Jesus, dink ook aan my!

 

Luk. 23:26-43 & Mat. 1:21

Teks Luk. 23:43

Inleiding

Kruisig Hom! Kruisig Hom! So het die skare nog kort tevore geskreeu tydens Jesus se verhoor. En nou is Hy op pad na Golgota, die kopbeenplek toe. So uitgeput is Hy dat Hy nie in staat is om selfs die dwarsbalk van sy kruis dra nie. ’n Sekere Simon van Serena word gedwing om dit te dra. Hoe eensaam is dit nie? Niemand is bereid om Hom te help nie.

 Jesus word gekruisig

’n Groot klomp mense loop agterna om te sien wat gaan gebeur. Onder hulle is daar ook ’n groep vroue wat by voorbaat oor Hom getreur en gehuil het. Jesus se reaksie hieroor is op die oog af vreemd. Hy sê vir die vroue om nie oor Hom te huil nie, maar dat hulle oor hulself moet huil. Wat Hy hiermee bedoel is dat die oordeel van God oppad is daarom moet hulle daaroor bekommerd wees want niemand gaan dit vryspring nie. Jesus verwag nie simpatie nie. Wat Hy verwag is geloof, berou en bekering.

 Uiteindelik bereik die stoet Golgota met die skedelagtige voorkoms net buite Jerusalem langs ’n groot pad. Die Romeinse soldate het die regop paal in die grond ingeplant. Nadat hulle Jesus se klere uitgetrek het moes Hy op sy rug met sy arms oopgesper bo-op die dwarsbalk gaan lê sodat hulle Hom daarop kon vasspyker. Daarna is Hy met dwarsbalk en al aan die regop paal opgehys en daarna is die twee balke aan mekaar vasgebind. Laastens is sy voete aan die regop paal vasgespyker. Bokant sy kop is daar ’n bord wat sy sogenaamde misdaad aangedui het: “die Koning van die Jode” in drie tale sodat almal kon verstaan, maar hoeveel het werklik verstaan?

 So is daar ook twee misdadigers saam met Hom gekruisig en nou hang Hy tussen hulle, een aan sy linkerkant en een aan sy regterkant. So is die profesie van Jes. 53 en Ps. 22 vervul. Hy is as misdadiger beskou. Die soldate verdeel sy klere onder mekaar, maar loot oor wie sy onderkleed moet kry.

 Jesus se reaksie

Jesus se reaksie hierop is nie woede en verbittering nie, maar vergifnis:

“Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!”

Hier demonstreer Jesus sy opdrag, julle moet julle vyande liefhê (Mat 5:44)

“Julle moet julle vyande liefhê en julle moet bid vir dié wat julle vervolg”

maar ten spyte van hierdie liefdesdaad is daar nog steeds mense wat onaangeraak is daardeur. Die raadslede lag Hom uit en spot Hom. Smalend snou hulle Hom toe (vgl. Luk. 23:25):

Laat hy homself red as hy die Christus is wat deur God uitverkies is.

Die soldate neem ook deel aan hierdie gespottery. Selfs een van die misdadigers wat saam met Hom die pyn van die kruis ervaar, doen mee aan die gespottery.

Twee antwoorde op God se genade: negatief of positief:

Negatief

In hierdie misdadiger sien ons die kenmerkende reaksie van mense wat geen berou het oor hul dade nie. Hulle sien nie hul eie foute raak nie, maar die foute van ander mense sien hulle alte maklik raak. Hulle sien nie die erns van hul probleem raak nie. Mense sonder sondebesef mis die genade van God. Dis mense wat God die skuld gee vir hul eie sondige optrede. Dit is nooit hulle skuld wanneer dinge verkeerd loop nie, maar altyd iemand anders se skuld. Dis een van die belangrikste kentekens van ’n geharde sondaar en ons sien dit reeds direk na die sondeval daar in die paradys. Dis nie my skuld, maar altyd iemand anders se skuld. Eva het die slang blameer, Adam het Eva blameer en op die uiteinde het hy God blameer. Dit is wat hierdie misdadiger doen. Hy blameer God.

 Positief

Teenoor hierdie misdadiger se optrede is die ander misdadiger. Tot hier toe het hulle dieselfde lot gehad. Beide het ’n lewe van misdaad gekies. Beide ontvang nou die straf waarmee misdaad beloon word, maar op die kruis langs Christus loop hul paaie uitmekaar. Die een kies die ewige dood en die ander kies die ewige lewe. Beide het Jesus se gebed gehoor: (vgl. Luk 23:33)

“Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!”

 In hierdie gebed hoor ons die Evangelie, die goeie nuus van verlossing deur Jesus Christus. In dit wat Hy hier bid, vra Hy die Vader: “moet hulle nie straf nie, maar straf my!” Een misdadiger verhard sy hart en die een hoor die Evangelie, die goeie nuus dat daar deur Christus vergifnis van sonde is omdat Hyself die straf daarvoor dra. Die Evangelie van die kruis stel elke mens voor ’n besliste keuse: verharding of bekering. Die kruise aan weerskante van die Christus dui die pad na bo, maar ook die pad na onder.

 In die gebed van die tweede misdadiger (Luk. 23:42):

“Jesus, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom.”

hoor ons die onmisbare vereiste vir die gebed van iemand wat Hom voor God verootmoedig. Hy het sy skuld ontdek en besef hoe verlore hy voor die regverdige oordeel van God staan. Hy besef dat hy reeds verlore is, maar hy gryp na die reddingstou van liefde wat Jesus met die gebed van sy eerste kruiswoorde na hom toe uitgegooi het. Hy besef dat Hy in homself niks goed het wat hom kan red nie. Al waarop hy sy hoop kan plaas is God se genade.

 Die inhoud van die gebed van verootmoediging is dit wat net ’n mens wat sy eie onvermoë besef kan bid. Hy smeek nie vir ’n plek in die koninkryk nie, want hy besef dat hy geen aanspraak daarop kan maak nie. Al wat hy vra is dat Jesus maar net aan DINK. Hy smeek nie om saligheid of iets spesifiek nie, hy vra net die aandag van Jesus die Koning. Al wat hy vra is maar net ’n krummeltjie van God se genade want hy besef dat hy op niks aanspraak kan maak nie. Hy het alles prys gegee.

 Hoe is so ’n eenvoudige, maar diep opregte gebed moontlik? Dit is alleen maar net moontlik wanneer die Heilige Gees ’n mens se hart verbrysel. Dit is wanneer die Gees die eiegeregtigheid en eie belangrikheid, die eie ek in my afbreek. Dit sien ons wanneer hy die ander misdadiger met sy verharde hart bestraf (vgl. Luk. 23:40&41):

“Is jy nie bang vir God nie? Jy ondergaan tog dieselfde straf as hierdie man! In ons geval is dit regverdig, want ons ontvang die verdiende straf vir ons dade. Maar hierdie man het niks verkeerds gedoen nie.”

Daarom durf hy eintlik nie om iets van Jesus te vra nie. Hy smeek maar net “Jesus, dink ook aan my!” God se genade vra nie, ’n hoogdawerende gebed nie. In eenvoud kan ons ook maar net gelowig bid, “Jesus, dink ook aan my!”

 In Jesus se antwoord sien ons die grootheid van God se liefde en genade. Jesus kan en wil verlossing gee en daarom antwoord Hy hierdie misdager (vgl. Luk. 23:43):

“Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.”

In plaas van die krummeltjie wat hierdie misdadiger vra, gee Jesus alles, nie net kwytskelding van skuld nie, maar ook die heerlikheid van die Paradys. Om die Paradys te ontvang moet mens eers gelowig by Golgota verbygaan.

 In sy antwoord maak Jesus ook die belofte “....... saam met My”. Wanneer Ek gaan, gaan jy ook! Dit is die klimaks van God se genade, naamlik om gemeenskap met God te beleef. God is by my en ek is in sy teenwoordigheid. Dit is ook nie maar net ’n vae belofte nie, nee dit is vas en seker. Jesus sê: “Ek verseker jou, vandag nog sal jy saam met My in die paradys wees.” Nie eers eendag daar ver nie, maar VANDAG nog. Die ewige lewe saam met God begin vandag nog waar ons die heerlike teenwoordigheid van God kan beleef.

 Persoonlike boodskap

Die vraag is nou geliefdes: “wat hou die kruiswoorde van Jesus vir my in?” Wanneer ons voor die kruis van Jesus Christus te staan kom, kan ons nie maar net passief daaroor wees nie. Niemand word onaangeraak agtergelaat nie! Die kruis vra van elkeen wat is jou antwoord? Is dit die onverskilligheid van die eerste misdadiger? Ten spyte van die Evangelie wat ek gehoor het, gaan ek hier weg asof niks verander het nie. Ek onthou dalk vir so ’n kort rukkie die mooi preek, maar dit verander niks aan my lewe nie. Ek gaan maar net nog steeds aan en leef my lewe asof God nie bestaan nie. Die eerste misdadiger was so naby aan God, maar tog het Hy vir ewig verlore gegaan! Hy het sy Verlosser gesien en gehoor. Hy is gewaarsku, maar het nie gehoor gegee nie.

 Of is my reaksie ook die eenvoudige gebed van die tweede misdadiger? “Jesus, dink ook aan my!” Die belofte op hierdie gebed word egter net vir my ontsluit wanneer ek dit in ware ootmoed bid. Dit tree slegs in werking wanneer ek my eie skuld ontdek en besef hoe verlore ek werklik is wanneer ek voor die regverdige oordeel van God staan. Luister ek na die stem van die Heilige Gees in my lewe? Gryp ek God se genade in geloof aan deur hulpeloos met opregte bekering uit die diepte van my elende te smeek: “Jesus, dink ook aan my!” As dit my reaksie is, dan kan ek met vaste sekerheid weet dat Jesus se antwoord: “Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.” ook vir my bedoel is.

 Geliefdes, wat is my reaksie op die kruisboodskap van Jesus Christus? Is ek soos die eerste misdadigers wat ten spyte daarvan dat ek die Evangelie gehoor my hart verhard, of is ek soos die tweede misdadiger wat sy eie skuld ontdek het in die diepe besef van sy verlorenheid bid: “Jesus, dink ook aan my!”

Amen

God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag

 

Skriflesing: Psalm 46 – 20/20 Vertaling

Teksverse: Ps. 46:2, 11 & 12

¹    Vir die musiekleier. Van die Koragiete. Op “Jong vroue”. 'n Lied.

²  God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag;
as hulp in benoudheid is Hy altyd te vinde.

³  Daarom sal ons nie bang wees wanneer die aarde skud,
en berge wankel in die hart van die see nie.

⁴    Sy waters kan maar woed, kan maar skuim,
berge kan maar bewe in sy dreuning. Sela

⁵    Daar is 'n rivier –
sy watervore verskaf vreugde aan die stad van God,
die heiligste woonplek van die Allerhoogste.

⁶    God is in haar midde, sy sal nie wankel nie.
God sal haar help wanneer die oggend aanbreek.

⁷  Nasies was onstuimig, koninkryke het gewankel,
Hy het sy stem laat hoor; die aarde sidder.

⁸  Die Here, Heerser oor alle magte, is met ons,
'n toevlugsoord is die God van Jakob vir ons.   Sela

⁹    Kom kyk na die dade van die Here,
Hy wat skrikwekkende dinge op aarde doen,

¹⁰  wat oorloë laat ophou tot aan die einde van die aarde.
Boë breek Hy stukkend en Hy verpletter spiese;
waens verbrand Hy in die vuur.

¹¹ “Bedaar en erken dat Ek God is,
Ek is verhewe bo die nasies,
Ek is verhewe bo die aarde.”

¹²  Die Here, Heerser oor alle magte, is met ons,
'n toevlugsoord is die God van Jakob vir ons.

 Psalm 46 is die belydenis van gelowiges wat weet waar hul ankers in die lewe is. Wanneer die wêreld in chaos rondom hulle losbars, dan is daar net een veilige plek waar hul gaan skuiling soek. By God en dit is die Psalmdigter se belydenis:

Psalm 46:2

God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag;

as hulp in benoudheid is Hy altyd te vinde.

God is hul skuilplek wanneer die wêreld om hulle in duie stort. Hy gebruik hier die voorbeeld van aardbewings wat die wêreld laat skeur en berge in die see laat wegsink, want God is die Skepper en daarom kan Hy die gelowiges beskerm teen die gevare.

In verse 5 tot 8 beskryf hy God se sorg vir die gelowiges en dat God self teenwoordig by hulle is en daarom sal die stad niks oorkom nie.

Selfs wanneer die nasies in opstand kom het hulle niks te vrees nie, want die HERE, Heerser oor al die magte is saam met die gelowiges. Hy is die veilige vesting vir gelowiges waar hulle kan skuil wanneer die wêreld hulle wil oorweldig.

Verse 9 & 10 gee dan ook die bewyse van wat die HERE vir sy volk gedoen het. Hy laat oorloë ophou omdat hy die mag van vyandige nasies verbreek.

Geliefdes, is dit nie ’n mooi belydenis nie? En dit moet mos ons belydenis ook wees, nie waar nie, geliefdes? God is mos ons skuilplek en 'n bron van krag!

En dit is maklik om dit vir mekaar te sê wanneer alles goed gaan. Maar staan ons werklik so sterk wanneer die aarde om ons bewe en die berge rondom ons begin wegsink in see? Onthou ons waar ons Anker in die lewe is wanneer die vyand se koeëls oor ons koppe vlieg en my versugting is dat ek maar net deur hierdie dag kan kom?

Daar het die afgelope week twee geweldige aardbewings van oor die sewe op die rigterskaal in minder as ’n minuut uitmekaar Venezuela getref en die verwoesting daar is, is katastrofies. Die eerste was ’n sterkte van 7.5 en in net bietjie meer as 30 sekondes later het ’n tweede met die sterkte van 7.5 plaasgevind.

Soms tref die lewe jou met so ’n dubbele vuishou in die maag. Jy is nog besig om die eerste hou te verwerk dan tref die volgende hou jou. En op die uiteinde is dit nie fisiese gevolge wat die ergste is nie. Dis wat in jou kop aangaan. Hoe tel jy die stukke op na die verwoesting van die aardbewing?

In Psalm 46 sê die HERE vir ons hoe. As mens die Psalm net oppervlakkig lees, dan mis mens die dieper troos wat die HERE vir ons in die Psalm gee.

In die Psalm hoor ons: God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag. In Ps. 46:8 kry ons die sleutel:

Die Here, Heerser oor alle magte, is met ons,

'n toevlugsoord is die God van Jakob vir ons.

Hier word ons net weer herinner wie ons Anker in die lewe is. Die Psalmdigter gebruik hier een van die Godsname wat beskryf wie God werklik is. Die Hebreeuse titel “YHWH Tseva'ot” beteken letterlik die opperbevelvoerder van leërmag.

En daarom is dit in die 33/53 Vertaling letterlik vertaal met “HERE van die leërskare” In die 83 Vertaling is die Naam vertaal met “HERE die Almagtige” wat so bietjie verduidelik wat die gevolg van die titel is. As jy oor al hierdie weermagte heers, is jy almagtig. In die 20/20 Vertaling is dit vertaal met “HERE, Heerser oor al die magte” en dit sê vir ons: God is die Bestuurder van absoluut alles wat krag of invloed het oor die kosmiese, geestelike en politiese aspekte van die lewe.

Hy is die Heerser oor elke sterrestelsel in die heelal, elke atoomsplitsing en elke natuurkrag in die kosmos. Hy bepaal die werking van elke atoom en ook die plasing van elke ster en die beweging en interaksie daarvan. Hy het die natuurwette gemaak en bepaal die werking daarvan. Niks is buite sy beheer nie.

Hy is ook in beheer van die ontelbare geestelike magte, al die engele en geestelike wesens en selfs die satan en die gevalle engele kan niks doen as Hy dit nie goedkeur nie.

In 1 Sam. 17:45 waar Dawid vir Goliat aanvat sê hy:

"Ek kom na jou toe in die Naam van die Here van die leërskare, die God van die gevegslinies van Israel"

En hier in Psalm 46 sien ons dat Hy selfs die heidense nasies se weermagte soos klei in Sy hande bestuur. Heersers dink húlle is in beheer, maar Hy troon bo hulle uit.

En dit help ons om net weereens te verstaan wie ons Anker in die lewe is. Die probleme van die lewe is dikwels groter as wat ons kan hanteer. ’n Aardbewing wat veroorsaak dat die berge in die see wegsak is nie sommer maar net ’n onbenulligheid nie en die aardbewings wat ons lewens ontwrig word nie afgemaak as iets maar net niks is nie.

Die perspektief wat ons hier kry is dat God groter is as die kwaaiste aardbewing en dit is wat vir ons hoop gee. Iemand het op ’n keer gesê: “vertel vir my hoe groot jou probleem is, dan vertel ek jou hoe GROOT God is.”

Verder is daar in Psalm 46 ’n fyn nuanse wat ons maklik mis lees, maar wanneer mens dit raaksien, dan sien jy raak watter diepe troos hier in hierdie Psalm vir ons opgesluit is.

Tot en met vers 10 word daar oor God gepraat en oor wat Hy doen, maar in vers 11 kom God self aan die woord:

Ps. 46:11

“Bedaar en erken dat Ek God is,
Ek is verhewe bo die nasies,
Ek is verhewe bo die aarde.”

Dis hier waar die sleutel lê om self ook by die mooi belydenis uit te kom wat ons in hierdie Psalm vind:

God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag

Weereens moet ons mooi luister na wat die Heilige Gees hier vir ons in die Psalm sê. Dis nie maar net ’n “toemaar, moenie bekommer, alles sal regkom nie.” Nee, dis beslis nie BAIE MEER as dit. Dit is NIE 'n sagte uitnodiging om rustig te raak nie. Dit is die koninklike bevel van God wat sê: “Laat los! Sak jou hande!

Die Hebreeuse woord wat hier met “bedaar” vertaal is beteken letterlik “laat los en sak jou hande.” Wat God hier sê is: “Gee oor. Hou op om in julle eie krag te veg. Los jou greep op die situasie, sodat julle kan erken dat Ek alleen God is.”

Wanneer die aarde om jou bewe en dit vir jou lyk asof alles rondom jou besig is om in chaos te ontaard, is ons natuurlike reaksie om paniekerig te probeer red wat te redde is. Ons gryp na allerhande strooihalms om die situasie te probeer red en klou in krampagtige moedeloosheid vas! Wanneer die koeëls oor jou kop vlieg is dit moeilik om nie paniekerig rond te tas of om in moedeloosheid te verval nie.

Dis hier waar God vir ons sê: “Kry jou fokus reg. Laat los. Bedaar!” En dan voeg God die rede by vir sy bevel: “Ek is verhewe bo die nasies, Ek is verhewe bo die aarde.” God sê hier vir ons “weet wie Ek is!” Dis nie net kop kennis van “kry jou feite reg nie.” Wat God hier sê is: “kom tot die diep, lewende besef en erkenning van My absolute oppermagtigheid, want Solank as wat jou hande toegeklem is, kan jy niks anders vashou of raaksien nie.”

En dan sluit die Psalm af deur te herhaal wat ons in Ps. 46:8 gehoor het:

Die Here, Heerser oor alle magte, is met ons,

'n toevlugsoord is die God van Jakob vir ons.

Hierdie verandering in die Psalm waar daar oor God gepraat word na waar God self aan die woord kom, wys vir ons God se genade. Die Almagtige God wat die absolute opperbevelvoerder is waar alles wat in die heelal is aan sy gesag onderworpe is, die natuur, elke atoom in die heelal, die ontelbare engele magte, elke menslike gesag, alles, buig Homself neer na ons as mense.

God sê hier vir ons: “moenie net van My weet deur wat ander oor My sê nie. Kom leer my persoonlik ken.” Weereens kry ons hier die belofte van God wat neerbuig na ons as mense. Die Psalmdigter het vooruitgekyk na hierdie belofte en ons kyk terug na Hoe God dit gedoen het.

God die Vader het sy Seun gestuur. Jesus wat God is, het Homself klein gemaak vir ons deur Mens te word om die struikelblok van ons sonde uit die weg te neem. Hy het die dood oorwin sodat ons kan lewe. Die Heilige Gees gee vir ons die geloof om hierdie groot opoffering van God in geloof vas te gryp en ons eie te maak.

Hoe kan ons die belydenis: “God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag” ons eie maak? In Mat. 11:28 sê Jesus vir ons:

Kom na My toe, almal wat vermoeid en swaar belas is, en Ek sal julle rus gee.

Moenie in die verwoesting van die aardbewing vaskyk nie. Gee oor. Hou op om in julle eie krag te veg. Los julle greep op die situasie, sodat julle kan erken dat God alleen God is.” Sien raak dat God groter is as die chaos van die lewe en maak die belydenis: “God is vir ons 'n skuilplek en 'n bron van krag” jou eie.

Amen

Vertrou dat God vir ons sorg veral wanneer ons omstandighede ons laat twyfel

 Gen. 40v1 – 41v16; teksverse Gen. 40 v 8 en 41 v 16

Het Josef ook moedeloos geword terwyl hy daar in die tronk gewag het? As ons so na die lewe van Josef kyk dan wil dit voorkom asof hy hierdie super gelowige is wat alles net reg doen. As jong seun het hy ’n paar foute gemaak. Hy het gedink hy is beter as sy broers.

As gevolg daarvan het hulle hom as slaaf verkoop aan Potifar, die hoof van die Farao se lyfwag, maar daarvandaan doen hy net die regte ding. Toe Potifar se vrou by hom aanlê, het hy weggehardloop en dit het hom weer in die tronk beland vanweë haar vals beskuldigings.

In die tronk het hy hom so goed gedra dat hy in beheer geplaas is van al die gevangenes in die tronk en van wat hulle moes doen. As ons dit as voorbeeld wil neem om daarvolgens ons lewens te wil inrig, kan dit maklik gebeur dat ons langs die pad moedeloos raak en uitsak.

Die Here sê nie direk vir ons hier of Josef moedeloos geraak het of nie. Tog kan ons uit die verhaal in Gen. 40 waar Josef die drome van die bakker en die skinker uitlê, agterkom dat hy ook gehoop het op iets beter.

Die agtergrond vir die verhaal in Gen. 41 waar Josef die Farao se drome uitlê word in Gen. 40 vir ons geskets. Dit is nou elf jaar later nadat ons vir Josef die eerste keer as Jakob gunsteling seun ontmoet het, daar waar hy as sewentienjarige seun sy broers met sy stories en drome geïrriteer het en hulle hom as slaaf verkoop het en hy in die tronk beland het vanweë Potifar se vrou se slinksheid. Ons weet nie presies hoe lank hy al die tronk was nie, maar wat ons wel weet is dat dit ’n hele lang ruk was volgens Gen. 40v4.

Die bakker en die skinker het elkeen ’n droom gehad en Josef vertel vir hulle die betekenis van hulle drome. Die skinker sal in sy amp herstel word terwyl die bakker die doodstraf ontvang. In Gen. 40v14-15 hoor ons dat Josef vir die Skinker vra om sy saak by die koning te stel.

¹⁴ Maar wanneer dit goed gaan met jou, moet jy aan my dink en moet jy my ’n guns bewys. Jy moet my saak vir hom stel en sorg dat ek uit hierdie plek uitkom. ¹⁵ Ek is uit die land van die Hebreërs gesteel en ook hier het ek niks gedoen waaroor hulle my in hierdie gat kon gooi nie.”

Josef hoop op iets beter as die tronklewe, want die hoof van die skinkers is ’n baie belangrike man. Hy is naby aan die koning. Hy moet toesien dat die koning nie deur sy vyande vergiftig word nie. Hy gee persoonlik die koning se drinkbeker aan nadat hyself eers geproe het of daar nie gif in is nie.

En dan hoor ons hierdie hartseer woorde in Gen. 40v23:

Maar die hoof van die skinkers het nie aan Josef gedink nie, hy het van Josef vergeet.

Elf jaar al gaan dit sleg met Josef. Eers is hy as slaaf verkoop en daarna onskuldig in die tronk gegooi en uiteindelik is daar vir hom hoop dat dit beter met hom kan gaan. As die hoof van die skinkers tog net sy saak by die koning wil stel.

As hy net vir die koning wil verduidelik dat Josef onskuldig in die tronk is. Maar helaas, alles tevergeefs. Die hoof van die skinkers het van Josef vergeet. Vir nog twee lange jare sit Josef vergete daar in die tronk.

Gaan dit nie maar met ons soms ook so nie geliefdes? Nes dit lyk of dinge dalk nou wil beter gaan, dan val alles weer plat. Nes dit lyk of alles nou goed gaan met my gesondheid, kom die volgende probleem.

Ek het tog net gehoop dat die Here vir my weer ’n werk wil gee, maar nou dat ek dit het lyk dit nie of dinge wil uitwerk nie. My baas is moeilik en ek sien eintlik daarna op om werk toe te gaan.

Nes dit lyk of dinge in my lewe beter wil gaan, dan tref daar weer ’n ramp! Dan wonder mens soms so half skuldig, “het God dan van my vergeet?”

Die doel van hierdie verhaal van Josef is nie om ons te leer om Josef se perfekte voorbeeld na te volg nie. Die doel is wel om ons te leer om op God te vertrou. Dit is een ding wat Josef gedoen het dwarsdeur al sy swaarkry. Hy het vasgehou aan God se genade.

In Gen. 40v8 hoor ons dat Josef nie in homself die antwoorde soek nie. Hy vertrou op God om vir hom die drome se uitleg te gee. Volgens die omstandighede het dit op die oog af gelyk of die Here Josef vergeet het, maar Hy het nie.

Josef word uit die tronk gehaal, nie omdat hy iets reg of goed gedoen het nie, maar omdat die Here hom nie vergeet het nie. In Gen. 39v20-21 hoor ons dat die Here by Josef was.

Terwyl Josef daar in die tronk was, was die Here by hom, en Hy het Josef sy troue liefde laat ondervind, sodat die tronkbewaarder hom goedgesind geword het.

En nou op die regte tyd gee die Here vir Farao ’n droom wat hom baie ontstel en daardeur verfris die Here die hoof van die skinkers se geheue sodat Josef uit die tronk gehaal word. Josef word geskeer en skoon klere aangetrek sodat hy voor die Farao kan verskyn.

Weereens sien ons dat Josef se vertroue net in God alleen is. Toe Farao vir hom vra na die drome se betekenis verklaar Josef onomwonde (vgl. Gen. 41v16)

“Nie ek nie! God gee dié goeie antwoord vir u.”

Dit is belangrik dat ons hier moet insien dat dit net God is wat in beheer is. Die Farao wat self as ’n god beskou is, vra by God raad. God gebruik die simbole van die god van vrugbaarheid in die Farao se droom, naamlik die koeie en die are, maar nie die Farao of sy waarsêers kan verklaar wat dit beteken nie. As God dit nie vir hom duidelik maak nie is die self aangestelde god nie in staat om iets te doen nie.

Josef verklaar die drome omdat God vir hom die insig gee en omdat hy op God daarvoor vertrou. God gee sewe jaar oorvloed waarna daar sewe jaar van hongersnood gaan volg. Josef gaan egter verder as om bloot net die drome te verklaar.

Hy gee ook die raad wat gedoen moet word op grond van die verklaring van die drome. Die gevolg is dat Josef as tweede in bevel oor die hele Egipte aangestel word. Net die Farao is bo hom. (vgl. Gen. 41v44)

Toe het die Farao vir Josef gesê: “Ek bly die Farao, maar sonder jou toestemming mag niemand in Egipte ’n vinger verroer of ’n voet versit nie.”

Josef word in ’n baie vername posisie aangestel, nie omdat hy so goed is nie, maar omdat God hom daarin aanstel. God gebruik Josef in sy plan om die volk Israel wat Hy uitverkies te red.

Dit is egter belangrik dat ons daarop let hoe die Here vir Josef gebruik. Hy gebruik hom binne die heidense stelsel volgens die heidense manier van doen. Hy gee selfs vir Josef ’n heidense vrou wat die dogter is van ’n priester wat moes omsien na die sonaanbidding.

Met hierdie aanstelling sien ons dan ook hoe die belofte die Here aan Abraham in Gen. 12v3 gemaak het dat al die nasies in hom geseën sal wees, gedeeltelik in vervulling gaan. God het egter nog ’n groter plan as selfs die onmiddellike redding van hongersnood. Uit die nageslag van Jakob is Jesus gebore waardeur al die volke van die wêreld geseën word.

Hoe kan ons soos Josef Vertrou dat God vir ons sorg veral wanneer ons omstandighede ons laat twyfel? Ons kan dit alleen doen omdat Jesus Christus deur sy kruisdood en opstanding weer versoening tussen ons en God bewerkstellig het. Dit is die rede waarom Josef kon vertrou en dit is die rede waarom ons op God kan vertrou.

As Josef deur die bril van sy omstandighede gekyk het, dan het hy nie die troue sorg en die liefde van God raakgesien nie. Jesus Christus het gekom sodat die skewe beeld wat ons van God het, wat deur die sonde veroorsaak is, weer herstel kan word.

Verder het Jesus ook nog vir ons die Heilige Gees gestuur as Trooster en Helper na sy hemelvaart sodat ons in geloof kan vashou aan God se genade. Hy sê immers vir ons in
Mat. 6v31-33:

³¹“Julle moet julle dus nie bekommer en vra: ‘Wat moet ons eet of wat moet ons drink of wat moet ons aantrek?’ nie. ³² Dit is alles dinge waaroor die ongelowiges begaan is. Julle hemelse Vader weet tog dat julle dit alles nodig het. ³³ Nee, beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir die wil van God, dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee.

Geliefdes Josef het in vertroue op God die werk met ywer aangepak wat die Here vir hom gegee het, hetsy of dit as slaaf was, of in die tronk of as tweede in bevel van die hele Egipte. Hy kon dit alleen doen omdat hy God vertrou het.

Christus maak dit moontlik dat ons ook op God kan vertrou en daarom moet ons ook die werk in vertroue aanpak wat die Here vir ons gegee het, naamlik om sy koninkryk uit te brei.

Ons moet dit doen of ons nou net ’n kantoorklerk, ’n plaasboer of selfs ’n vername besigheidsman of self in die kabinet as God ons daartoe roep. As God ons wil gebruik binne die heidense strukture dan moet ons dit daar ook doen.

Die belangrikste is dat ons sal onthou wat die uiteindelike doel is, naamlik om God se koninkryk uit te bou daar waar ons is met die vaste vertroue dat God vir ons sal sorg.

Daarom geliefdes kom ons doen die werk wat die Here vir ons gegee het en Vertrou dat God vir ons sorg veral wanneer ons omstandighede ons laat twyfel.

Amen

Jesus is die rots wat ons staande hou wanneer die lewe ons wil omdop.

 

Hoekom moet hierdie ramp my tref? Waarom ek? Waarom moes dit met my gebeur? Hoe dikwels vra ons nie hierdie vrae wanneer dit met ons sleg gaan nie? Is dit werklik so eienaardig dat dinge in my lewe skeefloop? Eintlik sou dit meer logies wees om te vra “hoekom nie ek nie?” Die Here sê dan vir ons in Joh. 16v33

In die wêreld sal julle dit moeilik hê.

Die Griekse woord wat met moeilik vertaal is, beteken letterlik om platgedruk te word, inmekaar verfrommel te word. Hierdie waarskuwing van Jesus verwys dus nie na die klein probleempies wat ons in die lewe ervaar nie. Dit gaan nie oor daardie keer wat ek per ongeluk my toon gestamp het nie, en nou wonder ek waarom nie. 

Nee geliefdes, dit gaan oor die GROOT probleme in die lewe. Daardie probleme wat jou op die grond neergooi sodat jy nie krag het om op te staan nie. Daardie dinge wat hartseer en droefheid oor ons pad bring. Daardie geleentheid waar die smart so swaar op jou bors druk dat jy nie eers kan asem haal nie.

Hoe kan ons staande bly wanneer die storms van die lewe ons tref. Hoe kan ons regop bly wanneer die stormwind orkaansterkte bereik? In ons teks gebruik Jesus die voorbeeld van ’n huis wat deur ’n orkaansterkte stormwind getref word.

²⁴“Elkeen dan wat hierdie woorde van My hoor en daarvolgens handel, kan vergelyk word met ’n verstandige man wat sy huis op rots gebou het. ²⁵Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai en daaraan geruk, en tog het dit nie ingestort nie, want die fondament was op rots.

As daardie huis se fondament op die rots vasgeanker is, sal dit staande bly. In Luk 6v48 word dit nog duideliker gestel. Die grond moet diep uitgegrawe word totdat rotsbedding bereik word. Dit is op daardie rotsbedding wat vas en stewig staan waarop die huis se fondament vasgeanker moet word.

Wanneer die vloedwaters en die stormwinde kom sal daardie huis bly staan en nie vernietig word nie. Die vloedwaters en stormwinde wanneer iemand wat baie na aan ons is, doodgaan. Die pyn om my kind, man, broer, suster, vrou of daardie geliefde persoon wat so na aan my was aan die dood af te staan. 

Die vloedwaters en stormwinde van daardie angswekkende woorde “Ek is jammer, maar jy het kanker!” Die gewas in jou brein is kwaadaardig. Die vloedwaters en stormwinde wanneer die geweld van ’n egskeiding ’n gesin uitmekaar ruk. Die vloedwaters en stormwinde van ’n loopbaan wat deur rasionalisasie tot ’n onverwagse einde kom. Die vloedwaters en stormwinde van depressie wat die lig en die wil om te lewe uit doof.

Dit is net die Rots Jesus Christus wat ’n mens staande kan hou teen sulke storms in die lewe. In ons teksvers hoor ons dat ons NET in Jesus Christus vrede kan vind.

Dit sê Ek vir julle, sodat julle vrede kan vind in My.

Is dit moontlik om vrede te vind wanneer my hele wêreld om my inmekaar val? Dit is moontlik geliefdes, mits die vrede op die regte plek gesoek word. Dit is slegs moontlik wanneer ons vashou aan die kruis van Jesus Christus en wat dit vir my persoonlik beteken.

Jesus verduidelik egter ook wat gebeur as ons, ons fondamente op die sand bou. Wanneer bou ons op die sand? Ek bou op die sand wanneer ek in my eie vermoëns vertrou. Ek bou op die sand wanneer ek op my status en my geld vertrou. Ek bou op die sand wanneer ek al my vertroue in mense stel. Wanneer ons dit doen is daar geen hoop midde in die storms nie! (vgl. Mat 7v26-27)

²⁶En elkeen wat hierdie woorde van My hoor en nie daarvolgens handel nie, kan vergelyk word met ’n dwaas wat sy huis op sand gebou het. ²⁷Die stortreën het geval, vloedwaters het afgekom, winde het teen daardie huis gewaai en daaraan geruk, en die huis het ingestort en is heeltemal verwoes.”

As ek my vertroue op iemand of iets anders as Jesus Christus stel gaan ek heeltemal verwoes word in die storm.

Hoe kan ek staande bly as die storms van die lewe om my woed? Slegs as ek my fondament op die rots van Jesus Christus vasanker en nie op die sand bou nie. Hier is egter ’n belangrike beginsel geliefdes. 

Ek moet my fondamente so gou as moontlik terwyl dit nog stil is op die rots vasanker. Dit help nie dat ek begin grou om na die rotsbedding te soek wanneer die stormwinde hier om my bome uit die grond ruk nie. Dan is dit te laat en dan dop daardie storm my ook om. Het u al probeer om iets buite te doen as die wind teen 100 of 150 km/u waai?

Is dit nie wat ons so dikwels in ons geloofslewe probeer doen nie? Wanneer dit mooiweer is dan gaan ek met my lewe aan asof God nie bestaan nie. Ek maak nie tyd om Bybel te lees nie en ek bid nie eintlik nie. My dag tot dag optrede getuig eerder daarvan dat ek God nie ken nie. 

Wanneer dit egter begin swaar gaan in my lewe, dan wil ek skielik vir God soos ’n noodwiel gebruik. My gebede bestaan uitsluitlik net uit versoeke tot God en wanneer ek in die nood is, probeer ek met God onderhandel sodat die slegte gevolge van my sonde my tog net nie moet tref nie. 

Wanneer die lewe my omdop, dan is ek kwaad vir God en kla ek net. Hoekom gebeur dit met my. Hoekom tref hierdie ramp my nou? Dan maak ons maar ook net soos Israel van ouds waar die profeet Maleagi geskryf het in Mal. 2v17

Julle het die Here moeg gemaak met wat julle gesê het, en dan vra julle nog:

“Waarmee het ons Hom moeg gemaak?” Julle het dit gedoen toe julle gesê het: “Vir die Here is almal wat verkeerd doen, goeie mense, Hy hou van hulle,” of toe julle gevra het: “Waar is die God wat reg moet laat geskied?”

As ek egter reeds my fondament op die rots van Jesus Christus se kruisdood en opstanding vasgeanker het terwyl dit nog goed gaan in my lewe, dan is dit maklik om moed te hou deurdat ons dan in vaste vertroue vas en seker sal weet dat Jesus die wêreld reeds klaar oorwin het. (vgl Joh. 16v33c)

maar hou moed : Ek het die wêreld klaar oorwin.”

Dan kan ek staande bly wanneer die storms van die lewe kom. Dan kan ons saam met Paulus getuig (2 Tim. 4v7)

Ek het die goeie wedloop afgelê; ek het die wenstreep bereik; ek het gelowig end-uit volgehou.

Maar wat dan nou as die lewe my omgedop het? Wat maak ek as plat op die aarde lê en ek het nie eers krag om op my knieë te staan nie, wat nog van opstaan? Ek het nie meer krag om te bid of Bybel te lees nie, want die lewe het vir my net te veel geword! 

Geliefdes, dit is juis hier waar God se genade op sy helderste skyn soos die Here in Jes. 42:3 vir ons sê:

’n Geknakte riet sal hy nie afbreek nie, ’n lamppit wat dof brand, sal hy nie uitdoof nie.

Hou vas aan Jesus Christus se uitnodiging in Mat 11v28-30

²⁸ “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. ²⁹Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed. ³⁰My juk is sag en my las is lig.”

Dan moet ons soveel te meer vashou aan die genade van Jesus Christus se kruisdood en opstanding wat vir ons die versekering gee dat God ons nooit alleen sal laat nie, selfs nie eers wanneer dit vir ons so voel nie. Dit is nie ons gevoel wat bepaal of God sy beloftes gestand doen nie, maar sy genade en liefde:

Rom. 8:37-39

³⁷Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat vir ons liefhet. ³⁸Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte ³⁹of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.

Geliefdes, wanneer die storms van die lewe om ons woed: hou vas aan God se genade in Jesus Christus, want Jesus is die rots wat ons staande hou wanneer die lewe ons wil omdop.

Amen

 

Die boeke van die Ou Testament

 

1. Die Torah en die Pentateuch (Hulle is dieselfde ding!)

As jy na die eerste vyf boeke van die Bybel kyk (Genesis, Eksodus, Levitikus, Numeri en Deuteronomium), praat jy gelyktydig van die Torah én die Pentateuch. Die verskil lê bloot in die oorsprong van die woorde:

• Torah: Dit is die Hebreeuse woord vir "onderrigting" of "wet". Dit is die term wat in die Joodse tradisie gebruik word vir hierdie eerste vyf boeke, wat die fondament van hul geloof en lewenswyse vorm.
• Pentateuch: Dit is die Griekse woord wat letterlik "vyf rolle" of "vyf boeke" beteken. Toe die Hebreeuse geskrifte eeue gelede in Grieks vertaal is, het geleerdes hierdie term begin gebruik.

Kyk na die tradisionele Torah-rol hierbo — dit wys presies hoe hierdie eerste vyf boeke oorspronklik met die hand op lang rolle perkament uitgeskryf is om in die sinagoge gelees te word.

2. Die ander boeke van die Ou Testament

Die res van die Ou Testament (die ander 34 boeke in die Christelike Bybel) word gewoonlik in drie duidelike groepe opgedeel op grond van hul styl en inhoud:

Interessante brokkie: In die Joodse tradisie word hierdie selfde boeke effens anders gerangskik en gegroepeer onder die akroniem Tanakh (wat staan vir Torah [Wet], Nevi'im [Profete], en Ketuvim [Geskrifte]). Die inhoud is presies dieselfde as ons Ou Testament, die volgorde van die boeke lyk net net 'n bietjie anders aan die einde!

 Die Joodse rangskikking word die Tanakh genoem. Dit is eintlik ’n akroniem wat gevorm word deur die eerste letters van die drie hoofafdelings: Torah (Wet), Nevi'im (Profete), en Ketuvim (Geskrifte).

Hoewel die inhoud presies dieselfde is as ons 39 Ou Testamentiese boeke, tel die Jode dit as 24 boeke. Hulle kombineer bloot die dubbelboeke (soos 1 en 2 Samuel) en sit al twaalf die Klein Profete saam in een enkele "rol".

Hier is die presiese volgorde waarin hulle gerangskik is, wat jy ook pragtig op die skets hieronder kan sien:

Die struktuur en indeling van die Tanakh. Bron: Overview Bible

1. T – Torah (Die Wet / Onderrigting)

Dit is die presiese vyf boeke waarmee ons Bybel ook begin:

• Genesis
• Eksodus
• Levitikus
• Numeri
• Deuteronomium

2. N – Nevi'im (Die Profete)

In die Joodse tradisie word boeke wat ons as "geskiedenis" sien, as deel van die profete beskou, want dit wys hoe God se woord in die geskiedenis uitgespeel het.

• Die Vroeë Profete: Josua, Rigtors, Samuel (1 & 2 saam), Konings (1 & 2 saam).
• Die Latere Profete: Jesaja, Jeremia, Esegiël.
• Die Twaalf: Al 12 die klein profete (van Hosea tot Maleagi) word saam as een enkele boek getel.

3. K – Ketuvim (Die Geskrifte)

Hierdie laaste afdeling is 'n versameling van wysheid, poësie en die oorblywende historiese vertellings.

• Wysheidsboeke: Psalms, Spreuke, Job.
• Die Vyf Rolle (Megillot): Hooglied, Rut, Klaagliedere, Prediker, Ester. (Hierdie vyf word elkeen op 'n spesifieke Joodse feesdag in die jaar gelees).
• Geskiedenis en Profesie: Daniël, Esra-Nehemia (saam as een boek), en Kronieke (1 & 2 Kronieke saam as een boek).

Hoekom maak hierdie volgorde saak?

Die grootste verskil is die einde van die verhaal.

Ons Christelike Ou Testament eindig met Maleagi, wat profeteer oor die koms van Elia — dit skep die perfekte oorgang na die Nuwe Testament waar Johannes die Doper en Jesus verskyn.

Die Joodse Tanakh eindig egter met Kronieke. Die heel laaste verse van Kronieke (en dus van die hele Joodse Bybel) eindig met die Persiese koning Kores wat sê die ballingskap is verby en dat die Jode mag terugkeer huis toe om die tempel te herbou: "Laat hom optrek!" Vir die Joodse leser is die klimaks dus die hoop op die herstel en terugkeer na die Beloofde Land.

Genade onbeskryflik groot - 02

 2 Kor. 12:1-10

2 Kor. 12:1-10

Teksverse 2 Kor. 12:7-9

Daarom, sodat ek nie hoogmoedig sou wees nie, is daar vir my 'n doring in die vlees gegee, 'n boodskapper van Satan om my met vuiste te slaan. Drie maal het ek die Here gebid dat dit van my af weggeneem moet word. Sy antwoord was: “My genade is vir jou genoeg. My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is.”

Inleiding

Wat is genade? Ons het verlede week gehoor dat genade nie maar net ’n geskenkpakkie is wat ons uit die hemel ontvang nie. Dit is soveel meer. Genade is God wat die hemel en die aarde uit niks geskep het wat Homself aan ons gee. Ons het gehoor dat die aard en karakter van God se genade is dat Hy omgee vir ons. Hy het ’n diep, deernisvolle liefde vir ons en daarom buk Hy af na ons sonder dat ons iets hoef te doen om dit te verdien en dat ons op Hom kan reken omdat Hy betroubaar is.

Vandag gaan ons hoor wat God se genade vir ons beteken. Paulus beskryf hier in 2 Kor. 12 wat God se genade vir hom beteken het en daarmee saam ook wat dit vir ons beteken.

Agtergrond

Ons kry dikwels gedeeltes in die Skrif wat so ’n bietjie kripties is en wat nie baie detail deurgee nie. In vandag se teks vind ons twee voorbeelde daarvan. Om te verstaan moet ons kyk na die konteks van die brief wat Paulus aan die gemeente in Korinte geskryf het.

Die gemeente in Korinte was soos ’n tiener kind wat vol moeilikheid was wat vir Paulus grys hare gegee het. Tog was Paulus baie lief vir die gemeente en daarom het hy verskeie briewe aan die gemeente geskryf. Soms was hulle net so rebels soos ’n tiener in die sin dat daar sommige lidmate was wat Paulus se gesag as apostel bevraagteken het. In hierdie brief klaar hy ’n paar misverstande op en verdedig hy sy gesag as apostel.

Hy doen dit egter nie uit ’n posisie van eie gesag of dat hy so ’n wonderlike begaafde mens is nie. Paulus se gesag as apostel lê nie in sy eie krag nie, maar daarin dat hy deur God se genade die bediening ontvang het.

In 2 Kor. 12: 2 hoor ons:

Ek ken 'n man wat aan Christus behoort. Veertien jaar gelede is hy weggeruk tot in die derde hemel.

Paulus beskryf hier ’n ervaring wat hy gehad het om God te ontmoet, maar hy gee nie baie detail daarvan nie en daarom moet ons versigtig wees dat ons nie meer in die Skrif in lees as wat daar staan nie want die fokus is nie daarop nie.

Daarom verwys hy ook na homself in die derde persoon omdat die fokus nie op hom is nie. Paulus gee doelbewus nie detail nie omdat die fokus op God se genade is en dat dit die basis is van sy apostelskap.

Die doring in die vlees

Die fokus is God se genade en daarom vertel Paulus ook van ’n intense pynlike persoonlike ervaring wat hy gehad het wat verduidelik wat God se genade vir hom beteken het en hier kom ons by nog ’n kriptiese beskrywing van Paulus se doring in die vlees sonder dat hy detail daaroor gee.

Weereens moet ons oppas om nie op ’n dwaalspoor te gaan nie, want dan mis ons dit waaroor dit werklik gaan. Verskillende kommentare en verklarings gee dikwels heel party moontlike verklarings van wat Paulus se doring kan wees, maar ek gaan dit nie eers noem nie, want op die uiteinde bly dit maar net bloot spekulasie.

Ons hoor nie hier wat Paulus se doring was nie, omdat Paulus se doring nie noodwendig beskrywend is van wat ons eie dorings is nie. Elke persoon se doring is uniek en wat hier belangrik is, is dat net soos wat God sy genade vir Paulus se doring gegee het, dat God se genade daar is vir elkeen om ons te dra in ons swaarkry in ons eie unieke situasie.

Ons weet nie wat Paulus se doring is nie, maar wat ons wel hoor, is dat dit nie maar net lastigheid was nie. Dit was ’n intense beproewing. Paulus gebruik die beeld van ’n boodskapper van satan wat hom met vuiste slaan om te verduidelik hoe swaar hy gekry het.

Die tweede ding is dat God dit toegelaat het. Die perspektief hierop is dat niks buite om God gebeur nie en dat Hy nie onverhoeds gevang word nie. God is in beheer en ons is nie maar bloot net aan die noodlot uitgelewer nie.

Wat was Paulus se reaksie? Sy reaksie was maar net tipes wat ons reaksie is oor die swaarkry in ons lewens. “HERE vat dit asb. Weg!” Paulus het drie maal gebid dat sy doring weggeneem moet word en hier kom ons by ’n moeilike werklikheid in die lewe. God laat swaarkry en pyn in ons lewens toe. Hier kry ons die perspektief daarop.

Die prys van God se genade

God se antwoord op Paulus se pleidooi om die doring weg te vat verduidelik vir ons wat sy genade vir ons beteken. Paulus vra: “HERE vat dit asb. Weg!” en God antwoord: “My genade is vir jou genoeg. My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is.”

God sê nie hier vir Paulus, “Nee, Ek gaan nie jou pyn wegvat en jy moet nou maar sien kom klaar nie.” Sy antwoord is: Hy gee Homself, die ewige God, Skepper van die hemel en aarde wat in deernis en omgee afbuk na jou pyn met die waarborg van sy onbreekbare verbondstrou om daar te wees vir jou wanneer die dorings in die lewe jou steek.

Sonde het skeiding gebring tussen ons en God en om dit moontlik te maak vir God om daar te wees midde in jou pyn moet die prys vir sonde betaal word. Die prys vir ons sonde is die dood en dit moet betaal word sodat geregtigheid kan geskied. God die Vader het sy Seun gestuur om die prys van ons sonde aan die kruis te betaal, en die Heilige Gees het Hom uit die dood opgewek sodat ons kan lewe.

Wanneer God vir Paulus sê: "My genade is vir jou genoeg," sê Hy eintlik: "Paulus, kyk na die prys wat Ek betaal het om jou in my teenwoordigheid te hê. As my genade só duur was, dink jy Ek sal jou nou alleen los met hierdie doring? As my genade genoeg was om jou ewige skuld te betaal, is dit meer as genoeg om jou daaglikse swakheid te dra."

Waarom is daar dorings in die lewe?

Ons kry hier die perspektief van hoe God se genade ons dra deur die swaarkry en pyn van die lewe. Hoogmoed is wanneer jy net op eie krag wil staatmaak en dit is die wortel van sonde wat skeiding tussen die mens en God gebring het.

Die probleem is dat ons eie krag ons nie kan dra nie. Ons is op pad na die ewige heerlikheid waar die gevolge van sonde, naamlik die pyn en swaarkry van die lewe nie meer daar gaan wees nie, maar ons is nog nie daar nie en ons het God se krag nodig om in hierdie lewe staande te kan bly.

As God vir Paulus bloot die doring weggeneem het, sou Paulus dalk 'n hoogmoedige, selfvoldane apostel geword het wat in sy eie krag probeer werk het. Deur die doring te los, moes Paulus elke oggend op sy knieë gaan en sê: "Here, ek kan nie vandag sonder U nie." En in daardie afhanklikheid het Paulus die "soveel meer" van God se genade beleef. Hy het God se eie teenwoordigheid en krag gekry.

Genade beteken soms dat God my so lief het, dat Hy my nie sal spaar van die doring as die doring die enigste manier is om my naby aan Sy hart te hou nie.

Ons hoor in Mat. 5:3:

“Geseënd is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel.

Ons het dikwels ons eie oplossings en dan wil ons net hê dat God daardie oplossings implementeer. Die probleem is dat daardie oplossings dikwels nie die beste oplossing is nie en dat dit die gevaar inhou om ons op die uiteinde in die verderf te stort omdat dit ons van God vervreem.

Om kommer- en sorgvry te wees ver van God is veel erger as om ’n doring te hê met God aan jou sy.

Slot

God se genade is dat Hy Homself aan ons gee en dikwels het ons die dorings in die lewe nodig om dit raak te sien sodat ons vanuit God se krag begin leef en nie op ons eie krag staatmaak nie.

Moenie in die dorings van die lewe vaskyk nie. Sien God se genade raak en leef vanuit God se krag want God se genade is al wat ons in die lewe nodig het. Sien raak dat jy sonder God nie een enkele tree kan gaan nie. Vra die HERE elke dag: "Here, gee my U genade. Moenie my vandag alleen los nie. Trek saam met my in my dag in."

Amen