Hoekom vier ons Nagmaal?

 

Skrif: Joh. 16:25 – 17:3 & 1 Kor. 11:23 - 26

Teksvers 1 Kor. 11:26

Inleiding

Hoekom vier ons Nagmaal? Het u al daaroor nagedink, geliefdes? Ons doen dit vier keer per jaar. Is dit maar net iets wat ons uit gewoonte doen? Dink daaroor na en vra uself af hoekom is ons hier vanoggend om die Heilige Nagmaal te vier?

In die eerste plek vier ons Nagmaal omdat Jesus dit ingestel het soos ons hoor in 1 Kor. 11:23-25

Die Here Jesus het in die nag waarin Hy oorgelewer is, brood geneem en, nadat Hy God daarvoor gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: “Dit is my liggaam; dit is vir júlle. Gebruik dit tot my gedagtenis.”

Net so ook het Hy ná die maaltyd die beker geneem en gesê: “Hierdie beker is die nuwe verbond, wat deur my bloed beseël is. Gebruik dit, elke keer as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.”

Die maklike antwoord op die vraag is dat ons die Nagmaal vier omdat Jesus vir ons gesê het dat ons dit moet vier. Dit bring ons by die vraag: “Hoekom het Jesus vir ons gesê om dit te vier?” Het u al daaraan gedink geliefdes? As ek vandag hierdie vraag by U gelos het as huiswerk en vir elkeen gevra het om volgende week vir ons die antwoord te bring, waar sal u gaan antwoorde soek?

Die maklikste manier is natuurlik om die Here te vra en Hy gee vir ons die antwoord in sy Woord. Hoe lees u Bybel, geliefdes? In die eerste plek moet ons elke keer bid dat die Heilige Gees die Woord vir ons sal oopmaak. Maar ook, belangrik. Maak notas. Skryf neer wat U verstaan wanneer u ’n stuk gelees het. U kan selfs in die Bybel notas maak, maar dit is ook handig as u ’n notaboekie byderhand het, want daar is nie altyd genoeg plek in die Bybel self nie.

So om terug te kom na die vraag oor hoekom Jesus vir ons gesê het om die Nagmaal te vier, gaan ons antwoorde in die Bybel soek. In 1 Kor. 11:24 3n 25 se Jesus vir ons: “Gebruik dit tot my gedagtenis.” Met ander woorde Jesus sê vir ons: “onthou wat Ek vir julle gedoen het.” En in 1 Kor. 11:26 sê Jesus vir ons:

Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom.

Hy sê vir ons om terug te kyk na die verlede, maar ook om vorentoe te kyk na die toekoms deur die bril van die verlede.

Kyk terug en onthou

Wat moet ons onthou? Wat het Jesus vir ons gedoen? In die gesprekke wat Jesus met sy dissipels in Johannes 13 tot 16 het, is Jesus besig om sy dissipels voor te berei vir sy kruisdood en wat dit vir elkeen wat in Hom glo gaan beteken dat Hy die dood gaan oorwin met sy opstanding.

In die Jesus se Hoëpriesterlike gebed in Johannes 17 kry ons meer duidelikheid presies wat dit beteken.

In Joh. 17:2 & 3 hoor ons:

U het Hom immers die volmag oor die hele mensdom gegee om aan almal wat U Hom gegee het, die ewige lewe te gee. En dit is die ewige lewe: dat hulle U ken, die enigste ware God, en Jesus Christus, wat deur U gestuur is.

Jesus sê hier dat Hy die kinders van God wat deur sonde van God vervreem is, weer in die gesin van God kom inlyf het. Nou is hulle deel van sy gesin en kan die Vader direk ken. Die ewige lewe beteken dus om in die teenwoordigheid van God self te kan leef en bestaan.

Verder aan in Jesus se gebed kry ons meer duidelikheid oor wat die ewige lewe behels. Deur Jesus wat Mens geword het leer ons wie God is en dat Hy in beheer is. Ons leer ook hier dat God elkeen wat aan Hom behoort uit die duisternis red. Nagmaal herinner jou dat jy nou aan God behoort omdat Jesus jou deur sy kruisdood en opstanding uit die duisternis van sonde gered het.

In Joh. 17:9 hoor ons dat Jesus bid vir sy volgelinge. Hy tree vir ons in by die Vader. In Joh. 16:33 hoor ons dat die lewe nie altyd maklik is nie en ons hoor ook die troos daar dat ons nie alleen is wanneer die lewe moeilik raak nie.

In Johannes 13-16 berei Jesus die dissipels voor vir die gebeure wat voorlê, sy kruisiging, sy oorwinning oor die dood en ook sy Hemelvaart. In Joh. 14:16 & 17 belowe Jesus:

Ek sal die Vader vra, en Hy sal vir julle 'n ander Voorspraak stuur om vir ewig by julle te wees, naamlik die Gees van die waarheid. Die wêreld kan Hom nie ontvang nie, omdat hulle Hom nie sien en Hom nie ken nie. Maar julle ken Hom, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees.

Nagmaal herinner jou dat jy nie alleen is nie. God is by jou. Die Heilige Gees is daar om jou by te staan en te vertroos en ook om die vreugde van God se teenwoordigheid in jou lewe te beleef.

Wanneer ons Nagmaal vier, herinner die Heilige Gees ons dat ons nou deel van God se huisgesin is op grond van wat Jesus vir ons kom doen het. Jesus het vir ons die ewige lewe gegee!

Kyk met afwagting vorentoe!

Met Nagmaal kyk ons nie net terug nie. In 1 Kor. 11:26 hoor ons ook:

Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom.

Ons kyk vorentoe met afwagting omdat ons nie meer in ons sondige verlede vasgevang is nie! Omdat God nou ons Vader is, word sy wil ook vir ons belangrik. Gelowiges bly in hierdie wêreld as mense wat aan God behoort en Hom juis hier dien en daarom beheers die wil van God nou ons lewens en dit as die rigsnoer vir ons lewens. Ons lewens word nou die spieël waarin die wêreld God se liefde sien.

Ons dien God deur aan Hom gehoorsaam te wees.

In Joh. 14:21 hoor ons:

“Wie my opdragte het en dit uitvoer – dit is hy wat My liefhet. En wie My liefhet, hóm sal my Vader liefhê, en Ek sal hom ook liefhê en My aan hom openbaar.”

Jesus som die wet van God op met liefde. Liefde vir God en liefde vir mekaar. Die ewige lewe wat God vir ons gee, verander ons lewens sodat ons God se liefde wat Hy so oorvloedig in ons lewens uitstort, begin leef soos ons hoor in Joh. 17:26

Ek het u Naam aan hulle bekend gemaak, en Ek sal dit verder bekend maak, sodat die liefde wat U aan My bewys het, in hulle kan wees en Ek ook in hulle.

Ons kyk ook vorentoe na Jesus se belofte wat Hy ook in Joh. 14:18 vir ons gegee het:

“Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe.

Jesus kom weer en ons sien met verlange daarna uit om ewig saam met Hom te wees in ’n wêreld waar daar nie meer hartseer, pyn of lyding of dood meer sal wees nie.

Ons vier Nagmaal sodat ons deur die Heilige Gees versterk kan word om die lewe in liefde te leef wat God vir ons gegee het en ons sien met verlange uit na Jesus wat weer gaan kom op die wolke!

Samevatting

Hoekom vier ons Nagmaal? Ons vier Nagmaal sodat ons kan terug kyk en onthou dat Jesus deur sy kruisdood en opstanding vir ons die ewige lewe gegee het. Ons vier Nagmaal sodat ons deur die Heilige Gees versterk kan word in ons geloof om die nuwe lewe wat God vir ons gegee het te leef. Ons vier Nagmaal omdat ons met intense verlange uitsien na Jesus wat weer gaan kom op die wolke soos Hy beloof het.

Geliefdes wanneer U nou gaan aansit by die tafel dink terug aan God se liefde vir u en word deur die Heilige Gees versterk in u geloof om die lewe te leef wat God vir u gegee het.

Amen

 

Ander Skrifgedeeltes vir persoonlike Bybelstudie oor hoekom Jesus aan die kruis gesterf het.

(Nie ’n volledige lys nie. Wat kan U hier byvoeg?)

Luk. 22:42 – Jesus was gehoorsaam aan die wil van sy Vader.

Mat. 26:56 – Vervulling van die Ou Testamentiese profesieë.

Heb. 10:9 – Vervulling van die ou verbond.

Luk. 22:20 – Instelling van die nuwe verbond.

Jesus het sy kerk met sy bloed gekoop – Son. 1 Heidelbergse Kategismus; (a) Rom. 14:8.  (b) 1 Kor. 6:19.  (c) 1 Kor. 3:22;  Tit. 2:14:  (d) 1 Pet. 1:18, 19;1 Joh. 1:7;  2:2, 12.  (e) Heb. 2:14;1 Joh. 3:8;  Joh. 8:34-36.  (f) Joh. 6:39;  10:28;  2 Tess. 3:3;  1 Pet. 1:5.  (g) Mat. 10:30;  Luk. 21:18.  (h) Rom. 8:28.  (i) 2 Kor. 1:22;  5:5;  Ef. 1:14;  Rom. 8:16.  (k) Rom. 8:14;1 Joh. 3:3:

Ef. 2:16 – Versoening tussen Jood en nie Jood.

Mat. 20:28 – Om ons tot God te bring.

Joh. 1:29 – Om die sonde van die wêreld wegneem.

1 Joh. 3:8 – Om die werk van die duiwel te vernietig.

Heb. 9:11 – 14 – Om die perfekte hoëpriester en offer te word.

Rom. 5:8; 1 Joh. 4:9&10 – Om God se liefde vir ons te wys.

Joh. 3:16; Joh. 17:3&4 – Om die ewige lewe te gee.

 

Die HERE se troue verbondsliefde tel ons op wanneer ons in wanhoop verval

 

PSALMS 13

¹Vir die koorleier. 'n Psalm van Dawid.
²Hoe lank gaan U my nog bly vergeet, Here?
Vir altyd?
Hoe lank gaan U nog van my af weg kyk?
³Hoe lank moet ek nog my eie planne maak
en my dae met kommer deurbring?
Hoe lank sal die vyand my nog oorheers?
⁴Luister tog en antwoord my, Here my God!
Gee my tog nuwe lewenskrag.
Ek wil nie sterwe nie,
⁵anders sê my vyand hy het my oorwin
en juig my verdrukkers oor my ondergang.
⁶Ek hou vas aan u troue liefde,
oor die uitkoms wat U gee, juig my hart.
Ek wil sing tot eer van die Here,
omdat Hy aan my goed gedoen het.

Inleiding

Hoe lank nog HERE? Dis die noodroep van gelowiges oor al die eeue heen. Hoe lank gaan U ons vergeet Here? Hoe lank moet ons nog swaarkry in hierdie lewe? Hoe lank nog, Here, voordat U uitkoms gee?

In hierdie Psalm hoor ons ’n dringende roep na verlossing en dit is iets waarmee ons kan identifiseer. In hierdie Psalm hoor ons hoe Dawid sy nood na die Here toe bring. Ons weet nie presies wat die omstandighede was waarin Dawid verkeer het toe hy hierdie Psalm gedig het nie. Uit Dawid se geskiedenis weet ons wel dat hy tye in sy lewe beleef het waar hy onder erge vervolging gely het waar sy lewe in gevaar was.

In die Psalm self kry ons nie ’n aanduiding in watter van hierdie omstandighede Dawid in verkeer het nie. Wat wel duidelik is, is dat Dawid in ’n erge sielewroeging was toe hy hierdie Psalm geskryf het. Daarin sien ons hoe Dawid vorder vanaf wanhopige vrae na angstige versoeke tot by lofprysing en vertroue in die Here se liefde.

Dawid se pad uit wanhoop deur gebed tot vertroue in die Here se liefde gee vir ons ook troos en hoop wanneer die stampe en die stote van die lewe ons moedeloos maak. Hierin sien ons hoe die Here se troue verbondsliefde ons optel wanneer ons wanhoop verval. In hierdie Psalm sien ons dat ons, ons nood na die Here toe mag bring. Ons mag vir uitkoms vra en ons sien dat ons op die Here se troue verbondsliefde kan vertrou.

Bring jou nood na die Here toe

Hierdie Psalm begin by wanhoop. Vier keer vra Dawid die vraag “Hoe lank nog?”

s Hoe lank gaan U my nog bly vergeet, Here? Vir altyd?

s Hoe lank gaan U nog van my af weg kyk?

s Hoe lank moet ek nog my eie planne maak en my dae met kommer deurbring?

s Hoe lank sal die vyand my nog oorheers?

Die viervoudige herhaling van die vraag wys vir ons sy intense lyding. Hierin sien ons ook dat hierdie lyding baie meer is as die fisiese omstandighede wat daartoe aanleiding gegee het. Dit is ’n absolute sielewroeging waarin Dawid verkeer.

Dit voel vir hom of die Here van hom vergeet het en dat Hy nie Dawid se ellende raaksien nie. Dit voel vir hom of hy alleen staan in hierdie stryd en dat hy absoluut op homself aangewese is. Hy is op daardie punt dat hy net nie meer weet watter kant toe.

In hierdie worstelstryd van Dawid is daar vir ons geweldig baie troos. Wanneer dit voel of die lewe vir ons te veel word, dan mag ons, ons lot teenoor die Here bekla. Hier sien ons hoe Dawid wat een van die groot geloofshelde in die Bybel is na die Here toe kom met sy nood.

Hiermee sê die Here vir ons: “jy mag na My toe kom wanneer die lewe vir jou te veel word.” Ons mag na die Here toe kom en vir Hom sê: “Here ek kan nie meer nie. Ek sien nie meer kans nie!” Wanneer die lewe te veel word, bring jou nood na die Here toe.

Vra vir uitkoms

Dawid het sy nood na die Here toe gebring en daarmee saam het hy die Here gesmeek om uitkoms te gee. Hy bring ’n dringende pleidooi na die HERE toe:

Luister tog en antwoord my, Here my God! Gee my tog nuwe lewenskrag. Ek wil nie sterwe nie, anders sê my vyand hy het my oorwin en juig my verdrukkers oor my ondergang.

Te midde van sy diepste vertwyfeling roep Dawid angstig tot Here vir uitkoms. As sy vyand oorwin, dan oorwin die boosheid die goeie en dan is alles verlore.

Soms is dit nodig dat ons tot die besef gebring moet word dat die enigste werklike uitkoms alleen by God te vinde is. In hierdie situasie besef Dawid dat daar alleen by die Here uitkoms is en daarom sy dringende gebed dat die HERE hom moet antwoord. Hy kan nie meer nie en daarom vra hy dat die HERE vir nuwe lewenskrag gee.

Wanneer dit met ons goed gaan dan vergeet ons so maklik dat dit maar alleen die HERE se genade is wat ons staande laat bly. As dit met my goedgaan dan dink ek maklik dat ek nie die HERE nodig het nie. Soms is dit nodig dat ’n krisis in my lewe my tot die besef moet bring dat dit net God is wat my hierdeur kan dra. Wanneer dit goed gaan plaas ons so maklik ons vertroue in ander dinge en nie op die HERE nie. Daarom moet ons weet dat ons in die goeie tye en die slegte tye alleen op die HERE moet vertrou.

Die krisisse in ons lewens help ons om te besef dat ons in goeie en slegte tye alleen op Hom moet vertrou. Wanneer die lewe te veel word mag ons, ons nood na die Here toe bring en ons mag vir uitkoms vra. Dit sal ons by die punt bring waar ons die HERE kan loof en prys uit dankbaarheid vir sy troue verbondsliefde.

Vertrou op die HERE se troue verbondsliefde

Die Psalm se einde verskil radikaal van sy begin. Dawid se wanhoop het verander in ’n loflied van dankbaarheid omdat hy nou God se liefde raaksien. In Ps. 13v6 hoor ons:

Ek hou vas aan u troue liefde, oor die uitkoms wat U gee, juig my hart. Ek wil sing tot eer van die Here, omdat Hy aan my goed gedoen het.

Dawid se vertroue staan op die HERE se troue verbondsliefde. Hierin sien ons die liefdevolle karakter van God raak. Hy kan ons nie laat gaan nie omdat dit teen sy natuur sou wees om dit te doen.

God het Homself voorgeneem om sy liefde aan ons te gee. Daardie liefde sien ons raak in sy handelinge deur al die eeue heen. Nadat Adam en Eva teen Hom gerebelleer het, het Hy steeds in liefde na hulle toe uitgereik.

Uit sy liefde het Hy ’n ewige verbond met Abraham aangegaan. “Ek sal vir jou ’n God wees en jy en jou nageslag moet My dien.” Daardie verbond het Hy weer met Abraham se nageslag bevestig by Sinai. Hy het aan Dawid belowe dat een uit Dawid se nageslag vir ewig Koning sal wees. Dit is hierdie troue verbondsliefde wat Dawid deur sy krisis gedra het.

Die belofte van ’n ewige Koning het in Jesus Christus vir ons waar geword. In sy diepste nood het Jesus Christus in bange Godverlatenheid uitgeroep:

“Eloï, Eloï, lemá sabagtani?” Dit beteken: My God, my God, waarom het U My verlaat? (Mat 15v34)

Hy het dit gedoen sodat ons kan weet dat ons selfs in ons diepste krisis en nood nooit alleen sal wees nie, omdat God daar by ons is. Deur ons diepste nood en krisisse dra God se liefde ons, daardie liefde wat Hy vir ons in Jesus Christus aan die kruis bewys het. Wanneer ons na die kruis kyk, dan weet ons dat ons op die HERE se troue verbondsliefde kan vertrou.

Samevatting

Wanneer ons in nood verkeer moet ons nie die fout maak om ons blind te staar teen die omstandighede nie. Ons moet ons krisisse sien teen die wyer agtergrond van God se liefdesdade teenoor ons. God se liefde wat ons so duidelik sien teen die agtergrond van die kruisgebeure beteken nie dat ons nooit in ’n krisis sal beland nie. Dit beteken wel dat wanneer ons daarin beland dat sy troue verbondsliefde ons daardeur dra.

Wanneer ons dus in ’n krisis beland moet ons weet dat ons, ons nood voor die HERE se voete mag kom neerlê. Ons mag vir Hom vra om uitkoms te gee en ons moet weet dat sy liefde ons daardeur sal dra net soos Hy ons in die verlede gedra het. Hou dus vas aan die wete dat Die HERE se troue verbondsliefde ons optel wanneer ons in wanhoop verval.

Amen

Die wonder van God se genade - Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook.

Skrif: 1 Joh. 2v28 – 3v9

Teksverse Jes. 43 v 1; Ps. 139 v 14 Joh. 1 v 12 & 1 Joh. 3 v 1
 

Hoekom maak die Here soveel moeite met ons? Hoekom wil Hy hê dat ek my lewenspad saam met Hom moet wandel?

Ons raak so vasgevang in die loop van ons alledaagse lewe dat ons afgestomp raak oor wie ek werklik is. Die ou duiwel buit hierdie situasie uit, want dit is juis dan dat hy kom met sy aanval.

Hy probeer jou oortuig dat jy nie goed genoeg vir God is nie. God gee nie vir jou om nie want jy het nie waarde vir Hom nie. Jy beteken niks vir God nie want as God vir jou omgegee het sal jy nie so swaar gekry het nie. Moenie daardie leuen glo nie! Dis nie waar nie!

Daar is een behoefte by alle mense wat jou hele lewensbestaan bepaal. Ek wil iets beteken in die lewe. Elke mens soek aanvaarding. Wat gee aan my lewe betekenis? Daar is ’n soeke by elke mens na iets dieper as net die dag tot dag bestaan. Waar kom ek vandaan? Hoekom is ek hier? Maak my lewe saak?

Het my lewe waarde en as dit waarde het, wat gee aan my lewe waarde?

?   Is dit my voorkoms?

?   Is dit die mense wat ek ken?

?   Is dit waar ek werk en wat my posisie daar is?

?   Is dit die voertuig wat ek bestuur?

?   of is die handelsmerk van die klere wat ek dra?

Wat gee aan my lewe waarde?

Die antwoord op hierdie vraag bepaal my lewe want ek wil hê dat my lewe waarde moet hê en daarom sal ek dit najaag wat na my mening aan my lewe waarde gee.

Die ou duiwel probeer ons wysmaak dat bogenoemde goed aan my lewe waarde gee. My status, my voorkoms, my besittings. Dit wat in die oë van mense vir my aansien gee in die lewe. Die ou duiwel se grootste leuen, as jy net eers ’n miljoenêr is dan sal jy gelukkig wees want mense sal dan opkyk na jou.

 

In Psalm 139 v 14 sê die Here vir ons waarom ons waardevol is.

Ek wil U loof, want U het my op ’n wonderbaarlike wyse geskep.

God wat die hemel en die aarde geskep het, het my ook geskep (Ps. 139v15)

Dit weet ek seker: geen been van my was vir U verborge toe ek gevorm is waar niemand dit kon sien nie, toe ek aanmekaargeweef is diep in die moederskoot. U het my al gesien toe ek nog ongebore was, al my lewensdae was in u boek opgeskrywe nog voordat ek gebore is.

Ons verwys so maklik na God wat die hemel en die aarde geskep het. Verstaan ons werklik die wonder van sy skepping? Kom ons staan net ’n oomblik stil om te kyk hoe groot God se skepping werklik is:

God wat dit geskep het, het my ook gemaak! Hy gee om vir my omdat Hy my liefhet. Hy gee nie om watter motor ek bestuur of watter posisie ek in die samelewing beklee nie. God het die eenvoudigste mens net so lief soos die mees vooraanstaande persoon in die samelewing. By God is daar nie belangrike en minder belangrike mense nie. Luister na wat Hy in Jes. 43 v 1 vir ons sê:

Luister, so sê die Here wat jou geskep het, Jakob, wat jou gevorm het, Israel: Moenie bang wees nie, Ek verlos jou, Ek het jou op jou naam geroep, jy is Myne.

In 1 Joh. 3 v 1 sê Hy vir ons:

Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook.

In 1 Joh. 3 v 16 hoor ons presies wat die liefde van God behels:

Hiéraan weet ons wat liefde is: Jesus het sy lewe vir ons afgelê.

Verstaan jy hoe lief God jou het? Hy het jou so lief dat Jesus sy lewe vir jou afgelê het! Moenie die satan se leuen glo dat jy nie goed genoeg is vir God nie.

Hoe weet ek dat ek ’n kind van God is?

In Joh. 1 v 12 & 13 sê die Here vir ons:

aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ’n mens of die besluit van ’n man nie, maar hulle is uit God gebore.

Omdat God ons so liefhet verander Hy ons lewens. Die Heilige Gees maak God se liefde ’n werklikheid in my lewe. Dis nie meer haat en afguns wat my lewe beheer nie. God se liefde beheer nou my lewe en daarom begin ons nou uit liefde lewe. Die liefde wat in jou lewe teenwoordig is (al is dit ook hoe min), is jou bewys dat God se liefde besig is om in jou te werk. (1 Joh. 3 v 14)

Ons weet dat ons klaar uit die dood na die lewe oorgegaan het, want ons het ons broers lief. Wie nie liefhet nie, bly in die dood.

Dis God se liefde wat aan jou lewe waarde gee en daarom wil Hy hê dat daar al hoe meer van sy liefde in jou lewe moet inwerk. Daarom sê Hy vir ons in 1 Joh. 2 v 28:

En nou, liewe kinders, julle moet in Hom bly

Hoe bly ons in Hom? Spandeer tyd saam met God. Spandeer tyd in sy Woord. Spandeer tyd in gesprek met Hom deur gebed en ervaar sy liefde.

Die Here verseker ons dat Hy ons liefhet. Hy wat die hemel en die aarde geskep het, het ons ook geskep en daarom maak Hy moeite met ons, want Hy het ons oneindig onvoorwaardelik lief.

Daarom verseker Hy ons dat ons sy kinders is, elkeen wat in Jesus Christus glo kan aan hierdie belofte en troos vas hou. Moenie meer vanuit die satan se leuen lewe dat God jou nie liefhet nie. Hou in geloof vas aan God se liefde in Jesus Christus en leef vanuit daardie liefde. Laat God se liefde beheer van jou lewe oorneem.

Amen

Stry vir suiwer geloof

 

Skriflesing: Judas

Teksverse Judas v 20 – 23

Inleiding

Ons het verlede week gefokus op die ampte van ouderling en diakens. Vandag kyk ons so bietjie wat dit prakties beteken om in die amp van die gelowige te staan. D.w.s. Wat verwag die Here van elke gelowige in sy kerk?

Wanneer is die kerk nie meer relevant nie? Dit is wanneer die kerk maar net soos die wêreld begin lyk. Wanneer Christene hulle identiteit as Christene begin verloor. As daar geen verskil is tussen die kerk en wêreld nie, is die kerk nie meer nodig nie. Nou moet ons mooi onthou, ONS IS die kerk!

Dit wil sê wanneer my lewe maar net dieselfde as die ongelowiges se lewens lyk. Is dit nie die rede hoekom ons kerke al hoe kleiner word nie? Omdat die kerk nie meer relevant in die wêreld is nie omdat die kerk maar net soos die wêreld lyk.

Die prediker het gesê dat daar niks nuuts onder son is nie en hierdie opsig is dit ook waar. Dieselfde probleem waarmee ons vandag sukkel was ook ʼn probleem in die vroeë kerk gewees. In hierdie brief roep Judas die gelowiges op om te stry vir suiwer geloof  om die probleem van die kerk wat net soos die wêreld begin lyk aan te spreek. In Jud. 3 tot 19 word aangetoon hoekom ons moet stry vir ware geloof en dan hoor ons hoe om te stry vir ʼn ware geloof.

Die aanhef van die brief gee vir ons ʼn baie duidelike riglyn oor hoe om die brief te verstaan soos ons hoor in Jud. 1b & 2:

Aan dié vir wie God die Vader geroep het, wat Hy liefhet en deur Jesus Christus bewaar.

Mag barmhartigheid, vrede en liefde in oorvloed aan julle geskenk word!

In die brief wys Judas die gelowiges op hul roeping om vir die ware geloof te stry, maar voordat hy dit doen wys Judas eers op dit wat die gelowiges van God ontvang.

Net soos die eerste lesers van die brief gee God vir ons ook wat Hy aan hulle gegee het. God het ons geroep. Hy het ons lief en daarom bewaar Hy ons ook. God vra nie meer as wat Hy reeds gegee het nie. As Christen het jy reeds alles wat jy nodig het om as God se kind te kan lewe. Dit is belangrik dat jy moet verstaan dat jy nie moet stry vir die ware geloof om gered te word nie.

God het redding reeds vir ons uit sy liefde en genade gegee. Joh. 3:16:

God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.

Omdat Hy ons gered het vra Hy van ons om te leef soos kinders van God wat Hy uit die sonde gered het.

Hoekom moet ons stry vir ware geloof?

In Jud. 3-19 verduidelik Judas hoekom ons moet stry vir ware geloof. Die gevaar bestaan altyd dat dwaalleer die kerk ongemerk kan binnedring. Daar was mense wat voorgegee het dat hulle Christene is, maar uit die manier waarop hulle gelewe het, was dit duidelik dat hulle nie aan die ware geloof vasgehou het nie.

Hulle het hul losbandigheid en sonde probeer goedpraat. Dit gebeur vandag maar nog steeds. Mense van binne die kerk probeer die definisie van wat God met die huwelik bedoel het verander. God is die outeur van die huwelik en wanneer jy die huwelik anders benader as wat God bedoel het pleeg jy sonde. Bv. Die wêreld se benadering om eers saam te bly voor die huwelik bevestig word. Dink verder aan die groot debat wat probeer om ʼn huweliksverbintenis van dieselfde geslag te regverdig.

Judas bevestig dat mense wat willens en wetens sondig en aan God ongehoorsaam is, definitief gestraf gaan word deur drie voorbeelde. Die volk Israel wat uit Egipte verlos is, maar wat nie die beloofde land binnegaan het nie. Die engele wat alhoewel hulle rein en heilig geskape is en by God geleef het, teen Hom in opstand gekom het. Die inwoners van Sodom en Gomorra wat so vol sonde was dat die Here hulle van die aarde af verdelg het.

Judas haal ook uit ʼn paar buite Bybelse bronne aan om sy punt te staaf. Daarmee impliseer hy nie dat hierdie buite Bybelse boeke ook in die Bybel moet wees en daarom dieselfde gesag as die Bybel dra nie. Hy gebruik dit net as voorbeelde wat die eerste lesers goed ken om te beklemtoon dat God die goddelose dinge wat mense doen, straf.

Verder haal Judas ook uit die leer van die apostels aan om sy punt verder te bevestig. Een van die dwaalleringe wat vandag ook kop uitsteek is dat die mens niks van God se straf wil weet nie. In hierdie brief hoor ons van die werklikheid van God se straf en dat ons nie op sleeptou geneem moet word deur diegene wat God se straf afmaak as niks en dat sonde daarom nie so erg is nie.

Wat ook duidelik in hierdie brief uitgewys word is dat ons versigtig moet wees om onsself in die posisie van regter en bevelhebber te plaas nie. In Jud. 9 hoor ons:

Nie eens die aartsengel Migael het so iets gedoen nie. Toe hy met die duiwel gestry het oor die liggaam van Moses, het hy hom dit nie veroorloof om die duiwel te beledig en te veroordeel nie, maar hy het vir hom gesê: “Die Here sal jou straf.”

Migael matig homself nie as regter of bevelhebber aan nie, maar erken dat die alleenheerskappy en gesag aan God alleen behoort.

Die plek om te begin is by myself. Dit gaan nie hier alleen oor sedeloosheid nie, maar oor alle gedrag wat die Christen sy identiteit laat verloor en hom/haar soos die wêreld laat lyk. Daar waar die praktyke van die sondige natuur soos bv. onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge ook my lewe teenwoordig is, moet ek teen stry.

Hoe moet ons stry vir ware geloof?

Die manier hoe om hierteen te stry is om die suiwer geloof te bewaar. In Jud. 20-23 hoor ons dan ook presies hoe om dit prakties te doen:

Julle, geliefdes, moet egter voortgaan om julle lewe te bou op julle allerheiligste geloof. Bid altyd deur die krag van die Heilige Gees. Bly in die liefde van God. Vestig steeds julle verwagting op die barmhartigheid van ons Here Jesus Christus wat die ewige lewe aan julle sal gee.

Oor dié wat in twyfel verkeer, moet julle julle ontferm. Ander moet julle red deur hulle uit die vuur te ruk. Oor ander moet julle julle met versigtigheid ontferm; en verafsku selfs die klere wat deur hulle sondige luste besmet is.

Jou reaksie op vals leraars moet dus veral wees dat jy jou des te meer beywer om ’n intieme persoonlike en lewende verhouding met die Here te hê.  Dit is die beste manier om die invloed van vals leraars te neutraliseer. Jy bou jou eie geloof deur ʼn lewe van gebed en Bybel lees, ʼn lewe van liefde en ʼn lewe van verwagting.

Jy lewe ʼn lewe van gebed deur ʼn biddende Christen te wees wat in alles in afhanklikheid van God wil lewe. Die troos is wanneer jy deur die krag van die Heilige Gees bid is dat jy kan weet dat al is jou gebed ook krom en skeef, die Heilige Gees sal sorg dat jou diepste behoeftes perfek by God gehoor sal word. Jy kan van twee dinge seker wees. God hoor jou (deur die Heilige Gees) en God verhoor jou (deur Jesus Christus)! Jy luister na God se stem wanneer jy Bybel lees.

Jy lewe ʼn lewe van liefde wanneer jy self eers goed verstaan wat die Bybelse liefde is waarvan Judas hier praat soos ons ook in 1 Joh. 4 v 10 hoor:

Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.

Ware liefde is selfopofferend. Verdiep jou daarin dat jy God se liefde onverdiend uit genade ontvang en tree dan onselfsugtig, dienend en opofferend op teenoor jou naaste.

Jy lewe ʼn lewe van verwagting wanneer jy met opgewondenheid die ewige lewe wat God vir jou gegee het, omhels met die wete dat jy nou reeds die teenwoordigheid van God in jou lewe kan ervaar en dat jy daarom ook met opgewondenheid uitsien na die terugkeer van Jesus. Moedig jouself aan om getrou en gelowig aan die werk in die koninkryk van die hemel te bly.

Jy moet egter nie net na binne gefokus wees nie. Jy moet ook uitreik na ander. Dit is egter belangrik dat jou eie verhouding met God reg is sodat jy na ander kan uitreik. Jy reik uit na ander deur jou oor hulle te ontferm, nie te swyg oor dit wat verkeerd is nie.

Jy ontferm jou oor ander deur om te gee omdat jy besef hoe God Hom oor jou ontferm het en dat Hy jou ook as instrument gebruik om Hom oor ander te ontferm. Help mense wat twyfel deur hulle met woord en daad te wys dat ʼn lewe wat volledig op God vertrou moontlik is en dat dit tot vrede en blydskap lei.

Verder moet jy ook nie swyg oor dit wat verkeerd is nie. Dit is soms nodig om ernstig met ander oor hul sonde te praat. Dit sal egter eers vrugte afwerp nadat jy jou opreg oor hulle ontferm het en vir hulle gewys het dat jy regtig omgee. Verder is dit ook belangrik dat jy nie as regter optree wanneer jy dit doen nie.

Jy moet egter ook versigtig wees deur te onthou dat sonde ʼn aansteeklike siekte is. Paulus waarsku ons dan ook in 1 Kor.10v12:

Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.

Bly daarom altyd bewus van die feit dat dit nie jy is wat mense tot bekering bring nie, maar dat dit die Heilige Gees is wat dit doen. God gebruik jou bloot as boodskapper en instrument. Moet dus nie nalaat om die evangelie te verkondig wanneer jy mense tot bekering roep nie.

Judas se brief eindig soos dit begin met ’n positiewe versekering.  God se krag stel gelowiges in staat om teen vals leraars weerstand te bied. Daar is baie vals leraars en hulle is beslis gevaarlik, maar solank as wat jy op God vertrou en dit met jou lewe bevestig, sal vals leraars jou nie van stryk bring nie.

Maak erns daarmee om jou geloof nie net te bely nie, maar ook om dit uit te leef. Maak dit jou biddende voorneme, in die vaste verwagting dat jy sal beërf wat God in Christus beloof het:  die ewige lewe, terwyl jy as onbevlekte nie net die heerlikheid van Christus aanskou nie, maar ook daarin deel.

Stry vir die ware geloof

Amen

Die oes is groot, maar die arbeiders min

 Teks: Mat. 9:35-38 & 1 Tim. 3:1-13

Teksverse Mat. 9:37-38

Toe Jesus die menigtes sien, het Hy hulle innig jammer gekry, want hulle was moeg en hulpeloos soos skape wat nie 'n wagter het nie.

Jesus sien die skare wat geestelik mishandel, uitgemergel en gestroop is van hul vrede. Die godsdiens van hulle tyd het nie vir die mense rus gebring nie. Dit het hulle geestelik afgemat en uitgeput omdat die godsdienstige leiers van hulle tyd ’n onmoontlike las van mensgemaakte reëls en wette op hulle skouers gelaai het.

Daardie toestand van die samelewing so bietjie meer as 2000 jaar gelede beskryf maar ook die samelewing waarin ons vandag leef. Baie mense beleef dat die kerk ’n swaar las op hulle skouers plaas en draai daarom weg van die kerk af.

Dit verlig egter nie hul nood nie. Inteendeel, dit maak hulle nood net soveel groter en daarom is hulle inderdaad moeg en hulpeloos soos skape wat nie 'n wagter het nie.

Wat is Jesus se reaksie teenoor hierdie mense wat wegdraai en verlore raak? Hy veroordeel hulle nie. Nee, Hy kry hulle innig jammer. Ons sien hier die hartklop van God teenoor 'n verlore mensdom.

Jesus se emosie is nie simpatie nie. Dit is baie meer as om net die nood raak te sien. Dit is ’n diepe empatie waar Hy self ook die pyn en verlorenheid van die mensdom aan sy lyf voel. Hy deel in die hartseer, pyn en verlorenheid van die mensdom.

Die diepste oorsaak van die mensdom se nood is nie fisies nie. Jesus het reeds die siektes en kwale genees van die mense wat daar bymekaar was. Die grootste nood van die mensdom is omdat hulle verhouding met God beskadig is en dit is hierdie verlorenheid van die mensdom wat Jesus in sy wese aanvoel.

Jesus het nie net die verlorenheid van die mensdom raakgesien nie, Hy het daadwerklik iets aan die saak gedoen! Ons hoor in Joh. 10:17-18

“Die Vader het My lief omdat Ek my lewe aflê om dit weer op te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit my eie af. Ek het die volmag om dit af te lê, en Ek het die volmag om dit weer op te neem. Dit is die opdrag wat Ek van my Vader ontvang het.”

Jesus het sy lewe afgelê sodat verlore mense weer met God versoen kan word.

Vir die verlore mensdom om weer met God versoen te word, is dit nodig dat hulle die goeie nuus van Jesus Christus moet hoor en daarom sê Jesus in
Mat. 9:37 en 38

“Die oes is groot, maar die arbeiders min. Bid dan die Here aan wie die oes behoort, om arbeiders uit te stuur vir sy oes.”

Dit is die taak van die kerk van ons Here om die evangelie uit te dra en binne die kerk van die Here is daar die verskillende ampte, naamlik die amp van gelowiges, die diaken amp en die ouderling amp. Die predikant is ook maar net ’n ouderling wat preek gawes het.

Ons staan vandag stil by die amp van ouderling en diaken maar dit wat ons hier hoor is net so van toepassing op die amp van die gelowige.

In 1 Tim. 3:1-7 sê die Here vir ons wat die karakter eienskappe van ’n ouderling is. ’n Ouderling moet onberispelik wees. Met ander woorde sy gedrag moet van so ’n aard wees dat daar geen fout gevind daarin kan word nie.

Verder moet hy getrou aan sy vrou wees. Letterlik staan daar dat hy 'n man met net een vrou moet wees. Met ander woorde hy moenie met ander vrouens rond flankeer nie.

Hy moet ook nugter wees. D.w.s. hy moet verstandig en beskaafd wees. Sy oordeelsvermoë moet helder wees sodat hy moeilike besluite kan neem sonder dat sy denke deur emosies, vooroordeel of impulse verblind word.

Hy moet emosioneel stabiel wees, d.w.s Hy reageer nie roekeloos, drasties of uit woede nie, maar behou sy kalmte onder druk.

Hy moet geestelik waaksaam wees sodat hy gevare en dwaalleer vroegtydig kan raak sien en hy laat hom nie deur elke nuwe wind van leerstelling meesleur nie.

Dus moet hy innerlik self gedissiplineerd wees en uiterlik helder en standvastig in sy optrede wees.

Hy moet ook bekwaam wees om te onderrig. Die ouderling amp is ’n amp van kerkregering en daarom moet hy homself in die Woord verdiep sodat hy met die Woord kan regeer en ook versorg.

Verder moet hy nie aan drank verslaaf of 'n rusiemaker wees nie, maar inskiklik, vredeliewend en nie geldgierig nie.

Indien ’n ouderling nie sy huis goed regeer nie sal hy kwalik in staat wees om die regeer amp in die kerk uit te oefen.

Om bogenoemde te kan doen, moet hy nie ’n nuwe gelowige wees nie omdat mens groei in die geloof. D.w.s hy moet darem al ’n volwasse gelowige wees.

In 1 Tim. 3:8-12 hoor ons ook wat die eienskappe van ’n diaken moet wees.

In die kerk vervul diakens 'n baie praktiese rol soos om barmhartigheidswerk te doen, hulpbronne aan wese en weduwees uit te deel en gemeentelike sake te hanteer.

Daarom moet diakens persone van goeie karakter wees. Hulle moet hul geloof en roeping ernstig opneem en is daarom nie oppervlakkig, ligsinnig of roekeloos in hul optrede nie.

Diakens moet betroubaar in praktiese sake wees, omdat hulle met mense se nood en met die gemeente se finansies werk. Hulle integriteit moet bo alle verdenking wees sodat die gemeenskap hulle kan vertrou.

Verder moet hulle ook die Evangelie se eer beskerm en daarom moet hulle in hul lewenswandel eer aan God en die gemeente bring en nie op 'n manier optree wat skande of diskrediet oor die kerk bring nie.

Hulle moenie uit twee monde praat nie. D.w.s ’n diaken moenie iets agter ’n mens se rug sê wat hulle nie voor daardie persoon sal sê nie. Hulle verander nie hul standpunt of storie net om die gehoor tevrede te stel nie.

Hulle moet betroubaar wees ten opsigte van vertroulike inligting. Met ander woorde , hulle moenie inligting wat aan hulle toevertrou is gebruik om verdeeldheid of praatjies in die gemeente te saai nie. Daar mag nooit ’n versteekte agenda of manipulasie in hulle woorde wees nie.

Verder moet hulle ook nie aan drank verslaaf of op oneerlike winsbejag uit wees nie en moet hulle in alle opregtheid aan die geopenbaarde waarheid van die geloof vashou.

Diakens moet getrou wees in hulle huwelike en hulle huishoudings moet ook goed bestuur word.

Geliefdes, as ons so na die vereistes van ouderlinge en diakens luister, en terloops, dit is ook maar die vereistes wat vir elke gelowige gestel is, kan mens dalk sê: “Sjoe! Hoe kry mens dit reg?

In my jong dae toe ek nog ’n diaken was het een van die manne op ’n diakonie kongres gesê: “Dis ’n TALL ORDER!”

Die vraag wat voor elkeen van ons voete lê vanoggend, ouderlinge, diakens maar ook aan elkeen wat in die amp van gelowige staan is: “Waar staan ek ten opsigte van dit wat die Here van ons vra? Hoe kry ek dit reg?”

Wat het Jesus gesê direk nadat Hy genoem het hoe groot die oes is en hoe min die arbeiders? Bid! Bid in afhanklikheid tot God vir die gawes wat Hy vra.

In Titus 3:10 kry ons so bietjie verder duidelikheid:

'Hy het ons verlos, nie op grond van iets wat ons vir ons vryspraak gedoen het nie, maar op grond van sy eie ontferming. Dit het Hy gedoen deur die wedergeboorte wat die sonde afwas, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee. '

Wanneer ons luister na die gawes wat benodig word is dit nie iets wat ons doen nie. Op ons eie is ons nie in staat om dit te doen nie! Op die uiteinde is dit nie wat ons doen nie, maar wat God in ons deur die Heilige Gees doen.

Daarom is dit so belangrik vir elke ouderling en diaken en daarmee saam ook elkeen van ons wat in die amp van gelowige staan om naby God te leef in afhanklikheid van die Heilige Gees wat ons dra in die geloof.

Geliefdes, Jesus het gesê ons moet bid. Waarvoor moet ons bid? In Luk. 11:13 kry ons die antwoord:

As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee – die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir dié wat vra.”

Vra vir die leiding van die Heilige Gees in die uitoefening van julle amp (ouderling, diaken en ook vir die amp van gelowige). Moenie dit in eie krag probeer doen nie.

Geliefdes, die oes is groot en die arbeiders min. Laat ons as kerk van ons Here aan die werk spring om die oes in te bring.

Amen