Genade onbeskryflik groot 01

Lees: Eksodus 34:1 – 10 Teksvers Eks. 34:6 & 7

Inleiding

Wat is genade? Ons haak so maklik vas by die gedagte dat genade bloot ons skuld uitvee deur sondevergifnis. Dit is soos om die sleutel vir ’n paleis te kry, maar dan bly jy net op die drumpel sit sonder om ooit binnetoe te gaan.

Sondevergifnis maak die deur van die paleis oop, maar binne in die paleis is soveel meer! As ons maar net aan genade dink as die geskenk van sondevergifnis, dan mis ons iets groots in die lewe. Wanneer ons so aan genade dink, maak dit van ons oppervlakkige Christene wat Sondae so bietjie lafenis en rus by God kom soek en dan leef ons die res van die week asof God nie bestaan nie.

Geliefdes, genade is soveel meer! Dis nie net ’n geskenk van God nie. God se genade is God self waar Hy Homself vir ons gee. En dit is juis hier in Eksodus 34:6 & 7 waar die Heilige Gees dit so duidelik vir ons uitspel wat God se genade werklik is.

Agtergrond

Om die werklike impak te verstaan van wat God hier vir ons sê moet ons net weer kyk wat voor dit gebeur het in Eksodus 32 en 33. Terwyl Moses op die berg was om die tien gebooie te ontvang, het die volk as te ware owerspel gepleeg deur ’n goue kalf afgod te maak. Dit is net so goed as ’n man wat tydens sy huweliksonthaal owerspel pleeg. Die verhouding is basies in skerwe!

Moses pleit vir die volk en vra dan vir God 'n radikale vraag soos ons in Eks. 33:18 hoor:

"Laat my tog u heerlikheid sien."

Wanneer God Sy "heerlikheid" aan Moses wys, gee Hy nie vir hom 'n indrukwekkende ligvertoning nie. Hy kondig sy Naam aan en Hy openbaar sy karakter aan Moses.

Wat is God se genade werklik?

Moses het die HERE gevra "Laat my tog u heerlikheid sien." En hier in Eks. 34:6 & 7 wys die HERE sy heerlikheid aan Moses deur sy Naam aan te kondig en om sy karakter aan Moses te openbaar.

“Die Here, die Here,

'n barmhartige en genadige God, geduldig, oorvloedig in troue liefde en waarheid, wat troue liefde vir duisende bly handhaaf, wat skuld, oortreding en sonde vergewe, maar wat beslis niks ongestraf laat nie, wat vir die sondeskuld van ouers, kinders en kleinkinders laat boet, ook die derde en vierde geslag. ”

Hy begin deur sê wie Hy is met die aankondiging van sy verbondsnaam: “Die Here, die Here”. Dit is dieselfde verbondsnaam wat God aan Moses by die brandende braambos geopenbaar het in Eksodus 3:14. Die letterlike betekenis is “Ek Is”. Met ander woorde God alleen bestaan uit Homself. Hy het geen oorsprong nie. Hy het geen Skepper nie. Hy is nie afhanklik van enigiets buite Homself nie. Hy is die Skepper van hemel en aarde.

In Hebreeuse literatuur is die herhaling van 'n woord die hoogste vorm van beklemtoning. Deur "Jahwe, Jahwe" te roep, sê God: "Ek is onveranderlik en absoluut Wie Ek is. Ek word deur niks en niemand buite Myself gedefinieer of beïnvloed nie.

Nadat God gesê het wie Hy is, beskryf Hy sy karakter. Hy begin met “barmhartig”. Letterlik beteken dit die diepe ontferming van 'n moeder teenoor die kind wat sy gedra het. Met ander woorde God se karakter is dat Hy van nature ontfermend is.

God sê vir Moses: "Die eerste ding wat jy van My heerlikheid moet weet, is dat my hart vir hierdie opstandige volk ineen trek soos 'n ma se hart vir haar siek kind." Met ander woorde dit is 'n diep, emosionele, koesterende konneksie van God met ons broosheid.

Dan volg Hy op met “genadig”. Die letterlike betekenis van hierdie woord is ’n Koning wat afbuk. Nadat Israel 'n afgod gemaak het, het hulle alle status verloor. Hulle was niks. Maar God kom buk doelbewus af om hierdie gevalle volk op te tel. God se Genade beteken God verander Sy postuur teenoor ons vanaf die verhewe Regter na 'n Vader wat laag afbuk om ons in die oë te kyk.

Die Ewige, Selfbestaande Skepper van die heelal (Jahwe / Ek is) buk af na ons as nietige mense. Dit beteken genade is nie bloot dat God van 'n afstand af vriendelik is nie. God se genade is die rangorde van die heelal wat omgedraai word: Die Een wat bo alles verhewe is, kies doelbewus die postuur van 'n Dienskneg wat afbuig om Sy stukkende, ontroue volk op te tel en aan Sy eie bors vas te druk.

En hier kry ons ’n direkte heenwysing na Jesus. In Joh. 1:14 hoor ons: "En die Woord het vlees geword en onder ons kom woon..." En hoe word Jesus hier beskryf? "...vol van genade en waarheid." Johannes gebruik doelbewus die taal van Eksodus 34. Die Woord wat mens word, is God wat nie meer net van 'n berg af Sy karakter aankondig nie, maar wat Sy karakter vlees en bloed gee.

En in Fil. 2:6-8 hoor ons:

Hy wat in die gestalte van God was, het sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word.

En toe Hy as mens verskyn het, het Hy Homself verder verneder. Hy was gehoorsaam tot in die dood, ja, die dood aan die kruis.

God se genade is nie 'n pakkie wat Hy uit die hemel gooi nie. Jesus Christus is die afbukkende God. In die Menswording sien ons hoe die Ewige God die stof van ons aarde tussen Sy tone kry. Hy buk af tot in die krip, tot by dieselfde vlak van ons menswees, tot by ons siekbeddens en ons swaarkry.

En dan hoor ons in Eks. 34:6 God is “geduldig”. God se oordeel word nie haastig uitgeoefen nie. Hy gee ruimte vir bekering en dit is dit juis wat in Eksodus 32-34 gebeur ná die sonde met die goue kalf. Genade is nie net 'n eenmalige kwitansie nie; dit is die skep van tyd en ruimte waarin ons kan foute maak en herstel sonder dat God dadelik tou opgooi.

En dan voeg Hy ook by: “oorvloedig in troue liefde”. Dit is God se liefde wat sê: "Ek het my aan jou verbind en daarom sal Ek jou nie los nie." God gee hier ’n waarborg dat Hy Homself daartoe verbind dat Hy môre nog daar gaan wees, selfs al het ek vandag gefaal.

En dan sluit Hy af dat Hy sonde vergewe, maar dit tog nie ongestraf laat bly nie. Hier kom ons by die dieptepunt van God se genade want Hy ignoreer nie net jou sonde nie, Hy wis dit uit deurdat sy Seun die volle skuld daarvan aan die kruis betaal het.

Genade is iets wat ons verniet ontvang maar dit is nie gratis nie. Dit kos BAIE DUUR! En dit is God wat in die persoon van sy Seun daardie prys met sy bloed betaal.

Genade is dus nie maar net die geskenkpakkie van skuldvergiffenis nie, wat sê: "Ek hou nie meer jou verlede teen jou nie." Dit is soveel meer: God se Genade sê: "Ek gee My hele self vir jou vir die toekoms. Ek gee my deernis en omgee, my guns, my geduld en my ewige lojaliteit vir jou."

Wat is jou reaksie op God se genade?

Die vraag is nou: “Wat is jou reaksie op God se genade?” Wanneer ons God se genade maar net as ’n geskenkpakkie beskou dan is ons reaksie dikwels "O, dis gaaf van God," en dan gaan ons aan met ons lewens asof niks verander het nie.

In Eks. 34:8 & 9 sien ons wat se lewensveranderende effek die genade van God op ’n mens het:

Moses het haastig op die grond gekniel en in aanbidding gebuig.

Toe Moses die volle impak van Wie God is besef, het hy nie begin argumenteer, dinge verduidelik of sy eie gedrag probeer regverdig nie. Sy eerste reaksie was liggaamlik en onmiddellik: hy val plat op sy gesig. Wanneer ons God se genade regtig begin raaksien, krimp ons behoefte om onsself te verdedig of te bewys. Dan is ons reaksie op genade nie "O, dis gaaf van God nie," maar 'n diep, oorweldigende ontwapening. Ons buig voor die grootheid van God, nie uit angs of vrees nie, maar in verwondering.

God se genade bevestig sy verbintenis en daarom het Moses die vrymoedigheid om te vra: “Al is dit 'n hardnekkige volk, moet U ons skuld en ons sonde vergewe, en ons as u eiendom aanvaar.”  Hy probeer nie vir God sê: "Here, dankie vir U genade, ons sal van nou af beter probeer en belowe om nooit weer 'n goue kalf te maak nie." Nee, hy kyk vir God reg in die oë en sê die rou waarheid: "Ons is 'n hardnekkige, opstandige volk."

Goedkoop genade maak dat mense hul sonde ligtelik opneem of wegsteek. Maar duur, eensydige genade skep 'n veilige ruimte vir absolute eerlikheid. Omdat ons weet God se verhouding met ons is reeds vasgemaak deur Sy karakter (nie ons prestasie nie), hoef ons nie meer voor te gee dat ons "alles bymekaar het" nie. Ons kan ons mislukkings en ons hardnekkigheid bely sonder die vrees dat Hy ons gaan verwerp, want dit juis wanneer jy by ’n eerlike sonde belydenis uitkom dat jy werklik besef hoe afhanklik jy van God is.

Die belangrikste reaksie van Moses is egter sy diepe besef dat hy die lewe nie durf aanpak sonder God se teenwoordigheid nie. Hy vra: “As ek wel guns gevind het in u oë, my Heer, moet my Heer asseblief in ons midde saamtrek.” 

Die regte reaksie op genade is nooit: "Dankie vir die vergifnis, nou is my lisensie hernu en kan ek aangaan met my eie lewe" nie. Die regte reaksie is 'n diepe desperaatheid na God se teenwoordigheid. Dis om te besef: sonder God wat afbuk, gaan ons dit nie maak nie. Ons het baie meer as net Sy vergifnis nodig. Ons kort God Homself as ons metgesel op ons reis deur die lewe.

Die “soveel meer” van God se genade

Wanneer jy die "soveel meer" van genade verstaan is dit onmoontlik om maar net soos voorheen onveranderd aan te gaan nie. Jy word radikaal eerlik oor jou eie swakhede en jou hardnekkigheid en dit bring jou tot die diepe besef dat Jy sonder God nie een enkele tree kan gaan nie.

Vra die HERE elke dag: "Here, gee my U genade. Moenie my vandag alleen los nie. Trek saam met my in my dag in."

Amen

 

Op die pad van persoonlike geloofsgroei deur die vuuroond van beproewing 07

 

2 Kor. 1 v 8 - 9

Ons wil hê, broers, dat julle moet weet van die moeilikhede wat ons in die provinsie Asië ondervind het. Die swaar wat ons moes verduur, het ver bo ons kragte gegaan, sodat ons selfs die hoop om te bly lewe, laat vaar het. Trouens, dit het vir ons gevoel asof die doodvonnis klaar oor ons uitgespreek is. Maar dit het gebeur, sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op God wat die dooies opwek tot die lewe.

 

Die Here laat soms toe dat daar dinge oor jou pad kom wat bitter swaar en moeilik is. Dan maak ons dikwels die fout om ons broers en susters wat daardeur gaan te troos met die woorde: “Staan net sterk, die Here sal nie toelaat dat jy bo jou kragte beproef word nie!”

Dis ongelukkig 'n leë troostelose boodskap waarin geen waarheid steek nie, want ons hoor juis in 2 Kor. 1 v 8 dat die Here soms toelaat dat daar swaarkry oor jou pad kom wat ver bo jou kragte gaan. Toe dit met Paulus gebeur het, was dit erg genoeg dat hulle selfs, hul hoop om te bly lewe laat vaar het.

Maar wat dan van 1 Kor. 10 v 13 waar ons hoor: “God is getrou. Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie.” Let mooi op waarvan die Here hier praat. Hy praat nie hier van tragiese omstandighede wat swaarkry, verlies, pyn en lyding meebring nie.

Dit gaan hier oor versoeking en self dissipline waar die Here jou op grond van die nuwe lewe in Christus wat jy as Christin ontvang het dit vir jou moontlik maak om teen versoeking te stry in die krag van Christus.

Wanneer dit by swaarkry kom laat die Here egter soms toe dat daar dinge oor jou pad kom wat meer is as wat jy kan hanteer soos ons ook gehoor het in 2 Kor. 1 v 8 & 9. Die troos wat die Here vir ons hier gee is dat wanneer dit gebeur, Hy jou nie alleen laat nie. Wanneer die lewe te veel raak, moenie op jou eie krag staatmaak nie, want dit sal te veel wees vir jou.

Soek jou krag by God wat dooies opwek om te lewe. Christus is eenmaal op die kruis deur God verlaat sodat ons nooit weer deur God verlaat sal word nie. Hy het die dood oorwin sodat ons die reg het om tot God te nader wanneer die lewe te veel word.

Wanneer die lewe te veel word, kom na jou Vader toe. Hy sal jou nie alleen laat nie. Hy sal jou dra wanneer jyself nie meer kan nie.

Amen

Die HERE se troue verbondsliefde dra ons wanneer moedeloosheid ons oorweldig

 PSALMS 13

Hoe lank nog, Here?

¹Vir die koorleier. 'n Psalm van Dawid.

²Hoe lank gaan U my nog bly vergeet, Here?

Vir altyd?

Hoe lank gaan U nog van my af weg kyk?

³Hoe lank moet ek nog my eie planne maak

en my dae met kommer deurbring?

Hoe lank sal die vyand my nog oorheers?

⁴Luister tog en antwoord my, Here my God!

Gee my tog nuwe lewenskrag.

Ek wil nie sterwe nie,

⁵anders sê my vyand hy het my oorwin

en juig my verdrukkers oor my ondergang.

⁶Ek hou vas aan u troue liefde,

oor die uitkoms wat U gee, juig my hart.

Ek wil sing tot eer van die Here,

omdat Hy aan my goed gedoen het.

Inleiding

Hoe lank nog HERE? Dis die noodroep van gelowiges oor al die eeue heen. Hoe lank gaan U ons vergeet Here? Hoe lank moet ons nog swaarkry in hierdie lewe? Hoe lank nog, Here, voordat U uitkoms gee?

In hierdie Psalm hoor ons ’n dringende roep na verlossing en dit is iets waarmee ons kan identifiseer. In hierdie Psalm hoor ons hoe Dawid sy nood na die Here toe bring. Ons weet nie presies wat die omstandighede was waarin Dawid verkeer het toe hy hierdie Psalm gedig het nie. Uit Dawid se geskiedenis weet ons wel dat hy tye in sy lewe beleef het waar hy onder erge vervolging gely het waar sy lewe in gevaar was. Dink maar aan die tyd toe hy as jongman vir sy lewe moes vlug toe koning Saul hom wou doodmaak of die tyd toe sy eie seun Absolom hom van die troon wou afsit om in sy plek koning te word.

In die Psalm self kry ons nie ’n aanduiding in watter van hierdie omstandighede Dawid in verkeer het nie. Wat wel duidelik is, is dat Dawid in ’n erge sielewroeging was toe hy hierdie Psalm geskryf het. Daarin sien ons hoe Dawid vorder vanaf wanhopige vrae na angstige versoeke tot by lofprysing en vertroue in die Here se liefde. Dawid se pad uit wanhoop deur gebed tot vertroue in die Here se liefde gee vir ons ook troos en hoop wanneer die stampe en die stote van die lewe ons moedeloos maak. Hierin sien ons hoe die Here se troue verbondsliefde ons optel wanneer ons wanhoop verval. In hierdie Psalm sien ons dat ons, ons nood na die Here toe mag bring. Ons mag vir uitkoms vra en ons sien dat ons op die Here se troue verbondsliefde kan vertrou.

Bring jou nood na die Here toe

Hierdie Psalm begin by wanhoop. Vier keer vra Dawid die vraag “Hoe lank nog?”

s Hoe lank gaan U my nog bly vergeet, Here? Vir altyd?

s Hoe lank gaan U nog van my af weg kyk?

s Hoe lank moet ek nog my eie planne maak en my dae met kommer deurbring?

s Hoe lank sal die vyand my nog oorheers?

Die viervoudige herhaling van die vraag wys vir ons sy intense lyding. Hierin sien ons ook dat hierdie lyding baie meer is as die fisiese omstandighede wat daartoe aanleiding gegee het. Dit is ’n absolute sielewroeging waarin Dawid verkeer. Dit voel vir hom of die Here van hom vergeet het en dat Hy nie Dawid se ellende raaksien nie. Dit voel vir hom of hy alleen staan in hierdie stryd en dat hy absoluut op homself aangewese is. Hy is op daardie punt dat hy net nie meer weet watter kant toe.

In hierdie worstelstryd van Dawid is daar vir ons geweldig baie troos. Wanneer dit voel of die lewe vir ons te veel word, dan mag ons, ons lot teenoor die Here bekla. Hier sien ons hoe Dawid wat een van die groot geloofshelde in die Bybel is na die Here toe kom met sy nood. Hiermee sê die Here vir ons: “jy mag na My toe kom wanneer die lewe vir jou te veel word.” Ons mag na die Here toe kom en vir Hom sê: “Here ek kan nie meer nie. Ek sien nie meer kans nie!” Wanneer die lewe te veel word, bring jou nood na die Here toe.

Vra vir uitkoms

Dawid het sy nood na die Here toe gebring en daarmee saam het hy die Here gesmeek om uitkoms te gee. Hy bring ’n dringende pleidooi na die HERE toe:

Luister tog en antwoord my, Here my God! Gee my tog nuwe lewenskrag. Ek wil nie sterwe nie, anders sê my vyand hy het my oorwin en juig my verdrukkers oor my ondergang.

Te midde van sy diepste vertwyfeling roep Dawid angstig tot Here vir uitkoms. As sy vyand oorwin, dan oorwin die boosheid die goeie en dan is alles verlore.

Soms is dit nodig dat ons tot die besef gebring moet word dat die enigste werklike uitkoms alleen by God te vinde is. In hierdie situasie besef Dawid dat daar alleen by die Here uitkoms is en daarom sy dringende gebed dat die HERE hom moet antwoord. Hy kan nie meer nie en daarom vra hy dat die HERE vir nuwe lewenskrag gee.

Wanneer dit met ons goed gaan dan vergeet ons so maklik dat dit maar alleen die HERE se genade is wat ons staande laat bly. As dit met my goedgaan dan dink ek maklik dat ek nie die HERE nodig het nie. Soms is dit nodig dat ’n krisis in my lewe my tot die besef moet bring dat dit net God is wat my hierdeur kan dra. Wanneer dit goed gaan plaas ons so maklik ons vertroue in ander dinge en nie op die HERE nie. Daarom moet ons weet dat ons in die goeie tye en die slegte tye alleen op die HERE moet vertrou.

Die krisisse in ons lewens help ons om te besef dat ons in goeie en slegte tye alleen op Hom moet vertrou. Wanneer die lewe te veel word mag ons, ons nood na die Here toe bring en ons mag vir uitkoms vra. Dit sal ons by die punt bring waar ons die HERE kan loof en prys uit dankbaarheid vir sy troue verbondliefde.

Vertrou op die HERE se troue verbondsliefde

Die Psalm se einde verskil radikaal van sy begin. Dawid se wanhoop het verander in ’n loflied van dankbaarheid omdat hy nou God se liefde raaksien. In Ps. 13v6 hoor ons:

Ek hou vas aan u troue liefde, oor die uitkoms wat U gee, juig my hart. Ek wil sing tot eer van die Here, omdat Hy aan my goed gedoen het.

Dawid se vertroue staan op die HERE se troue verbondsliefde. Hierin sien ons die liefdevolle karakter van God raak. Hy kan ons nie laat gaan nie omdat dit teen sy natuur sou wees om dit te doen.

God het Homself voorgeneem om sy liefde aan ons te gee. Daardie liefde sien ons raak in sy handelinge deur al die eeue heen. Nadat Adam en Eva teen Hom gerebelleer het, het Hy steeds in liefde na hulle toe uitgereik. Uit sy liefde het Hy ’n ewige verbond met Abraham aangegaan. “Ek sal vir jou ’n God wees en jy en jou nageslag moet My dien.” Daardie verbond het Hy weer met Abraham se nageslag bevestig by Sinai. Hy het aan Dawid belowe dat een uit Dawid se nageslag vir ewig Koning sal wees. Dit is hierdie troue verbondsliefde wat Dawid deur sy krisis gedra het.

Die belofte van ’n ewige Koning het in Jesus Christus vir ons waar geword. In sy diepste nood het Jesus Christus in bange Godverlatenheid uitgeroep:

“Eloï, Eloï, lemá sabagtani?” Dit beteken: My God, my God, waarom het U My verlaat? (Mat 15v34)

Hy het dit gedoen sodat ons kan weet dat ons selfs in ons diepste krisis en nood nooit alleen sal wees nie, omdat God daar by ons is. Deur ons diepste nood en krisisse dra God se liefde ons, daardie liefde wat Hy vir ons in Jesus Christus aan die kruis bewys het. Wanneer ons na die kruis kyk, dan weet ons dat ons op die HERE se troue verbondsliefde kan vertrou.

Samevatting

Wanneer ons in nood verkeer moet ons nie die fout maak om ons blind te staar teen die omstandighede nie. Ons moet ons krisisse sien teen die wyer agtergrond van God se liefdesdade teenoor ons. God se liefde wat ons so duidelik sien teen die agtergrond van die kruisgebeure beteken nie dat ons nooit in ’n krisis sal beland nie. Dit beteken wel dat wanneer ons daarin beland dat sy troue verbondsliefde ons daardeur dra.

Wanneer ons dus in ’n krisis beland moet ons weet dat ons, ons nood voor die HERE se voete mag kom neerlê. Ons mag vir Hom vra om uitkoms te gee en ons moet weet dat sy liefde ons daardeur sal dra net soos Hy ons in die verlede gedra het. Hou dus vas aan die wete dat Die HERE se troue verbondsliefde dra ons wanneer moedeloosheid ons oorweldig.

Amen

My lewenspad saam met God Psalm 23

 Psalm 23

¹ 'n PSALM van Dawid.

Die Here is my herder; niks sal my ontbreek nie.

² Hy laat my neerlê in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen.

³ Hy verkwik my siel; Hy lei my in die spore van geregtigheid, om sy Naam ontwil.

⁴ Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie; want U is met my: u stok en u staf dié vertroos my.

⁵ U berei die tafel voor my aangesig teenoor my teëstanders; U maak my hoof vet met olie; my beker loop oor.

⁶ Net goedheid en guns sal my volg al die dae van my lewe; en ek sal in die huis van die Here bly in lengte van dae.

Psalm 23 beskryf die lewenspad wat ’n gelowige saam met God loop van die begin af tot en met die eindbestemming van jou lewe. Let wel, ek het NIE gesê van die begin tot by jou dood nie, want vir iemand wat in Jesus glo, is die dood nie die eindbestemming nie! ’n Gelowige se eindbestemming is sy ewige tuiste saam met God.

Psalm 23 begin met ’n belydenis: “Die Here is my Herder.” Wanneer ons hierdie belydenis saam met Joh. 10:14 & 15 lees dan sien ons hoe spesiaal dit is:

“Ek is die goeie herder. Ek ken my skape, en my skape ken My, net soos die Vader My ken en Ek die Vader ken; en Ek lê my lewe af vir die skape.”

Deur jou geloof in Jesus Christus begin jou lewe van oorvloed saam met God. Jou geloof in Jesus Christus gee vir jou die versekering dat jy nie meer alleen is nie.

In Psalm 23:2 en 3 hoor ons so ietsie van wat dit beteken om jou lewenspad saam met God te stap.

Hy laat my neerlê in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen.

Hy verkwik my siel; Hy lei my in die spore van geregtigheid, om sy Naam ontwil.

Letterlik staan daar dat die Herder sy skape bring na ’n plek waar die weiding sag en voedsaam is. Op jou lewenspad saam met God, sorg Hy vir jou met wat die heel beste is vir jou. Verder bring Hy jou na ’n plek wat tot rus lei. Hy “verkwik jou siel” met ander woorde dit gaan oor baie meer as net rus van moegheid. Hy herstel die lewenskrag van jou siel en gemoedsrus.

Alles wat jy het, kos klere, blyplek jou vaardighede en gawes kom alles uit die hand van God. Dit wat jy het, het jy omdat God dit vir jou gegee het. En nog meer. Al die mooi en vreugde in jou lewe kom net van God af en wanneer ons terugkyk na ons lewens en ons sien die goed en mooi en voorspoed wat daar was, dan kan ons weet dit was daar omdat God dit vir ons gegee het.

En dan sien ons ook dat die pad wat ons lewens verloop het, is die “regte” pad wat God vir ons uitgelê het. Ons lewens verloop nie altyd soos wat ons beplan en dink nie, maar wanneer ons terug kyk dan sien ons dat die pad wat God vir ons uitgelê het, tog maar die beste was.

Die lewe is egter nie altyd net maklik en mooi nie. In Ps. 23:4 kry ons die wonderlike troos dat selfs daar waar die lewe donker word, dit juis daar is waar die Here ons vashou en beskerm.

Ons sien in die verskillende vertalings dat die vers effens anders vertaal word. Byvoorbeeld in die 20/20 vertaling is die vertaling: “Selfs as ek in die donkerste kloof ingaan” teenoor die OAV 33/53 Vertaling, wat vertaal word met: “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee”. Albei vertalings is reg en dit dui op die nuanse van die oorspronklike Hebreeuse teks.

Aan die een kant is die betekenis dat dit dui op donkerste, gevaarlikste deel van die pad waardeur die skape moet gaan om by weiding uit te kom. Die stok wat die herder met hom saamgedra het, was ’n stewige knuppel waarmee hy die skape teen roof en ongediertes beskerm het wat hulle bedreig het en sy staf was daar stok met sy krom punt waarmee die herder gelei en die pad aangedui het. As ’n skaap bietjie afgedwaal het, het die herder hom met daardie krom punt terug gelei op die regte pad weg van gevaar af.

Dit skep vir ons ’n mooi beeld hoe die Here saam met ons deur die donker dieptes van die lewe gaan en dat ons nooit alleen is daarin nie. Die verdere troos is die versekering dat Hy ons beskerm en lei wanneer die lewe swaar raak.

Wat ook so mooi is van Psalm 23, is hoe Dawid hier waar die lewe moeilik raak baie meer persoonlik raak. Tot hiertoe het gepraat van God en hoe God hom deur sy lewe gelei en beskerm het. Maar hier waar die lewe donker raak praat hy nie meer van God nie. Hy praat nou persoonlik met God waar hy sy vertroue teenoor God uitspreek “ek nie bang vir gevaar nie, want U is by my”

Wanneer jy jou lewenspad saam met God stap, is die troos dat God intiem naby is, veral daar waar die pad op sy swaarste en donkerste is. Dit is waar Hy jou dra wanneer jy nie meer kan nie. En wanneer ons terug kyk dan sal elkeen van ons kan getuig hoe die Here jou gedra het daar waar die lewe donker was.

Die Hebreeuse teks in Ps. 23:4 dra ook die nuanse van die diepste donker van die dood en daarom is die 33/53 Vertaling daarvan dan ook “Al gaan ek ook in 'n dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie”.

Daar is een ding wat seker is in hierdie lewe en dit is dat elkeen op God se bepaalde tyd liggaamlik sterf. En dit is hier waar die troos van Psalm 23 so duidelik na vore kom.

In Joh. 10:15b hoor ons Jesus sê: “en Ek lê my lewe af vir die skape.” Ter wille van ons het Jesus alleen deur die donker vallei van die dood gegaan. Hy het niemand gehad wat Hom beskerm en vertroos het nie. Hy het dit ter wille van ons gedoen op grond van God se onbeskryflike liefde vir ons. Hy het in ons plek die Godverlatenheid deurgaan wat ons sonde verdien het.

Die geweldige troos is dat Hy die mag van die dood gebreek het met sy opstanding en dit is ons waarborg dat elkeen wat in Jesus Christus glo nie alleen deur die donker vallei van die dood gaan nie. Dit gee vir ons die waarborg dat die dood nie meer die verskrikking van Godverlatenheid vir ons inhou nie.

Ps. 23:5 & 6 gee dan ook vir ons so kykie wat anderkant die dood vir ons wag. Hier verander die beeld van ’n herder wat sy skape versorg en beskerm na ’n gasheer wat sy gas in oorvloed onthaal.

In die antieke Nabye Ooste was gasvryheid 'n heilige plig. As God jou as gas aanvaar, is jy onder Sy beskerming. Om te eet "in die teenwoordigheid van vyande" beteken dat die vyande gedwing word om toe te kyk hoe God jou eer en beskerm; hulle kan niks doen nie omdat die Gasheer te magtig is.

Olie is by feeste gebruik om die droë vel te verfris en as simbool van verheffing en vreugde en dit dui daarop dat die Here sy gas met waardigheid en koninklike guns beklee. Die beker wat oorloop simboliseer dat God se genade nie bereken of suinig is nie, maar oorvloedig meer as wat nodig is.

Wanneer ’n gasheer ’n gas onthaal het, het die gasheer letterlik sy gas se beker dopgehou om seker te maak dat hy dit kon volhou en dit het vir die gas gesê dat hy welkom is. Hier hoor ons dat die beker nie volgehou word nie. Dit word tot oorlopens tóé volgehou en dit sê vir ons dat die gas nie net welkom is nie. Die Gasheer sê vir ons dat Hy nie wil hê dat ons moet weggaan nie. Ons moet permanent by Hom bly en dit is waarmee Ps. 23:6 dan ook afsluit:

Net goedheid en guns sal my volg al die dae van my lewe; en ek sal in die huis van die Here bly in lengte van dae.

Dit sluit dan ook perfek aan by die groot troos van Open. 21:3&4

Toe het ek 'n harde stem van die troon af hoor sê: “Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God. Hy sal al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan.”

Hoor u die geweldige troos hier geliefdes? Die dood wat eens as opperheerser geheers het oor die lewens van mense is nou finaal oorwin en dit het nie meer ’n houvas op gelowiges nie.

Luister ook na die verdere troos wat ons hoor in Open. 21:22

'n Tempel het ek nie in die stad gesien nie, want sy tempel is die Here God, die Almagtige, en die Lam.

Die huis wat vir ons wag anderkant die donker vallei van die dood is nie ’n gebou nie, maar die onbeskryflike heerlike teenwoordigheid van God saam met wie ons, ons lewenspad gestap het en dit is die troos wat die Here gee vir elkeen wat in Jesus Christus glo as sy enigste Verlosser en Saligmaker.

Wanneer ons by die oop graf van ’n geliefde staan, is ons hartseer want haar plek in ons lewens is nou leeg, maar ons treur nie soos hulle wat geen hoop het nie. Ons het ’n lewende hoop van God wat ons lewenspad saam met ons stap deur die goeie en donker tye in ons lewens en ook dat Hy ons dra deur die donker vallei van die dood na ’n ewige heerlikheid saam met God, daar waar daar geen trane hartseer, pyn, lyding of dood meer sal wees nie.

Amen

God is een enige Wese in wie drie Persone is

 

Ef. 1 .  Heidelbergse Kategismus Sondag 8

Sondag 8 Heidelbergse Kategismus

24  Vraag:  Hoe word hierdie artikels ingedeel?

Antwoord:  In drie dele:  die eerste handel oor God die Vader en ons skepping;  die tweede oor God die Seun en ons verlossing;  die derde oor God die Heilige Gees en ons heiligmaking.

25  Vraag:  Terwyl daar maar tog net een, enige Goddelike Wese is, waarom praat jy van drie, naamlik die Vader, Seun en Heilige Gees (a)?

Antwoord:  Omdat God Hom so in sy Woord geopenbaar het (b) dat hierdie drie onderskeie Persone die enige, ware en ewige God is.

(a) Deut 6:4;  Ef 4:6;  Jes 44:6;  45:5;  1 Kor 8:4, 6.  (b) Jes 61:1;  Luk 4:18;  Gen 1:2, 3;  Ps 33:6;  Jes 48:16;  Matt 3:16, 17;  28:19;  1 Joh 5:7;  Jes 6:1, 3;  Joh 14:26;  15:26;  2 Kor 13:13;  Gal 4:6;  Ef 2:l8;  Tit 3:5, 6.

Inleiding

Hoe beskryf mens die onbeskryflike? Hoe verduidelik mens dit wat jy self nie eens verstaan nie? Terwyl daar tog maar net een, enige Goddelike Wese is, waarom praat ons van drie, naamlik die Vader, Seun en Heilige Gees? Daar is maar net een antwoord op die vraag: Ons glo dit omdat God Hom so in sy Woord geopenbaar het dat hierdie drie onderskeie Persone die enige, ware en ewige God is. Kan ons ooit werklik die Drie-Eenheid van God begryp? Nee, geliefdes. Ons verstaan dit nie, maar ons glo dit omdat God Homself so in sy ewige Woord aan ons openbaar soos Hy byvoorbeeld ook in Ef. 1v3 doen:

Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! Hy het ons in Christus geseën met al die seëninge van die Gees wat daar in die hemel is.

God is een enige Wese in wie drie Persone is, God die Vader, sy Seun Jesus Christus en die Heilige Gees. Die drie persone is onderskeie, nie gedeel nie en ook nie vermeng nie. Die Vader is nie die Seun nie, Die Seun is nie die Vader nie en die Heilige Gees is nie die Vader en ook nie die Seun nie. Hierdie onderskeiding van die drie persone verander niks aan die feit dat Hy slegs een enige God is nie soos die Hy ook vir ons sê in Deut. 6v4:

Luister, Israel, die Here is ons God, Hy is die enigste Here.

Verder is dit ook uit die Skrif duidelik dat God in elk van die drie onderskeie persone ’n unieke werk doen en daarom bely ons ook in die kategismus soos volg oor die drie Persone van God: God die Vader en ons skepping, God die Seun en ons verlossing, God die Heilige Gees en ons heiligmaking.

Vanweë die sondeval het daar ’n skeiding tussen die mens en God gekom en daarom is daar ook soveel elende in die wêreld teenwoordig. Uit homself kan die mens niks doen om weer met God versoen te word nie, maar in sy genade verlos God Drie-Enig ons uit die godverlatenheid waarin die sondeval ons gedompel het. Vader, Seun en Heilige Gees werk saam om ons te bring tot die ewige heerlikheid.

Ons bely God die Vader en ons skepping:

God die Vader bestem ons vir die ewige heerlikheid nog voordat Hy die wêreld geskep het Ef. 1v4:

So het Hy, nog voordat die wêreld geskep is, ons in Christus uitverkies om heilig en onberispelik voor Hom te wees.

Ons bely God die Seun en ons verlossing:

In Jesus Christus het God ons verlos van die greep van die sonde Ef. 1v5-7:

In sy liefde het Hy ons, volgens sy genadige beskikking, toe ook al daarvoor bestem om deur Jesus Christus sy kinders te wees. 6Daarom moet ons God prys vir sy wonderlike genade wat Hy in die Geliefde vrylik aan ons geskenk het. 7Deur die bloed van sy Seun is ons verlos en is ons oortredinge vergewe kragtens die ryke genade van God

Ons bely God die Heilige Gees en ons heiligmaking:

Die Heilige Gees gee aan ons hierdie verlossing wat Jesus Christus vir ons verwerf het Ef. 1v3 & 13b-14:

3 Hy het ons in Christus geseën met al die seëninge van die Gees wat daar in die hemel is.

13b In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God beseël. 14Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos. Daarom moet ons sy grootheid prys.

Die Drie-Enigheid van God is ’n geheimenis waarin ons dikwels verstrik raak as ons dit met ons verstand probeer uitredeneer. Iemand het eendag gesê rakende die Drie-Eenheid van God:

Probeer dit verstaan en jy raak van jou verstand af. Ontken dit en jy verloor die ewige lewe.

Ons is so dikwels geneig om te probeer om die verhouding tussen die drie Persone van God te probeer ontrafel dat ons nie by die werklike doel uitkom naamlik om God werklik te leer ken nie soos ook duidelik is uit Paulus se gebed vir die kerk Ef. 1v17:

bid ek dat die God van ons Here Jesus Christus, die Vader aan wie die heerlikheid behoort, deur sy Gees aan julle wysheid gee en Hom so aan julle openbaar dat julle Hom werklik kan ken.

In plaas daarvan om die geheimenis van die Drie-Eenheid te probeer ontrafel, moet ons eerder fokus op ons verhouding met die Drie-Enige God. Die verhouding wat ons met God die Vader het as ons Skepper. Hy is die bron, oorsprong en draer van alles. Hy het ons geskape en laat lewe. Ons is die maaksel van sy hande. Hy is ons Skepper en ook ons Vader. En soos ’n vader sorg vir sy kinders, so sorg Hy vir ons (Ps. 103:13):

Soos ’n vader hom ontferm oor sy kinders, so ontferm die Here Hom oor dié wat Hom dien.

Hy dra ons deur die lewe en voorsien in wat ons nodig het. Hy laat alles ten goede meewerk vir die wat Hom lief het (Rom. 8:28):

Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk vir dié wat Hom liefhet, dié wat volgens sy besluit geroep is.

Die verhouding wat ons met God die Seun het. Deur die sonde het daar ’n kloof tussen God en ons gekom en ons het die dood oor onsself gebring. Maar deur Jesus Christus is die wêreld met God versoen en is die dood oorwin. Hy was bereid om Homself te verneder deur ’n mens te word sodat Hy ons straf vir die Sondes aan die kruis kon dra. Deur sy opstanding uit die dood het Hy vir ons die ewige lewe verwerf.

Ef. 1v7-8

7 Deur die bloed van sy Seun is ons verlos en is ons oortredinge vergewe kragtens die ryke genade van God 8 wat Hy in al sy wysheid en insig so oorvloedig aan ons geskenk het.

Die verhouding wat ons met God die Heilige Gees het. Die Heilige Gees gee aan ons deur die gawe van geloof hierdie ewige lewe wat Christus vir ons verwerf het. Ef. 2v8:

Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God.

In Ef. 1v17-21 sê die Here vir ons watter groot waarde dit inhou om in ’n verhouding met die Drie-Enige God te leef:

Wanneer ek in my gebede aan julle dink, bid ek dat die God van ons Here Jesus Christus, die Vader aan wie die heerlikheid behoort, deur sy Gees aan julle wysheid gee en Hom so aan julle openbaar dat julle Hom werklik kan ken. Ek bid dat Hy julle geestesoë so verhelder dat julle kan weet watter hoop sy roeping inhou, en watter rykdom daar is in die heerlike erfenis wat Hy vir die gelowiges bestem het, en hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo. Dit is dieselfde kragtige werking van sy mag wat Hy uitgeoefen het toe Hy Christus uit die dood opgewek en Hom in die hemel aan sy regterhand laat sit het: hoog bo elke mag en gesag, elke krag en heerskappy, en wat daar ook al sprake van mag wees, nie net in hierdie bedeling nie, maar ook in die bedeling wat kom.

In die eerste plek beteken dit dat ons ’n heerlike hoop as gelowige het. Hiermee kry ons die versekering dat ons vir ewig aan God behoort en dat niks ons van sy liefde kan skei nie.

In die tweede plek beteken dit dat ons nou al weet watter heerlike rykdom dit inhou om ’n kind van God te wees. Ons is nou reeds deel van Jesus Christus se kerk en daarom deel ons nou reeds in die heerlikheid om God te ken. Die ewige lewe wat God aan ons uit genade skenk is nou reeds ons deel en dit hou tot in alle ewigheid aan.

In die derde plek beteken dit dat die Here ’n geweldige groot krag in ons uitoefen. Die Heilige Gees wek ons op tot ’n nuwe lewe en stel ons in staat om te begin leef uit die genade van God. Wanneer ons uit die Gees leef dan kan ons werklik die nuwe lewe wat God vir ons bestem het begin beleef.

God is een enige Wese  in wie drie Persone is, God die Vader, sy Seun Jesus Christus en die Heilige Gees. Die drie persone is onderskeie, nie gedeel nie en ook nie vermeng nie. Daarom bely ons soos volg oor God Drie-Enig: God die Vader en ons skepping, God die Seun en ons verlossing, God die Heilige Gees en ons heiligmaking. Vader, Seun en Heilige Gees werk saam om ons te bring tot die ewige heerlikheid om weer die skeiding te oorbrug wat deur die sondeval veroorsaak is. Die Here is ons God, Hy is die enigste Here onderskei in drie Persone. Ons verstaan dit nie maar ons glo dit, want dit is God Homself in sy Woord openbaar.

Amen

 

Jesus se Hemelvaart beteken meer as wat ons werklik besef!

 Lees

Joh. 14: 1 – 21 Teksvers Joh. 14:16 & 20

Heidelbergse Kategismus Sondag 18

In ons teks ontmoet ons Jesus en sy dissipels waar hulle besig om ’n Paasmaal te nuttig. Dit is egter nie ’n rustige geleentheid nie, want dinge verloop anders as waaraan hulle gewoond is. Die maal  het begin met Jesus wat die dissipels se voete was en die ongemaklike konfrontasie tussen Jesus en Petrus waar Petrus eers nie wil toelaat dat hulle Meester sy voete was nie, omdat hy homself nie waardig geag het nie.

Kort daarna volg die ongemaklike gesprek oor een van die dissipels wat Jesus gaan verraai en Judas wat na dit die vertrek verlaat, terwyl die res van die dissipels nog nie mooi verstaan wat daar aangaan nie.

Dis amper of daar so half ’n gespanne atmosfeer daar onder die dissipels was en dit is die agtergrond van die volgende gesprek wat Jesus met sy dissipels in Joh. 14 het waarin Hy besig is om hulle voor te berei vir die dramatiese gebeure wat binnekort gaan volg, naamlik sy kruisiging en opstanding en dat Hy kort daarna nie meer as mens saam met hulle gaan wees nie.

Dit is teen hierdie agtergrond wat Jesus vir hulle sê: “Julle moet nie ontsteld wees nie. Glo in God; glo ook in My.” En daarna bemoedig hy hulle met die belofte dat Hy vir hulle ’n plek gaan voorberei waar hulle ewig saam met Hom en die Vader gaan woon.

Daarmee saam maak Hy dit weereens vir hulle duidelik dat Hy die enigste weg na die Vader is. Geloof in Jesus Christus is nodig om jou verhouding met God te herstel.

Dan gee Jesus vir hulle hierdie belofte soos ons hoor in
Joh. 14:16 & 18:

En Ek sal die Vader vra en Hy sal vir julle 'n ander Parakleet gee, sodat Hy vir ewig by julle kan wees. Hy is die Gees van die waarheid, wat die wêreld nie kan ontvang nie, omdat die wêreld Hom nie sien nie en ook nie ken nie. Julle ken Hom egter, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees. Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe.

Die Griekse woord “Parakleet” is moeilik om te vertaal, want daar is nie ’n enkele Afrikaanse woord wat die volle betekenis deurgee nie. In die 83 Vertaling is dit met “Voorspraak” vertaal en in die 33/53 Vertaling is dit met “Trooster” vertaal.

Dis iemand wat nader geroep is om jou by te staan as ’n Trooster, Helper, Voorspraak, Advokaat en Bemoediger. Dit is belangrik om te verstaan dat die Parakleet nie bloot ’n “krag” of “gevoel” is nie. Hy is ’n persoon, naamlik die Heilige Gees, d.w.s God self wat by die gelowige teenwoordig is.

’n Verdere woord waar die betekenis in Afrikaans nie so duidelik deurkom nie is die woord “ander”. Die letterlike betekenis van die Griekse woord wat met “ander” vertaal is, is: “ ’n ander van die dieselfde soort”. ’n ander Parakleet van dieselfde soort.

Die Gees kom nie as ’n plaasvervanger van laer orde nie. Hy kom as dieselfde Goddelike teenwoordigheid. D.w.s die dissipels verloor nie vir Christus en kry “iets minder” in sy plek nie. Hulle ontvang God se eie teenwoordigheid deur die Gees.

Wat verder belangrik is, is Jesus se versekering dat Hy hulle nie as weeskinders sal agterlaat nie, maar dat Hy weer na hulle toe kom soos ons hoor in Joh. 14:18 en in Joh. 14:20 voeg Hy by “Op daardie dag sal julle weet: Ek is in my Vader, en julle in My en Ek in julle.”

Wat Jesus hier vir die dissipels sê is dat Hy in sy menslike gestalte nie meer saam met hulle gaan wees nie. Hy gaan egter nie weg nie. Hy gaan steeds by hulle wees, maar nou in sy Goddelike gestalte en dit is wat ons ook in Sondag 18 bely:

Christus is ware mens en ware God.  Wat sy menslike natuur betref, is Hy nie meer op aarde nie, maar wat sy Godheid, majesteit, genade en Gees betref, gaan Hy nooit meer van ons af weg nie.

Die geweldige troos wat ons hier ontvang is dat Christus se Hemelvaart beteken dat in die plek van sy Menslike gestalte kom God Drie-Enig. Die Seun bid tot die Vader. Die Vader stuur die Gees om by die gelowiges te bly, maar die Vader en die Seun is nie afwesig nie.

Alhoewel ons die drie Persone van God, naamlik Vader Seun en Heilige Gees kan onderskei, kan ons hulle nie losmaak van mekaar nie omdat die Drie-enige God onafskeidbaar werk. Waar die Gees is, is die Seun ook en waar die Seun is, is die Vader ook.

En dit is die geweldige troos wat Jesus se Hemelvaart vir ons ook inhou! Ons is nie alleen nie. God is by ons elke dag van elke oomblik. Ons is NOOIT alleen nie!

Ons belydenis in Sondag 18 sluit so mooi by hierdie waarheid aan. In Vraag en Antwoord 49 bely ons:

49  Vraag:  Watter nut het die Hemelvaart van Christus vir ons?

Antwoord: 

U Ten eerste dat Hy in die hemel ons Voorspraak by die Vader is.

In Joh. 14 belowe Jesus ’n Parakleet op aarde, maar in 1 Johannes 2:1 word Jesus ook ’n Parakleet genoem. Dus: Christus is ons hemelse Voorspraak by die Vader wat soos ’n advokaat vir ons intree, terwyl die Gees ons inwonende Trooster in ons is.

Die Hemelvaart beteken dus nie afstand nie, maar dubbele troos: naamlik ’n Voorspraak bó ons én ’n Trooster ín ons.

U Ten tweede dat ons ons menslike natuur in die hemel as 'n betroubare waarborg het dat Hy, as die Hoof; ook ons, sy lede, na Hom toe sal neem.

D.w.s Jesus wat as mens in die hemel is, is God se waarborg aan ons dat ons ook daarheen gaan.

U Ten derde dat Hy sy Gees as waarborg na ons toe stuur deur wie se krag ons soek na wat daar bo is, waar Christus is en aan die regterhand van God sit, en nie na wat op die aarde is nie.

Die Gees in ons is God se waarborg aan ons dat Hy nou reeds hier is. Die Gees is die bewys dat Christus steeds sy kerk vashou.

Christus se Hemelvaart beteken nie dat Christus daar van ver af regeer nie, maar dit beteken die Drie-Enige God woon nou reeds by en in sy volk.

Die dissipels was bang die Hemelvaart beteken verlies, afstand en verlatenheid, maar net die teenoorgestelde is waar. Die Hemelvaart open juis die weg vir die voller teenwoordigheid van God by sy volk. Voor sy Hemelvaart was Christus liggaamlik langs hulle, na sy Hemelvaart woon die Drie-Enige God deur die Gees in sy kerk. Die geweldige troos van Christus se Hemelvaart is die begin van sy wêreldwye teenwoordigheid deur die Heilige Gees.

Wat beteken Christus se Hemelvaart vir ons as gelowiges wat nou hier in 2026 midde in ’n samelewing leef wat onder geweldige ekonomiese druk staan vanweë hemelhoë brandstof pryse en die politiek wat so deurmekaar is waar dit lyk of misdaad en boewery besig is om die oorhand te kry? Wat sê dit vir ons wat die aftakeling van ouderdom so seer aan die lyf voel?

Christus se Hemelvaart sê vir ons: “God Drie-Enig het sy woning by sy kinders gemaak.” Daar waar jy op ’n Maandagoggend wakker word met spanning oor finansies of onsekerheid, begin jy nie die dag alleen nie. Daar waar jy die pyn en swakheid van ouderdom aan die lyf voel is jy nie alleen nie.

Christus is nie ver weg anderkant die sterre nie. Deur sy Gees is Hy teenwoordig in jou bekommernis, in jou besluitneming, in jou swakheid en uitputting.

Dit beteken nie die probleme verdwyn nie. Dit beteken jy dra dit nooit alleen nie, want Christus se Hemelvaart beteken Hy regeer steeds, selfs wanneer die wêreld chaoties lyk. Die wêreld voel dikwels chaoties omdat ons net die grondvlak sien. Christus se Hemelvaart herinner ons: “Daar is Iemand bó die chaos!”

Jesus sê “julle in My.” Dit beteken ons identiteit word nie deur chaos bepaal nie. Dit word deur Christus bepaal en dit beteken ons as kerk is nou ’n sigbare teken van God se teenwoordigheid wat anders leef.

Daarom moet ons kalm bly wanneer daar paniek is. Vrygewig wees in ’n wêreld wat net op eiebelang fokus. Daarom moet ons ook standvastig bly in donker tye en hoopvol wees in donker tye omdat God Drie-Enig se teenwoordigheid in ons lewens dit vir ons moontlik maak.

Christus se Hemelvaart beteken dat God Drie-Enig deur sy Gees in ons lewens teenwoordig is. Hoe verander dit die manier waarop jy na gebed kyk, veral wanneer dit voel asof jou woorde teen die plafon vasslaan?

In Rom. 8:26 hoor ons:

Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie. En God, wat die harte deurgrond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God, vir die gelowiges.

Wanneer dit vir jou voel of jou gebed teen die plafon vasslaan, weet dat die Heilige Gees jou Parakleet, jou Helper, jou Trooster is. Daarom is die fokus in jou gebed nie meer op jou prestasie van hoe goed jy bid nie. Die Heilige Gees as jou Parakleet, jou Trooster en jou Helper verskuif die fokus in jou gebed na God se teenwoordigheid in jou lewe.

Wanneer jy nie woorde het om te bid nie omdat die lewe te oorweldigend raak, weet dat die Gees self jou woordelose versugtings in ’n suiwer gebed omsit en dit voor die Vader bring. Die Gees neem jou rou emosie en "vertaal" dit in die taal van die hemel. Op aarde tree die Gees vir ons in en in die hemel waar Christus aan die regterhand van God sit, tree Hy vir ons in.

Wanneer die lewe vir jou te veel word, hoef jy nie te veg om deur te breek na God toe nie, want gebed is nie ’n taak of ’n werk wat jy moet verrig om God se aandag te kry nie. Deur gebed vind jy rus in God se teenwoordigheid, self al sug jy net omdat jy nie meer woorde het nie.

Wat beteken Jesus se Hemelvaart vir ons? Dit beteken God Drie-Enig is teenwoordig in jou lewe. Ons is nie weeskinders nie! Jy staan nie alleen wanneer die lewe jou wil omdop nie, want God is daar. Deur jou gebede vind jy rus in God se teenwoordigheid en selfs wanneer jy so oorweldig voel dat jy nie meer woorde het om te bid nie, is God steeds daar. Jou Parakleet vertaal selfs jou versugtinge in die taal van die hemel.

Amen