koue verduur.

Na ’n lewe vol swaarkry en gevaar was Paulus nou in die tronk toe hy hierdie brief aan die Filippense geskryf het. Hy het gewag om te hoor wat sy vonnis sou wees en die moontlikheid van doodstraf was ’n swaar werklikheid.

Watse raad gee Paulus wat al deur baie swaarkry in die lewe moes gaan hier uit die tronk aan gelowiges wat in moeilike omstandighede verkeer?

In Fil. 4:4 hoor ons:

'Wees altyd bly in die Here! Ek herhaal: Wees bly! '

Geliefdes, hierdie is net maar net oppervlakkige raad om te maak of jou moeilike omstandighede nie bestaan nie. Wat hy hier sê is: “maak die keuse om jouself in die Here te anker, ongeag wat jou omstandighede is en doen dit deurlopend, want die Here is die bron van ons vreugde.”

En dan verduidelik hy hoekom hy so sê soos ons hoor in Fil. 4:5-6:

Die Here is naby

Met ander woorde, ons hoef nie besorg te wees nie want die Here se teenwoordigheid is ’n feit.

Moet oor niks besorg wees nie

Wanneer jy jou bekommer dan laat jy toe dat angs jou gedagtes uitmekaar trek tussen die hede en jou verwagting van ’n vreesagtige toekoms. Moenie toelaat dat jou gedagtes deur hierdie verdeeldheid verslind word nie.

Geliefdes, dis alles goed en wel om te sê dat ons, ons nie moet bekommer nie, maar hoe kry mens reg?

Die geheim is:

maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend.

Met gebed fokus ons op aanbidding en eerbied aan God en met smeking lê ons, ons nood voor die voete van die Here neer. Praat met die Here. Verduidelik hoe jy voel en wat jou omstandighede aan jou doen. Stort jou hart teenoor die Here uit. Maar let op die volgorde: Begin by wie God is en beweeg dan na jou behoefte toe.

Paulus voeg egter ’n baie belangrike komponent by wat ons nie moet vergeet nie. Doen dit met danksegging. Wat bedoel hy hiermee geliefdes?

Wanneer Paulus sê “verbly julle in die Here” dan sê hy: “sien God se genade raak en wees dankbaar daaroor.”

As ons bietjie verder in die Bybel kyk na wat die Here vir ons oor dankbaarheid sê kan ons na Psalm 100 kyk. Psalm 100 se inleiding stel dit as ’n dank Psalm bekend. Daarin leer ons dat ons dankbaarheid in God geanker is. Hy het ons gemaak en daarom behoort ons aan Hom. Daarom kan ons Hom loof want die Hy is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie, sy trou duur van geslag tot geslag.

Die wese van dankbaarheid begin by wie God is en wat ons verhouding met Hom is. God is ons Vader. Ons behoort aan Hom omdat Jesus met sy bloed vir ons betaal het.

Dankbaarheid word in geloof geanker. Daardeur interpreteer ons, ons omstandighede deur God se karakter. Dankbaarheid kyk na God se belofte dat Hy ons nooit alleen sal laat nie en dit is geanker in ons geloof dat Jesus aan die kruis deur God verlaat is sodat ons nooit weer deur God verlaat sal word nie.

Moenie misverstaan nie geliefdes. Danksegging beteken NIE dat ons dankbaar is oor slegte omstandighede in ons lewens nie. Dankbaarheid is om raak te sien dat ek nie alleen staan binne my omstandighede nie. Met dankbaarheid draai jy jou fokus van jou omstandighede af weg sodat jy op God kan fokus deur raak te sien: God is hier, Hy het my nie verlaat nie.

Psalm 42 gee vir ons ook perspektief hierop. In Ps. 42:6 sing die Psalmdigter:

Waarom is ek so in vertwyfeling en waarom kerm ek so? Vertrou op God! Ja, ek sal weer vir Hom 'n loflied sing. Hy is my helper en my God!

Dink maar aan die lied in Hab. 3:17-19

Al sou die vyeboom nie bot nie

en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie,

al sou die olyfoes misluk

en die lande geen oes lewer nie,

al sou daar geen kleinvee

in die kampe meer wees nie

en die beeskrale sonder beeste wees,

nogtans sal ek in die Here jubel,

sal ek juig in God, my Redder.

Die Here my God gee vir my krag.

Hy maak my voete soos dié van 'n ribbok,

op hoë plekke laat Hy my veilig loop.

Geliefdes, wanneer jy jou fokus van jou omstandighede wegdraai en op God begin fokus gebeur daar ’n wonderwerk! Paulus praat uit ondervinding wanneer hy in Fil. 4:7 sê:

En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus.

Paulus verstaan dit nie en dit is so. Dit maak nie sin nie. Hoe kan mens vrede en gemoedsrus ervaar wanneer jou lewe onderstebo staan?

Geliefdes, God is groter as wat ons kan verstaan en daarom , vertrou God. Wanneer jy jou fokus van jou omstandighede wegdraai en op God jou Vader in Jesus Christus fokus sal jy vrede in jou gemoed ervaar.

Dan kan jy sê: “ek verstaan nie, maar God weet.” Om God te prys en dank midde in onmoontlike omstandighede is nie ontkenning van jou pyn nie. Dit is die geloofsdaad wat jou dra omdat jy in geloof vashou aan die enigste anker wat vir jou vastigheid en gemoedsrus kan gee binne die storm waarin jy is.

Geliefdes, wanneer jy in die skerpkant van die lewe se swaarkry vasloop, vind vrede midde in die storm deur gebed en danksegging en beleef die vrede en gemoedsrus wat net God kan gee.

Vind vrede en gemoedsrus binne swaarkry deur die Here te loof en prys met danksegging.

Amen

God het jou lief, Leef daarom vir Hom

Christus het ook eenmaal vir ons sondes gely om ons tot God te bring

Ons luister vanoggend na die Woord van die Here uit:

1 Tess. 5 v 12-28

Inleiding

Wat is ons reaksie op die genade wat ons van God ontvang?

Met Nagmaal sien ons op ’n sigbare wyse hoe groot God se genade in ons lewens is. In die brood en wyn sien ons hoe Jesus Christus vir ons sondes aan ’n vervloekte kruishout vasgespyker is.

Dit laat ons opnuut weer besef hoe onmoontlik dit is om onsself van die sonde slawerny te verlos. Dit versterk ons geloof sodat ons kan weet waar ons verlossing van die sonde slawerny in ons lewens kan vind en wanneer ons opreg daaroor nadink, kan ons nie anders as om vir God dankie te sê deur soos verloste kinders van God te leef nie.

Nagmaal wys vir ons: “God het jou lief, Leef daarom vir Hom.”

Rom. 12 v 1 som dit mooi op:

op grond van die groot ontferming van God: Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is. Dit is die wesenlike van die godsdiens wat julle moet beoefen.

Hoe gee ons, onsself aan God as ’n heilige offer?

God gee vir ons in sy Woord baie praktiese riglyne hoe om dit te doen. Ons gaan vanoggend fokus op die riglyne wat Hy aan die gemeente in Tessalonika gegee het omdat dit ook vir ons gemeente van toepassing is.

Eerstens net ’n kort agtergrond oor hierdie brief aan die gemeente in Tessalonika.

Agtergrond

In Handelinge 17 hoor ons dat die gemeente in Tessalonika tydens Paulus se tweede sendingreis in Asië tot stand gekom het. Verder hoor ons ook dat Paulus nie baie lank in die gemeente kon preek nie. Dit was nie veel meer as drie weke voordat hy vir sy lewe moes vlug nie.

In hierdie eerste brief aan Tessalonika hoor ons dat Paulus baie bekommerd was oor die welstand van die jong gemeente wat hy so inderhaas moes verlaat. Daarom het hy vir Timoteus gestuur om te gaan kyk hoe dit in die gemeente gaan.

Timoteus het teruggekom met die blye berig dat dit baie goed gaan in die gemeente, maar dat hulle tog sekere geloofskennis ontbreek het. Hulle was veral onkundig oor die wederkoms van Jesus Christus en daarom fokus Paulus in die twee briewe wat hy aan die gemeente geskryf het daarop om hulle baie spesifiek ten opsigte van die wederkoms te onderrig en dat alles wat hulle doen juis op hierdie Christelike hoop van die wederkoms gerig moet wees.

In die tweede helfte van die brief gee hy dan ook baie praktiese riglyne aan die gemeente hoe om te leef met die hoop op die wederkoms van Jesus Christus.

In ons teks gedeelte vind ons ’n samevatting daarvan.

Daarin leer ons

(1) hoe ons optrede teenoor die ampsdraers in die gemeente behoort te wees;

(2) hoe ons onderlinge verhoudings behoort te wees en

(3) hoe ons verhouding teenoor God behoort te wees.

Uit hierdie riglyne kan ons ook leer hoe om te leef met die hoop op die wederkoms van Jesus Christus.

Wat behoort ons reaksie te wees op die genade wat ons van God ontvang?

Op grond van die groot ontferming van God behoort ons, onsself as lewende en heilige offers aan God te gee wat vir Hom aanneemlik is. Eenvoudig gestel:

“God het jou lief, Leef daarom vir Hom.”

Hoe moet ons optrede teenoor die ampsdraers wees?

Wat moet ons gesindheid wees teenoor die ouderlinge en diakens wat die Here in die gemeente daargestel het?

In 1 Tess. 5 v 12 & 13 sê die Here vir ons:

Erken die mense wat so hard onder julle werk en julle in opdrag van die Here lei en teregwys. Betoon in liefde die hoogste agting aan hulle ter wille van hulle werk. Leef in vrede met mekaar.

Slaan ag op die onderwysing wat hulle uit die Woord aan julle bring en wees dankbaar vir wat die bediening in julle lewens beteken.

As dit nodig is dat ons deur hulle tereggewys moet word dan moet ons besef dat hulle dit in opdrag van die Here doen. As daar iets is in my lewe is wat nie reg is nie en die ouderling wys my daarop, dan moet ek besef dat die Here deur die ouderling met my praat.

Wees dankbaar vir die werk wat die diakens doen en ondersteun hulle werk. Leef in vrede met mekaar saam. Moenie in ’n stryd met die ampsdraers van die gemeente betrokke raak nie.

Hoe moet ons onderlinge verhoudings wees?

Omdat ons die Here se persoonlike liefde ervaar behoort daardie liefde ook in ons onderlinge verhoudings sigbaar te wees.

In 1 Tess 5V14-15 sê die Here dan ook vir ons hoe ons teenoor mekaar moet optree.

Ons druk julle dit op die hart, broers: Wys die leeglêers onder julle tereg, praat die kleinmoediges moed in, help die swakkes, wees met almal geduldig. Sorg dat niemand ’n ander mens kwaad vir kwaad vergeld nie. Beywer julle liewer altyd vir die belange van julle medegelowiges en van alle mense.

Ons moet op mekaar ag gee en verkeerde gedrag moenie goedgepraat word nie. In Tessalonika was daar ’n klomp mense wat onder die voorwendsel van die wederkoms opgehou werk het en so op hulle gelowiges begin teer het. Sulke gedrag was onaanvaarbaar.

Verder moet ons mekaar ook ondersteun. Daar kom tye in mens se lewe wanneer jy baie broos is weens verskeie omstandighede soos siekte, hartseer en sulke dergelike dinge. In sulke omstandighede moet ons mekaar ondersteun en daar wees vir mekaar.

Die opdrag om met almal geduldig te wees wys ons weereens daarop dat ons optrede deur liefde vir mekaar gemotiveer moet word.

Moenie ’n ander mens kwaad vir kwaad vergeld nie. As iemand ons te na gekom het dan moet ons hulle vergewe. Vergifnis beteken nie om die ander persoon net so seer te maak soos hy/sy my gemaak het nie! Vergifnis beteken ook nie dat ons die slegte gedrag van ander goedkeur of dat dit nie saak maak nie. Vergifnis beteken om nie ’n wrok in jou hart saam te dra nie. Dit beteken om die saak aan die Here op te dra en om Hom daarmee te vertrou.

Ons moet mekaar se belange op die hart dra, met ander woorde ons moenie ons eie belange voorop stel nie. Selfsugtigheid is een van die grootste oorsake van onmin tussen mense. Ons moet vir mekaar omgee.

Hoe moet ons verhouding met God wees?

In 1 Tess 5v16 – 22 sê die Here vir ons:

¹⁶Wees altyd bly. ¹⁷Bid gedurig. ¹⁸Wees in alle omstandighede dankbaar, want dit is wat God in Christus Jesus van julle verwag.

¹⁹Moenie die werking van die Heilige Gees teenstaan nie. ²⁰Moenie profesieë geringskat nie, ²¹maar toets dit alles, behou wat goed is, ²²en bly weg van alles wat sleg is.

Ons moet blymoedig wees. Met ander woorde moenie op die negatiewe fokus nie. Mens is so maklik net op dit wat sleg en verkeerd is gefokus dat ons naderhand dit wat goed en mooi is miskyk. Ons moet IN ALLE OMSTANDIGHEDE dankbaar wees omdat ons weet dat die Here ons dra deur die moeilike tye.

Dit is inderdaad soos ons in Sondag 10 van die Heidelbergse Kategismus bely dat ons in voorspoed dankbaar moet wees en in teenspoed geduldig moet wees in die vaste vertroue dat Here alles ten goede laat meewerk.

Bid gedurig. Dit beteken dat ons in alle tye biddend moet leef. Gebed is ons kommunikasie kanaal met God. Moet dit nie afskeep nie. Paulus vra ook in 1 Tess. 5 v 25 dat die gemeente vir hom moet bid. Geliefdes bid julle gereeld vir julle dominee? Sonder julle gebede kan ek nie my werk behoorlik doen nie. Ons moet vir mekaar bid.

’n Verhouding sonder kommunikasie kan tog nie werk nie. Ons praat met God deur gebed, maar ons moet ook na Hom luister wanneer Hy met ons praat deur prediking en ook ons gesamentlike en persoonlike Bybelstudie.

Wanneer ons nie eredienste bywoon nie en ook nie Bybel lees nie, staan ons die werking van die Heilige Gees teë, want die Gees werk deur die Lewende Woord van God. Die Gees werk nooit los van die Woord nie. Om aan die Here gehoorsaam te wees beteken dat ons doelbewus die goeie sal kies en wegbly van dit wat sleg is.

In 1 Tess 5v23 & 24 bid Paulus dan ook dat God die gemeente in die totaliteit van hul menswees sal bewaar sodat hulle onberispelik sal wees wanneer Jesus weer kom. Die verlossing in Jesus Christus is volmaak en daarom kan ons volkome vertrou dat Hy ons volkome sal verlos van die slawebande van die sonde. In vers 24 spreek Paulus dan ook die vaste vertroue uit dat God dit sal doen omdat HY getrou is.

Slot

Op grond van die groot ontferming van God behoort ons onsself as lewende en heilige offers aan God te gee wat vir Hom aanneemlik is. Met ander woorde, God het jou lief, Leef daarom vir Hom.

Ons doen dit deur die leiding van die ampsdraers in die gemeente te respekteer. Ons doen dit deur mekaar in liefde te ondersteun en mekaar se belange te dra. Ons doen dit deur in ’n lewendige verhouding met God te leef deur in gebed met Hom te praat en om na Hom te luister in die woordverkondiging en persoonlike en gesamentlike Bybelstudie.

Laat ons daarom op grond van die groot ontferming van God onsself as lewende en heilige offers aan God gee wat vir Hom aanneemlik is.

“God het jou lief, Leef daarom vir Hom.”

Amen

 

Genade Onbeskryflik Groot: God se liefde Maak jou Vry!

 

Lees: Jes. 52:13 – 53

Die Ou Testament verkondig die evangelie, die goeie nuus van Jesus Christus! Eeue voor Jesus se geboorte kry ons hierdie profesie oor God se Dienskneg en wanneer ons dit lees, dan sien ons die Dienskneg is niemand anders as Jesus Christus nie. Inderdaad lyk dit of Jesaja 53 deel moet wees van die Nuwe Testament. Hier sien ons inderdaad hoe groot God se genade is en hoe God se liefde jou vry maak.

Genade Onbeskryflik Groot. Genade is ’n reusewoord. Amper TE GROOT om te verstaan omdat genade ons NUUT MAAK. Genade is God se liefde aan die werk.

Genade is dat ons nie ontvang wat ons verdien nie.

Wat verdien ons?

Ons verdien die dood, want dit is wat die straf is, omdat ons teen God gerebeleer het. Met ons sonde het ons die perfekte leefwêreld wat God vir ons gegee het verander in die stukkende wêreld waarin ons vandag leef.

Dit is een van die grootste krisisse in die geskiedenis van die wêreld, want as God nie ingryp nie dan is alle hoop verlore. Die manier waarop God besluit het om in te gryp is vir die mensdom onverstaanbaar. Iets waaraan hulle nooit eers gedink het nie soos ons hoor in
Jes. 52:15 & 53:1

Maar hy gaan baie nasies laat opspring van verbasing. Konings sal sprakeloos wees oor hom, want hulle sal iets sien wat nie aan hulle vertel is nie, hulle sal iets te wete kom wat hulle nog nooit gehoor het nie. Wie sal ons glo as ons hiervan vertel? Wie sal die mag van die Here hierin kan raaksien?

God se manier is vir die mens onsinnig want die helde van mense werk anders. Die mens se helde is imposante figure. Iemand wat respek afdwing en wat met krag en mag oorwin. God se Dienaar wie Hy gekies het om die grootste krisis van die mensdom op te los is, nie iemand waarna jy twee keer sou kyk as jy Hom op straat sou raakloop nie soos ons hoor in Jes. 53:2b - 3

Hy het nie skoonheid of prag gehad dat ons na hom sou kyk nie, nie die voorkoms dat ons van hom sou hou nie. Hy was verag en deur die mense verstoot, ’n man van lyding wat pyn geken het, iemand vir wie die mense die gesig wegdraai. Hy was verag, ons het hom nie gereken nie.

Waar het jy nou al gehoor van ’n held wat doodgemaak word. In ons verwysingsraamwerk oorwin die held altyd, maak nie saak watse gevare hy aan blootgestel word nie. By God werk sy genade egter anders soos ons hoor in
Jes. 53:4 & 5

Tog het hy óns lyding op hom geneem, óns siektes het hy gedra. Maar ons het hom beskou as een wat gestraf word, wat deur God geslaan en gepynig word. Oor ons oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sý wonde het daar vir ons genesing gekom.

Dit is dan ook wat ons elke keer met die Nagmaal herdenk soos ons hoor in 1 Kor. 11:26

Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom.

Hierdeur herinner God ons dat die wonde wat ons sonde en die sondige gevolge van die wêreld en die lewe ons toegedien het, deur Christus se wonde genees word. Hy herinner ons dat die gees in my wat deur die sonde gedood is, weer lewend gemaak word deur Christus se dood aan die kruis.

Hoe verduidelik mens iets abstrak wat jy nie kan sien nie? Jy gebruik ’n voorbeeld uit die leefwêreld wat almal ken en verstaan. Dit is wat God met brood en die wyn doen tydens Nagmaal.

Hy verduidelik twee sake naamlik hoe Christus dit gedoen het. Net soos wat die brood gebreek word, is Christus se liggaam aan die kruis gebreek en net soos die wyn uitgegooi word, is Jesus se bloed uitgestort.

Verder verduidelik die brood en wyn ook hoe daar deur sý wonde vir ons genesing gekom het. Net soos wat brood en wyn die liggaam se krag hernu sodat die liggaam die wonde wat opgedoen word kan genees net so word ons geloofskrag in die verlossing wat Christus bewerk het deur die Heilige Gees hernu.

Die Heilige Gees bind ons deur die geloof al hoe stywer aan Christus vas sodat daar vir ons genesing kan kom van die geestelike wonde wat die sonde ons toegedien het.

Dit is hoe die liefde van God ons vrymaak. Sy genade in aksie. Dit beweeg ons vanaf ons sondige natuur na God se genade gewende liefde. Die troos wat ons ontvang is dat ons nie God se liefde hoef te verdien nie. Goddelike genade stel nie voorwaardes nie, het nie verwagtinge nie, deel nie reëls uit nie en verwyt nooit nie.

Deur sy genade sê God vir jou: “Ek het jou lief net soos jy is. Jy hoef nie ’n eers-’n goeie mens te wees nie. Jy hoef nie eers te doen, of te werk, of goed te lyk, of te gee en dien nie. Ek gee aan jou My vergifnis, aanvaarding en liefde terwyl jy is wat jy is. Want Ek het gekom om uitgetorringde laslappie-mense se lewens aanmekaar te werk tot ’n hemelse eenheid. Hy gee dit net eenvoudig vir ons sonder dat ons iets in ruil daarvoor hoef te gee.

Genade neem die onbruikbare stukkies van ons laslappielewens en werk dit, nog voor ons vra, aanmekaar in pragtige heelwees-prentjies. Dit neem die hart wat deur die modder gesleep is na die hemelse wassery toe en hang dit weer - silwerskoon en netjies gestryk - op die hanger van die lewe.

Dit gee vir moedeloses mense weer hoop, verander bitterheid in vergifnis en herskep verlorenes in Ewigheidskinders. Deur genade word ’n troostelose toekoms omskep in ’n lewe wat uitsien na more. Mense wat deur God se genade aangeraak word, word deur God se liefde vrygemaak van die hopelose bestaan van ’n sondige lewe.

Van die hopeloosheid van die doodsheid van sonde verander Christus met sy soenoffer aan die kruis en sy opstanding, hopeloosheid in hoop. Hoop van ’n nuwe lewe saam met God.

Al wat jy moet doen is om God se genade deur geloof aan te neem. Glo dat Jesus deurboor is vir jou oortredings, verbrysel is vir jou sondeskuld.

Glo dat die straf wat ons vrede bewerk, op hom was, en dat daar deur sy wonde vir genesing is. Glo dat Hy jou sondeskuld op Homself gelaai het.

Wanneer jy opreg glo, sal jy vind hoe God se genade jou lewe verander. Dan sal jy nie meer op jou ou sondige wee verder wil stap nie, want daar is ’n beter pad. ’n Nuwe lewe saam met God.

Geliefdes kom ons gaan sit nou aan by die tafel van die Here sodat Hy ons geloof kan versterk sodat ons sy genade daardeur kan vasgryp.

Amen

Abba Vader

 

God wat die hemel en aarde geskep het, is my Vader op wie ek kan vertrou omdat ek in Jesus Christus glo en daarom het ek hoop vir die toekoms.

Lees:

Joh. 1v1 tot 18;  Teksvers Joh. 1v12 & 13 

en Sondag 9 Heidelbergse Kategismus

Ons bely as Christene dat ons ʼn lewende hoop het. Selfs wanneer ons omstandighede donker lyk, is ons nie wanhopig nie. Ons is selfs nie bang vir die dood nie, want ons weet dat selfs wanneer ons liggame sterf, is dit nie die einde nie. Ons weet daar wag vir ons ʼn ewige heerlikheid wat niemand van ons kan wegneem nie.

Hoekom hou ons vas aan hierdie lewende hoop?
In 1 Joh. 2 v 3 sê die Here vir ons:

Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook. En die wêreld ken ons nie, omdat dit Hom nie ken nie.

Dit wil sê, God is ons Vader wat vir ons sorg en daarom het ons hoop vir nou en vir die toekoms. Daarom bely ons ook elke Sondag “Ek glo in God die Vader, die Almagtige Skepper van hemel en aarde.”

Die hoofgedagte van hierdie belydenis is: “Die Skepper is my Vader” In hierdie belydenis gaan dit nie soseer oor die detail van die skepping of hoe dit plaasgevind het nie. Die hoofsaak van die belydenis gaan oor die Persoon, die Ewige God wat die hemel en die aarde uit niks geskep het en wat my verhouding met Hom is.

Dit gaan dus nie hier oor die skepping op sigself nie, maar veel eerder oor wie dit is wat geskep het. In Ps. 19v2 hoor ons die wonderlike skeppingslied wat getuig oor die almal van God:

Die hemel getuig van die mag van God,

die uitspansel maak die werk van sy hande bekend.

As ons die wonder van God se skepping aanskou, dan sê dit vir ons iets van die almag en die grootheid van die Skepper wat dit uit niks uit tot stand gebring het. Dan kan ons ook maar net saam met Dawid die wonder van God besing soos hy dit in Ps. 8v2 doen:

Here, ons Here, hoe wonderbaar is u Naam oor die hele aarde,

hoe glansryk alles wat U in die hemelruim geplaas het!

Maar daarmee saam kom die vraag dan ook na vore: “waarom sou die almagtig God wat die hemel en die aarde geskep het Homself met ons klein nietige mense bemoei?”

Ps. 8 v 4 & 5:

⁴ As ek u hemel aanskou, die werk van u vingers, die maan en die sterre waaraan U ’n plek gegee het,

⁵ wat is die mens dan dat U aan hom dink, die mensekind dat U na hom omsien?

In ons belydenis lê die sleutel. Ons bely “Ek glo in God die Vader....” Ons verwys na God as ons Vader omdat Hy Homself so in sy ewige Woord openbaar. Hierin lê die sleutel van ons verhouding met God. Ons verwys nie na Hom as my alleen God nie, want dit sou ’n verkeerde verhouding aandui. As ek na God verwys as my God, dan kom daar so ’n sweempie van beheer en manipulasie deur.

My God.....?

Met ander woorde God is my besitting wat ek aangeneem het. Die inisiatief van die verhouding lê dus by my! Heeltemal in stryd met die Skrif!

Nee geliefdes, ons bely, dit wil sê ons glo vas en seker dat God, die Vader van Jesus Christus ter wille van sy Seun Christus ook my Vader is. As dit van my as mens afgehang het sou ek nooit vir God gekies het nie. Die mens het dan juis in rebelse opstand teen God se gesag sy rug op God gedraai en God verwerp.

(Vgl. Joh. 1v11)

Hy het na sy eiendom toe gekom, en tog het sy eie mense Hom nie aangeneem nie.

En tog deur God se genade word almal nie verwerp nie. Daar is sommiges wat tot God mag nader soos die Here ook vir ons in

Joh. 1v12 en 13 sê:

¹² Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. ¹³ Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ’n mens of die besluit van ’n man nie, maar hulle is uit God gebore.

Gedring deur die Heilige Gees neem die uitverkore kinders van God, Jesus Christus se verlossingsdaad aan die kruis deur geloof aan en daardeur kry hulle die voorreg om kinders van God genoem te word.

Elkeen wat glo dat Jesus Christus vir sy of haar sondes aan die kruis gesterf het en dat Jesus vir hulle die ewige lewe verwerf het met sy oorwinning van die dood, mag vir die ewige God wat die hemel en die aarde geskep het, Vader noem.

Geliefdes, sien u die verskil tussen net my God en ons belydenis se my God en Vader? My God alleen dui op ’n baie manipulerende verhouding tussen God en die mens waar die mens in beheer is, terwyl my God en Vader dui op ’n baie intieme verhouding.

Die verhouding tussen ’n pa en sy kind is baie nou en intiem. Ons beleef dit ook wanneer ons klein kleuter kindertjies vir ons pappa sê. En dit is inderwaarheid ook die vlak van ons verhouding met ons Hemelse Vader. 

(Vgl. Rom. 8 15)

Die Gees wat aan julle gegee is, maak julle nie tot slawe nie en laat julle nie weer in vrees lewe nie; nee, julle het die Gees ontvang wat julle tot kinders van God maak en wat ons tot God laat roep: “Abba!” Dit beteken Vader.

Abba is ’n Aramese woord wat aanvanklik deur kleuters gebruik is en kan inderwaarheid as pappa vertaal word. Abba Vader dui dan ook op die kinderlike vertroue wat ons as kinders van God in Hom het. Sien u die Groot verskil geliefdes? 

My God: arrogant, manipulerend met die inisiatief wat van my af uitgaan teenoor Abba Vader wat op ons absolute kinderlike vertroue in God ons Vader dui. Met Abba Vader kom al die inisiatief van God en nie van ons nie. God wat sy Seun uitstuur en die Heilige Gees wat vir ons die geloof gee om Jesus Christus se verlossingsdaad ons eie te maak.

Daarom glo ons ook vas en seker dat die ewige Vader van ons Here Jesus Christus ter wille van sy Seun Christus ook ons God en Vader is. Ons glo dat Hy die hemel en aarde met alles wat daarin is, uit niks geskep het en ook dat Hy dit deur sy ewige raad en voorsienigheid nog onderhou en regeer.

Omdat God ons Vader is weet ons verseker dat ons met kinderlike vertroue op Hom kan staatmaak.
In Joh. 1v16 sê Hy vir ons:

Uit sy oorvloed het ons almal genade op genade ontvang.

Uit die oorvloed van God se genade weet ons dat Hy ons met alles wat vir liggaam en siel nodig is sal versorg. Ons vertrou ons Vader met kinderlike vertroue en daarom weet ons ook dat Hy al die kwaad wat Hy in hierdie jammerdal oor ons beskik, tot ons beswil sal verander. In die prediking oor Sondag 10 sal ons in meer detail op hierdie aspek ingaan.

Ons vertrou dat God ons Vader vir ons sal sorg omdat Hy dit as Skepper van hemel en aarde KAN doen, maar meer nog Ons vertrou op God omdat Hy dit WIL doen as ons Vader. Die werklike troos lê daarin dat ons vir seker weet dat God dit wil doen en dat Hy kan, want Hy is die Skepper van Hemel en aarde.

Elkeen wat Jesus Christus aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. Wanneer ons dus bely :

“Ek glo in God die Vader, die Almagtige, die Skepper van die hemel en aarde”

Dan doen ons dit in die wete dat God, die Skepper van hemel en aarde, in Christus my Vader is op wie ek kan vertrou.

Geliefdes, wanneer ons die slaggate op ons lewenspad tref, hou vas aan die hoop dat ons ’n Hemelse Vader het op wie ons kan vertrou. In daardie seerkry en hartseer dae, gaan na jou Hemelse Pappa sodat Hy jou met sy liefde kan toevou. Hoeveel te meer gaan ons nie die vreugdes van die lewe geniet wanneer ons dit met ons Hemelse Vader kan deel nie.

Geliefdes hou vas aan die hoop dat die Almagtige God en Skepper van die Hemel en die Aarde in Christus ons Vader is op wie ons kan vertrou en daarom het ons hoop vir die toekoms.

Amen

Dien die HERE alleen deur jou volkome liefde en toewyding aan sy wil

Op die pad van geloofsgroei

Lees:

Deut. 10 v 10 tot 11v1

Teksverse Deut. 10v12&13

Inleiding

Wat verwag die HERE van ons? Dit is ’n vraag waarmee ons as gelowiges dikwels stoei. Wat wil die HERE hê dat ons moet doen? Verwag Hy dat ek gereeld kerk toe moet kom? Verwag Hy dat ek ten minste 2 ure per dag Bybellees? Verwag Hy dat ek dat ek ten minste 3 ure per dag moet bid? Hierby kan ons nog ’n hele string moets en moenies byvoeg? Wat verwag die HERE van ons?

Ons kan op hierdie vraag baie maklik allerlei menslike voorskrifte voorhou, maar dan maak ons maar net soos die Fariseërs van ouds. Dit is inderdaad ook dikwels wat gebeur. Ons moenie dink dat die Fariseërs net in Jesus se tyd bestaan het nie. Hulle is nou nog steeds by ons teenwoordig. Ons hoef nie baie ver te gaan soek nie geliefdes. Ek hoef nie eers na die persoon langs my te kyk nie, want ek vind die Fariseër sommer hier in my eie hart. Ek is dikwels die persoon wat allerlei menslike voorskrifte aan die HERE se wil koppel.

Ons hoef egter nie baie te wonder oor wat die HERE van ons verwag nie, want Hy sê dit baie duidelik in sy Woord vir ons. Hier in Deut. 10 sê die HERE vir Israel wat Hy van hulle verwag wanneer hulle die beloofde land binnegaan. In Gen 12 v 3 & 4 hoor ons dat die HERE aan Abraham belowe het dat hy ’n groot nageslag gaan hê en dat hulle ’n land gaan kry om in te woon.

Dit is nou ongeveer 430 jaar later waar die nageslag van Abraham op die punt staan om die beloofde land binne te gaan. Israel is verlos van die slawerny in Egipte en nou nadat hulle 40 jaar in die woestyn rondgetrek het, staan hulle gereed om die beloofde land binne te gaan. Hulle is tans aan die oostekant van die Jordaanrivier. Aan die westekant tussen die Jordaanrivier en die Middellandse see lê Kanaän, die beloofde land. Moses is besig om die volk voor te berei oor hoe hulle moet leef wanneer hulle in die beloofde land woon. Hier in Deut. 10v12 & 13 vind ons ’n samevatting van wat die HERE van Israel verwag. In hierdie samevatting sê die HERE ook vir ons wat Hy van ons verwag.

¹²“En nou, Israel, die Here jou God vra net dat jy Hom moet eer , sy wil moet gehoorsaam , Hom moet liefhê en dien met hart en siel. ¹³Gehoorsaam die gebooie en voorskrifte wat die Here jou vandag deur my gee. Dit sal tot jou voordeel wees.

Hier sê die HERE vir ons:

    i.        Wat Hy van ons verwag

   ii.        Hoe ons dit moet doen en

 iii.        Hoekom die HERE dit van ons verwag.

Wat verwag die HERE van ons?

Die HERE verwag van ons dat ons Hom moet eer en dat ons Hom moet liefhê en dien met hart en siel. In die Ou Vertaling is die woord wat in die Nuwe vertaling met eer vertaal is met vrees vertaal. Dit beteken egter nie dat ons vir die HERE moet bang wees nie. Ons praat dikwels in die kerk daarvan dat ons die HERE moet vrees en dit kan maklik misverstaan word omdat die betekenis van vrees in Afrikaans verander het van eerbied na bang wees.

Die betekenis van die Hebreeuse woord dui daarop dat dit verwys na heilige eerbied vir die HERE. Met ander woorde dit beteken dat ons aan die HERE die nodige erkenning moet gee vir wie Hy is. In Deut. 10v14 hoor ons:

Die hemel, selfs, die hoogste hemel, behoort aan die Here jou God, ook die aarde en alles daarop.

Ons moet die Here erken vir wie Hy is, naamlik die enigste ware God wat die Hemel en die aarde uit niks geskep het. Dit beteken egter nie dat ons vir die HERE moet bang wees nie, maar dat ons aan Hom moet eer bewys en daarom is dit in die nuwe vertaling met eer vertaal.

Hoe eer ons die HERE? Ons eer die HERE wanneer ons vir Hom lief is deur Hom te dien met hart en siel. Ons die ’n die HERE wanneer Hy die no. 1 prioriteit in ons lewe is. Ons het die HERE lief vir wat Hy vir ons gedoen het en vir wie Hy is. In Deut. 10v15 sê die HERE vir ons:

En tog het Hy sy liefde net aan jou voorvaders betoon en vir julle, hulle nageslag, uit al die volke uitgekies. Dit is nou nog so.

Die God wat hemel en die aarde geskep het buig Homself neer na ons as nietige mense. Hy het Israel uitverkies as sy volk. Uit Israel is die Messias gebore. Net soos Israel van ouds uit die slawekettings van Egipte verlos is, verlos Jesus Christus vandag nog God se uitverkore kinders uit die slawerny van die sonde. Israel het vooruit gekyk na die liefde van God se verlossing deur die voorbeeld van hul verlossing uit Egipte. Ons kyk vandag terug na God se liefde vir ons in Jesus Christus soos Hy ook so duidelik in 1 Joh. 4v9&10 vir ons sê.

⁹Híerin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê.

¹⁰Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.

Op grond van God se uitverkiesende liefde wat Hy in Jesus Christus se kruisoffer en oorwinning oor dood aan ons bewys het kan ons die HERE eer. Ons eer die HERE wanneer ons Hom alleen erken as die enigste God en ons is lief vir Hom en dien Hom met ons hele wese wanneer ons NIKS of NIEMAND in sy plek stel nie.

Hoe moet ons die HERE liefhê en dien met ons hele wese?

In Deut. 10v13^a sê die HERE vir ons:

Gehoorsaam die gebooie en voorskrifte wat die Here jou vandag deur my gee.

Hierdie gebooie en voorskrifte is die wet van die HERE wat Moses net kort tevore vir ’n tweede keer aan die volk gegee het. Dit is dikwels op hierdie punt waar ons die gevaar loop om Fariseërs te word. Hoe word ons Fariseërs? Ons word Fariseërs wanneer ons die HERE se voorskrifte vervang met ons eie godsdienstige reëls. Wanneer ons verder hierdie reëls van ons voorhou as voorwaarde om vir die HERE aanvaarbaar te wees. As jy nie hierdie reëls nakom nie, dan kan jy nie ’n kind van die HERE wees nie en so span ons die kar voor die perde.

En tog is die wet van die HERE eintlik baie eenvoudig. Jesus som die wet op met liefde. Liefde vir God bo alles en liefde vir jou naaste soos Hy dit in Mat 22v37-40 vir ons sê:

³⁷Jesus antwoord hom: “‘Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel’ en met jou hele verstand. ³⁸Dit is die grootste en die eerste gebod. ³⁹En die tweede, wat hiermee gelyk staan, is: ‘Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.’ ⁴⁰In hierdie twee gebooie is die hele wet en die profete saamgevat.”

Dit is ook nie iets nuuts wat Jesus uit die lug gryp nie. Hy haal maar eintlik net die Ou Testament aan wanneer Hy dit sê. Liefde vir God uit Deut. 5v6 en liefde vir jou naaste uit Lev. 19v18. In wese kom hierdie selfde opsoming ook in Deut. 10 voor. In Deut. 10v16 sê die HERE vir ons:

¹⁶“Wy jou aan Hom en moenie hardkoppig wees nie.

¹⁷Die Here jou God, Hy alleen is God, die Here: die groot God, die magtige, wat wonderdade doen, wat vir niemand partydig is nie en ook nie omkoopgeld aanneem nie.

Wat is dit anders as dat jy die HERE jou God met jou hele hart en jou hele verstand bo alles moet liefhê?

In Deut. 10v18 sê Hy vir ons:

¹⁸“Hy laat reg geskied aan die weeskind en die weduwee. Hy het die vreemdeling lief en gee vir hom kos en klere. ¹⁹Jy moet ook die vreemdelinge liefhê, want jy was self ’n vreemdeling in Egipte.

In wese sê die HERE hier vir ons dat ons vir mekaar moet omgee. Ons moet dus nie in selfsug net op onsself gefokus wees nie. Ons moet mekaar liefhê deur mekaar se belange op die hart te dra.

Ons dien die HERE wanneer ons Hom bo alles liefhet en wanneer ons, ons naaste net soos onsself liefhet. Die HERE sê egter nie net vir ons wat ons moet doen en hoe ons dit moet doen nie. Hy sê ook vir ons hoekom ons dit moet doen.

Waarom moet ons die gebooie en voorskrifte van die HERE nakom?

Ons sê so maklik dat ons die HERE se gebooie en voorskrifte moet nakom omdat die HERE so sê. Dit sou seker genoeg motivering wees, maar die HERE verduidelik ook in sy liefde vir ons hoekom dit nodig is. Die HERE gee nie sy voorskrifte om die lewe vir ons moeilik te maak nie. Hy gee dit vir ons met ’n baie spesifieke rede. Die rede wat die HERE gee is eintlik baie eenvoudig. in Deut. 10v13 sê Hy eenvoudig vir ons:

Dit sal tot jou voordeel wees.

Ons verstaan hierdie ook so dikwels verkeerd. Ons dink so maklik dat die voordeel daarin lê dat as ons God se gebooie en voorskrifte nakom dan vermy ons sy straf. Ek moet luister wat die HERE sê anders gaan Hy my straf. As dit ons siening is, dan verstaan ons egter nog bitter min van die HERE se liefde vir ons. Die HERE verwag dat ons mekaar moet liefhê omdat dit in ons eie belang is dat ons dit doen.

Die HERE weet hoe afbrekend selfsug en kritiek is. Hy weet hoe haat en bitterheid ons van ons lewensvreugde beroof. Hy weet hoe eensaam ons word wanneer ons, ons in selfsug van ons naaste afsonder. Wanneer die HERE vir ons sê dat ons mekaar moet liefhê en dat ons vir mekaar moet omgee, doen Hy dit omdat Hy weet hoeveel vreugde mens ervaar wanneer jy liefde uitdeel en as gevolg daarvan weer liefde terugontvang.

Dit is die wonder van God se liefde. Hoe meer ons daarvan uitdeel, hoe meer ontvang ons terug. Dit is onmoontlik om al God se liefde uit te deel, want jy ontvang altyd meer terug as wat jy uitdeel. As jy egter in selfsug God se liefde net vir jouself wil hou, dan verdwyn God se liefde en het jy naderhand niks daarvan oor nie.

Nou kry ons ook ’n ander fokus op God en sy liefde. As God eerste in my lewe is, dan kan ek nie anders as om vir my naaste om te gee nie. Dan is dit nie vir my moeite om eredienste by te woon nie, maar eerder ’n vreugde omdat ek daar saam met my broers en susters in die geloof in die heerlike teenwoordigheid van ons Vader gaan wees. Dan lees ek Bybel omdat ek my Vader se stem wil hoor. Dan bid ek tot die HERE omdat ek graag met Hom wil praat. Dan dien ek die HERE omdat dit vir my ’n vreugde is en nie omdat dit ’n sware plig is nie.

Ons kom die HERE se gebooie en voorskrifte na omdat dit tot ons voordeel strek om dit te doen want dit is goed vir ons om die HERE en ons naaste lief te hê.

Samevatting

Geliefdes, wat verwag die HERE van ons?

Die HERE verwag dat ons Hom alleen moet eer deur niks of niemand in sy plek te stel nie. Ons eer die HERE wanneer ons sy gebooie en voorskrifte nakom deur God bo alles lief te hê en ons naaste soos onsself lief te hê. Ons doen dit in die volle wete en vertroue dat dit tot ons voordeel strek om dit te doen want dit is goed om die HERE en ons naaste lief te hê.

Dien die HERE alleen deur jou volkome liefde en totale toewyding aan sy wil!

Amen