15 November 2015

Prayer for the severe drought in South Africa

A call to prayer (Guidelines by Jericho Walls Prayer Network)
Jeremiah 14:7 - O LORD, though our iniquities testify against us, do it for Your name’s sake; for our backslidings are many, we have sinned against You.
Most of us are by now aware of the drought that is affecting our nation. Both people and animals are suffering because of the drought that already has, and will have an even more devastating effect on all of society and the economy of South Africa in the next year. We feel to encourage and suggest to local congregations to consider dedicated times of prayer during worship services for the next three Sundays to pray and seek God’s face concerning this issue in our nation:
15 November 2015
22 November 2015
29 November 2015
It is our duty and responsibility as Christians to come to God our Father, to humble ourselves before Him, to pray for mercy, and to call people to return to God. Local congregations are encouraged to consider using these guidelines to pray over the next three weeks. Also call to prayer other gatherings, weekly cell groups, Bible study groups, youth groups and prayer groups. It is important to do at least these things:
Humble ourselves before God and rend our hearts. (Joel 2:13; 1 Timothy 1:17).
Return to God. Hosea 6:1 – Come, and let us return to the LORD; For He has torn, but He will heal us; He has stricken, but He will bind us up.
Come with godly sorrow that produces repentance and lead to salvation. (2 Corinthians 7:9-10).
Plead for mercy. Daniel 9:9 – To the Lord our God belong mercy and forgiveness, though we have rebelled against Him.
Seek His face. Psalm 27:8 – When You said, “Seek My face,” My heart said to You, “Your face, LORD, I will seek.”
Devote ourselves to honour and obey God.
Our repentance must include the following:
Personal
For not loving God heart, mind, soul and strength. (Matthew 22:37).
For not loving my neighbours. (Matthew 22:38).
For the lack of respect for government; negligence to pray for government. (1 Timothy 2:1).
For not fulfilling the great commission given by Jesus. (Matthew 28:19-20).
For not taking care of the poor and needy. Galatians 2:10 - They desired only that we should remember the poor, the very thing which I also was eager to do.
Bloodshed, immorality, idolatry, unethical life styles and love for the world.
The church
As a church we need to repent before God:
For not living holy lives as we ought to and neglecting our God given commands: a) taking care of the poor and needy, b) boldly evangelising all people in our nation, c) preaching repentance and forgiveness of sin, d) and taking the gospel to the nations through missions.
That we are lukewarm. (Rev.3:15-17). For all kinds of sin in the church that quench and resist the work of the Holy Spirit. For living lives contrary to the clear commands and guidelines of God in Scripture. As Christians, to repent for openly living immoral lives, for rampant divorce numbers among Christians, for accepting bribery as normal, for being unmoved by the fact that many are dying without knowing Jesus and for many so guilty of the sin of prayerlessness.
For the love of money, the love for the things of this world and our carnal lifestyles. (1Timothy 6:10).
For the lack of compassion towards people in need. (James 1:27).
For so easily compromising the truth of the Bible as the only truth, as well as the Bible being the highest and final authority. (Isaiah 29:13). Also for many who perish for a lack of knowledge of God and the Scripture. (Hosea 4:6).
For syncretism in the church (the mixing of the worship of idols, other spirits/gods and the Living God). (Jeremiah 3:13).
Government
As believers we need to repent before God for what is wrong in our government:
Repent on behalf of our current government which is given over to corruption, fraud and bribery.
Repent before God that our current constitution and government do not acknowledge the supremacy of God and of the Bible.
Repent that currently our government, as well as other institutions are tampering with the judicial system.
Repent before God that especially people in influential positions in our nation do not submit themselves to the laws of the country.
The nation
As believers we also need to repent before God for what is wrong in our nation:
Repent for the increase of crime, violent crime and murders, more than ever before in history.
Repent for approving and the legalizing of abortion.
Repent for deliberate actions of removing God and the Bible (Christianity), out of all schools, tertiary institutions, the workplace, as well as the restraining of Christian practices like prayer.
Repent for all substance abuse, human-trafficking, rape and prostitution that are on the increase.
Repent for all forms of racism which is on the increase in all spheres of society.
Repent for all forms of idolatry, witchcraft and involvement in the occult.
Repent for all covenants that were and are being made with godless people controlled by godless ideologies and false religions opposed to the Living God.

After confessing these sins and humbling ourselves before God with godly sorrow, let us join in pleading with Him to send us rain. He explicitly says in Scripture, that when we humble ourselves in His presence that He will send us rain. When I shut up the heavens so that there is no rain, or command the locust to devour the land, or send pestilence among my people, 14 if my people who are called by my name humble themselves, and pray and seek my face and turn from their wicked ways, then I will hear from heaven and will forgive their sin and heal their land. 15 Now my eyes will be open and my ears attentive to the prayer that is made in this place (2 Chronicles 7:13-15). Father God, we acknowledge our dependence upon You as the only God who can send rain. Please let it rain again in our land. Restore to us all crops, and livestock, in Jesus Name. Amen." -Guidelines by Jericho Walls Prayer Network

Bid tot God in verootmoediging

2 Kronieke 7:11-22  teksverse 13-14
GKE 15 Nov 2015

Sing:
Ps. 34-1:1,2 & 5
Ps. 103-1:1 & 2
Ps. 34-1:6
Sb 9-1:1,2,4 & 11

Die afgelope tyd het daar verskeie oproepe uit allerhande oorde opgegaan dat ons vir reën moet bid. Daar was selfs ’n versoek van ons kerkverband se Deputate Ekumenies Binnelands dat vandag as ’n biddag vir reën afgesonder word. Dikwels word 2 Kron. 7:13 & 14 by so ’n versoek aangehaak. Gegewe die droogte toestand in ons land en veral hier in KZN is dit nie ’n onbillike versoek nie. Die Here sê dan vir ons in 2 Kron. 7:13 & 14 dat ons moet bid wanneer dit droog is met die belofte daarby dat Hy ons land sal laat herstel. Die probleem wat egter dikwels met sulke versoeke voorkom, veral die wat oor die sosiale media soos FB en WhatsApp of per epos gerig word, is die manier en motivering waarmee die versoeke gerig word.

Die probleem is dat daar baie selektief met 2 Kron. 7:13 & 14 omgegaan word en dat die oproep die vorm van ’n sogenaamde “kettinggebed” aanneem. ’n Kettinggebed behels gewoonlik dat mense aangespoor word om soveel as moontlik mense te kry om te bid “Here gee vir ons reën”. Die probleem wat hier na vore kom is dat dit die doel van gebed soos die Bybel ons leer mis. Eintlik kom dit op manipulasie neer. As ons net genoeg mense kan kry om saam te bid. Dikwels gaan die kettinggebed versoek ook met ’n spesifieke doelwit saam van hoeveel mense moet saambid. As soveel mense bid, dan MOET God luister, so asof ons enigsins vir God kan dwing om iets te doen.

Soos ek gesê het, is daar nie ’n probleem met ’n versoek om vir ’n saak te bid nie. Die Here sê immers vir ons op verskeie plekke in die Bybel dat ons moet bid. Hy sê ook vir ons hoe en waarvoor ons moet bid. In ons teks vanoggend is daar dan ook baie spesifieke riglyne van hoe en waarvoor ons moet bid.

Ons kan nie net tekste soos 2 Kron. 7:13 & 14 in isolasie neem sonder om in ag te neem wat voor dit en daarna in die Bybel staan nie. Om te verstaan wat die Here vir ons sê, moet ons die konteks van ’n Skrifgedeelte in ag neem. Met ander woorde wat is die agtergrond waaroor dit gaan?

In 2 Kron. 6 & 7 hoor ons dat dit hier gaan oor die inwyding van die tempel wat Salomo laat bou het. Dawid wou ’n tempel laat bou, maar die Here het gesê nee. Salomo (Dawid se seun) het die opdrag gekry om die tempel te laat bou en hier hoor ons dat hy dit gedoen het en hoe die tempel ingewy word.

In 2 Kron. 6 hoor ons Salomo se gebed tot die Here waar hy vra dat God die tempel sal seën en die gebede sal verhoor wat die volk daar tot God bid. In 2 Kron. 7 hoër ons hoe God daardie gebed van Salomo beantwoord. In 2 Kron. 7:1 hoor ons hoe daar vuur uit die hemel gekom het en die brandoffers verteer het wat daar met die inwyding van die tempel gebring is. Daarmee het die Here aangedui dat Hy die brandoffers wat gebring is, aanvaar het. Sy magtige teenwoordigheid het die tempel gevul. Ons moenie die fout maak dat die Here beperk was tot die tempel nie soos ons hoor in 2 Kron. 6:18:
Die hemel, selfs die hoogste hemel, kan U nie bevat nie, hoe dan nog hierdie tempel wat ek gebou het!
Die tempel was slegs die plek waar die volk God kon ontmoet.

in 2 Kron. 7:11-22 het die Here in ’n droom aan Salomo verskyn en aan hom bevestig dat Hy sy gebed verhoor het en dat Hy die tempel gekies het as die plek waar die volk hom met hul offerandes kon ontmoet. Hy waarsku Salomo ook wat sal gebeur as die volk van Hom afvallig word en sê ook wat die volk moet doen wanneer die rampe hulle tref as hulle afvallig geword het.

Ons moet ook nie die fout maak om die tempel van die Ou Testament aan ons kerkgeboue gelyk te stel nie. Die tempel van die Ou Testament was die ontmoetingsplek met God en dit het heengewys na Jesus Christus wat versoening tussen God en die mens gebring het. Die offerhande wat gebring is wys heen na die finale offer wat Jesus aan die kruis gebring het. In Joh. 2:21 bevestig Jesus dat Hy nou die tempel is deur wie ons God ontmoet. Die offers en tempel van die Ou Testament het vorentoe gekyk na die soenoffer van Jesus terwyl ons in ’n nuwe bedeling terugkyk daarna. In 2 Kron. 7:13 & 14 kry die volk die opdrag om te bid by die tempel waar Hy beloof het om na hulle gebede te luister. Ons as Nuwe Testamentiese kerk het die opdrag om in die Naam van Jesus Christus te bid soos ons in Joh. 16:23 hoor. Met ander woorde ons moet erken dat ons die voorreg het om tot God te bid omdat Hy ons in Jesus aangeneem het as sy kinders.

Die Here sê ook in hierdie gedeelte vir ons waarvoor ons moet bid. Daar staan nie dat ons soveel as moontlik mense moet aanspoor om te bid “Here gee asb. tog vir ons reën nie.”

In 2 Kron. 7:14 hoor ons
en my volk oor wie my Naam uitgeroep is, toon berou en bid en vra na my wil en draai terug van hulle bose weë af, sal Ek luister uit die hemel en hulle sonde vergewe en hulle land laat herstel.

Die eerste aspek wat hier na vore kom is “toon berou.” In die 1953 vertaling staan daar “hulle verootmoedig” en in die Engelse vertaling is dit “humble themselves.” Die eerste ding wat ons moet doen is om te erken dat ons nie onskuldig is oor wat hier gebeur nie. Ons moet ons afhanklikheid van God erken. Een van die groot probleme wat Israel gehad het was dat hulle, na ander gode gedraai het en daarmee het hulle gesê dat hulle sonder God kan klaarkom. Dit is nog steeds een van ons probleme. Ons leef asof God nie bestaan nie. Ons sê wel dat ons in Hom glo maar ons lewens wys net mooi die teenoorgestelde.

Ons moet ons verootmoedig, met ander woorde ons moet ons sonde bely en berou toon daaroor. Ons moet berou toon ons nie ten volle leef soos wat dit kinders van God betaam nie. Ons het God en ons naaste nie so lief soos wat ons moet nie. Ons as gemeente is nie so ywerig as wat ons moet wees in ons diens tot God nie. Ons voer nie ons sending opdrag uit soos wat ons moet nie omdat ons nie ’n hart het vir die mense wat verlore gaan het nie. Ons bid nie genoeg vir ons regering nie. Ons bid nie genoeg vir ons vyande nie. Elkeen weet wat die sondes is wat nog in my lewe aanwesig is. Erken en bely ons daardie sonde teenoor die Here? Vra ons dat die Heilige Gees ons help om van daardie sondes in ons lewens ontslae te raak? Laat ons die Heilige Gees ons lewens beheer of bedroef ons die Gees met ons lewens? Gebruik ons God as ’n noodwiel en bid slegs wanneer ons in ’n krisis beland?

Die volgende opdrag is: “bid en vra na my wil.” Waarvoor moet ons bid? Sekerlik kan en mag ons vra dat die Here vir ons reën stuur. Hy leer ons tog in die Onse Vader gebed om te vra vir ons daaglikse brood, dit wil sê om te vra vir die lewensmiddele wat ons nodig het. Dit behels egter net een sinnetjie in die Onse Vader gebed en daarom moet dit nie die hoofsaak wees waarvoor ons nou ook moet bid nie. As ons gebede in hierdie krisis tye net daaruit bestaan dat ons die Here vra om reën te stuur, dan bid ons nie volgens sy wil soos wat Hy dit in sy Woord openbaar nie.

Waarvoor moet ons nog bid? “Vra na sy wil” of “laat U wil geskied...” soos die Onse Vader gebed ons leer. Letterlik staan daar “soek my aangesig.” Met ander woorde ons moet nader aan God beweeg en vra dat sy teenwoordigheid al hoe meer word in ons lewens. Watter deel van my dag behoort aan die Here? Begin ek my dag met gebed? Eindig ek my dag met gebed af? Wat van tussenin? Die Here sê vir ons dat ons gedurig moet bid. Die Here moet elke oomblik van elke dag deel van my lewe wees. Dis eenvoudig geliefdes. Byvoorbeeld wanneer ek in ’n situasie beland waar ek gewoonlik verkeerd optree, besef dit, want deel van ons gebede en afhanklikheid van die Heilige Gees is dat ons Hom moet vra om ons bewus te maak van sulke tye. Wanneer ek midde in die situasie is, vra Here rig U my gedagtes en optrede. Dis hoe mens jou lewe deur die Gees laat beheers. Voordat ek na ’n vergadering toe gaan of met iemand moet gesels, vra vir die Heilige Gees om vir jou wysheid te gee.

Die opdrag is verder draai terug van julle bose weë. As ons weer toegegee het aan ons sonde, bely jou sonde teenoor God en vra vergifnis. Vra dat die Gees ons vorentoe sal sterk maak sodat ons nie aanhou struikel oor dieselfde sonde nie. Dit help nie ons vra na die wil van God en ons doen dit nie. Ons het ’n verantwoordelikheid en dit verg inspanning van ons kant af. Dit gebeur nie outomaties nie. Die troos is egter dat hoe meer ons dit doen hoe makliker word dit.

Dan gee die Here die belofte dat Hy uit die hemel sal luister en ons sondes vergewe en die land herstel. Hou vas aan die belofte, veral wanneer die Here se antwoord nie binne ons tydsraamwerk inpas nie. Vertrou God dat Hy sy beloftes sal nakom.

Ons het vandag toegewy as ’n biddag vir reën. Ons moenie die fout maak om te dink dat as hierdie erediens verby is dat ons nou ons plig gedoen het nie. Die opdrag is hier aan die volk gerig. Dit is iets wat hulle moet gaan doen! Dit is my taak om vir die gemeente voorbidding te doen, maar ek is nie die enigste een nie. Julle moet ook bid en julle moet veral vir my ook bid. Ons wat hier teenwoordig is het verder ook ’n verantwoordelikheid. Wat van ons broers en susters wat nie vandag hier was nie? Wat van hulle wat bitter min of nooit kom nie? Hulle is ook ons verantwoordelikheid. Ons moet in die eerste plek bid vir hulle. Bid dat hulle geloof versterk sal word. Bid die gebed wat die Here vir ons in Ef. 3:14-21 gegee het. Nader hulle in liefde.

Die Here het vandag vir ons almal werk gegee vir die week wat voorlê. Kom ons gaan doen dit. Verootmoedig julle voor die Here en toon berou. Bid en vra na sy wil. Soek sy aangesig op en draai weg van julle bose weë af. Bid tot God in verootmoediging.

Amen

12 November 2015

Ons vertrou dat God ons Vader in goeie en slegte tye vir ons sorg

Habakuk  Teksverse Hab. 1v2-4; Hab. 2v5-6; Hab. 3:17-19
8 Nov. 2015 GKE

Lof-Lied - Lied 163  Soos `n wildsbok
Na Wet Sb. 9-2 v 1 & 9 (Sb 26 in ou swart Psalmboek)
Na Gebed Ps. 32-1 v 1 & 6
Slotsang Sb. 14-2 (Al sou die vyeboom beryming van Hab. 3v17-19)

Sondag 10

27  Vraag:  Wat verstaan jy onder die voorsienigheid van God?
Antwoord:  Die almagtige en oralteenwoordige krag van God (a)  waardeur Hy hemel en aarde en al die skepsels asof met sy hand nog onderhou en so regeer (b) dat lower en gras, reën en droogte (c), vrugbare en onvrugbare jare, voedsel en drank, gesondheid en siekte (d), rykdom en armoede (e) en alles, ons nie per toeval nie, maar uit sy Vaderhand toekom (f).
(a) Hand 17:25-28;  Jer 23:23, 24;  Jes 29:15, 16;  Eseg 8:12.  (b) Heb 1:3.  (c) Jer 5:24;  Hand 14:17.  (d) Joh 9:3.  (e) Spr 22:2.  (f) Matt 10:29;  Spr 16:33.
28  Vraag:  Wat baat dit ons dat ons weet dat God alles geskep het en dit nog deur sy voorsienigheid onderhou?
Antwoord:  Dat ons in alle teëspoed geduldig (a) en in voorspoed dankbaar (b) kan wees.  Verder dat ons ook vir die toekoms 'n vaste vertroue in ons getroue God en Vader (c) kan stel dat geen skepsel ons van sy liefde sal skei nie (d), aangesien alle skepsels so in sy hand is dat hulle sonder sy wil nie kan roer of beweeg nie (e).
(a) Rom 5:3;  Jak 1:3;  Ps 39:10;  Job 1:21, 22.  (b) 1 Tess 5:18;  Deut 8:10.  (c) Ps 55:23;  Rom 5:4.  (d) Rom 8:38, 39.  (e) Job 1:12;  2:6;  Spr 21:1;  Hand 17:2.
As God ons Vader is, hoekom gaan dit nie altyd goed met ons nie? Ons bely op grond van dit wat God vir ons in sy ewige Woord sê dat Hy die hemel en die aarde uit niks geskep het. Verder bely ons dat God sy skepping nog steeds versorg en in stand hou. Net soos ’n ouer vir sy kinders sorg, sorg God vir ons as sy kinders in alle omstandighede. Dit is tog immers wat ons in Sondag 10 van die Heidelbergse Kategismus bely. Ons bely tog dat niks toevallig gebeur nie. Dit wil sê dat dit wat daagliks met ons gebeur van God af kom. Die seën van die oorvloedige reën in die vorige jare het van God af gekom, maar ook die verwoestende droogte wat ons nou beleef.

Dink maar byvoorbeeld aan iets wat baie moontlik is in die Suid-Afrika waarin ons tans woon. ’n Vrou wat van ’n Bybelstudie af teruggekom het, is deur boosdoeners oorval, beroof en verkrag. As God dan in beheer is, waar was Hy toe dit gebeur het? Elkeen van ons kan heelwaarskynlik talle soortgelyke situasies in ons eie lewens opnoem. Situasies wat aanleiding gee dat ons saam met die profeet Habakuk vra: (Vgl. Hab. 1v2-4)
2 Hoe lank moet ek om hulp roep voordat U hoor, Here, moet ek by U bly kla oor geweld voordat U red? 3 Waarom laat u my die onreg sien wat gedoen word, waarom kyk U toe as daar soveel ellende is? Oral rondom my is daar onderdrukking en geweld, en word daar getwis en gebaklei. 4 Die wet het nie meer krag nie, en daar geskied nie meer reg nie. Slegte mense het die oorhand oor die goeies, en so word die reg verkrag.

Hoe voel u oor God se antwoord op hierdie vraag? (Vgl. Hab. 2v5-6)
5 Die Here het geantwoord: Kyk na die ander nasies: julle sal verstom staan oor wat julle sien. Ek gaan nog tydens julle lewe iets doen wat julle nie sal glo as dit vir julle vertel word nie. 6 Ek gaan die Galdeërs laat kom, die wrede, woeste nasie wat dwarsoor die aarde rondtrek om lande te verower wat nie hulle s’n is nie.
En dan gaan die Here aan om te verduidelik hoe wreed en woes die Babiloniërs is wat Israel in ballingskap gaan wegvoer.

Kan u nog steeds bely: dat ek in teëspoed geduldig moet wees? U wonder dalk nou waarheen is hierdie preek op pad? Die kern van Sondag 9 is dat God, die Skepper van hemel en aarde in Christus my Vader is op wie ek kan vertrou. As ons werklik wil bely met ander woorde dit onomwonde stel dat ons vas en seker glo dat God ons Vader is wat vir ons sorg in alles wat ons nodig het, dan moet ons God kan vertrou, veral wanneer ons omstandighede duidelik vir ons sê dat ons God nie kan vertrou nie. Daardie tye wanneer die ou duiwel ons so lekker uitkoggel: “kyk hoe gaan dit in jou lewe. Jy kan God nie vertrou nie!”

Wat gebeur eintlik hier in Habakuk 1 en 2? God word in die beskuldigingsbank geplaas! Die mens neem God onder kruisverhoor en beskuldig God dat Hy nie die mens se beste belange op die hart dra nie. Presies wat in die Paradys gebeur het met die sondeval. Daarom moet ons die perspektief van God se antwoord raaksien. Israel het hardnekkig aangehou met afgodery. Dit wil sê hulle het iets of iemand anders in die plek van God geplaas. Dit is nie God wat in die beskuldigingsbank hoort nie, maar die mens self wat God beskuldig. God gebruik die Galdeërs om Israel tot inkeer te bring. Nou moet ons baie mooi verstaan. God beskik nie die kwaad nie, want selfs die boosheid van die Galdeërs gaan gestraf word soos die Here vir ons sê in Habakuk 2v5 tot 20. Telkemale hoor ons “Ellende wag vir hom wat verkeerd doen.”

Wat wel hier gebeur is dat God die kwaad wat van die sonde af kom, gebruik om iets goed te laat voortkom. Die sondigheid van mense veroorsaak baie ellende vir ander mense. Dink maar net hoeveel hartseer veroorsaak gierigheid nie. Mense wat ander mense doodmaak om hulle besittings in die hande te kry. Jaloesie, haat woede onkuisheid noem maar op. Dit veroorsaak baie ellende in hierdie lewe en nie een van ons kan werklik sê dat ons onskuldig is nie.

Nou moet u mooi verstaan. Die aard van sonde en die rimpeleffek daarvan is nie altyd reglynig nie. Met ander woorde: Ek moenie die fout maak om reglynige oorsaak en gevolg vir alle situasies in my lewe te soek nie. Reglynige oorsake is ook daar, soos byvoorbeeld as ek myself aan drank vergryp en ek hou aan daarmee dan sal ek naderhand die gevolge daarvan op my gesondheid voel. Daar is egter ook indirekte gevolge. As ek beroof en aangerand word, is dit nie noodwendig die direkte oorsaak van iets wat ek in my lewe verkeerd gedoen nie. Dit is wel die gevolg van die rimpeleffek wat sonde op die mensdom het.

’n Verdere indirekte effek van sonde is dat die Skepping as gevolg van die sondeval aan die verydeling onderwerp is soos die Here vir ons in Rom. 8v2 sê:
Die skepping is immers nog aan verydeling onderworpe, nie uit eie keuse nie, maar omdat God dit daaraan onderwerp het.
Dit is die rede hoekom daar natuurrampe en vloede en droogtes plaasvind. Dit is die rede waarom mense wat nog in die fleur van hul lewens is deur siektes geteister word en dat hulle daarvan doodgaan.

Binne die teëspoed wat deur sonde veroorsaak word kan ons net werklik bely dat ek in teenspoed geduldig sal wees as ek God vertrou. As ek vertrou dat God in beheer is en dat Hy selfs dit wat sleg is in my lewe tot my beswil kan gebruik. Dink maar net aan die verhaal van Josef. Hoe dink u het Josef gevoel toe hy daar in die put gelê het waar sy broers hom ingegooi het? Hoe het hy gevoel toe hy as slaaf was op pad na Egipte? Dit is eers baie jare later dat hy as tweede in bevel van Egipte vir sy broers wat hom verkoop het kon help uit die gevolg van die hongersnood waarin hulle beland het. Ons sien nie altyd dadelik die goeie gevolge wat uit die slegte voortspruit nie. Soms neem dit baie jare en tog is ek seker dat elkeen van ons ’n voorbeeld in ons lewens kan aanhaal waar die Here dinge in ons lewens wat aanvanklik sleg was, ten goede laat meewerk het.

Uit die nageslag van Josef se broer Juda is Jesus gebore. Dit is ’n gebeurtenis wat nie in Josef se lewe plaasgevind het nie. Dit het eers baie, baie geslagte later gebeur. Tog het Israel vasgehou aan die belofte van ’n Messias wat sou kom en die verlossing wat Hy sou bring. Dit is ’n belofte wat die Jode deur die pyn van hul Ballingskap gedra het. Dit is net die verlossingswerk van Jesus Christus wat dit moontlik maak dat ons God kan vertrou. Dat ons dankbaar is wanneer Hy ons seën en dat ons geduldig is wanneer ons beproef word.

Ons geloof in Jesus Christus maak dit moontlik dat ons God ons Vader kan vertrou. Die Heilige Gees is altyd by ons en dra ons deur die goeie en die swaar tye. Die Heilige Gees gee vir ons die geloof om vas te hou in God se genade wat Jesus Christus vir ons gebring het. Daarom kan ons ook saam met Habakuk sing:
(Hab. 3:17-19)
17 Al sou die vyeboom nie bot nie en daar geen druiwe aan die wingerde wees nie, al sou die olyfoes misluk en die lande geen oes lewer nie, al sou daar geen kleinvee in die kampe meer wees nie en die beeskrale sonder beeste wees, 18 nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in God, my Redder.19 Die Here my God gee vir my krag. Hy maak my voete soos dié van ’n ribbok, op hoë plekke laat Hy my veilig loop.

Hou in geloof vas aan God se genade en vertrou dat Hy steeds in beheer is. Glo dat God jou Vader is omdat Christus vir jou sondes gesterf het. Dink daaroor na wat God al alles in jou lewe vir jou gedoen het. Dink daaroor na wat dit vir jou beteken dat Christus vir jou sondes ’n vervloekte dood aan ’n kruishout gesterf het. Glo en vertrou dat Hy net ons beste belange op die hart dra. Dan sal ons ook kan bely:
Ons vertrou dat God ons Vader in goeie en slegte tye vir ons sorg.

Amen

01 November 2015

God se genade en seën bepaal my toekoms, nie my sondige verlede nie!

1 Nov. 2015 GKE
Gen. 3 - Teksvers Gen. 3v15
Sing    Lofsang: Ps. 118-1 v 1
           Na wet:    Sb. 9-1 v 1 , 2 & 11
           Na gebed                                Ps. 130-1 v 1 tot 4
           Slotsang  Ps. 86 v 3 & 6
Gister 31 Okt. het ons weer herdenk dat Luther op 31 Okt. 1517 sy 95 stellings teen die kerkdeur van Wittenberg vasgespyker het. Sy doel was om die dwaalleer wat in die Rooms Katolieke Kerk ingeslyp het, aan te spreek. Ons herdenk elke jaar hierdie dag want dit herinner ons dat ons gedurig moet reformeer. Met ander woorde moet terugdraai na die waarheid van God se Woord. Hoekom dwaal ons so gedurig af van die waarheid? Die rede vind ons heel aan die begin van die Bybel daar in Genesis 3.

In Genesis 3 hoor ons die verhaal van ’n ramp wat wêreldwyd die mensdom in ellende gedompel het. Daarin hoor ons hoe die mens se rebelse opstand teen God tot gevolg gehad het dat elke mens op aarde daagliks in ’n dodelike stryd teen die bose betrokke is. Dit het tot gevolg dat ’n eens perfekte wêreld nou verander het in een waar mens slegs met moeite ’n bestaan kan maak. Pyn het ’n harde werklikheid geword.

Waar daar eens harmonie en vrede tussen mense was, is daar nou ’n magstryd wat selfs die intiemste verhouding tussen man en vrou versuur. In die plek van gelukkige samesyn is daar nou beskuldigings wat heen en weer geslinger word. Onmin in plaas van vrede is nou die kenmerk van verhoudings. In die plek van liefde, vreugde, vrede, geduld en vriendelikheid heers daar nou vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring en afguns. ’n Eens mooi perfekte wêreld het nou ’n lelike onperfekte wêreld geword.

Sonde bepaal nou die toekoms van die mens. Die mens is as te ware vasgevang in die dodelike tentakels van die sonde waaruit hy op sy eie nie kan loskom nie. Die effek daarvan is so erg dat wanneer die mens voor die keuse gestel word tussen goed en sleg, dan kies die mens elke keer net dit wat sleg is. Hy kan nie meer die goeie kies nie. Die omvang van hierdie ramp was so erg dat dit nie net die mense wat daar teenwoordig was beïnvloed het nie, maar dit het ook hulle nageslag beïnvloed. Elke mens wat daarna gebore is, word deur die geweldige nagevolge van daardie ramp beïnvloed.

As dit nie vir God se genade was nie, sou die gevolge van hierdie ramp vir ewig deel van ons bestaan gewees het. God los egter nie die mens in hierdie ellende nie, Hy tree op. Hy stel vyandskap tussen die mens en die bose. Op die oog af lyk dit of God se optrede die mens straf, maar eintlik doen Hy dit vir die mens se eie beswil. Daarmee maak God seker dat Sy seën die mens se toekoms bepaal en nie die mens se sonde nie.

In Gen. 3:15 hoor ons:
Ek stel vyandskap tussen jou en die vrou, tussen jou nageslag en haar nageslag. Haar nageslag sal jou kop vermorsel en jy sal hom in die hakskeen byt.”
Uit hierdie optrede van God skyn sy genade soos ’n helder lig. Die ewige stryd tussen die mens en die slang word dan ook ’n simbool van die stryd tussen die mens en die kwaad. Vyandskap, met ’n dodelike stryd tussen die mens en die bose lyk op die oog af of God hiermee net straf. Daagliks is die mens in ’n dodelike stryd met die bose gewikkel. Vermorsel en byt is dieselfde woord in Hebreeus en dit beteken letterlik dodelik tref. Hierdie stryd is nie maar net ’n ligte skermutseling nie. Nee geliefdes, dit is ’n stryd tot die dood toe!

Hoekom is die mens onderwerp aan hierdie stryd? Hoekom moet ons in daaglikse vyandskap met die kwaad betrokke wees? Dit is om die mens te beskerm. Vyande leef tog nie hand om die lyf saam met mekaar nie. Dit is om te keer dat die mens absoluut onder die invloed van die kwaad kom. As dit sou gebeur sou daar geen hoop vir ons wees nie.

Wanneer ons met sonde deurmekaar raak (soos ons tog so lief is om te doen) ontstaan daar ’n geweldige spanning by ’n mens. Daar is hierdie geweldige tweestryd. Aan die een kant is daar die hunkering agter sonde aan, want dis asof ons vasgebind is aan die sonde, maar aan die ander is daar die wete dat dit wat ek nou doen verkeerd is.

Rom. 7:21-23 spel hierdie stryd so duidelik uit.
So vind ek dan hierdie wet in my: ek wil die goeie doen, maar al wat ek doen, is die slegte. Diep in my wese vind ek vreugde in die wet van God, maar ek vind in my doen en late ’n ander wet, wat stryd voer teen die wet van my gees. Dit maak my ’n gevangene van die wet van die sonde wat in my doen en late aan die werk is.
Die vyandskap wat God tussen die mens en die bose ingestel het, is die rede vir hierdie tweestryd. Die gevolg hiervan is dat mens so vasgevang word dat jou sondige lewe die bepalende faktor van jou lewe is.

Die mens self kan hierdie stryd nooit wen nie. As gevolg van God se genade is daar egter vir die mens hoop, want uit sy nageslag kom daar ’n Mens voort wat ook Goddelike krag het om die bose te oorwin. In Heb. 2:14-15 hoor ons:
Aangesien hierdie kinders mense van vlees en bloed is, het Hy ook net soos hulle mens geword. Dit het Hy gedoen om deur sy dood dié een wat mag het oor die dood, dit is die duiwel, te vernietig en om hulle wat uit vrees vir die dood hulle hele lewe lank in slawerny was, te bevry.

Christus oorwin die bose en daarmee bevry Hy ons van die slawekettings van die sonde. Die oorwinning word egter op ’n radikale wyse verkry—nie deur mag en geweld nie, maar deur te ly en te sterwe; nie deur ’n magsdaad nie, maar deur ’n liefdesdaad van gehoorsaamheid en skynbare swakheid.

Wanneer ons aan die reformasie dink, dan gebeur dit maklik dat ons vinger wys na ander. Julle beter sorg dat julle wegdraai van julle verkeerde weë af. Die reformasie gaan egter ten diepste daaroor dat ek na my eie lewe moet kyk. Waar het ek van die waarheid afgedwaal? Waar is ek besig om op ’n verkeerde pad te loop?

Ons wys maklik die vinger na ander, want dit is bitter moeilik om werklik krities oor myself en my lewe te wees. Inteendeel, as ek dit in eie krag probeer doen, is dit absoluut onmoontlik! Die belofte wat ek in Gen. 3:15 ontvang is dat ek nie alleen die stryd teen die bose in my lewe hoef aan te durf nie.
As mens werklik eerlik na jou lewe kyk dan is dit maklik om moedeloos te word en die fatalistiese houding in te neem: “dit is nou maar eenmaal soos ek is. Ek kan nie verander nie”  Ek is ’n reguit mens. Mense moet dit maar so aanvaar. Wat ek eintlik hiermee sê is dat ek mense seer maak en as jy nie daarvan hou nie, is dit jou probleem, nie myne nie.

Die troos wat God se Woord vandag vir ons bring is dat ek nie meer deur my verlede vasgebind word nie. My verlede is wel die wegspringplek waarvandaan ek in die toekoms ingaan, maar dit bepaal nie my toekoms nie! My verlede bepaal nie wie en wat ek in die toekoms gaan wees nie. Al die slegte dinge in my verlede het nie meer ’n houvas op my nie. My humeur beheer nie meer my gedrag nie. Ek is nie onlosmaaklik daaraan vasgebind nie.

In Jesus Christus het ek ’n blink toekoms wat vir my voorlê. My toekoms word nie bepaal deur dit wat in my verlede gebeur het nie. My verlede bepaal nie my eindbestemming nie. Jesus Christus bepaal my toekoms!

Wanneer mens in ’n motor ry kyk jy deur die vooruit om by jou bestemming uit te kom. Jy kyk nie deur die agteruit om te sien waarheen jy op pad is nie. Net so kyk ek nie terug na my verlede om te sien waarheen ek op pad is nie. Ek kyk vooruit na ’n toekoms saam met Jesus Christus. Wanneer ek byvoorbeeld in ’n situasie beland waar ek my humeur gewoonlik verloor, gee ek die situasie in gebed aan God oor. Vra vir die Heilige Gees om oor te neem en laat die eie ek terugstaan.

Hoe reformeer ek my lewe? Wanneer ek terugkyk na my sondes dan kan ek weet, dat alhoewel ek self nie die stryd teen die sonde kan wen nie, Christus reeds die stryd vir my gewen het. Om daardie oorwinning my eie te maak moet ek in geloof vashou aan Christus se oorwinning. Ek moet weet dat ek vorentoe toe kan kyk na ’n eindbestemming saam met God en dat ek nie alleen op pad is daarnatoe nie omdat God self saam met my die pad loop. Die Heilige Gees is altyd saam met my om my te help om die oorwinning wat Christus reeds oor die bose en die sonde behaal het my eie te maak sodat ek die pad vorentoe met vertroue kan aanpak met oë gerig op Jesus Christus.

Deur God se genade het Hy vyandskap tussen my en die bose ingestel. Jesus Christus het die bose oorwin en deur God se genade laat die Heilige Gees my deel in daardie oorwinning. Daarom geliefdes, moenie vasgevang word deur jou sondige verlede nie. Jou verlede bepaal nie jou eindbestemming nie. Kyk vorentoe na ’n toekoms saam met God, want God se genade en seën bepaal ons toekoms en nie ons sondige verlede nie!

Amen