Stry vir suiwer geloof

 

Skriflesing: Judas

Teksverse Judas v 20 – 23

Inleiding

Ons het verlede week gefokus op die ampte van ouderling en diakens. Vandag kyk ons so bietjie wat dit prakties beteken om in die amp van die gelowige te staan. D.w.s. Wat verwag die Here van elke gelowige in sy kerk?

Wanneer is die kerk nie meer relevant nie? Dit is wanneer die kerk maar net soos die wêreld begin lyk. Wanneer Christene hulle identiteit as Christene begin verloor. As daar geen verskil is tussen die kerk en wêreld nie, is die kerk nie meer nodig nie. Nou moet ons mooi onthou, ONS IS die kerk!

Dit wil sê wanneer my lewe maar net dieselfde as die ongelowiges se lewens lyk. Is dit nie die rede hoekom ons kerke al hoe kleiner word nie? Omdat die kerk nie meer relevant in die wêreld is nie omdat die kerk maar net soos die wêreld lyk.

Die prediker het gesê dat daar niks nuuts onder son is nie en hierdie opsig is dit ook waar. Dieselfde probleem waarmee ons vandag sukkel was ook ʼn probleem in die vroeë kerk gewees. In hierdie brief roep Judas die gelowiges op om te stry vir suiwer geloof  om die probleem van die kerk wat net soos die wêreld begin lyk aan te spreek. In Jud. 3 tot 19 word aangetoon hoekom ons moet stry vir ware geloof en dan hoor ons hoe om te stry vir ʼn ware geloof.

Die aanhef van die brief gee vir ons ʼn baie duidelike riglyn oor hoe om die brief te verstaan soos ons hoor in Jud. 1b & 2:

Aan dié vir wie God die Vader geroep het, wat Hy liefhet en deur Jesus Christus bewaar.

Mag barmhartigheid, vrede en liefde in oorvloed aan julle geskenk word!

In die brief wys Judas die gelowiges op hul roeping om vir die ware geloof te stry, maar voordat hy dit doen wys Judas eers op dit wat die gelowiges van God ontvang.

Net soos die eerste lesers van die brief gee God vir ons ook wat Hy aan hulle gegee het. God het ons geroep. Hy het ons lief en daarom bewaar Hy ons ook. God vra nie meer as wat Hy reeds gegee het nie. As Christen het jy reeds alles wat jy nodig het om as God se kind te kan lewe. Dit is belangrik dat jy moet verstaan dat jy nie moet stry vir die ware geloof om gered te word nie.

God het redding reeds vir ons uit sy liefde en genade gegee. Joh. 3:16:

God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.

Omdat Hy ons gered het vra Hy van ons om te leef soos kinders van God wat Hy uit die sonde gered het.

Hoekom moet ons stry vir ware geloof?

In Jud. 3-19 verduidelik Judas hoekom ons moet stry vir ware geloof. Die gevaar bestaan altyd dat dwaalleer die kerk ongemerk kan binnedring. Daar was mense wat voorgegee het dat hulle Christene is, maar uit die manier waarop hulle gelewe het, was dit duidelik dat hulle nie aan die ware geloof vasgehou het nie.

Hulle het hul losbandigheid en sonde probeer goedpraat. Dit gebeur vandag maar nog steeds. Mense van binne die kerk probeer die definisie van wat God met die huwelik bedoel het verander. God is die outeur van die huwelik en wanneer jy die huwelik anders benader as wat God bedoel het pleeg jy sonde. Bv. Die wêreld se benadering om eers saam te bly voor die huwelik bevestig word. Dink verder aan die groot debat wat probeer om ʼn huweliksverbintenis van dieselfde geslag te regverdig.

Judas bevestig dat mense wat willens en wetens sondig en aan God ongehoorsaam is, definitief gestraf gaan word deur drie voorbeelde. Die volk Israel wat uit Egipte verlos is, maar wat nie die beloofde land binnegaan het nie. Die engele wat alhoewel hulle rein en heilig geskape is en by God geleef het, teen Hom in opstand gekom het. Die inwoners van Sodom en Gomorra wat so vol sonde was dat die Here hulle van die aarde af verdelg het.

Judas haal ook uit ʼn paar buite Bybelse bronne aan om sy punt te staaf. Daarmee impliseer hy nie dat hierdie buite Bybelse boeke ook in die Bybel moet wees en daarom dieselfde gesag as die Bybel dra nie. Hy gebruik dit net as voorbeelde wat die eerste lesers goed ken om te beklemtoon dat God die goddelose dinge wat mense doen, straf.

Verder haal Judas ook uit die leer van die apostels aan om sy punt verder te bevestig. Een van die dwaalleringe wat vandag ook kop uitsteek is dat die mens niks van God se straf wil weet nie. In hierdie brief hoor ons van die werklikheid van God se straf en dat ons nie op sleeptou geneem moet word deur diegene wat God se straf afmaak as niks en dat sonde daarom nie so erg is nie.

Wat ook duidelik in hierdie brief uitgewys word is dat ons versigtig moet wees om onsself in die posisie van regter en bevelhebber te plaas nie. In Jud. 9 hoor ons:

Nie eens die aartsengel Migael het so iets gedoen nie. Toe hy met die duiwel gestry het oor die liggaam van Moses, het hy hom dit nie veroorloof om die duiwel te beledig en te veroordeel nie, maar hy het vir hom gesê: “Die Here sal jou straf.”

Migael matig homself nie as regter of bevelhebber aan nie, maar erken dat die alleenheerskappy en gesag aan God alleen behoort.

Die plek om te begin is by myself. Dit gaan nie hier alleen oor sedeloosheid nie, maar oor alle gedrag wat die Christen sy identiteit laat verloor en hom/haar soos die wêreld laat lyk. Daar waar die praktyke van die sondige natuur soos bv. onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge ook my lewe teenwoordig is, moet ek teen stry.

Hoe moet ons stry vir ware geloof?

Die manier hoe om hierteen te stry is om die suiwer geloof te bewaar. In Jud. 20-23 hoor ons dan ook presies hoe om dit prakties te doen:

Julle, geliefdes, moet egter voortgaan om julle lewe te bou op julle allerheiligste geloof. Bid altyd deur die krag van die Heilige Gees. Bly in die liefde van God. Vestig steeds julle verwagting op die barmhartigheid van ons Here Jesus Christus wat die ewige lewe aan julle sal gee.

Oor dié wat in twyfel verkeer, moet julle julle ontferm. Ander moet julle red deur hulle uit die vuur te ruk. Oor ander moet julle julle met versigtigheid ontferm; en verafsku selfs die klere wat deur hulle sondige luste besmet is.

Jou reaksie op vals leraars moet dus veral wees dat jy jou des te meer beywer om ’n intieme persoonlike en lewende verhouding met die Here te hê.  Dit is die beste manier om die invloed van vals leraars te neutraliseer. Jy bou jou eie geloof deur ʼn lewe van gebed en Bybel lees, ʼn lewe van liefde en ʼn lewe van verwagting.

Jy lewe ʼn lewe van gebed deur ʼn biddende Christen te wees wat in alles in afhanklikheid van God wil lewe. Die troos is wanneer jy deur die krag van die Heilige Gees bid is dat jy kan weet dat al is jou gebed ook krom en skeef, die Heilige Gees sal sorg dat jou diepste behoeftes perfek by God gehoor sal word. Jy kan van twee dinge seker wees. God hoor jou (deur die Heilige Gees) en God verhoor jou (deur Jesus Christus)! Jy luister na God se stem wanneer jy Bybel lees.

Jy lewe ʼn lewe van liefde wanneer jy self eers goed verstaan wat die Bybelse liefde is waarvan Judas hier praat soos ons ook in 1 Joh. 4 v 10 hoor:

Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.

Ware liefde is selfopofferend. Verdiep jou daarin dat jy God se liefde onverdiend uit genade ontvang en tree dan onselfsugtig, dienend en opofferend op teenoor jou naaste.

Jy lewe ʼn lewe van verwagting wanneer jy met opgewondenheid die ewige lewe wat God vir jou gegee het, omhels met die wete dat jy nou reeds die teenwoordigheid van God in jou lewe kan ervaar en dat jy daarom ook met opgewondenheid uitsien na die terugkeer van Jesus. Moedig jouself aan om getrou en gelowig aan die werk in die koninkryk van die hemel te bly.

Jy moet egter nie net na binne gefokus wees nie. Jy moet ook uitreik na ander. Dit is egter belangrik dat jou eie verhouding met God reg is sodat jy na ander kan uitreik. Jy reik uit na ander deur jou oor hulle te ontferm, nie te swyg oor dit wat verkeerd is nie.

Jy ontferm jou oor ander deur om te gee omdat jy besef hoe God Hom oor jou ontferm het en dat Hy jou ook as instrument gebruik om Hom oor ander te ontferm. Help mense wat twyfel deur hulle met woord en daad te wys dat ʼn lewe wat volledig op God vertrou moontlik is en dat dit tot vrede en blydskap lei.

Verder moet jy ook nie swyg oor dit wat verkeerd is nie. Dit is soms nodig om ernstig met ander oor hul sonde te praat. Dit sal egter eers vrugte afwerp nadat jy jou opreg oor hulle ontferm het en vir hulle gewys het dat jy regtig omgee. Verder is dit ook belangrik dat jy nie as regter optree wanneer jy dit doen nie.

Jy moet egter ook versigtig wees deur te onthou dat sonde ʼn aansteeklike siekte is. Paulus waarsku ons dan ook in 1 Kor.10v12:

Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.

Bly daarom altyd bewus van die feit dat dit nie jy is wat mense tot bekering bring nie, maar dat dit die Heilige Gees is wat dit doen. God gebruik jou bloot as boodskapper en instrument. Moet dus nie nalaat om die evangelie te verkondig wanneer jy mense tot bekering roep nie.

Judas se brief eindig soos dit begin met ’n positiewe versekering.  God se krag stel gelowiges in staat om teen vals leraars weerstand te bied. Daar is baie vals leraars en hulle is beslis gevaarlik, maar solank as wat jy op God vertrou en dit met jou lewe bevestig, sal vals leraars jou nie van stryk bring nie.

Maak erns daarmee om jou geloof nie net te bely nie, maar ook om dit uit te leef. Maak dit jou biddende voorneme, in die vaste verwagting dat jy sal beërf wat God in Christus beloof het:  die ewige lewe, terwyl jy as onbevlekte nie net die heerlikheid van Christus aanskou nie, maar ook daarin deel.

Stry vir die ware geloof

Amen

Die oes is groot, maar die arbeiders min

 Teks: Mat. 9:35-38 & 1 Tim. 3:1-13

Teksverse Mat. 9:37-38

Toe Jesus die menigtes sien, het Hy hulle innig jammer gekry, want hulle was moeg en hulpeloos soos skape wat nie 'n wagter het nie.

Jesus sien die skare wat geestelik mishandel, uitgemergel en gestroop is van hul vrede. Die godsdiens van hulle tyd het nie vir die mense rus gebring nie. Dit het hulle geestelik afgemat en uitgeput omdat die godsdienstige leiers van hulle tyd ’n onmoontlike las van mensgemaakte reëls en wette op hulle skouers gelaai het.

Daardie toestand van die samelewing so bietjie meer as 2000 jaar gelede beskryf maar ook die samelewing waarin ons vandag leef. Baie mense beleef dat die kerk ’n swaar las op hulle skouers plaas en draai daarom weg van die kerk af.

Dit verlig egter nie hul nood nie. Inteendeel, dit maak hulle nood net soveel groter en daarom is hulle inderdaad moeg en hulpeloos soos skape wat nie 'n wagter het nie.

Wat is Jesus se reaksie teenoor hierdie mense wat wegdraai en verlore raak? Hy veroordeel hulle nie. Nee, Hy kry hulle innig jammer. Ons sien hier die hartklop van God teenoor 'n verlore mensdom.

Jesus se emosie is nie simpatie nie. Dit is baie meer as om net die nood raak te sien. Dit is ’n diepe empatie waar Hy self ook die pyn en verlorenheid van die mensdom aan sy lyf voel. Hy deel in die hartseer, pyn en verlorenheid van die mensdom.

Die diepste oorsaak van die mensdom se nood is nie fisies nie. Jesus het reeds die siektes en kwale genees van die mense wat daar bymekaar was. Die grootste nood van die mensdom is omdat hulle verhouding met God beskadig is en dit is hierdie verlorenheid van die mensdom wat Jesus in sy wese aanvoel.

Jesus het nie net die verlorenheid van die mensdom raakgesien nie, Hy het daadwerklik iets aan die saak gedoen! Ons hoor in Joh. 10:17-18

“Die Vader het My lief omdat Ek my lewe aflê om dit weer op te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit my eie af. Ek het die volmag om dit af te lê, en Ek het die volmag om dit weer op te neem. Dit is die opdrag wat Ek van my Vader ontvang het.”

Jesus het sy lewe afgelê sodat verlore mense weer met God versoen kan word.

Vir die verlore mensdom om weer met God versoen te word, is dit nodig dat hulle die goeie nuus van Jesus Christus moet hoor en daarom sê Jesus in
Mat. 9:37 en 38

“Die oes is groot, maar die arbeiders min. Bid dan die Here aan wie die oes behoort, om arbeiders uit te stuur vir sy oes.”

Dit is die taak van die kerk van ons Here om die evangelie uit te dra en binne die kerk van die Here is daar die verskillende ampte, naamlik die amp van gelowiges, die diaken amp en die ouderling amp. Die predikant is ook maar net ’n ouderling wat preek gawes het.

Ons staan vandag stil by die amp van ouderling en diaken maar dit wat ons hier hoor is net so van toepassing op die amp van die gelowige.

In 1 Tim. 3:1-7 sê die Here vir ons wat die karakter eienskappe van ’n ouderling is. ’n Ouderling moet onberispelik wees. Met ander woorde sy gedrag moet van so ’n aard wees dat daar geen fout gevind daarin kan word nie.

Verder moet hy getrou aan sy vrou wees. Letterlik staan daar dat hy 'n man met net een vrou moet wees. Met ander woorde hy moenie met ander vrouens rond flankeer nie.

Hy moet ook nugter wees. D.w.s. hy moet verstandig en beskaafd wees. Sy oordeelsvermoë moet helder wees sodat hy moeilike besluite kan neem sonder dat sy denke deur emosies, vooroordeel of impulse verblind word.

Hy moet emosioneel stabiel wees, d.w.s Hy reageer nie roekeloos, drasties of uit woede nie, maar behou sy kalmte onder druk.

Hy moet geestelik waaksaam wees sodat hy gevare en dwaalleer vroegtydig kan raak sien en hy laat hom nie deur elke nuwe wind van leerstelling meesleur nie.

Dus moet hy innerlik self gedissiplineerd wees en uiterlik helder en standvastig in sy optrede wees.

Hy moet ook bekwaam wees om te onderrig. Die ouderling amp is ’n amp van kerkregering en daarom moet hy homself in die Woord verdiep sodat hy met die Woord kan regeer en ook versorg.

Verder moet hy nie aan drank verslaaf of 'n rusiemaker wees nie, maar inskiklik, vredeliewend en nie geldgierig nie.

Indien ’n ouderling nie sy huis goed regeer nie sal hy kwalik in staat wees om die regeer amp in die kerk uit te oefen.

Om bogenoemde te kan doen, moet hy nie ’n nuwe gelowige wees nie omdat mens groei in die geloof. D.w.s hy moet darem al ’n volwasse gelowige wees.

In 1 Tim. 3:8-12 hoor ons ook wat die eienskappe van ’n diaken moet wees.

In die kerk vervul diakens 'n baie praktiese rol soos om barmhartigheidswerk te doen, hulpbronne aan wese en weduwees uit te deel en gemeentelike sake te hanteer.

Daarom moet diakens persone van goeie karakter wees. Hulle moet hul geloof en roeping ernstig opneem en is daarom nie oppervlakkig, ligsinnig of roekeloos in hul optrede nie.

Diakens moet betroubaar in praktiese sake wees, omdat hulle met mense se nood en met die gemeente se finansies werk. Hulle integriteit moet bo alle verdenking wees sodat die gemeenskap hulle kan vertrou.

Verder moet hulle ook die Evangelie se eer beskerm en daarom moet hulle in hul lewenswandel eer aan God en die gemeente bring en nie op 'n manier optree wat skande of diskrediet oor die kerk bring nie.

Hulle moenie uit twee monde praat nie. D.w.s ’n diaken moenie iets agter ’n mens se rug sê wat hulle nie voor daardie persoon sal sê nie. Hulle verander nie hul standpunt of storie net om die gehoor tevrede te stel nie.

Hulle moet betroubaar wees ten opsigte van vertroulike inligting. Met ander woorde , hulle moenie inligting wat aan hulle toevertrou is gebruik om verdeeldheid of praatjies in die gemeente te saai nie. Daar mag nooit ’n versteekte agenda of manipulasie in hulle woorde wees nie.

Verder moet hulle ook nie aan drank verslaaf of op oneerlike winsbejag uit wees nie en moet hulle in alle opregtheid aan die geopenbaarde waarheid van die geloof vashou.

Diakens moet getrou wees in hulle huwelike en hulle huishoudings moet ook goed bestuur word.

Geliefdes, as ons so na die vereistes van ouderlinge en diakens luister, en terloops, dit is ook maar die vereistes wat vir elke gelowige gestel is, kan mens dalk sê: “Sjoe! Hoe kry mens dit reg?

In my jong dae toe ek nog ’n diaken was het een van die manne op ’n diakonie kongres gesê: “Dis ’n TALL ORDER!”

Die vraag wat voor elkeen van ons voete lê vanoggend, ouderlinge, diakens maar ook aan elkeen wat in die amp van gelowige staan is: “Waar staan ek ten opsigte van dit wat die Here van ons vra? Hoe kry ek dit reg?”

Wat het Jesus gesê direk nadat Hy genoem het hoe groot die oes is en hoe min die arbeiders? Bid! Bid in afhanklikheid tot God vir die gawes wat Hy vra.

In Titus 3:10 kry ons so bietjie verder duidelikheid:

'Hy het ons verlos, nie op grond van iets wat ons vir ons vryspraak gedoen het nie, maar op grond van sy eie ontferming. Dit het Hy gedoen deur die wedergeboorte wat die sonde afwas, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee. '

Wanneer ons luister na die gawes wat benodig word is dit nie iets wat ons doen nie. Op ons eie is ons nie in staat om dit te doen nie! Op die uiteinde is dit nie wat ons doen nie, maar wat God in ons deur die Heilige Gees doen.

Daarom is dit so belangrik vir elke ouderling en diaken en daarmee saam ook elkeen van ons wat in die amp van gelowige staan om naby God te leef in afhanklikheid van die Heilige Gees wat ons dra in die geloof.

Geliefdes, Jesus het gesê ons moet bid. Waarvoor moet ons bid? In Luk. 11:13 kry ons die antwoord:

As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee – die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir dié wat vra.”

Vra vir die leiding van die Heilige Gees in die uitoefening van julle amp (ouderling, diaken en ook vir die amp van gelowige). Moenie dit in eie krag probeer doen nie.

Geliefdes, die oes is groot en die arbeiders min. Laat ons as kerk van ons Here aan die werk spring om die oes in te bring.

Amen

Jesus is die Goeie Herder wat ons beskerm teen die gevare in die lewe omdat ons vir Hom kosbaar is.

 

Skriflesing: Joh. 10:1-21

Teksverse: Joh. 10:14 & 15

Inleiding

Besef ons werklik hoe kosbaar ons vir God is? Met die beeld van ’n Herder teenoor sy skape verduidelik die Here vir ons hoe kosbaar ons werklik is.

Wanneer Jesus sê: “Ek is die goeie herder” dan verduidelik Hy met hierdie beeld van ’n skaapboerdery hoe kosbaar ons vir Hom is. In die teks kom daar vyf aspekte van ’n goeie Herder na vore naamlik:

1) Die liefde van die Herder vir sy skape

2) Elke skaap het ’n naam en is daarom spesiaal

3) Skape ken die stem van die Herder

4) Diewe en rowers wil die skape van koers af bring

5) Jesus se bedoeling vir ons is ’n lewe in oorvloed

Ons kan dit saamvat deur te sê:

Jesus is die Goeie Herder wat ons beskerm teen die gevare in die lewe omdat ons vir Hom kosbaar is.

1 Die liefde van die Herder vir die skape – bereid om sy lewe af te lê

Die omstandighede waarin skape in Israel moes oorleef is weerbarstig, droog en hard. Daar is baie gevare wat hulle bedreig soos byvoorbeeld dat hulle kan verdwaal en in ’n rotsskeur val of deur wilde diere oorval word. Daarom kan die kudde nie sonder ’n herder oorleef nie.

Wanneer Jesus sê: “Ek is die goeie Herder” dan sê Hy vir ons dat net soos die skape ’n herder nodig het om na hulle om te sien het ons ook ’n Herder nodig om na ons om te sien sodat ons nie verlore gaan nie.

’n Skaap wat in die sorg van ’n goeie herder is, beleef geborgenheid en vrede. Net so beleef ons vrede en geborgenheid in die sorg van Jesus. Jesus sorg vir ons deur middel van die Heilige Gees wat na ons toe gestuur is na Jesus se hemelvaart.

Wanneer Jesus my Herder is, is ek nie meer in die mag van die ou duiwel nie omdat ek nou die eiendom van my Herder is soos ons ook in Sondag 1 van die Heidelbergse Kategismus bely:

My enigste troos in lewe en in sterwe is dat ek met liggaam en siel in lewe en in sterwe nie aan myself nie, maar aan my getroue Verlosser, Jesus Christus behoort.

Omdat Jesus my Herder is beteken dit dat Hy wil hê dat dit met my goed sal gaan omdat Hy deel van my lewe is. Omdat Jesus my Herder is weet ek dat Hy my nooit in die steek sal laat nie. Hy sal ons nie verlore laat gaan nie en sal die 99 skape wat veilig is los om na my wat verlore is te gaan soek.

As ek op een van die afdwaalpaaie in die lewe beland wat mens weg van God af lei, sal Jesus my kom soek omdat Hy my oneindig baie lief het. Ek is so spesiaal dat Jesus bereid was om sy lewe vir my af te lê soos ons hoor in Joh. 10:17

Ek my lewe aflê om dit weer op te neem. Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit my eie af.

2 Elke skaap is so spesiaal dat hy/sy persoonlik op die naam geroep word

In Joh. 10:3b hoor ons:

Die skape luister na die herder se stem. Hy roep sy skape op hulle name en lei hulle uit.

Dit sê vir ons dat Jesus elkeen van sy skape persoonlik ken soos ons hoor in Joh. 10:14

Ek ken my skape, en my skape ken My, net soos die Vader My ken en Ek die Vader ken

Die diep verbondenheid tussen Herder en skape weerspieël die verbondenheid tussen Vader en Seun. Die verhouding tussen Vader en Seun is ’n volmaakte verhouding.

Omdat Jesus my Herder is, is daar ook ’n verhouding tussen my en die Vader en dit bring vir my die wonderlike troos dat die Vader vir my persoonlik omgee en kan ek ook getroos word met woorde van Jes. 43:1-3:

Luister, so sê die Here wat jou geskep het, Jakob, wat jou gevorm het, Israel: Moenie bang wees nie, Ek verlos jou, Ek het jou op jou naam geroep, jy is Myne. As jy deur water moet gaan, is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie; as jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie, want Ek is die Here jou God, die Heilige van Israel, jou Redder.

Die Here gee vir my om!

3. Skape ken die stem van die Herder – volg Hom. Loop ons op sy spoor?

’n Mens sou dink dit is onmoontlik om uit al die stemme wat vandag op ons afkom en ons van alles belowe, om daarin die stem van die Goeie Herder te herken. Die wonder van God se genade is egter dat Jesus se skape sy stem tussen al die verwarring uitken. Ons het ’n verantwoordelikheid om na die Herder se stem te luister.

Hoe weet ons wanneer is dit Jesus se stem? Jesus praat met ons deur sy Woord. As dit wat ons hoor strydig is met die Woord, dan is dit nie Jesus se stem nie. Ons hoor sy stem deur suiwere Woordverkondig.

Ons sien sy stem in die suiwere bediening van die sakramente soos Hy dit in sy Woord aan ons openbaar. Ons voel sy stem in die toepassing van die tug en daarom is dit dan ook die kenmerke van die ware kerk.

Net soos die skape nooit ’n vreemde sal volg nie en van Hom af sal weghardloop, moet ons net na Jesus se stem luister en weghardloop van die vreemde stemme van die wêreld. Onthou hoe Josef van Potifar se vrou af weggehardloop het toe sy hom wou verlei.

Daar is in ons tyd baie vreemde stemme wat in stryd is met God se Woord. Om werklik te weet of ons Jesus se stem hoor, moet ons die stem wat ons hoor aan sy woord gaan toets.

4 Pas op vir die diewe en rowers want daar is magte en kragte in hierdie wêreld wat ons van koers af wil bring

In Joh. 10:11-13 hoor ons:

“Ek is die goeie herder. Die goeie herder lê sy lewe af vir die skape. ’n Huurling is geen herder nie, en dit is nie sy eie skape nie. As hy ’n wolf sien kom, los hy die skape en hardloop weg, en die wolf vang die skape en jaag die trop uitmekaar. Hy is ’n huurling en bekommer hom nie oor die skape nie.

Daar is mense wat hulself as herders voordoen en voorgee dat hulle na die skape omsien. Hulle gee egter nie werklik vir die skape om nie en stel die skape aan gevaar bloot. Wanneer die gevaar dreig hardloop hulle weg.

Wanneer Jesus en sy opoffering aan die kruis nie sentraal staan in ’n predikant of pastoor se boodskap nie, is hy soos ’n huurling wat die skape aan die gevaar bloot stel. Moenie agter hulle aanloop nie. As Jesus nie sentraal in ons lewe staan nie, is ons op die verkeerde pad, want dit is slegs Jesus wat werklik vir sy skape omgee.

5 Jesus se bedoeling: lewe, en dit in oorvloed.

In Joh. 10:9-10 hoor ons:

Ek is die ingang; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word. Hy sal in en uit gaan en weiding kry. 10’n Dief kom net steel en slag en uitroei; Ek het gekom sodat hulle die lewe kan hê, en dit in oorvloed.

Net soos ’n goeie Jesus se doel is om sy skape by die beste weiding uit te bring, is Jesus se doel dat ons ’n lewe in oorvloed kan hê.

Ons moet egter nie die oorvloed met die wêreldse definisie daarvan verwar nie. Oorvloed in diè sin verwys nie na ’n oorvloed materiële besittings en rykdom nie. Geld kan nie geluk en vrede koop nie. Die oorvloed waarna hier verwys word, is die oorvloed van God se genade.

Sy eindelose geduld met ons en dat Hy ons elke slag weer optel wanneer ons geval het. Die oorvloed waarna hier verwys word, is die voorreg om God persoonlik te ken en om sy liefde te ervaar deur die soenverdienste van Jesus Christus.

Slot

Wanneer Jesus vir ons sê “Ek is die goeie Herder”, dan vertel Hy vir ons:

1)     van sy liefde vir sy skape en dat Hy bereid is om sy lewe vir hulle af te lê;

2)     dat elke skaap so spesiaal is dat Hy hom/haar persoonlik op die naam roep;

3)     die skape die stem van die Herder ken en dat hulle net vir Hom volg.

4)     om op te pas vir die diewe en rowers want daar is magte en kragte in hierdie wêreld wat ons van koers af wil bring en

5)     dat sy bedoeling met ons die lewe is en dit in oorvloed!

Kom ervaar die vrede en geborgenheid van ons goeie Herder want Jesus is die Goeie Herder wat ons beskerm teen die gevare in die lewe omdat ons vir Hom kosbaar is.

Amen

Soek jou vreugde in die Woord van die HERE en nie by die goddelose nie

 

PSALMS 1

Die Here lei die regverdiges

¹Dit gaan goed met die mens
wat nie die raad van goddeloses volg nie,
nie met sondaars omgaan en met ligsinniges saamspan nie,
²maar wat in die woord van die Here sy vreugde vind,
dit dag en nag oordink.
³Hy is soos 'n boom wat by waterstrome geplant is,
wat op die regte tyd vrugte dra
en waarvan die blare nie verdroog nie.
Hy is voorspoedig in alles wat hy aanpak.
⁴So is die goddeloses nie.
Hulle is soos kaf wat deur die wind uitmekaar gewaai word.
⁵Daarom sal goddeloses hulle nie kan handhaaf wanneer die Here oor hulle oordeel nie en sondaars nie 'n plek hê in die vergadering van regverdiges nie.
⁶Waarlik, die Here lei die regverdiges op hulle pad,
maar die pad van die goddeloses lei tot ondergang.

Inleiding

Is jy werklik gelukkig? Wat bepaal ware geluk in die lewe? Ps. 1 verskaf vir ons antwoorde op hierdie vrae. Ps. 1 is die ingangsportaal wat ons bekendstel aan die groot skat wat God vir ons in die Psalms gegee het.

Die hoofkarakters wat in die Psalms aan die woord is, word in hierdie Psalm aan ons bekendgestel. Daar is drie persone wat ’n sleutelrol in die Psalms speel, naamlik die gelowige mens en teenoor die gelowige staan die goddelose. Die derde Persoon wat ons in die Psalms ontmoet is God, dié Een wat ’n mens se lewensgeluk bepaal.

In Ps. 1 word hierdie twee groepe mense en hul verhouding tot God aan ons voorgestel. Aan hierdie beskrywing kan ek myself toets en vasstel of ek waarlik gelukkig is of nie. In hierdie Psalm word die verskil tussen regverdiges en Goddeloses teenoor mekaar gestel. Ons sien ook wat die oordeel ten opsigte van elkeen is.

Die regverdige

Verse 1 tot 4 skets vir ons by wyse van kontras die verskil tussen die Goddelose en die regverdige is. In vers 1 hoor ons dat dit goed gaan met die regverdige. Die Hebreeuse woord wat met hierdie sinsnede vertaal is, beteken letterlik gelukkig en daarom is dit in die Ou Afrikaanse vertaling vertaal met welgeluksalig.

Hierdie Hebreeuse woord het ’n baie sterker betekenis as om net bloot die situasie te beskryf. Dit gee ’n versekering aan die betrokke persoon dat dit goed sal gaan met hom. Dit sê nie dat dit moontlik goed gaan nie of dat dit behoort goed te gaan nie. Nee, dit is baie sterker. Dit SAL goed gaan.

In Psalm 1 word hierdie regverdige net aan ons voorgestel. Verder aan in die Psalms hoor ons wat die regverdige se karaktereienskappe is. Dit is ’n mens wat God heelhartig dien. Dit is ’n mens wat sy krag by die HERE soek en absoluut op Hom vertrou.

Hierdie persoon lewe in God se lig en hy doen slegs iets as dit tot God se eer strek. Dit is vir hom ’n loutere vreugde om gedurigdeur sy gedagtes besig te hou met die Woord van die HERE. Sy kennis van God se Woord leer hom om na swakkes om te sien en te sorg dat reg geskied.

Die Goddelose

Teenoor die regverdige word goddelose beskry wat absoluut op ’n pad van agteruitgang is. Dit is die mens wat afkerig is teenoor God en sy Woord, wat God blameer wanneer dit sleg gaan sonder om self verantwoordelikheid te aanvaar vir dit wat hy oor homself bring. Sy leefwyse bevestig dit ook omdat hulle hul lewe in sonde deurbring. Dit wat die Woord van die HERE vir uitwys as verkeerd, doen hulle en hulle hou daardie optrede as reg voor.

In plaas van om op te bou breek hulle af. Dit is die mens wat altyd negatief in die lewe is en alles en almal om hom moet dit ontgeld. Hulle word nie net ten kwade beïnvloed deur die geselskap waarin hulle verkeer nie, maar hulle werk self ook aktief mee daaraan om diegene om hulle aan te hits om sonde te doen.

Hierdie mense het geen eerbied vir God en sy Woord nie en hulle gaan selfs so ver om God se Woord te verdraai om hulle eie sondige en verkeerde optrede te regverdig. Dit is die persoon wat God verag en opstandig is teenoor God. Hy steur hom nie aan God se wet nie en doen alles wat verkeerd is met oorgawe.

Die lot van die regverdige

In Psalm 1 hoor ons ook wat word op die uiteinde van die regverdige en die Goddelose. Dit word deur twee beelde beskryf. Die regverdige word deur ’n boom wat by ’n waterstroom staan uitgebeeld. ’n Boom wat langs ’n standhoudende waterstroom staan se wortels kry altyd water.

Dit verseker dat daardie boom groei en sterk word sodat dit stewig vasgeanker is. Wanneer die stormwinde waai bly die boom staan. Dit is hoe die regverdige is. Die persoon wat vasgeanker is in die lewende Woord van God groei en is in staat om die lewensstorms te trotseer. Wanneer dit swaar gaan in sy lewe dan vind hy sy sterkte in die HERE en nie in homself nie.

Wanneer ons hoor dat dit goed gaan met die regverdige, dan moet ons verstaan dat dit nie eintlik soseer na fisiese omstandighede verwys nie, maar veel eerder na ’n innerlike vrede wat in God sy oorsprong het. ’n Regverdige verstaan dat dit nie sy omstandighede of materiële rykdom of sy status in die lewe is wat aan hom vrede gee nie, maar dat dit die teenwoordigheid van God is wat vrede in sy gemoed gee.

Ware geluk word net by God gevind en nie in rykdom of status of baie besittings nie. Ware geluk en vrede word nie in die gebrek aan teenspoed gevind nie, maar wel in die teenwoordigheid van God in my lewe.

Die regverdige word verseker dat hy God se seën in hierdie lewe ontvang en ook dat hy in die hiernamaals met God se liefdevolle teenwoordigheid geseën sal wees.

Die lot van die Goddelose

Teenoor die regverdige staan die Goddelose wat deur middel van kaf uitgebeeld word. Kaf is die droë blaarbedekking in ’n koringaar waarin die koringkorrels toegevou is. In teenstelling met die sterk lewende boom is kaf dood en droog. Anders as die boom wat ’n stormwind kan weerstaan word kaf deur die ligste windjie weggewaai.

Dit is hoe die Goddelose is. Selfs al gaan dit op die oog af goed met hom, is daar ’n gebrek aan innerlike vrede omdat hy van God geskei is. Die Goddelose soek daardie vrede op baie plekke, maar vind dit nie. So neem party hulle toevlug tot drank en dwelms. Ander soek dit weer in harde werk en die najaag van rykdom en status.

Teenoor die regverdige wat God se liefde ontvang staan die Goddelose wat God se oordeel ontvang. Net soos wat kaf nie teen die wind staande kan bly nie, sal die goddelose nie staande kan bly teen God se oordeel nie.

Waar staan ek?

Die vraag is: “waar pas ek in?” Pas ek in by die regverdige of pas ek in by die Goddelose? Ek moet sê dat ek baie ongemaklik was nadat ek die Psalm gelees het, want ek het besef dat daar baie meer van die Goddelose se eienskappe in my lewe is as wat daar van die regverdige se eienskappe in my lewe is en dat die lot van die Goddelose eerder as die regverdige my voorland is. As dit van my afhang gaan ek nooit by die ideaal kom wat vir die regverdige gestel word nie!

In die geskiedenis van die wêreld is daar een Mens wat op grond van sy eie verdienste 100% regverdig is. Hy het egter gekies om die straf van die Goddelose te dra sodat daar vir ons hoop is. In 1 Pet. 3:18 hoor ons:

Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring, Christus wat as mens doodgemaak is, maar deur die Gees lewend gemaak is.

In Joh. 1:1 hoor ons:

In die begin was die Woord daar, en die Woord was by God, en die Woord was self God.

Jesus Christus is die Woord. In Ps. 1 hoor ons dit gaan goed met die mens wat sy vreugde in die Woord van die HERE vind. Ons moenie die fout maak om te dink dat die Woord van God net ’n lang lys is van onmoontlike moets en moenies nie. Die ware Woord is God se genade in Jesus Christus wat in ons plek as verlore sondaars die straf vir ons sonde gedra het sodat ons weer met God versoen kan word.

In Jesus Christus is ons regverdig voor God en daarom kan ons ook soos die regverdige begin leef. Daarom kan ons God heelhartig dien. Ons kan ons krag by die HERE soek en absoluut op Hom vertrou. Ons kan in God se lig lewe en slegs dit doen wat tot God se eer strek. Dit is moontlik om loutere vreugde te vind deur gedurigdeur ons gedagtes besig te hou met die Woord en om deur ons kennis van God se Woord te leer om na die swakkes om te sien en te sorg dat reg geskied.

Ons het nie nodig om die pad van die Goddelose te volg nie. Ons hoef gedurig net af te breek in plaas van om op te bou nie. Ons hoef nie geselskap by die Goddelose te soek wat ons beïnvloed om sonde te doen nie.

Ons hoef self ook nie ’n negatiewe invloed op diegene rondom ons uit te oefen nie. Ons hoef God se Woord te verdraai om ons eie verkeerde sondige optrede te regverdig nie. Ons hoef nie meer soos vyande van God te leef deur ons nie aan Hom te steur nie en om sy wet te verontagsaam nie.

Kom ons vind ons vreugde in die Woord, dit wil sê in Jesus Christus en weet dat ons daarin ware geluk en vrede sal vind.

Amen

Vertrou net op die HERE alleen om jou deur die moeilike tye te dra

PSALMS 131

Ek het rus gevind

¹'n Pelgrimslied. Van Dawid.
Selfverheffing en hoogmoed
is daar nie by my nie, Here.
Ek maak my nie besorg oor groot dinge nie,
dinge wat bo my vermoë is.
²Ek het rus en kalmte gevind.
Soos 'n kindjie wat by sy moeder tevredenheid gevind het,
so het ek tevredenheid gevind.
³Wag op die Here, Israel,
nou en vir altyd.

Inleiding

Die lewe het ’n geneigdheid om ’n mens te bekruip en jou van agter af ’n dwarsklap te gee wat jy nie verwag nie. Die een oomblik loop jou lewe nog klopdisselboom en die volgende oomblik tref daar ’n krisis jou. Die skielike dood van ’n geliefde. My gesondheid wat al hoe meer agteruitgaan. Die damme word al hoe leër as gevolg van die droogte wat net nie wil breek nie. Noem maar op, u ken die slegte dinge wat met ons gebeur geliefdes.

Te midde van hierdie stryd van die onreg wat die lewe my aandoen is die vraag: “Is dit wat met my gebeur die belangrikste saak wat my geluk in die lewe bepaal?” Moet ek na die dinge kyk wat met my en rondom my gebeur en sê: “Dit is my lewe?” As my lewensomstandighede my geluk in hierdie wêreld bepaal, raak die lewe bitter moeilik en kan dit sover gaan dat ek nie meer kans sien vir die lewe nie!

Die mens se worstelstryd met die lewe is absoluut tydloos. Die omstandighede waarbinne dit plaasvind verander, maar ons belewenis daarvan bly net dieselfde as wat dit vir alle mense van alle tye is. Dawid het ook maar ’n worstelstryd in sy lewe gehad. Nadat hy as koning gesalf is, moes hy vir sy lewe vlug en moes hy etlike jare in die berge wegkruip vir Saul wat hom wou doodmaak. Sy eie seun Absolom het ’n staatsgreep teen hom uitgevoer om in sy plek koning te word. Dawid het dus ook maar sy eie lewenskrisisse gehad net soos elkeen van ons ook ons eie lewenskrisisse het.

Ons weet nie wat die oorsaak van Dawid se worsteling was toe hy Psalm 131 geskryf het nie. Maar ons weet dit was meer as wat hy as mens kon hanteer. Dit was iets wat hom in sy denke wou verstrengel, (vers 1) dit was iets wat hom in sy siel getref het (vers 2) Dit was iets wat hy nie kon omvat en onder beheer bring nie.

Hier in Ps. 131 leer die HERE ons hoe ons die worstelvrae in ons lewens moet hanteer. Ons sien in die Psalm dat die omstandighede nie weggevat word nie, maar dat die HERE vir ons hier iets openbaar wat groter is as ons omstandighede. Hier sien ons hoe die storm hier binne in my stilgemaak word ten spyte ten spyte van die storm wat daar buite om ons woed. Hier leer die HERE ons waar ons rus en vrede moet soek. Die HERE leer ons hier om aan Hom die beheer van ons lewens te gee.

Gee die beheer van jou lewe aan God

In vers 1 sê Dawid hier op vier verskillende maniere hoe afhanklik hy van God is. Hy maak dus nie meer op homself staat nie, maar hy vertrou net op die Here alleen.

    i.        Ek is nie hoogmoedig nie

  ii.        Ek vertrou nie net op myself nie

iii.        Ek beskou myself nie beter as ander nie

iv.        Ek probeer nie om sake op te los wat bo my vuurmaakplek is nie

Dawid sê hier dat hy as te ware sy eie belangrikheid (dit wil sê sy eie ek) heeltemal op die agtergrond skuif.

Dawid het aan God die beheer oor sy lewe oorgegee. Hy soek nie meer antwoorde op die hoekom en waarom vrae nie. Hy gee inderwaarheid sy “reg” om te verstaan op. As ons in ʼn verhouding met die HERE wil staan dan moet ons ook ons eie hoogmoed en trots in ons sak steek. Die HERE belowe ons wel inderdaad dat ons nie bo ons vermoëns versoek sal word nie soos ons 1 Kor. 10v13 hoor:

Geen versoeking wat meer is as wat 'n mens kan weerstaan, het julle oorval nie. God is getrou. Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; as die versoeking kom, sal Hy ook die uitkoms gee, sodat julle dit kan weerstaan.

Hoekom voel dit dan so dikwels dat die lewenskrisisse wat oor ons pad kom, ons heeltemal wil oorweldig? Is dit nie dalk omdat ons self die krisisse wil hanteer sonder God nie? Wanneer ek op myself begin vertrou raak ek hoogmoedig en dink ek meer van myself as wat ek behoort te dink. Dan probeer ek sake oplos wat bokant my vermoë is, dinge wat vir my alleen te groot is om te hanteer.

Is dit nie maar ook wat in die paradys gebeur het nie, geliefdes? Deur te eet van die boom van kennis goed en kwaad wou die mens self beheer oorneem en wou die mens nie meer op God staatmaak nie.

Wanneer ons self sonder God se hulp die beheer in ons lewens wil oorneem dan lei dit daartoe dat dit wat met gebeur my lewensgeluk bepaal. Dan ry my emosies wipplank saam met die gebeure in my lewe. Dan ry ek op die pieke van geluk wanneer dit goed gaan met my. Aan die ander kant gooi elke krisis hoe klein of groot ook al in my lewe my op die grond neer. Dan is daar geen stabiliteit in my lewe nie en ondervind ek ook geen vrede nie.

Die HERE sê hier in Ps. 131 vir ons hoe ons rus en vrede kan vind, self wanneer ons in die middel van ’n lewenskrisis is. Hy sê hier in vers 2 vir ons dat ons veilig in sy arms kan voel.

Ons kan veilig Voel in God se arms

In vers 2 maak die Psalmdigter van ʼn buitegewone voorbeeld gebruik om sy boodskap baie duidelik te maak en te beklemtoon. Hy vergelyk God hier met ʼn moeder. Die OAV gee die betekenis ʼn bietjie duideliker deur.

²Waarlik, ek het my siel tot bedaring gebring en stilgemaak; soos ’n gespeende kind by sy moeder, soos ’n gespeende kind is my siel in my.

Wanneer Dawid hier van sy siel praat dan bedoel hy “die innerlike wese wat jou menswees verteenwoordig” Dit wil sê hierdie onstuimigheid wat hier in my binneste woed, dit is wat tot bedaring gebring moet word.

Wanneer hy sê dat hy sy siel tot bedaring gebring het, dan kan ons dit vergelyk met water wat stil en rustig vloei. Dink hier aan ʼn rivier of ʼn stroom wat stadig vloei. As jy so na die water kyk dan lyk dit nie eers of dit vloei nie. Dit is net as jy blaar of ʼn stokkie dophou dat sien die water vloei stadig verby. Dit is wat met hierdie onstuimigheid hier binne in my moet gebeur, dit moet stil en rustig word net soos stroom wat stadig en rustig hier voor my verby vloei.

In die tweede deel van die vers word die voorbeeld van ʼn kind wat gespeen is genoem. In vandag se taal sou ons sê dat dit ʼn kind is wat van sy bottel af is of wat nie meer aan sy ma drink nie. Wanneer ʼn kind gespeen word, is dit gewoonlik vir die kind nogal traumaties omdat hy van die sekuriteit wat hy met die bottel of moedersmelk gehad het ontneem word.

So ʼn kind verstaan ook nie altyd hoekom dit moet gebeur nie. Sy ma weet egter dat dit nodig is, maar sy is gewoonlik nie onverskillig teenoor haar kind se ongemak nie. Wanneer die kind so onrustig is, dan tel sy hom op haar skoot en binne haar arms voel die kind dan veilig en tevrede.

Dit is die vergelyking wat die Psalmdigter hier maak. Net soos ʼn kind veilig en geborge voel in sy ma se arms kan ons ook veilig en geborge voel in die arms van God. Niemand kan werklik die pyn en hartseer verstaan wat elkeen ervaar nie. Tog weet God en Hy kan ons vertroos deur figuurlik sy arms om ons te vou. Dit is egter net God se kinders wat hierdie troos kan ervaar. Hoe weet ons of ons kinders van God is? Eenvoudig geliefdes
Rom. 10v9

As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en met jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word.

Vir sy kinders sê die HERE vanoggend dat Hy hulle met sy liefdevolle arms wil toevou. Daarom sê Hy vir ons: “wag op die HERE, nou en vir altyd”

Wag op die Here

Beteken dit dat ons nou maar net agteroor moet gaan sit en wag dat die HERE dinge in my lewe moet beter maak? Nee geliefdes, dalk sal ons beter verstaan as ons na die Jesus se uitnodiging in Mat 11v28 luister wat eintlik maar dieselfde opdrag is as ons teksvers:

“Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.

Die Hebreeuse woord wat met wag vertaal word het die betekenis van om net op die HERE alleen te vertrou. Ek moet my hele lewe aan God toevertrou en nie op myself staatmaak om die slegte dinge wat met my gebeur, probeer hanteer nie.

Hoe doen ons dit? Maak tyd in jou lewe om stil te word voor God. Maak jou los van jou eie belangrikheid deur aan God te erken dat jy van Hom afhanklik is. Spandeer tyd saam met God deur in gebed met Hom te praat en deur Bybelstudie te luister na Hom wanneer Hy met ons praat. Wanneer ons op die HERE in vertroue wag dan bepaal God my lewensvreugde en nie my omstandighede nie.

Slot

Wanneer die lewe ons ’n dwarsklap gee moet ons nie in hoogmoed probeer om die slegte dinge in die lewe sonder God op ons eie hanteer nie. Ons moet ten volle op die HERE vertrou net soos ’n klein kindjie op sy ma vertrou en daarom tevrede is in sy ma se arms.

Die HERE bemoedig ons vanoggend met die wete dat Hy ons vertroos nou en ook in die toekoms. Wanneer ons op die HERE in vertroue wag dan bepaal God my lewensvreugde en nie my omstandighede nie. Vertrou net op die HERE. Vertrou dat Hy jou deur die moeilike tye in die lewe sal dra.

Amen