Jesus verander my met liefde

 

Mat 12:9-21

Teksvers Mat 12 v 20

’n Riet wat geknak is, sal Hy nie afbreek nie en ’n lamppit wat rook, nie uitdoof nie; Hy sal die wil van God laat seëvier.

Volgende week vier ons DV weer die Heilige Nagmaal waar God op ’n sigbare wyse sy liefde vir ons bevestig. In die tyd voor Nagmaal berei ons onself voor daarvoor. Daarom staan vandag se erediens dan ook as ’n voorbereidingsdiens bekend.

Wat bedoel ons wanneer ons van voorbereiding praat? Eenvoudig behels dit drie hoofpunte. Ek moet besef en erken dat ek ’n sondaar is en dat ek myself nie daarvan kan verlos nie. Ek moet glo dat dit net Jesus is wat my kan verlos en ek moet verstaan hoe God se liefde my lewe verander. Ek moet die opregte begeerte hê om die lewe te leef wat God in sy liefde vir my gegee het.

Wanneer ek nadink oor my sonde moet ek oppas dat my berou daaroor nie is omdat ek bang is vir God se straf nie. Dit is nie waaroor verootmoediging gaan nie. Dink bietjie daaroor na. As ek bang is vir straf dan is vrees die motiveerder. Waar daar vrees is, is daar nie liefde nie soos ons in 1 Joh. 4:18 hoor:

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.

Liefde en vrees gaan nie saam nie. God gebruik nie vrees nie. Inteendeel, vrees is ’n kenmerk van die satan.

Die groot probleem met vrees is dat dit die klem daarop plaas dat ek moet verander, want as ek dit nie doen nie gaan ek gestraf word. Die probleem hiermee is dat dit vir my onmoontlik is om te verander. Die greep van die sonde is van so aard dat dit, dit vir my onmoontlik is om daarvan weg te breek. Hoe graag ek ook al wil, ek kan nie en so dryf ek al hoe verder van God af weg.

Een van die belangrikste aspekte van voorbereiding is dat ek tot die besef moet kom dat dit net God is wat my kan losmaak van die greep van sonde in my lewe. As ek egter vrees hiervoor gebruik, dan soek ek nie by God die oplossing nie, want God gebruik nie vrees nie. Hy gebruik liefde.

In ons teks hoor ons hoe groot God se liefde werklik is en hoe Hy sy liefde gebruik om ons los te maak van die sonde in ons lewens. In Mat 12:18 hoor ons van God se Dienaar wat Hy aangestel het. Dit verwys na ’n profesie wat reeds 700 jaar vC deur die profeet Jesaja (Jes. 42:1-4) gemaak is. Daarin word geprofeteer dat God sy Dienaar gaan stuur. Hier in Mat 12:18 hoor ons dat die Dienaar waarna die profeet Jesaja verwys het, Jesus Christus is. Met ander woorde dit is God self wat in die persoon van Jesus Christus gekom het om die sonde te oorwin.

In Mat 12:19 hoor ons dat Hy egter nie vrees en geweld gebruik om die sonde uit te roei nie.

Hy sal nie twis nie en nie skreeu nie, en niemand sal sy stem op die strate hoor nie.

Jesus het nie met ’n weermag aarde toe gekom nie. Hy was ’n nederige mens met geen mag en aansien nie. Daarom moet ons ook nie vrees as motiveerder gebruik om van die sonde in ons lewens ontslae te raak nie. In plaas van vrees en geweld werk hy met deernis en liefde.

Die feit dat God nie vrees en geweld gebruik teen die sonde nie beteken nie dat Hy nie ernstig is oor sonde nie. Nee, geliefdes. God is heilig en Hy kan sonde nie verduur nie want Hy weet watter verwoesting sonde in die wêreld meebring. Sonde verwoes mense se lewens. Sonde veroorsaak dat ons ’n nuttelose geknakte riet in die lewe word. Net soos ’n lamppit wat te kort is sodat dit nie meer in die olie kan bykom nie en dit daarom rook en nie lig afgee nie.

God haat sonde want dit verwoes mense se lewens. God het egter die mense wie se lewens deur sonde verwoes word oneindig lief. In ons teksvers hoor ons van die deernis en sorgsaamheid waarmee God met ons wat deur sonde geknak is werk.

’n Riet wat geknak is, sal Hy nie afbreek nie en ’n lamppit wat rook, nie uitdoof nie;

God se liefde is so groot dat Hy bereid was om in die persoon van Jesus Christus mens te word. Luister maar weer na 1 Joh. 4:9-10 waar God sy liefde vir mense verklaar wat deur sonde geknak is:

Híerin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê. Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes

Dit is net God se liefde wat die wurggreep van sonde in ons lewens kan breek. Liefde spoor jou tot aksie aan terwyl vrees jou verlam. God se liefde verander jou sodat jy ’n weersin in die sonde in jou lewe sal kry. Wanneer God se liefde jou verander dan wil jy nie meer die sonde in jou lewe hê nie.

As vrees egter jou aansporing is, dan wil jy eintlik nog maar die sonde in jou lewe troetel. Maar omdat jy bang is vir straf probeer jy daarvan ontslae raak, maar jy kry dit nie reg nie omdat daar nog steeds ’n begeerte daarvoor by jou teenwoordig is.

God se liefde verander jou egter. Dit wek ’n weersin vir sonde by jou op en daarom wil jy van die sonde wat nog in jou lewe teenwoordig is ontslae raak. Wanneer die liefde van God jou verander dan seëvier die wil van God omdat dit sy wil is dat ons uit liefde lewe.

In jou voorbereiding vir Nagmaal gaan dink na oor die sonde wat nog in jou lewe teenwoordig is. Vra die Heilige Gees om deur God se Woord die sondes wat nog tussen jou en God staan vir jou uit te wys. Gaan soek die liefde van God om ’n diepe berou en weersin daaroor by jou op te wek.

Begin leef vanuit die liefde en genade van God. Die liefde van die Vader wat sy Seun gestuur het sodat dié wat in Hom glo die ewige lewe sal hê. Die liefde van die Seun wat bereid was om mens te word en sy lewe vir ons af te lê. Die liefde van die Heilige Gees wat vir ons die geloof gee om die liefde van God met albei arms vas te gryp en daaraan vas te hou.

Laat God se liefde jou lewe verander.

Amen

Swaarkry en leiding het nie die laaste sê in hierdie lewe nie.

 Skrif: 2 Kor. 4:16 – 5:10 – teksvers 2 Kor. 4:17

Ons lewenspad hier op aarde is nie altyd maklik nie. Seker een van die moeilikste dinge is om te aanskou hoe ’n geliefde deur ouderdom afgetakel word. Om te sien hoe sy verstandelik en liggaamlik agteruit gaan waar die wêreld vir haar verander in ’n vreemde, onveilig plek waar niks meer bekend voel nie.

Dit kan maklik die vraag laat ontstaan: “Hoekom?” Hoekom moet die lewe soms so moeilik en moeisaam wees? Die Here gee vir ons deur sy dienaar Paulus ’n antwoord op hierdie vraag. In 2 Kor. 4:16 & 17 hoor ons:

Al is ons uiterlik besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe. Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op 'n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly.

Hier moet ons nie misverstaan nie. Die Here sê nie hier dat ons swaarkry sommer net niks is nie. Hy gee perspektief. In die eerste plek sê gee die Here vir ons die troos: “Al is ons uiterlik besig om te vergaan, innerlik word ons van dag tot dag vernuwe” Selfs wanneer dit vir jou voel of jy nie meer kan nie, het Hy jou nie vergeet nie. Wanneer ouderdom liggaam en brein begin afbreek en dit vir jou voel of jy nie meer kan vashou nie, is God daar. Die troos lê daarin dat dit nie gaan oor hoe sterk ons aan God vashou nie, maar in hoe styf God ons vashou. God gee vir ons die krag om deur dit te kom deurdat Hy ons dag vir dag vernuwe.

In die tweede plek gee die Here vir ons perspektief ten opsigte van ons lewe nou en die ewigheid wat vir ons wag. Die lewensduur van ’n mens hier op aarde is miskien sewentig of tagtig jaar, maar in vergelyking met die ewigheid is dit “maar gering”. Dink so daaraan. As ons ’n potloodstreep sou kon trek van so ver as wat mens met die sterkste teleskoop (ongeveer 93 biljoen ligjare) dan is die sewentig of tagtig jaar wat ons hier op aarde leef nie eens ’n potloodpuntjie op daardie lyn nie.

Wat ons nou hier sien is die sigbare, maar die Here sê vir ons dat ons verder moet kyk na die vir nou onsigbare ewigheid. Om dit te verduidelik gee die Here vir ons die vergelyking van om in ’n tent te bly teenoor vaste gebou. ’n Tent wat al ’n paar jaar in die wind en weer moet staan raak redelik verweer. Die seil kry gate in en die tentpale raak gebuig deur die wind en die storms. En dit is hoe dit met ons gaan. Die lewe stel sy eise en hoe ouer ons word, hoe meer verweer raak ons en dit laat mens inderdaad sug na iets beter, soos ons 2 Kor. 5:2 hoor:

Terwyl ons in die tentwoning leef, sug ons, want ons verlang daarna dat ons woning uit die hemel ons sal oordek.

Die belofte wat die Here hier gee van ’n vaste gebou, is ’n ewige tuiste saam met Hom. In Openbaring 21:3 & 4 gee die Here vir ons net so ’n voorsmakie van hoe ons ewige tuiste saam met Hom gaan wees:

Toe het ek 'n harde stem van die troon af hoor sê: “Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God. Hy sal al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan.”

Om dit raak te sien moet ons met ons geloofsoë verby die sigbare hier en nou, verby die verweerde tentwoning kyk. Die Here sê vir ons hier om verby die swaarkry van hierdie lewe te kyk. Kyk verby die aftakeling van ouderdom na hoe God alles nuut gaan maak. Sien die groter prentjie raak.

Die vraag is nou: “Hoe weet ons dat dit die waarheid is?” Dit is waar, want God wat die hemel en die aarde geskep het gee vir ons die waarborg deur die Heilige Gees soos ons hoor in 2 Kor. 5:5:

Hy wat ons vir hierdie oorgang voorberei het, is God. As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee.

Die Griekse woord wat in Afrikaans met “waarborg” vertaal is beteken letterlik ’n deposito, ’n deel van die volle koopsom wat vooraf reeds betaal word. Dit gee ’n vaste waarborg van God se teenwoordigheid in ons lewens. Dit is God self wat ons voorberei vir die oorgang van aardse lewe na die heerlikheid omdat Hy nou reeds nou iets van daardie toekom gee, naamlik sy Gees as die ’n deposito en waarborg.

Ons sien en ervaar so ietsie van God se teenwoordigheid, want selfs wanneer ons liggame afgebreek word deur ouderdom en siekte en swaarkry, is dit Heilige Gees wat ons dag tot dag vernuwe deur vir ons geestelike krag te gee om aan te gaan. Dit is ook die Heilige Gees wat daardie verlange in ons na die vaste ewige woning saam met God gee.

Dis die troos wat die Here vir ons gee. In hierdie lewe is ons nie alleen nie. God stap die pad saam met ons. Die Heilige Gees is saam met jou daar waar dit goed gaan met jou en die lewe vol vreugde is, maar veral daar waar die lewe moeilik raak. Daarmee saam ook die waarborg dat die gebrokenheid van hierdie lewe nie die finale werklikheid vir ons is nie. Dit is maar net ’n tydelike tentwoning totdat ons hiervandaan gaan na ons ewige woning saam met God, waar die verdriet en swaarkry van hierdie lewe nie meer deel van ons lewens sal wees nie.

Hierdie troos is egter net waar vir diegene wat glo dat Jesus Christus jou enigste Verlosser en Saligmaker is. Indien jy glo dat Jesus vir jou sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het en dat Hy deur sy opstanding vir jou lewe gee omdat Hy die dood oorwin het, kan jy ook vashou aan hierdie troos.

Dis die troos en lewende hoop waaraan gelowiges vashou en daarom hoef ons ook nie bang te wees vir 2 Kor. 5:10 nie.

Ons moet immers almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang volgens wat hy tydens sy aardse lewe gedoen het, of dit nou goed was of kwaad.

Dit is ’n harde werklikheid, dat almal voor die regterstoel van Christus sal staan, maar vir die wat in Christus daar verskyn is daar geen veroordeling nie soos ons Rom. 8:1 hoor omdat die oordeel reeds verby is volgens Joh. 5:24. Ons staan daar met vrymoedigheid en nie met vrees nie (1 Joh. 4:17) want Christus self staan vir ons in (1 Joh. 2:1).

Wanneer ons as gelowiges van ’n geliefde afskeid neem wat na haar ewige woning saam met God verhuis het, is ons hartseer want haar plekkie in ons lewens is nou leeg, maar wanneer ons afskeid neem, treur ons nie soos hulle wat geen hoop het nie, want ons kyk met geloofsoë verby die sigbare werklikheid van hierdie lewe se gebrokenheid na die onsigbare ewige heerlikheid wat vir ons wag.

Amen.

Die wonder van God se genade oortref die nare werklikheid van ons sonde

 

Psalm 130; Teksverse Ps. 130:1 & 8

Inleiding

Waar vind mens ware geluk en wat keer dat ons dit vind?” Indien mens nie jou lewensgeluk op die regte plek soek nie, sal jy dit nooit vind nie. Wanneer mens jou lewensgeluk op die verkeerde plek soek dryf jy net al hoe verder van die ware bron van geluk af weg.

Die harde werklikheid is dat dit sonde is om lewensgeluk op die verkeerde plek te soek. Mens kan net by God ware vrede en lewensgeluk vind.

In Ps. 130 hoor ons dan ook hoe sonde die mens van God vervreem. Ons hoor ook van die Psalmdigter se intense verlange om sy gebroke verhouding wat deur sonde verbreek is, met God te herstel.

In hierdie Psalm hoor ons hoe die wonder van God se genade die nare werklikheid van ons sondes oortref. Ons hoor hoe die Psalmdigter by God pleit om hom te red ten spyte van sy sondige korruptheid. Hy pleit by God op grond van sy genade en dan hoor ons hoe God antwoord op die pleidooi.

Wag op die Here en Hy sal jou bevry van die sonde slawerny.

In die eerste plek hoor ons die Psalmdigter se pleidooi:

Here red ons ten spyte van die korruptheid van ons sonde

Ons hoor hoe hy sug: “Uit die dieptes  roep  ek na U, Here.” Dan hoor ons hoe hierdie soeke na God al hoe intenser word: “luister tog na my, Here, hoor tog my hulpgeroep.”

Hierdie soeke na God is alleen omdat die Psalmdigter intens bewus is van sy sonde teenoor die Here soos ons hoor in vers 3:

As U ons sondes in aanmerking sou neem, Here, wie sou dan nog bestaan?

Voordat ons nie intens bewus word van ons sonde en die verwoestende effek daarvan nie, sal daar nooit ’n ware begeerte na God wees nie.

Die rede waarom ons nie altyd werklik besef hoe ernstig sonde is en die effek wat dit op ons lewens het nie, is omdat ons dikwels net teen die simptome van sonde vaskyk.

Liefdeloosheid teenoor ons naaste, selfsug, woede, haat, onsedelikheid is alles net simptome van ’n baie dieper probleem.

Die dieper probleem is dat ons afgode dien in plaas van die ware lewende God. Die afgode in ons lewens lyk miskien anders as die afgode wat die Israeliete gedien het, maar die effek daarvan is net so verwoestend as wat dit vir Israel was. Ons verhouding met die enigste ware lewende God ly skade.

Die afgode in ons lewens is ook nie opsigself noodwendig altyd boos of sleg nie. Ons sien maklik die bose afgode raak, soos die smag na mag en die misbruik van mag. By die meeste van ons is dit nie noodwendig ’n probleem nie.

Die meeste afgode in ons lewens is baie goed vermom in dit wat eintlik mooi en goed is. Dinge soos ons my kinders, my loopbaan, my prestasies in die lewe, my vaardighede, my stokperdjie om maar enkele voorbeelde te noem.

Dit is nie verkeerd om ambisie te hê om te vorder in my loopbaan nie. Dit is nie verkeerd om my talente te gebruik om te presteer in die lewe nie. Dit is nie verkeerd om ’n stokperdjie te hê of om sport te geniet nie.

Wanneer ek egter my sekuriteit en eiewaarde in hierdie dinge begin soek dan begin ek afgode daarvan maak. Wanneer ek byvoorbeeld op my eie prestasies staat maak om vir my sekuriteit en lewensgeluk te verskaf, dan begin ek meer op dit vertrou as wat ek op God vertrou.

Die probleem lê nie daarin dat ek my kinders te lief het nie, maar eerder daarin dat ek God minder liefhet as wat ek hulle het.

Hoe bepaal ek wat is die afgode in my lewe?

Ek moet myself afvra, wat is dit in die lewe wat ek nie bereid is om op te gee nie? Wat is dit wat na my mening vir my sin en betekenis in die lewe gee? Wat is dit in die lewe waarop ek my sekuriteit bou? Wat is dit wat my kwaad maak of wat laat my benoud voel? Wat maak my moedeloos en verskaf aan my ’n skuldgevoel?

Wanneer ek op die gawes van God in die lewe begin fokus sonder om God wat dit gee raak te sien, dan maak ek selfs van die goeie dinge in die lewe afgode. Wanneer ek my vertroue nie in die Here stel nie, maar in die gawes wat Hy gee, dan is ek besig met afgodery.

Op ons eie sal ons nooit die afgode in ons lewe raak sien nie. Dit is die Heilige Gees wat dit vir ons uitwys. Dit is die Gees wat dit vir ons moontlik maak om soos die Psalmdigter na die Here te roep uit die diepte van ons ellende. Daarom moet ons bid dat die Heilige Gees ons lei en dan kan ons ook die Here aanroep en vra:

Red ons van ons sondes op grond van U genade

In Ps. 130:4 hoor ons:

Maar by U ís daar vergifnis: daarom word U steeds gedien.

God openbaar sy vergifnis aan ons deur die soenverdienste van Jesus Christus aan die kruis en sy oorwinning van die dood. Die Psalmdigter het vooruit daarna gekyk terwyl ons terugkyk na daarna. Ons en die Psalmdigter se hoop is dat ons uitsien na Jesus wat weer op die wolke sal kom om ons finaal van die pyn en leiding te kom verlos.

Dit is alleen op grond van sy offer aan die kruis dat ons kan bely: “Maar by U is daar vergifnis.” Dit is alleen op grond van hierdie genade van God dat ons kan weet dat ons nie goedkeuring en aanvaarding van God en die mense om ons moet verdien nie, omdat Jesus reeds God se goedkeuring, aanvaarding en liefde vir ons aan die kruis verdien het.

Op grond van God se liefde vir ons in Jesus Christus kan ons saam met Psalmdigter bely dat ons, ons hoop alleen op God plaas en dat ons ’n intense verlange het om saam met Hom te wees soos ons hoor in
Ps. 130:5-6

Ek stel my vertroue in die Here, ek vertrou op Hom, ek wag op die vervulling van sy woord. Ek wag op die Here meer as wat die wagte op die môre wag, wagte op die môre.

Sonder die Here se genade sal ons Hom wat die enigste ware bron van vrede en lewensgeluk is, nooit vind nie. Dit is alleen God wat dit moontlik maak omdat Hy deur sy Gees vir ons alles gee wat nodig is om op Hom te vertrou.

Dit wat die Here vir ons gee, vra Hy egter ook van ons

Hoop op God en glo sy belofte dat Hy ons sal bevry van ons sondeslawerny

In Ps. 130:7 hoor ons:

Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker.

Om op die Here te wag beteken dat ons Hom moet vertrou. Dit beteken om "met groot verwagting uit te kyk." soos iemand wat op die uitkykpos staan en die horison dophou omdat hy weet die hulp is op pad.

Dit is nie net ’n kortstondige hoop nie, maar ’n doelbewuste keuse om jou fokus op die Here gevestig te hou, ten spyte van die omstandighede.

Dis nie ’n passiewe aksie van wag maar om te sien wat sal gebeur nie, maar ’n aktiewe wilsbesluit om met jou hele wese volhardend in geloof en gespanne verwagting op die Here wag vir die sekere uitkoms wat Hy gaan gee.

Ons moet op sy troue verbondsliefde vertrou wat Hy deur Jesus Christus op Golgota vir ons gewys het. Om God te vertrou beteken om te glo dat die verlossing by Hom alleen seker is, om te glo dat Jesus die enigste weg na God is soos Hy ook vir ons in Joh. 14:6 sê:

Jesus het vir hom gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie.

Om die Here te vertrou beteken dat Hy alleen ons van ons sondes, dit wil sê die afgode in ons lewens sal verlos soos ons hoor in Ps. 130:8:

Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes.

Die afgode in ons lewens maak van ons slawe deur ons afhanklik van hulle te maak. Dan soek mens jou geluk byvoorbeeld in die uitleef van jou loopbaan eerder as wat mens jou geluk by God alleen soek.

Die Here verlos ons daarvan sodat ons maar alleen ons geluk by Hom soek. Dan kan mens ook die vreugdes, gawes en talente wat die Here vir ons gee geniet in die wete dat dit ’n gawe uit God se hand is. Dan kan ons weet dat God ons lewensgeluk bepaal, want lewensgeluk is nie in ons omstandighede gevestig nie. Dit is in die persoon en karakter van God wat die hemel en die aarde geskep het gesetel.

slot

Waar vind mens ware geluk en wat keer dat ons dit vind?” Sonde beroof ons van ware lewensgeluk in die lewe omdat dit keer dat ons, ons geluk by God alleen soek.

Deur God se genade in Jesus Christus verlos Hy ons van die sonde in ons lewe. Beleef daarom hoe die wonder van God se genade die nare werklikheid van ons sonde oortref.

Soek jou vrede en lewensgeluk net by God alleen en nie in die dinge van hierdie lewe nie en geniet so die goeie in die lewe as gawes uit God se hand sonder om afgode daarvan te maak.

Soek jou vrede en lewensgeluk by die Here alleen in Jesus Christus, want die wonder van God se genade oortref die nare werklikheid van ons sonde.

Amen

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons “Ek het jou onvoorwaardelik lief!”

 

Skriflesing: Luk. 23:13 – 43 ; Joh. 19:17-35 ; Mat. 27:45 – 46

Teksverse: Luk. 23;34, 43, 46; Joh. 19: 26-28, 30; Mat 27:46

 Inleiding

Wat beteken Paasfees werklik vir ons? Volgens die winkel advertensies lyk dit of Paasfees gaan oor sjokolade paashase en sjokolade eiers. Die haas en die eier is oeroue simbole van vrugbaarheid, want die tydperk waarin ons Paasfees vier, is in die noordelike halfrond vroeë lente, ’n tydperk van nuwe lewe.

Vir Christene is dit egter nie waaroor Paasfees gaan nie. Christene herdenk met Paasfees die kruisiging en opstanding van Jesus Christus so bietjie meer as 2000 jaar gelede wat plaasgevind het in die tyd wat Joodse Paasfees gevier is.

Wat is die werklike betekenis van Jesus se kruisiging en opstanding vir ons?

Hierdie betekenis kom duidelik na vore uit die sewe kruiswoorde wat Jesus aan die kruis uitgespreek het.

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons
“Ek het jou onvoorwaardelik lief!” en daarom gaan ons vanoggend stilstaan by die sewe kruiswoorde.

Sewe is die volheidsgetal van God en met sewe kruiswoorde hoor ons die volle omvang van Jesus se liefde vir ons.

In die eerste kruiswoord bid Jesus vir sy vyande.

Luk. 23 v 34 : “Vader, vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie!”

Wie is Jesus se vyande? Die maklike antwoord is hulle wat Hom gekruisig het. Hulle wat saam geskree het “kruisig Hom!” Daarmee wys ons gerieflik die vinger weg van onsself af.

Die korrekte antwoord is dat alle mense as gevolg van sonde vyande van God is.

Die ongemaklike antwoord is dat ek Jesus se vyand is en daarmee wys die vinger direk terug na my toe!

Die troos wat ons in hierdie bede van Jesus vind is dat Hy ook vir my aan die kruis gesterf het soos ons ook hoor in Rom. 5 v 8:

Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.

Hierin sien ons hoe ware liefde van God haat oorwin. Die verantwoordelikheid wat hieruit voortspruit is dat ek ook my vyande moet vergewe soos wat God my vergewe.

Is ek bereid om God se liefde in my lewe te laat werk of leef ek nog in vyandskap met God en my naaste?

In die tweede kruiswoord sien ons Jesus se liefde in die verlossing wat Hy aan boetvaardige mense skenk.

Saam met Jesus het is daar twee misdadigers gekruisig. Een van hulle het die vertroostende woorde van Luk. 23 v 43 gehoor:

“Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees.”

Waarom het net een hierdie troos gehoor?

Slegs een het besef hoe verlore hy in sy sonde is terwyl die ander een Christus gespot het en ander vir sy sonde blameer het. Die een wat gered is het in diepe ootmoed by Jesus gesmeek soos ons hoor in Luk. 23 v 42:

“dink aan my wanneer U in u koninkryk kom.”

Volhard ek nog in my sonde waar ek alles en almal blameer of het ek al tot die diepe besef van my verlorenheid gekom sodat ek by Jesus verlossing kan soek?

Die troos wat ons in die tweede kruiswoord ontvang is Jesus se liefde vir verlore sondaars wat by Hom verlossing vind.

In die derde kruiswoord hoor ons die ware vertroosting van Jesus se liefde vir diegene wat naby Hom is.

Joh. 19v26-27: “Daar is u seun ........ daar is jou moeder”

In Jesus se diepe nood dink Hy nie aan homself nie, maar sien Hy steeds die pyn en lyding van hulle wat vir Hom dierbaar is raak. Met hierdie kruisgebeure het die profesie van Simeon aan Jesus se moeder waar geword:

En wat jou betref, ’n swaard sal deur jou siel gaan

In hierdie derde kruiswoord sien ons Jesus se liefde raak in sy omgee vir die pyn en lyding van elkeen wat naby Hom is. Sy liefde bied ware vertroosting omdat Hy empatie het met die seer wat ons in hierdie wêreld ly.

Die troos wat ons hierin vind is dat Jesus ook vir ons omgee en dat ons met vertroue na Hom toe kan gaan vir troos wanneer ons pyn en lyding ervaar. Net soos wat Johannes vir Maria in sy huis geneem het, sal ons hemelse Vader al sy kinders in sy huis opneem waar Jesus vir hulle plek voorberei het.

Na hierdie derde kruiswoord was daar drie uur duisternis. Voor die duisternis rig Jesus Hom tot die mense.

Na die duisternis rig Hy Homself tot sy lyde in die vierde en vyfde kruiswoorde. Die duisternis dui ook vir ons die dieptepunt van Jesus se lyding aan.

In die vierde kruiswoord hoor ons Jesus se uitroep van Godverlatenheid.

Mat. 27v46:  “My God, my God, waarom het U My verlaat?”

Deur die eeue heen hoor ons hoe mense kerm van Godverlatenheid. Daar was egter net een geval in die geskiedenis waar God werklik sy rug op iemand gedraai het, toe Hy Homself van Jesus onttrek het. Dit is wat die ware hel is, naamlik om totaal deur God verlaat te word. Daardeur het Jesus die volle straf gedra van die uitverkorenes.

Die troos wat ons in die vierde kruiswoord ontvang is dat Jesus uit liefde Godverlatenheid ervaar het sodat ons nooit hoef uit te roep: “My God, my God, waarom het U My verlaat?”

In ons swaarste aanvegtinge kan ons verseker weet dat God ons nooit alleen laat nie. Hy is daar en daarom kan ons met vertroue by hom hulp en skuiling soek wanneer die lewe moeilik raak en kan ons vashou aan sy belofte wat Hy in Rom. 8 v 38 – 39 vir ons gee:

Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.

Met die vierde kruiswoord hoor ons Jesus se liefde in sy geestelike lyde wat Hy in ons plek gedra het.

In die vyfde kruiswoord hoor ons van Jesus se liggaamlike lyde.

Joh. 19v28 “Ek is dors.”  Jesus het na liggaam en siel gely en daarmee bewys Hy sy liefde vir ons deurdat Hy ons liggaamlik en geestelik verlos. Hiermee kry ons die troos dat ons by Jesus die lewende water kan kry wat vir ons ’n lafenis vir ons lyding en droefheid hier op aarde.

Die troos is ook verder dat Jesus ons daarmee verseker dat die lyding hier op aarde van verbygaande aard is. Ons sien daarna uit om na hierdie lewe vir ewig by God te wees waar daar geen hartseer pyn of lyding sal wees nie en dat God self al ons trane sal afdroog.

Ons kan nou reeds troos by God vind met die sekere wete dat “die lyding wat ons nou moet verduur, nie opweeg teen die heerlikheid wat God vir ons in die toekoms sal laat aanbreek nie.” soos hy ons belowe in Rom. 8 v18.

Gaan soek ons, ons troos by die Here of verval ons nog steeds in ’n troostelose moedeloosheid wanneer die lewe ons omdop?

Die vierde en vyfde kruiswoorde was uitroepe van smart en daarmee troos Jesus se liefde ons omdat Hy bereid was om in ons plek die smart te dra.

Die sesde en sewende kruiswoorde is uitroepe van oorwinning.

In die sesde kruiswoord hoor ons hoe Jesus se liefde vir ons ’n nuwe begin in die lewe gee.

Joh. 19 v 30: “Dit is volbring!” Hiermee sê Jesus vir ons dat sy werk as slaaf voltooi is en dat sy werk as Koning begin. Hy het die oorwinning behaal deur volledig vir ons sondes te betaal.

Dit is dan ook ’n draaipunt in die wêreldgeskiedenis. Die mag van die sonde is gebreek. Sonde het nie meer ’n houvas op ons nie. Ons het nou ’n nuwe lewe saam met God.

In die sesde kruiswoord hoor ons hoe Jesus se liefde die troos op ons lewensweg is. Al dreig my lewe om sy doel te mis en doelloos te wees is daar vir my die hoop van ’n nuwe begin saam met God.

Vir elkeen wat die sesde kruiswoord ter harte neem is daar die hoop dat my lewe sinvols sal wees en dat ek my lewensdoel saam met God sal bereik.

Met die sewende kruiswoord sê Jesus vir ons dat Hy nou ’n nuwe betekenis aan die dood gee.

Luk. 23v46. “Vader, in u hande gee Ek my gees oor.”

Met sy lewe het Jesus vir ons gewys hoe om te leef. Nou wys Hy vir ons hoe om te sterf. Een ding in die lewe is seker, naamlik dat ons gaan sterf. Dit wat agter die dood lê bly vir ons ’n onsekerheid. Hier wys Jesus vir ons, ons kan ons nou ook in die dood veilig in die Vader se hande toevertrou, WANT die dood is nie meer ’n straf nie!

Vir die ongelowige is die dood ’n absolute hopeloosheid en ’n einde aan alles. Vir die gelowige is die dood egter slegs ’n deurgang na ’n volgende bedeling waar ons ewig saam met God sal wees.

Omdat Jesus in ons plek die straf vir die sonde gedra het hoef ons nie God se woede in die dood te vrees nie en daarom kan ons vertrou dat God ons veilig sal bewaar.

Die troos wat ons hierdeur ontvang is die wete dat ek nou in ’n toestand van onsekere donkerte ingaan waar ek myself nie kan beskerm nie. MAAR, ek weet ek kan myself aan God se troue Vaderlike sorg toevertrou. Ek vertrou dat God my in die nuwe dag sal wakker maak.

En Jesus se opstanding wat ons vandag en elke Sondag herdenk is ons waarborg dat dit die waarheid is.

Daarom is die dood vir die gelowige nie die einde nie, maar ’n deurgang tot die nuwe dag van heerlikheid saam met God.

Samevatting

Die ware betekenis van Jesus se kruisdood en opstanding kom duidelik na vore uit die sewe kruiswoorde wat Jesus aan die kruis uitgespreek het.

Met sewe kruiswoorde sê Jesus vir ons
“Ek het jou onvoorwaardelik lief!”

In die eerste kruiswoord bid Jesus vir sy vyande en daarin sien ons hoe God se liefde ons haat oorwin.

In die tweede kruiswoord hoor ons van Jesus se liefde vir verlore sondaars wat by Hom verlossing vind.

In die derde kruiswoord hoor ons van Jesus se liefde wat ware vertroosting bied omdat Hy empatie het met die seer wat ons in hierdie wêreld ly.

In die vierde en vyfde kruiswoorde hoor ons hoe Jesus vir ons gely het. Hy het geestelik en liggaamlik gely.

Met die vierde kruiswoord hoor ons van sy Godverlatenheid sodat ons nooit deur God verlaat sal word nie.

In die vyfde kruiswoord hoor ons dat niks ons van sy liefde kan skei nie en dat ons uitsien na ’n bedeling waar daar geen lyding meer sal wees nie.

Die sesde en sewende kruiswoorde is uitroepe van oorwinning.

Met die sesde kruiswoord hoor ons dat daar ’n nuwe begin is vir elkeen wat deur sonde ontspoor is.

In die sewende kruiswoord hoor ons dat die dood vir die gelowige nie die einde is nie, maar ’n deurgang tot die nuwe dag van ewige heerlikheid saam met God.

Vind jou verlossing en vertroosting in die liefde van Jesus wat Hy aan die kruis vir ons gewys het en nie in die oppervlakkigheid van hierdie wêreld nie.

Amen

Nader aan God 02 – Nader aan God deur genade

 

Lees: 

Luk. 22:31-34; Luk. 22:54-62; Joh. 21:15-19

Inleiding

Waar staan jy in jou verhouding met God? Ons lewens raak soms so besig en gejaagd dat ons nie eers agterkom dat ons besig is om weg te dryf van God af nie.

Daarom is dit nodig dat ons net weer so bietjie stilstaan by wat dit beteken om nader aan God te beweeg, want op die uiteinde is ons grootste doel in die lewe om in ’n verhouding met God saam te leef en ons dag tot bestaanstryd maak so maklik dat ons dit uit die oog verloor.

Om nader aan God te kom, begin by die erkenning van hoe ver ons eintlik weg gedryf het. In die verhaal van Petrus en die dramatiese gebeure waarin hy betrokke was kort voor Jesus gekruisig is, leer ons om net weer opnuut na onsself te kyk om ons prioriteite in die lewe weer raak te sien.

Hierin sien ons ook dat ons nie deur ons eie krag en inspanning nader aan God kan beweeg nie. Inteendeel, dit is juis dit wat ons so dikwels verder van God af laat beweeg. Ons het nodig om raak te sien dat ons net deur God se genade nader aan Hom kan beweeg.

Hierdie verhaal van Petrus kort voor Jesus se kruisiging wys vir ons hoe om nader aan God deur sy genade te beweeg.

Jesus is hier in gesprek met sy dissipels tydens die laaste Paasmaal wat Hy saam met hulle gevier het kort voor Hy gekruisig is. Hy is besig om hulle voor te berei vir dit wat gaan kom. Alhoewel Hy reeds vir hulle by vorige geleenthede verduidelik het, het hulle nog nie regtig verstaan nie.

Ons hoor in Mat. 26:31 dat Jesus vir die dissipels sê dat hulle Hom op daardie selfde aand in die steek sal laat. Lukas voeg egter ’n belangrike detail van daardie gesprek by soos ons hoor in Luk. 22:31:

Simon, Simon!” het Jesus gesê. “Luister! Die Satan het daarop aangedring om julle soos koring te sif. Maar Ek het vir jou gebid dat jou geloof jou nie begewe nie. As jy weer tot inkeer gekom het, moet jy jou broers versterk.”

Jesus waarsku hier oor die geestelike oorlogvoering. En dis iets wat ons so maklik miskyk, geliefdes. Ons is so vasgevang in die rasionele denkraamwerk van ons tyd dat ons dikwels vergeet dat ons in ’n geestelik oorlog betrokke is.

In Ef. 6:12 hoor ons:

Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug.

Hierdie geestelike stryd is maar nog steeds net dieselfde stryd wat reeds daar in die Paradys begin het. Die satan probeer om ’n wig tussen die mens en God in te dryf.

Ons moet egter nie die fout maak om te dink dat die satan kan doen net wat hy wil nie. Hy kan net doen wat God hom toelaat om te doen. Verder ook moet ons ook verstaan dat God hom nie toelaat om sy bose doelwitte te bereik nie.

Die beeld wat Jesus hier gebruik is die kaf van die koring te skei. Nadat koring geoes en getrap is om dit los te maak, is dit in ’n sif of ’n vlak mandjie geplaas. Die persoon het hierdie sif dan gewelddadig heen en weer geskud.

Jesus waarsku Petrus dat hier ’n baie moeilike toets voorlê. Petrus kyk egter mis dat dit ’n geestelike stryd is en hy dink dat hy die toets sal deurstaan deur sterk te probeer wees, want hy sien dit net as ’n fisiese uitdaging soos ons hoor in Luk. 22:33:

Petrus sê vir Hom: “Here, ek is bereid om saam met U selfs gevangenskap en dood in te gaan.”

Jesus sê ook vir Petrus hoe hy die stryd moet aanvoer. Gebed dat jou geloof versterk kan word.

Hoe jy die geestelike stryd benader bepaal of jy nader aan God beweeg en of jy weg van God af beweeg.

Jesus waarsku Petrus soos ons hoor in Luk. 22:34:

“Petrus, Ek sê vir jou: Die haan sal vannag nie kraai voordat jy My drie maal verloën het deur te sê dat jy My nie ken nie.”

Die satan se motief was vernietiging. Hy wou Petrus so hard "skud" in die hoop dat hy heeltemal uitmekaar sou val en sy geloof weggooi.

En aanvanklik lyk dit of die satan in sy doel slaag. Daar waar die dinge begin warm raak het vir Petrus het sy bravade hom in die steek gelaat. Nou was dit vrees wat hom gedryf het. Hy vergeet wat Jesus net ’n paar uur van tevore vir hom gesê het.

En is dit nie maar ook hoe dit dikwels met ons gaan nie geliefdes? Daar waar ons in die spervuur beland en die koeëls om ons koppe begin vlieg, vergeet ons van God. Dan probeer ons maar net om op enige manier daaruit te kom en soms begin ons ook twyfel of God regtig vir ons omgee.

Die draaipunt vir Petrus het gekom nadat hy die haan hoor kraai het en dit het hom laat opkyk waar hy in Jesus se oë vasgekyk het. En dis waar Petrus God se genade raakgesien het.

Jesus het nie met oordeel en verwyt na Petrus gekyk nie. Jesus se kyk het nie vir Petrus gesê: “sien jy nou! Ek het jou mos gesê nie!” Nee, geliefdes met daardie kyk het Jesus vir Petrus gesê: “Onthou, ek het vir jou gebid dat jou geloof jou nie sal begewe nie!”

Selfs daar waar Jesus in sy eie krisis was op pad na die kruis en Godverlatenheid toe, het Hy nog steeds tyd gehad vir Petrus om inderwaarheid vir hom te sê: “Ek doen dit vir jou!”

En dit was die keerpunt vir Petrus wat hom tot inkeer laat kom het. Geliefdes, het jy al die haan hoor kraai? Het jy al opgekyk na Jesus toe? Het jy al saam met Petrus bitterlik gehuil?

Dit was nie Petrus se bravade en sterk wees wat hom deur die krisis gedra het nie. Dit was God se genade.

Satan wou Petrus skud om hom te vernietig en dit is wat hy met ons ook wil doen. Maar weet dat God nie toelaat dat satan se bose planne slaag nie.

God laat toe dat ons soos kaf geskud word, maar vir ’n ander rede as wat die satan graag wou hê. God laat die sifting toe om ons kaf te verwyder: ons oormoed en vertroue op eie krag en ons valse bravade sodat die koring van geloof en vertroue in God se genade oorbly.

In Joh. 21:15-19 sien ons nog verder hoe groot God se genade is. Petrus het Jesus drie maal verloën. Drie maal vra Jesus vir Petrus of hy Hom liefhet en drie maal kry Petrus die geleentheid om dit te bevestig en drie maal gee Jesus vir Petrus die opdrag om te gaan werk in God se Koninkryk. Dan som Hy dit op met sy opdrag in
Joh. 21:19: “Volg My!”

Slot

Hoe beweeg mens nader aan God? Nie deur eie krag en bravade om vir God te bewys hoe goed ons is nie.

Weet dat ons betrokke is in ’n geestelike stryd, maar weet ook dat die vyand, die satan nie mag oor ons het nie en daarom moet ons nie toelaat dat ons deur vrees oorweldig moet word nie.

God se genade in Jesus Christus sê vir ons: “ons het niks te vrees vir die oordeelsdag nie, want in hierdie wêreld lewe ons reeds deur die liefde net soos Jesus. Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.”

Die kernpunte wat ons moet onthou is dat moet bid dat ons geloof sterk bly. Verder dat daar waar ons soos koring geskud word, dat ons moet vashou aan ons geloof en vertroue in God.

Daar waar ons wegdwaal, en begin twyfel in God omdat die lewe moeilik raak, kyk op na Jesus en sien sy liefde en genade raak.

Onthou sy opdrag om te werk in die Koninkryk van God om Jesus se liefde in jou lewe sigbaar te maak vir die wêreld.

Beweeg nader aan God deur sy genade deur ’n volgeling van Jesus te wees.

Amen

Nader aan God 01 - Wat beteken dit om jou lewenspad saam met God te loop

 Psalm 23

1 'n PSALM van Dawid.

Die Here is my herder; niks sal my ontbreek nie.

2Hy laat my neerlê in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen.

3Hy verkwik my siel; Hy lei my in die spore van geregtigheid, om sy Naam ontwil.

4Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie; want U is met my: u stok en u staf dié vertroos my.

5 U berei die tafel voor my aangesig teenoor my teëstanders; U maak my hoof vet met olie; my beker loop oor.

6Net goedheid en guns sal my volg al die dae van my lewe; en ek sal in die huis van die Here bly in lengte van dae.

God het ons geskep nie vir straf en oordeel nie, maar om in ’n intieme verhouding saam met Hom te leef. Met die sondeval het die verhouding tussen God en die mens verwronge geraak, maar in sy groot troue verbondsliefde het God in Christus herstel gebring en dit is die wonderlike hoop wat God vir ons bring.

Die antwoord op wat mens te doen staan wanneer die lewe druk of daar waar jy sukkel op jou geloofspad en dit vir jou voel of God ver is en jy dalk bietjie begin wegdryf het, is nie om harder te probeer nie. Die antwoord is om nader aan God te beweeg. Ons gaan met die volgende paar preke bietjie stilstaan by wat dit beteken om nader aan God te beweeg. Vandag gaan ons stilstaan by wat dit beteken om jou lewenspad saam met God te loop aan die hand van Psalm 23 en die tema van vandag se preek is:

’n lewe van oorvloed saam met God

Psalm 23 beskryf die lewenspad wat ’n gelowige saam met God loop van die begin af tot en met die eindbestemming van jou lewe. Let wel, ek het NIE gesê van die begin tot by jou dood nie, want vir iemand wat in Jesus glo, is die dood nie die eindbestemming nie! ’n Gelowige se eindbestemming is sy ewige tuiste saam met God.

Psalm 23 begin met ’n belydenis: “Die Here is my Herder.” Wanneer ons hierdie belydenis saam met Joh. 10:14 & 15 lees dan sien ons hoe spesiaal dit is:

“Ek is die goeie herder. Ek ken my skape, en my skape ken My, net soos die Vader My ken en Ek die Vader ken; en Ek lê my lewe af vir die skape.”

Deur jou geloof in Jesus Christus begin jou lewe van oorvloed saam met God. Jou geloof in Jesus Christus gee vir jou die versekering dat jy nie meer alleen is nie.

In Psalm 23:2 en 3 hoor ons so ietsie van wat dit beteken om jou lewenspad saam met God te stap.

Hy laat my neerlê in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen.

Hy verkwik my siel; Hy lei my in die spore van geregtigheid, om sy Naam ontwil.

Letterlik staan daar dat die Herder sy skape bring na ’n plek waar die weiding sag en voedsaam is. Op jou lewenspad saam met God, sorg Hy vir jou met wat die heel beste is vir jou. Verder bring Hy jou na ’n plek wat tot rus lei. Hy “verkwik jou siel” met ander woorde dit gaan oor baie meer as net rus van moegheid. Hy herstel die lewenskrag van jou siel en gemoedsrus.

Alles wat jy het, kos klere, blyplek jou vaardighede en gawes kom alles uit die hand van God. Dit wat jy het, het jy omdat God dit vir jou gegee het. En nog meer. Al die mooi en vreugde in jou lewe kom net van God af en wanneer ons terugkyk na ons lewens en ons sien die goed en mooi en voorspoed wat daar was, dan kan ons weet dit was daar omdat God dit vir ons gegee het.

En dan sien ons ook dat die pad wat ons lewens verloop het, is die “regte” pad wat God vir ons uitgelê het. Ons lewens verloop nie altyd soos wat ons beplan en dink nie, maar wanneer ons terug kyk dan sien ons dat die pad wat God vir ons uitgelê het, tog maar die beste was.

Die lewe is egter nie altyd net maklik en mooi nie. In Ps. 23:4 kry ons die wonderlike troos dat selfs daar waar die lewe donker word, dit juis daar is waar die Here ons vashou en beskerm.

Ons sien in die verskillende vertalings dat die vers effens anders vertaal word. Byvoorbeeld in die 20/20 vertaling is die vertaling: “Selfs as ek in die donkerste kloof ingaan” teenoor die OAV 33/53 Vertaling, wat vertaal word met: “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee”. Albei vertalings is reg en dit dui op die nuanse van die oorspronklike Hebreeuse teks.

Aan die een kant is die betekenis dat dit dui op donkerste, gevaarlikste deel van die pad waardeur die skape moet gaan om by weiding uit te kom. Die stok wat die herder met hom saamgedra het, was ’n stewige knuppel waarmee hy die skape teen roof en ongediertes beskerm het wat hulle bedreig het en sy staf was daar stok met sy krom punt waarmee die herder gelei en die pad aangedui het. As ’n skaap bietjie afgedwaal het, het die herder hom met daardie krom punt terug gelei op die regte pad weg van gevaar af.

Dit skep vir ons ’n mooi beeld hoe die Here saam met ons deur die donker dieptes van die lewe gaan en dat ons nooit alleen is daarin nie. Die verdere troos is die versekering dat Hy ons beskerm en lei wanneer die lewe swaar raak.

Wat ook so mooi is van Psalm 23, is hoe Dawid hier waar die lewe moeilik raak baie meer persoonlik raak. Tot hiertoe het gepraat van God en hoe God hom deur sy lewe gelei en beskerm het. Maar hier waar die lewe donker raak praat hy nie meer van God nie. Hy praat nou persoonlik met God waar hy sy vertroue teenoor God uitspreek “ek nie bang vir gevaar nie, want U is by my”

Wanneer jy jou lewenspad saam met God stap, is die troos dat God intiem naby is, veral daar waar die pad op sy swaarste en donkerste is. Dit is waar Hy jou dra wanneer jy nie meer kan nie. En wanneer ons terug kyk dan sal elkeen van ons kan getuig hoe die Here jou gedra het daar waar die lewe donker was.

Die Hebreeuse teks in Ps. 23:4 dra ook die nuanse van die diepste donker van die dood en daarom is die 33/53 Vertaling daarvan dan ook “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie”.

Daar is een ding wat seker is in hierdie lewe en dit is dat elkeen op God se bepaalde tyd liggaamlik sterf. En dit is hier waar die troos van Psalm 23 so duidelik na vore kom.

In Joh. 10:15b hoor ons Jesus sê: “en Ek lê my lewe af vir die skape.” Ter wille van ons het Jesus alleen deur die donker vallei van die dood gegaan. Hy het niemand gehad wat Hom beskerm en vertroos het nie. Hy het dit ter wille van ons gedoen op grond van God se onbeskryflike liefde vir ons. Hy het in ons plek die Godverlatenheid deurgaan wat ons sonde verdien het.

Die geweldige troos is dat Hy die mag van die dood gebreek het met sy opstanding en dit is ons waarborg dat elkeen wat in Jesus Christus glo nie alleen deur die donker vallei van die dood gaan nie. Dit gee vir ons die waarborg dat die dood nie meer die verskrikking van Godverlatenheid vir ons inhou nie.

Ps. 23:5 & 6 gee dan ook vir ons so kykie wat anderkant die dood vir ons wag. Hier verander die beeld van ’n herder wat sy skape versorg en beskerm na ’n gasheer wat sy gas in oorvloed onthaal.

In die antieke Nabye Ooste was gasvryheid 'n heilige plig. As God jou as gas aanvaar, is jy onder Sy beskerming. Om te eet "in die teenwoordigheid van vyande" beteken dat die vyande gedwing word om toe te kyk hoe God jou eer en beskerm; hulle kan niks doen nie omdat die Gasheer te magtig is.

Olie is by feeste gebruik om die droë vel te verfris en as simbool van verheffing en vreugde en dit dui daarop dat die Here sy gas met waardigheid en koninklike guns beklee. Die beker wat oorloop simboliseer dat God se genade nie bereken of suinig is nie, maar oorvloedig meer as wat nodig is.

Wanneer ’n gasheer ’n gas onthaal het, het die gasheer letterlik sy gas se beker dopgehou om seker te maak dat hy dit kon volhou en dit het vir die gas gesê dat hy welkom is. Hier hoor ons dat die beker nie volgehou word nie. Dit word tot oorlopens tóé volgehou en dit sê vir ons dat die gas nie net welkom is nie. Die Gasheer sê vir ons dat Hy nie wil hê dat ons moet weggaan nie. Ons moet permanent by Hom bly en dit is waarmee Ps. 23:6 dan ook afsluit:

Net goedheid en guns sal my volg al die dae van my lewe; en ek sal in die huis van die Here bly in lengte van dae.

Dit sluit dan ook perfek aan by die groot troos van Open. 21:3&4

Toe het ek 'n harde stem van die troon af hoor sê: “Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God. Hy sal al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan.”

Hoor u die geweldige troos hier geliefdes? Die dood wat eens as opperheerser geheers het oor die lewens van mense is nou finaal oorwin en dit het nie meer ’n houvas op gelowiges nie.

Luister ook na die verdere troos wat ons hoor in Open. 21:22

'n Tempel het ek nie in die stad gesien nie, want sy tempel is die Here God, die Almagtige, en die Lam.

Die huis wat vir ons wag anderkant die donker vallei van die dood is nie ’n gebou nie, maar die onbeskryflike heerlike teenwoordigheid van God saam met wie ons, ons lewenspad gestap het en dit is die troos wat die Here gee vir elkeen wat in Jesus Christus glo as sy enigste Verlosser en Saligmaker.

Elkeen wat glo, ontvang nou reeds hier op aarde die oorvloed van die ewige lewe waar ons saam met God op pad is na die ewige heerlike waar die dood finaal vernietig sal wees sonder trane hartseer of pen en lyding.

Amen