25 Augustus 2019

Kinders is geskenke van die HERE.

Ps. 127 tv Ps. 127 v 3




Alles wat ons het, het ons ontvang op grond van die genade van die Here. Met ander woorde niks wat ons het, het ons gekry omdat ons dit verdien nie. Ons kan nie daarop aanspraak maak nie. Die Here besluit in sy ewige raadsplan watter genadegawes Hy vir ons gee.

Ook die kinders wat die Here aan ouers se sorg toevertrou, gee Hy alleen op grond van sy genade soos ons Ps. 127 v 3 hoor:
Seuns is geskenke van die Here, kinders word deur Hom gegee.

Ps. 127 v 3 is die middelpunt van hierdie Psalm en dit dui vir ons die fokus aan, die kinders wat Hy aan die sorg van ouers toevertrou. Die eerste twee verse gebruik twee beelde om vir ons te verduidelik dat sonder die Here alles tevergeefs is en die laaste twee verse word die beeld van pyle in 'n pylkoker gebruik om aan ons te verduidelik hoe die Here ons seën wanneer Hy die middelpunt van ons en ons kinders se lewens is.

In Psalm 127 sê die Here dus vir ons dat wanneer Hy kinders aan jou sorg toevertrou, dat Hy daarmee saam ook aan jou 'n groot verantwoordelikheid gee.

Die verantwoordelikheid wat Hy aan ons gee, is om ons kinders so groot te maak dat hulle die Here ken. Kinders is vir die Here kosbaar en daarom moet ons die kinders wat die Here aan ons toevertrou met soveel sorg en aandag grootmaak.

In hierdie Psalm hoor ons van 'n baie belangrike beginsel wat ons moet onthou met die grootmaak van die kinders wat die Here aan ons toevertrou. In Ps. 127 v 1 hoor ons:
As die Here die huis nie bou nie, swoeg dié wat daaraan bou, tevergeefs. As die Here die stad nie beskerm nie,
waak dié wat dit beskerm, tevergeefs.

Hierdie teks gaan nie oor die fisiese bou van huise of stede nie. Die verwysing na kinders wat geskenke van die Here is in vers 3 verduidelik dat dit hier gaan oor die geestelike huis en stad waarin ons woon. Jou gesinslewe en die groter gesin, die gemeente waarvan jou gesin deel is.

In Ps. 127 v 2 hoor ons:
Tevergeefs dat julle vroeg opstaan en laat gaan slaap
om met moeite ’n bestaan te maak.
Vir dié wat Hy liefhet, gee die Here dit in hulle slaap.
As jy op jou eie krag en insigte staatmaak is alles wat jy aanpak tevergeefs.

Die Afrikaanse woord swoeg wat in die 83 vertaling gebruik is, gee die bedoeling van die Hebreeus mooi weer. Dit dui op ’n tevergeefse gestoei wat geen resultate oplewer nie. Absolute hartverskeurende moeitevolle arbeid wat geen resultaat lewer nie.

Wanneer mens hard werk en jy bereik iets daarmee dan is dit vreugdevolle bevredigende arbeid. As mens egter ten spyte daarvan dat jy alles gegee het, niks vir jou moeite bereik nie, los dit ’n moedelose hopeloosheid by jou agter.

Die Psalmdigter beskryf hier vir ons dat as die Here nie deel is van die proses nie, inderdaad as die Here nie leiding neem nie, dan is alles tevergeefs. As die Here nie die hoofinhoud van my lewe en my kinders se opvoeding is nie, dan kan ek dit maar net sowel los.

In Mat. 19 v 14 hoor ons:
Maar Jesus het gesê: “Laat staan die kindertjies en moet hulle nie verhinder om na My toe te kom nie, want die koninkryk van die hemel is juis vir mense soos hulle.”

Die Here kan alleen die hoofinhoud van my en my kinders se lewe word deur die soenverdienste van Jesus omdat Hy vir ons sonde aan 'n vervloekte kruishout gesterf het.

Wanneer die opvoeding wat ek vir my kinders gee, vrygemaak is van die mag van die sonde, kan dit effektief verrig word. As Jesus Christus nie die middelpunt van my lewe is nie, dan sal ook die opvoeding van my kinders tevergeefs wees. Wanneer Christus egter die kern is waarom alles draai sal my opvoeding geseënd wees. Dan is dit inderdaad nie meer moeite nie want vir dié wat Hy liefhet, gee die Here dit in hulle slaap.

Die opvoeding van my kinders is dat ek deur my lewe vir hulle moet wys wat dit beteken om die Here te ken. Kinders leer deur dit wat hulle ons sien doen en nie deur dit wat ons vir hulle sê om te doen nie.

Getuig jou lewe daarvan dat jy naby God leef? Hoe lyk jou betrokkenheid met die lede van jou gesin en is jy aktief deel van jou gemeente? Wys jy vir jou kinders deur jou voorbeeld dat hulle aktief deel moet wees van die gemeente waarbinne die Here julle geplaas het? Jy kan dit alleen doen wanneer jy glo dat Jesus jou persoonlike Verlosser en saligmaker is.

In Ps. 127 v 4 hoor ons:
Soos pyle in die hand van ’n krygsman,
so is seuns wat gebore is toe hulle vader nog jonk was.
Dit gaan goed met die man wat sy pylkoker so gevul het!
Sulke mense het niks te vrees as hulle met die vyand
in die stadspoort onderhandel nie.
Hier hoor ons hoekom ons ons kinders moet grootmaak om die Here te ken. Die beeld van pyle in 'n pylkoker word gebruik om te verduidelik dat ons, ons kinders moet uitstuur in die wêreld om te leef vir Christus.

'n Pyl se doel is om geskiet te word, om uit te gaan. As ons in die grootmaak van ons kinders hulle leer om die Here te ken, dan sal hulle 'n verskil kan maak in die wêreld daar buite.

Hiermee saam ontvang ons 'n belofte van seën. Die seën van die ewige lewe en dat as ons, ons kinders leer om die Here te ken dat hulle ook die ewige lewe sal ontvang.

Is dit nie ’n wonderlike belofte wat die Here aan ons gee nie? Dis ook die belofte wat Hy met die doop aan ons gee. Daarmee wys die Here vir ons op ’n sigbare wyse dat ons en ons kinders aan Hom behoort. Ons en ons kinders is sy kosbare eiendom.

Ons kan nie op grond van ons eie verdienste vergifnis van die sonde kry nie en ons kan dit ook nie vir ons kinders doen nie. As ons dit sou probeer dan sal dit wees soos die hartverskeurende moeitevolle arbeid wat die Psalmdigter hier vir ons beskryf. Die troos is egter, dat ons dit nie hoef te doen. Vir die wat Hy liefhet gee die Here vergifnis van die sonde in hul slaap.

Hoe kry ons deel daaraan? Heel eenvoudig geliefdes. Ons moet die Evangelie glo. Ons moet die Goeie Nuus glo dat Jesus Christus vir ons sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het. Ons moet glo dat Hy die dood met sy opstanding oorwin het en dat Hy daarmee vir ons die ewige lewe gee. ’n Lewe wat nie meer vasgebind is aan die slawekettings van die sonde nie.

Dit is wat ons met die doop bely. Ek bely dat die Evangelie op my van toepassing is en met die doop van my kind bely ek dat ek die belofte van die Here glo dat die Evangelie ook op my kind van toepassing is. Vandag sien ons met die sakrament van die Doop dat Christus ons sondes afwas. Net soos water vuilheid afwas, net so reinig Christus se bloed jou van die sonde. Volgende week met die sakrament van die Nagmaal sien ons waarom die bloed van Jesus ons skoonwas van ons sondes. Jesus het sy lewe afgelê en met sy opstanding die ewige lewe vir ons verdien.

Psalm 127 sluit dan ook af met ’n wonderlike belofte. Die belofte dat ek oor die vyand sal seëvier. Die vyand, dit wil sê die satan sal ons nie oorwin nie. Wanneer hy kom om jou te probeer oortuig dat jy nikswerd is nie en dat jou kinders nie vir God belangrik is nie, hou vas aan hierdie belofte van die Doop dat ons en ons kinders vir God kosbaar is. So kosbaar dat Hy bereid was om sy lewe vir ons af te lê.

Ons het egter ook ’n verantwoordelikheid. Ons moet ons kinders leer wat die Evangelie is en hoe hulle deel kan kry daaraan. Ons moet die belofte wat ons by die Doop maak naamlik: “Ek beloof om my kinders, wanneer hulle tot hul verstand kom na die beste van my vermoë te leer wat die Evangelie is. Ek belowe ook om hulle te laat onderrig.”

Hier is twee dele in hierdie belofte. My verantwoordelikheid om my kinders te leer en ook my verantwoordelikheid om my kinders te bring dat hulle geleer kan word. Met ander woorde ek belowe dat ek hulle na die eredienste en katkisasie sal bring sodat hulle deur die Woord van God daar geleer kan word.

Geliefdes, kinders is geskenke van die Here en daarom is hulle kosbaar. Glo die beloftes van die Evangelie en glo dat hierdie beloftes ook vir u kinders bedoel is.

Amen

Hoop in 'n wêreld wat met hopeloosheid gevul is.


Skriflesing: 1 Pet. 1 v 3 – 9
Teksverse: 1 Pet. 1 v 3 & 4



Hoop is die een ding in die lewe wat die lewe die moeite werd maak. Ons lewe in 'n tyd waar mense deur hopeloosheid oorweldig word. Daar word gesê dat 'n mens tot veertig dae sonder kos, ongeveer drie dae sonder water, agt minute sonder lug, maar net 'n sekonde sonder hoop kan leef.

Al hoe meer mense wil weens die huidige toestand in ons land emigreer. Geweld en misdaad vier hoogty. Byna daagliks hoor ons oor die nuus van optogte en skares wat goed en infrastruktuur aan die brand steek in sogenaamde protes optogte. Studente steek universiteitsgeboue aan die brand en maak dit onmoontlik om onderrig te gee. Byna daagliks word vragmotors beroof en aan die brand gesteek met verskeie vragmotorbestuurders wat aan brandwonde beswyk het.

Die politiek is deurmekaar en byna daagliks hoor ons oor die nuus van een of ander politikus wat opruiende toesprake maak wat onderlinge haat en verdeeldheid onder die mense aanvuur. Daar is soveel korrupsie en dit lyk of die skuldiges daarmee wegkom. Eskom is bankrot en ons wonder hoe lank gaan die ligte nog aanbly. Al hierdie dinge werk negatief op die ekonomie in. Die nuutste werkloosheids-syfer is op rekord hoogtes.

Die regering is besig om wetgewing deur te voer wat dit moontlik maak om eiendom sonder vergoeding te onteien. Verder is hulle besig om die gesondheids-sorg radikaal te verander en kenners waarsku dat dit tot die ineenstorting daarvan kan lei.

Geliefdes, voel u ook soms moedeloos wanneer u so na die nuus luister? Voel dit ook vir u of ons deur hopeloosheid oorweldig word? Die hopeloosheid wat ons tans in ons land beleef is egter nie uniek in die geskiedenis van die mensdom nie.

Die hoofoorsaak daarvan is natuurlik die sondeval, dit wil sê die mens se rebelse opstand teen God. Dit het veroorsaak dat liefde en omgee vir mekaar verruil is vir haat, selfsug en eie belang wat tot gevolg het dat mense mekaar onderdruk.

Petrus skryf hierdie brief aan 'n groep gelowiges wat geweldige lyding moes verduur vanweë ernstige verontregting om hulle te bemoedig, vertroos en om aan hulle hulle hoop te gee. In hierdie brief gee hy dan ook riglyne oor hoe om die verontregting te hanteer. Hierdie gelowiges wat na alle aanduiding Jode was het geen burgerregte gehad nie. Al wat hulle gehad het was verblyfreg en niks meer as dit nie. Hulle mag egter nie eiendom besit het nie en was dus as bywoners uitgelewer aan die burgers wat vir hulle as bywoners blyplek gegee het.

As vreemdelinge en bywoners het hulle ook geen politieke regte gehad nie en kon hulle, hul dus ook nie tot geregshowe beroep nie. In hierdie brief word hulle bemoedig met die lewende hoop dat die Here aan hulle 'n nuwe status gee. Hulle is uitverkorenes en hulle kan verseker weet dat hulle burgers is van die koninkryk van God.

Hierdie brief is egter nie net vir die gelowiges wat daar in Asië gewoon het nie. Dit is deel van die lewende woord van God en daarom is dit daar om aan gelowiges moed en hoop te gee in 'n wêreld wat heeltyd dreig om hulle met hopeloosheid te oorweldig. Die vraagstuk wat die brief aanspreek is, is net so van toepassing op ons as wat dit vir hulle was.

Hoe kry jy dit reg om te midde van die chaos en hopeloosheid wat die wêreld jou bied, steeds in liefde uit te reik na jou naaste? Wanneer jou lewe omgedop word en in gevaar gestel word, wanneer jou werk in gevaar is, jou huwelik uitmekaar wil val, jou gesondheid jou in die steek laat, hoe kan jy die krag hê om in liefde uit te reik na die mense om jou? Hoe kry jy dit reg wanneer jou lewe uitmekaar val? Menslik gesproke in eie krag is dit onmoontlik. Jy kan dit slegs doen met krag wat buite jouself is.

Dis menslik om wanneer jou lewe uitmekaar val, die nood van die mense om jou te ignoreer sodat jy op jou eie nood kan fokus. Dit is egter nie wat die Bybel en veral hierdie brief van Petrus vir ons sê om te doen nie. Hy sê inderdaad vir ons dat hoe moeiliker jou lewe word, hoe meer moet jy in liefde uitreik na die nood van die mense om jou.

Christus het vir ons gely en vir ons daarmee die voorbeeld gestel hoe om op tree in die krisis tye in jou lewe. Hoe moet ons dit regkry? In 1 Pet. 1 v 3 kry ons die belofte van 'n lewende hoop.

Maar wat is hierdie lewende hoop? Om die vraag te beantwoord gaan ons nou stilstaan by die volgende drie vrae:
1. Wat is lewende hoop?
2. Hoe kry ek deel daaraan?
3. Hoe verander lewende hoop my lewe?

1. wat is lewende hoop?
Lewende hoop is anders as wêreldse hoop. Wêreldse hoop het 'n onsekere uitkoms. Die volgende voorbeeld kan dit verduidelik. Wanneer die bokke die naweek speel hoop ons dat hulle gaan wen. Daar is egter 'n kans dat hulle nie gaan wen nie. Die uitkoms van wêreldse hoop is onseker.

Lewende hoop daarteenoor is die sekere wete dat die uitkoms wat ons graag wil hê vir seker sal gebeur. Lewende hoop gee vir my die waarborg dat ek 'n burger is in die koninkryk van God en dat ek deel het aan al die voordele wat daarmee gepaard gaan soos ons in 1 Pet. 1 v 9 hoor:
Deur in Hom te glo, al sien julle Hom nou nie, het julle reeds deel aan die saligheid wat die einddoel van julle geloof is.
Die lewende hoop wat ek ontvang is 'n sekere wete dat God die krag het om 'n verandering in my lewe teweeg te bring.

2. Hoe kry ek deel daaraan?
In 1 Pet. 1 v 3 hoor ons:
Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons ’n lewende hoop op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word.
Christus het die dood oorwin en daarmee ook die sondigheid van die mens. Dit is hier waar ons dit persoonlik moet maak. Christus het my sondes oorwin en sy opstanding uit die dood is die waarborg dat Hy vir my 'n nuwe lewe gee. God gee vir my die versekering dat my selfsugtige sondige natuur nie meer my lewe beheer nie. Lewende hoop is die evangelie, die goeie nuus van Jesus Christus.

In 1 Pet. 1 v 23 hoor ons:
Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad: die lewende en ewige woord van God.
Deur Woordverkondiging hoor jy die evangelie. Dan word jy deur die Heilige Gees weergebore om die evangelie boodskap wat jy gehoor het, te glo.

In 1 Pet. 1 v 9a hoor ons:
Deur in Hom te glo, al sien julle Hom nou nie, het julle reeds deel aan die saligheid wat die einddoel van julle geloof is.
Ons kry deel aan dit wanneer die Heilige Gees d.m.v. sy geïnspireerde woord die goeie nuus van Jesus Christus aan ons vertel.

Die Heilige Gees maak jou verstand oop sodat jy dit verstaan en Hy gee aan jou die geloof om te glo dat die evangelie vir jou waar is.

Wanneer jy dus die goeie nuus hoor dat Jesus vir jou sondes gesterf het en dat Hy die dood oorwin het en daarmee vir jou 'n nuwe lewe gee en jy glo dat dit vir jou waar is, het jy lewende hoop.

3. Hoe verander lewende hoop my lewe?
Die lewende hoop wat Jesus gee en wat ons deur geloof ons eie maak, laat ons anders na die wêreld  kyk. In 1 Pet. 1 v 5 hoor ons:
En omdat julle glo, word ook julle deur die krag van God veilig bewaar vir die saligheid wat reeds gereed is om aan die einde van die tyd geopenbaar te word.
Wanneer jou lewe uitmekaar val en die wêreld dreig om jou met hopeloosheid te oorval kan jy nie in eie krag met liefde na jou naaste uitreik nie. Jy het krag buite jouself nodig en hier hoor ons dat God vir ons die krag gee. Dit is nou nie meer in eie krag wat ons die wêreld moet aandurf nie. Die Krag van God, die Heilige Gees stel ons in staat om die wêreld aan te durf.

In 1 Pet. 1 v 6 hoor ons:
Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle ’n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word.
Daar gaan beproewings oor ons pad kom en dit is die lewende hoop wat God gee wat ons in staat stel om daardie beproewings te bowe te kom.

Rom. 5 v 3 – 5 verduidelik so bietjie meer hoe dit werk:
Ons verheug ons ook in die swaarkry, want ons weet: swaarkry kweek volharding, en volharding kweek egtheid van geloof, en egtheid van geloof kweek hoop; en dié hoop beskaam nie, want God het sy liefde in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees wat Hy aan ons gegee het.
Omdat die Heilige Gees teenwoordig is in jou lewe, kyk jy anders na die wêreld want jy het nou 'n lewende hoop.

In 1 Pet. 1 v 9 hoor ons:
Deur in Hom te glo, al sien julle Hom nou nie, het julle reeds deel aan die saligheid wat die einddoel van julle geloof is. En dit vervul julle met ’n onuitspreeklike en heerlike blydskap.
Dit is nie jou omstandighede wat bepaal of jy vrede in jou lewe het of nie. Dit is die teenwoordigheid van God in jou lewe wat vir jou ware vrede gee.

Lewende hoop is 'n geskenk van God en dit is 'n geskenk wat ons met die wêreld moet deel wat in hopeloosheid vasgevang is.

Geliefdes, moenie teen die hopeloosheid van die wêreld vaskyk nie. Vind jou lewende hoop in die evangelie van Jesus Christus en deel die lewende hoop uit aan die wêreld wat in hopeloosheid vasgevang is.
Amen




Van Geloofstwyfel tot Geloofsvertroue


Joh. 20 v 19 – 31
Teksverse: Joh. 20 v 24, 25, 27 & 28


Geloofstwyfel. Dis iets wat elke gelowige op een of ander tyd in sy lewe ervaar. Dit gebeur gewoonlik wanneer jou lewe op 'n laagtepunt is. Wanneer jy op jou kwesbaarste is. Dan kom die ou duiwel en hy probeer jou oortuig dat God nie werklik vir jou omgee nie. Sy grootste aanslag is om jou te probeer oorreed dat God nie werklik bestaan nie.


Die verhaal van Tomas help om jou perspektief te gee wanneer jy in 'n geloofskrisis beland. Ons weet nie veel van Tomas nie en tog is hy alom bekend in die volksmond as ongelowige Tomas. In ons teks ontmoet ons Tomas in 'n tyd wat sy hele wêreld omgekeer is.

Sy Heer en Meester is dood. Vir drie jaar het hy Jesus gevolg as een van sy dissipels en nou het die owerhede Hom as 'n misdadiger gekruisig. Dit het hom en sy mededissipels se leefwêreld omgedop. Hierdie gebeure het Tomas in 'n geloofskrisis laat beland want sy sekerhede en ankers in die lewe is afgestroop. Met Jesus se sterwe het hy al sy hoop verloor.

In ons teks hoor ons hoe Jesus aan sy dissipels verskyn na sy opstanding. Hulle was almal skepties toe die vroue vir hulle kom vertel dat Jesus opgestaan het soos ons ook in
Luk 24 v 22 tot 24 hoor:
22En nou het ’n paar vroue uit ons kring ons ook nog ontstel. Hulle was vanmôre vroeg by die graf 23en kon sy liggaam nie kry nie. Hulle het kom vertel dat hulle ’n verskyning gesien het van engele wat gesê het Hy lewe. 24Sommige van ons mense het ook na die graf toe gegaan en dit net so gekry soos die vroue gesê het, maar Hom het hulle nie gesien nie.”

Dit is nie net Tomas wat skepties was nie. Al die dissipels was aanvanklik skepties. Hulle was almal oorweldig deur die gebeure van die vorige dae. In ons teks hoor ons wat die verskil maak wanneer mens geloofstwyfel beleef. 'n Ontmoeting met Jesus. Die dissipels wat daar was, is versterk in hul geloof en het die vrede van Jesus ervaar wat Hy oor hul uitgespreek het.

Vir een of ander rede was Tomas egter nie saam met die ander dissipels by daardie eerste ontmoeting nie. Ons weet nie wat die rede was hoekom hy nie daar was nie, maar wat wel duidelik is, is dat hy uitgemis het op die vrede, vertroosting en geloofsversterking wat die ander dissipels van Jesus ontvang het. Hier vind ons 'n baie belangrike rede waarom ons nie ons erediens bywoning moet afskeep nie.

Toe die ander dissipels vir Tomas vertel het van hul ontmoeting met Jesus was hy baie skepties soos ons ook in ons teks in
Joh. 19 v 25 hoor:
25Die ander dissipels sê toe vir hom: “Ons het die Here gesien!” Maar hy sê vir hulle: “As ek nie die merke van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merke van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.”
Die gebrek aan gemeenskap met sy medegelowiges het bygedra tot sy ongeloof, want hy het nie die geloofsversterking en vrede ontvang wat die ander gekry het nie. Wanneer jy jou erediens bywoning afskeep, doen jy dit tot jou eie nadeel.

'n Week later het Jesus weer aan sy dissipels verskyn. Die verwysing na agt dae dui op die manier waarop die Jode getel het. Hulle het by die Sondag van Jesus se eerste verskyning begin tel tot en met die volgende Sondag wat agt dae is. Deesdae sou ons vanaf die Maandag tel wat op die Sondag volg wat dan sewe dae is.

Met hierdie tweede verskyning was Tomas ook teenwoordig en hier hoor ons wat se dramatiese verskil 'n ontmoeting met Jesus in Tomas se lewe gemaak het. Ons hoor ook hier van die deernis en geduld wat die Here met hom gehad het. Jesus verwyt hom nie, maar spreek tot sy ongeloof.

Tomas het gesê: “As ek nie die merke van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merke van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.”
Jesus kom na Tomas en sê vir hom: “Bring jou vinger hier en kyk na my hande; en bring jou hand en steek hom in my sy; en moenie langer ongelowig wees nie, maar wees gelowig.”

Tomas was die mees skeptiese van al die dissipels, maar na sy ontmoeting met Jesus spreek hy die kragtige belydenis uit: “My Here en my God!” In hierdie belydenis van Tomas leer ons wat dit beteken om jouself in geloof aan Jesus te bind.

In die eerste plek maak hy dit persoonlik. My Here, My God.” Baie keer haak mense net op 'n intellektuele akademiese vlak met die evangelie vas. Dit is egter eers wanneer jy dit persoonlik maak dat die evangelie jou lewe verander.

In die tweede plek hoor ons hoe Tomas homself aan die soewereiniteit van Jesus onderwerp. “My Here.” Hy erken dat Jesus nou Koning is in sy lewe en dat hy homself aan Jesus onderwerp. Jy kan nie 'n dissipel van Jesus word as jy jouself nie aan sy gesag oor jou lewe onderwerp nie.

In die derde plek erken hy die Godheid van Jesus. “My God.” Jesus is nie maar net 'n goeie voorbeeld vir ons nie. Hy is die tweede persoon van God Drie-enig, Die Skepper van die hemel en die aarde. Die Heerser oor die heelal en sodoende ook oor elke aspek van ons lewens.

Na Tomas se belydenis sê Jesus vir hom:
“Glo jy nou omdat jy My sien? Gelukkig is dié wat nie gesien het nie en tog glo.”
Geliefdes, ons kan Jesus nie meer fisies sien soos wat sy dissipels kon nie. Dit beteken egter nie dat ons nie die geloofsversterking, vertroosting, seën en vrede kan ontvang wat sy dissipels ontvang het nie.

Ons kan Jesus nie vanoggend fisies met ons oë sien nie, maar Hy is hier. Ons sien Hom nie met ons fisiese oë nie, maar wel met ons geloofsoë. Deur sy Woord en die woordverkondiging ontmoet ons Jesus net so seker as wat Jesus se dissipels Hom daardie Sondag ontmoet het 'n week na sy opstanding.

In Joh. 19 v 30 & 31 hoor ons wat die inhoud van die seëninge is wat ons ontvang wanneer ons Jesus ontmoet. Wanneer jy jou geloofsvertroue in Jesus stel ontvang jy die ewige lewe. Die ewige lewe is nie iets wat net daar in die verre toekoms gaan gebeur nie. Dit begin nou reeds. Jy kan nou reeds die vrede beleef van God se teenwoordigheid in jou lewe.

Tydens ons eredienste ontmoet ons Jesus en Hy herinner ons gedurig aan die kruis en sy opstanding wat lewensveranderd in ons lewe werk. Deur ons geloofsoë sien ons die merke van die spykers in sy hande en die spieswond in sy sy.

Wanneer jy begin twyfel in God se liefde, onthou die kruis waar Jesus sy lewe vir jou gegee het. Wanneer jy twyfel en vrees dat jy dalk in die hel mag beland, onthou sy wonde. Kyk deur jou geloofsoë na die merke van die spykers in sy hande en na die spieswond in sy sy en onthou dat Jesus jou deur sy bloed reinig van die sonde wat tussen jou en God staan.

Geliefdes, moenie langer ongelowig wees nie, maar wees gelowig.
Amen.

God word verheerlik deur Jesus se selfopofferende liefde en dit verander jou lewe


25 Aug. 2019 - Nagmaal
Joh. 13 v 31 – 35



Geliefdes ons het die voorreg om vandag weer saam Nagmaal te gebruik. Die gevaar is egter dat ons so maklik net by die praktyk van Nagmaal gebruik vashaak en dat ons nie die diepere betekenis daarvan raaksien nie.

In ons teksgedeelte vir vandag berei Jesus sy dissipels voor vir sy kruisdood waarheen Hy op pad is en in hierdie voorbereiding maak Hy dit duidelik wat is die praktiese implikasie van sy kruisdood wat ons met Nagmaal herdenk.

Jesus lig hier vir sy dissipels drie faktore uit oor hoe 'n Christin se lewe anders is as die wêreld daar buite:
1) Hulle sal 'n Nuwe heerlikheid aanskou v 31 & 32
2) Hulle sal 'n situasie beleef V 33
3) Hulle moet 'n nuwe opdrag leef v 34 & 35

1. 'n Nuwe heerlikheid
In 1 Joh. 13 v 31 & 32 hoor ons:
Toe Judas uit is, sê Jesus: “Nou word die Seun van die mens verheerlik, en God word deur Hom verheerlik. En aangesien God deur Hom verheerlik word, sal God self Hom ook verheerlik; en Hy sal Hom binnekort verheerlik.

In Joh. 13 v 18 – 30 hoor ons hoe Jesus Judas as sy verraaier identifiseer. Vers 31 begin met Judas wat Jesus en die dissipels verlaat. Hier word die gebeure van Jesus se kruisiging aan die gang gesit. Judas is op pad om Jesus te verraai. Wat op die oog af na 'n nederlaag lyk, is inderwaarheid God se grootste oomblik. Judas wat die groep verlaat het sê vir ons dat die gebeure wat daartoe gaan ly dat God verheerlik gaan word is aan die gang gesit.

Die Vader word verheerlik omdat Jesus ten volle gehoorsaam is aan Hom en deur sy gehoorsaamheid word Jesus ook verheerlik. God se plan om verlore sondaars van die slawekettings van die sonde te verlos is aan die gang gesit.

Jesus het Homself verneder deur van sy Godheid afstand te doen om volledig mens te word. Hy word nou aan dieselfde versoekings as die mens onderwerp. Die enigste verskil is dat Hy sonder sonde was. Hy het die wet ten volle gehoorsaam. Hy was getrou aan die wet soos dit in die liefdes gebod opgesom word, naamlik liefde vir God en liefde vir die mens (sy naaste).

Sy liefde vir die Vader wys Hy deurdat Hy Homself ten volle aan die wil van die Vader onderwerp deurdat Hy die straf vir die sonde (die dood) ten volle op Hom geneem het toe Hy op die kruis gesterf het. Deurdat Hy bereid was om te sterf vir die sonde bewys Hy ook sy liefde vir 'n verlore mensdom.

2 'n Nuwe situasie.
In Joh. 13 v 33 hoor ons:
My kinders, Ek is nog net ’n klein rukkie by julle. Dan sal julle My soek, en soos Ek vir die Jode gesê het, sê Ek nou vir julle ook: Waar Ek heen gaan, kan julle nie kom nie.
Sy dissipels moes die skokkende nuus hoor dat Jesus weggaan. Op daardie stadium het sy dissipels nog nie verstaan dat Hy moes sterf nie. Dit het vir hulle gelyk of Jesus verslaan is deur die vyand. Hulle moes leer dat dit wat vir hulle soos 'n nederlaag gelyk het, God se grootste oorwinning was.

Jesus noem sy dissipels hier “My kinders” en daarmee sê Hy vir hulle dat Hy hulle moet verlaat omdat Hy so lief is vir hulle. Hy verlaat hulle nie omdat Hy nie meer vir hulle omgee nie, nee, dit is uit liefde uit.

Hierdie boodskap aan sy dissipels is vandag nog vir ons ook relevant. Die lewe werk nie altyd uit soos ons dit wil hê nie. Ons moet God egter vertrou, al lyk dit of die lewe heeltemal in 'n verkeerde koers ingaan. God is steeds in beheer en Hy is steeds besig om sy ewige raadsplan uit te voer. Ons sien nie die einddoel, die groter prentjie waarmee Hy besig is nie, maar ons moet Hom vertrou.

Jesus sê vir sy dissipels dat Hy nog net 'n klein rukkie saam met hulle sal wees. Daarmee sê Hy: “koop die tyd uit.” Benut die tyd wat julle nou het. Hiermee sê God vir ons ook: “MOENIE UITSTEL NIE!” Ons leef so maklik met die gedagte gang dat “môre is nog 'n dag.” Nie een van ons weet of daar vir ons 'n môre gaan wees nie. Daarom, maak nou gebruik van die geleenthede om goed te doen wat God oor jou pad stuur.

Wanneer Jesus vir sy dissipels sê “julle sal my soek”, sê Hy vir hulle dat daar 'n nuwe situasie gaan wees. Jesus gaan nie meer fisies persoonlik met hulle wees nie. Hulle moet nou self aangaan om sy opdragte uit te voer. Hy laat hulle egter nie soos weeskinders alleen agter nie soos ons in Joh. 14:18 hoor. Hy stuur die Heilige Gees in sy plek.

Dit sê vir ons dat alhoewel ons Jesus nie meer persoonlik kan sien en hier fisies saam met Hom wees nie, is ons nie alleen nie. Die Heilige Gees is steeds met ons en daarmee sê Jesus dan ook dat die fisiese kameraadskap verander na 'n geestelike saamwees.

Jesus sê ook vir sy dissipels dat hulle Hom nie kan volg nie. Die pad deur die dood om sonde te oorwin is iets wat Net Hy kan doen. Niemand kan Hom daarmee help nie. Dit sê ook vir ons dat Jesus die enigste weg is na verlossing van die sonde. Dis nie iets wat ons kan doen nie. Dis net Jesus wat dit kan doen.

Jesus sê ook hiermee, dat hulle Hom nie kan volg nie, want daar is nog werk vir hulle om te doen. Die taak wat ons ook opgelê is. “Gaan dan heen en maak dissipels, (dit wil sê volgelinge van Jesus) en leer hulle om my bevele (God se liefdes gebod) te gehoorsaam.


3 Nuwe Opdrag
Noudat u geloof versterk is met die gebruik van die Nagmaal, luister nou na Jesus se nuwe opdrag.

In Joh. 13 v 34a hoor ons:
Ek gee julle ’n nuwe gebod: julle moet mekaar liefhê.
Soos Ek julle liefhet, moet julle mekaar ook liefhê.
Hier hoor ons die nuwe opdrag wat saam met 'n ou gebod saamgaan. Ons het immers vanoggend reeds in Lev. 19 v 18 gehoor dat God ons beveel: “jy moet jou naaste soos jouself liefhê.”

Hoe is dit dan nou 'n nuwe opdrag? Jesus maak die verskil. In die opdrag van die wet word 'n maatstaf gestel waarteen jy gemeet word. Is jy gehoorsaam aan die opdrag? Die wet het egter geen mag om jou aan die opdrag gehoorsaam te maak nie.

Met Jesus se kruisdood en opstanding het daar 'n nuwe dimensie bygekom. Daardeur het Jesus die mag van die sonde gebreek. Jesus stel ons in staat om aan sy opdrag gehoorsaam te wees. Nou is dit nie meer jy in jou sondige menslike natuur wat die opdrag moet gehoorsaam nie.

Jou verlossing en die teenwoordigheid van die Heilige Gees in jou lewe gee aan jou goddelike mag om teen die sonde te baklei. Daar waar jou sondige natuur nog geneig is om God en jou naaste te haat, plant God sy liefde in jou en deur die hulp van die Heilige Gees is jy nou in staat om jou naaste lief te hê.

Jesus is dan ook die voorbeeld wat ons moet navolg. Dit is wel so dat ons in hierdie bedeling nooit Jesus se perfekte voorbeeld sal kan navolg nie, maar dit is waarna ons streef. Hoe meer jy in jou geloof groei, hoe nader kom jy daaraan. Daar waar jy reeds gehoorsaam is aan die gebod, sien raak dat dit God se liefde is wat in jou werk.

In Joh. 13 v 35 hoor ons:
As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.”
Die nuwe opdrag begin by die binnekring binne in die gesin (gemeente) waar God jou geplaas het. Die voorbeeld wat Jesus vir ons gestel het, is ook die voorbeeld wat ons aan die wêreld moet wys. Ons sal nie buitestaanders oortuig van God se liefde as hulle dit nie in ons verhouding met nekaar raaksien nie. Mense hoor nie wat ons sê nie. Hulle hoor dit wat hulle ons sien doen.

Geliefdes, u het nou vanoggend in die tekens van brood en wyn gesien hoe Christus ons van ons sondes bevry het en ook hoe die Heilige Gees ons geloof versterk om as dissipels van Jesus uit te gaan en vir die wêreld te wys hoe lyk God se liefde.

Wanneer u hier weggaan terug in die wêreld in, gaan leef die nuwe lewe waar die slawekettings van die sonde wat jou so vasgebind het nou gebreek is deur Christus. Wys vir die wêreld daar buite hoe lyk God se liefde.
Amen




11 Augustus 2019

Vroue, julle is kosbaar


Gen. 2 v 18 – 3 v 23 
Teksvers Gen. 2:18
11 Aug. 2019



Ons het die afgelope Vrydag nasionale Vrouedag herdenk. Hoekom vind ons dit nodig om so 'n gedenkdag in te stel? In die geskiedenis van die mensdom trek vroue aan die kortste end. In baie kulture word vroue as tweedeklas burgers behandel. Deur die loop van die geskiedenis is vroue eerder as mans se besittings behandel en nie as hulle gelykwaardige metgeselle nie. En selfs in hierdie moderne eeu waarin ons leef is diskriminasie teen vroue steeds 'n probleem.

In 'n navorsingsverslag wat deur die Verenigde Nasies wat in 2012 opgestel is, word die stelling gemaak dat ten spyte van vordering wat gemaak is teen diskriminasie teen vroue, bly dit steeds 'n probleem dwarsoor die wêreld. Die gevolg is dat vroue as gevolg van dit dikwels hulself as minderwaardig beskou. As jy heeltyd hoor en beleef dat jy minderwaardig is dan begin jy dit naderhand glo en dit veroorsaak dat jy die rol van 'n minderwaardige persoon begin uitleef.

Die ironie is dat diskriminasie teen vroue ook in die kerk teenwoordig is. In die geskiedenis van die kerk is die vrou as minder belangrik beskou. Ek onthou byvoorbeeld 'n tyd nie so lank terug nie, dat vroue in ons kerkverband nie stemreg gehad het nie wanneer daar in 'n gemeentevergadering oor sake dmv stemming beslis is. Dit het by my die vraag laat opkom, “hoekom word daar teen vroue op grond van hul geslag gediskrimineer?”

Om 'n sinvolle antwoord te kry is dit nodig dat ons net weer 'n slag kyk na wat die Bybel ons hieroor leer. As ons so deur die Bybel blaai dan sien ons dat God 'n besondere plek aan vroue in sy Verlossingsplan toestaan. Inderdaad is dit 'n onderwerp wat in baie teksgedeeltes na vore kom en dit is baie wyer is as wat mens in een preek kan aanspreek. Ek het besluit om vir vandag net stil te staan by die begin en wat die Here ons in Genesis daaroor leer.

Reg in die begin sê God dat dit nie goed is dat daar nie vroue is nie soos in Gen. 2:18 hoor.
Verder het die Here God gesê: “Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom iemand maak wat hom kan help, sy gelyke.”
In hierdie perfekte wêreld wat God geskep het, is daar een ding wat nie goed is nie. Dis nie goed dat daar nie 'n vrou is nie. Neem in ag dat dit nog was voordat die sondeval se verwoestende effek op die skepping plaasgevind het. Binne die perfektheid van die skepping het daar iets geskort. 'n Vrou.

Toe God die vrou geskep het, het Hy dit op 'n besondere manier gedoen. Toe Hy die man geskep het, het Hy hom uit die stof van die aarde gemaak en sy lewensasem in sy neus geblaas. God gebruik egter 'n ribbebeen van die man om die vrou te maak. Die besondere manier waarop God die vrou geskep het, beteken dat sy nie 'n andersoortige wese as die man is nie. Sy is nie minderwaardig nie want sy is van dieselfde materie as die man gemaak. Die feit dat sy op so 'n unieke manier geskep is, wat anders is as al die ander skepsels, beklemtoon dat sy baie besonders is in die oë van God. Sy is net soos die man ook 'n beelddraer van God. God is nie minderwaardig nie en daarom kan die vrou ook nie minderwaardig wees nie.

In Gen. 2 v 23 hoor ons hoe die man 'n liefdeslied sing oor die vrou wat God vir hom gemaak het:
Toe sê die mens: “Hierdie keer is dit een uit myself, een soos ek. Daarom sal sy ‘vrou’  genoem word; sy is uit die man geneem.”
Ons hoor hier die verwondering in hierdie lied, maar dis nie verwondering oor haar skoonheid nie. Op drie verskillende maniere bevestig die lied die eenheid van die man en vrou. Daar is geen twyfel oor die verhouding tussen die man en die vrou nie. Dis 'n verhouding van gelyke status met verskillende rolle.

Selfs in die naam wat die man vir haar gee word die gelykheid tussen hulle beklemtoon want in Hebreeus is die naam maar net die vroulike vorm van man. Man en vrou kan net werklik sielsgenote word wanneer hulle erken dat hulle gelyke status het en mekaar ook as sulks aanvaar en hul verskille sien as geleenthede om mekaar aan te vul.

In Gen. 2 v 24 hoor ons dat die man sy moeder en vader sal verlaat om een te word met sy vrou. Dit beteken nie dat die man sy ouers nou moet weggooi nie. Dit is die selfstandigmaking van die nuwe eenheid wat agting en aanvulling vir mekaar teweeg bring. Dit veroorsaak dat man en vrou mekaar totaal aanvaar wat ook al die verskille en gebreke is. Selfs wanneer hulle weerloos en kaal teenoor mekaar staan, is hulle nie skaam nie.

Die verhaal van die skepping van die man en vrou vertel vir ons dat God se doel is dat mans nie vrouens moet oorheers nie, maar dat hulle met respek en agting behandel moet word. Die sondeval het egter 'n struikelblok in die pad geplaas van die vervulling van hierdie doel. Direk na die sondeval kom daar 'n vervreemding tussen die man en vrou. Daar is nou onmin en 'n gebrek aan respek tussen die man en sy vrou. Nou verwys hy na haar as ‘die vrou’ eerder as ‘my vrou’ soos hy gedoen het in sy liefdeslied nadat God die vrou aan hom gegee het.

Wanneer God die man en vrou tot verantwoording roep, hoor ons wat die verskriklike gevolge is van die sondeval. Vir die vrou beteken dit dat daar nou teenoor haar gediskrimineer gaan word soos ons in Gen. 3 v 16 hoor ons:
Vir die vrou het die Here God gesê: “Ek sal jou baie swaar laat kry met jou swangerskappe: met pyn sal jy kinders in die wêreld bring.
Na jou man sal jy hunker, en hy sal oor jou heers.”
Die lewe na die sondeval is vol moeite en swaarkry. Diskriminasie is nou die vrou se voorland en dit sien ons ook in die geskiedenis van die mensdom.

Op die oog af is dit 'n droewige en troostelose vooruitsig, maar daar is ook die belofte van hoop. God stel vyandskap tussen die vrou en die bose en dat die vrou se nageslag die bose sal oorwin soos ons in Gen. 3 v 15 hoor:
Ek stel vyandskap tussen jou en die vrou, tussen jou nageslag en haar nageslag.
   Haar nageslag sal jou kop vermorsel en jy sal hom in die hakskeen byt.”
Hier direk na die sondeval kry ons die belofte van 'n Verlosser wat die bose sal oorwin. Die Hebreeuse woord wat hier met byt vertaal is, beteken letterlik “dodelik tref” en dit dui ook op die manier hoe die bose oorwin gaan word. Deur sy dood aan die kruis oorwin Christus die bose.

Die belofte van hoop vir die vrou is dat haar verdrukking en oorheersing aan die kruis oorwin sal word. Dis hoe kosbaar sy vir God is. Hy het sy Seun gestuur om te sterf sodat sy ook verlos kan word. Dit beteken dat God haar oorspronklike skeppingsdoel herstel.

Daarom mag ons as mans ook nie meer vashou aan die idee dat die man oor die vrou moet heers nie. In Christus is daar nie 'n onderskeid in terme van status tussen gelowiges op grond van geslag, ras of sosiale status nie. Voor God staan ons gelyk. Dwarsdeur die geskiedenis het God vroue ook gebruik in sy verlossingsplan en derhalwe mag ons as mans nie in God se pad staan waar Hy vroue wil gebruik nie.

Daarom vroue, weet dat julle kosbaar is in God se oë. So kosbaar dat Jesus sy lewe vir julle afgelê het. Julle is nie tweedeklas burgers in sy Koninkryk nie. Leef volgens die lewensdoel wat God reeds met die skepping vir vroue bepaal het. Mans, moenie neersien op vroue nie. Behandel hulle met respek en agting. Stry teen diskriminasie teen vroue. Beskerm haar, nie omdat sy swak is nie, maar omdat sy kosbaar is. Bestry dit dmv die evangelie want dit is net die evangelie wat die harte van mense kan verander.


Amen

30 Desember 2018

Deur sy Skeppende Woord skep die Koning van die heelal sy koninkryk


Gen. 1v1 tot 2v3 (Teksvers Gen 1v1)
Son 30 Des 2018 GKE



Samevatting
Ons word ryklik getroos deur die wete dat God die almagtige, in beheer is van ons toekoms en daarom het ons niks te vrees vir die onsekerhede wat die toekoms vir ons inhou nie.

Woordverkondiging
Die einde van 2018 is in sig. Dit is ʼn jaar waarin baie dinge oor ons pad gekom het. Sommige goed en ander minder goed. Een ding wat duidelik uitstaan is God se genade in ons lewens. Wanneer ons terugkyk dan sien ons hoe Hy ons in die holte van sy hand gedra het deur die moeilike tye wat oor ons pad gekom het.

2018 is verby en 2019 is op pad. Ons wonder: “wat lê voor ons? Waarheen is op pad? Wat gaan 2019 vir ons inhou?” As ons so na die omstandighede om ons kyk, dan is daar inderdaad rede tot kommer.

Wat gaan gebeur met die grondonteiening sonder vergoeding? Wat hou 2019 se verkiesing vir ons in? Gaan die elektrisiteitstariewe nog verder styg? Wat gaan die styging in brandstofpryse wees en met hoeveel gaan die wisselkoers verder verswak? Die ekonomiese vooruitsigte is onseker. Ons politieke leiers boesem ook nie juis veel vertroue in nie. Ons leef tans in onseker tye. As daar ’n storm op die see dreig en die passasiers betwyfel die vermoëns van die stuurman, dan is daar nie juis veel vertroue in dit wat vir ons voorlê nie.

As ons so na die uitdagings vir die jaar wat voorlê kyk binne die huidige omstandighede, dan kan mens nogal angstig voel oor dit wat vir ons voorlê en daarom gaan ons vanoggend luister na wat God vir ons in Genesis 1 daaroor sê.

Ons moet versigtig wees om nie die verkeerde vrae te vra wat Genesis nie ten doel het om te antwoord nie. As ons dit doen, dan hoor ons nie die troosboodskap wat God in Genesis 1 vir ons gee nie. Genesis 1 het in die eerste plek ten doel om ’n troosboodskap aan Israel te gee wat dikwels groot onsekerhede in die gesig gestaar het. Israel was ook maar bang vir ’n onseker toekoms in onseker tye. In Egipte was hulle blootgestel aan onvoorspelbare afgode.

In Kanaän was daar weer ander afgode en terwyl hulle in Ballingskap was het hulle kennis gemaak met Marduk die sogenaamde skeppergod van Babilonië. Dink net hoe bang en onseker Israel moes gevoel het toe hulle met al hierdie afgode gekonfronteer was wat gedreig het om die God wat hulle aanbid te vervang. Daarom het hulle die troos van Genesis 1 nodig gehad om hulle te verseker dat daar net Een Ware God was wat Skepper was van die hemel en die aarde.

Die eerste hoofstukke in Genesis verskaf die agtergrond van die verhaal wat in die Bybel ontvou en kan inderdaad as die fondament beskryf word vir dit wat God in die res van die Bybel aan ons vertel. Hoofstuk een van Genesis dien dan ook as ’n inleiding vir die res van die verhale wat God in Genesis en die res van die Bybel aan ons vertel. In Genesis 1 hoor ons hoe die Koning van die Heelal deur sy skeppende Woord sy Koninkryk skep.

In hierdie eerste hoofstuk in die Bybel hoor ons baie duidelik dat God die Hoofkarakter in hierdie verhaal is. God skep deur slegs ’n Woord te spreek. Dit is net God wat iets uit niks kan skep. Wanneer die mens iets maak, dan vorm hy dit uit materiaal wat reeds bestaan. Daarteenoor is dit net God wat iets uit niks tot stand bring deur sy skeppende Woord. Israel was gekonfronteer deur ’n mengelmoes van afgode rondom hulle en daarom moes hulle die troosboodskap hoor: “Daar is net een ware God wat die hemel en die Aarde uit niks geskep het.”

Ons word vandag nie meer met die afgode van destyds gekonfronteer nie. Daar is deesdae ’n groter en meer vreesaanjaende afgod. Die mens en sy eie verstand! Israel moes aanhoor dat daar ander magtiger gode as die Here God was. Vandag gaan daar al hoe meer stemme op wat ons probeer oortuig dat daar geen god is nie. Dan hoor ons dat Godsdiens maar net verbeeldingsvlugte van die mens se verstand is. Die oorsaak van alles wat ons hier rondom ons sien, word aan die blinde noodlot toegeskryf.

Wanneer mens ’n onseker toekoms tegemoet gaan is die blinde noodlot meer vreesaanjaend as die afgode waarmee Israel gekonfronteer was. Daarom moet ons ook die troosboodskap hoor wat Israel gehoor het: “Daar IS ’n Ware God wat die hemel en die aarde uit niks geskep het.” Ons is nie aan die blinde noodlot uitgelewer nie, want by God is daar GEEN toeval nie! Daarom hou ons ook vas aan ons belydenis in Sondag 10 van die Heidelbergse Kategismus (vraag en antwoord 28)
28  Vraag:  Wat baat dit ons dat ons weet dat God alles geskep het en dit nog deur sy voorsienigheid onderhou?
Antwoord:  Dat ons in alle teëspoed geduldig en in voorspoed dankbaar kan wees.  Verder dat ons ook vir die toekoms 'n vaste vertroue in ons getroue God en Vader kan stel dat geen skepsel ons van sy liefde sal skei nie, aangesien alle skepsels so in sy hand is dat hulle sonder sy wil nie kan roer of beweeg nie.

In Gen. 1 v 1-3 hoor ons van die skeppingswonder:
1 In die begin het God die hemel en die aarde geskep.
2 Die aarde was heeltemal onbewoonbaar, dit was donker op die diep waters, maar die Gees van God het oor die waters gesweef
3 Toe het God gesê: “Laat daar lig wees!” En daar was lig.
God se skeppende Woord is die oorsprong van alles wat ons hier rondom ons sien. God het die berge, die see, die bome en plante daarbuite geskep. God het die sterre in die hemel geskep. Niks het maar net toevallig tot stand gekom nie. Uit die chaos wat daar geheers het, het God orde geskep.

Die mikrobioloog staan verstom oor hoe fyn beplan die kleinste lewende selletjie is wat mens net deur ’n kragtige mikroskoop kan waarneem. Die sterrekundige staan verwonderd oor die fyn balans van die natuurkragte daar buite.

Neem bv. Swaartekrag wat die swakste natuurkrag is wat aan die mens bekend is. Tog bepaal swaartekrag in watter posisie die sterre en planete teenoor mekaar lê. As swaartekrag net ’n onmeetbare klein hoeveelheid sterker of swakker was, dan was dit onmoontlik vir die heelal om te bestaan en was lewe hier op aarde nie moontlik nie.

In alles wat ons in die wêreld en die natuur rondom ons waarneem is dit duidelik dat daar baie fyn beplanning en ontwerp by betrokke was. God het alles geskep en Hy is elke dag betrokke by sy skepping.

In Joh. 1 v 1-5 hoor ons weer dieselfde skeppingstaal van Gen. 1. Hier kry ons ’n duideliker prentjie van God wat die hemel en die aarde geskep het.
1 In die begin was die Woord daar, en die Woord was by God, en die Woord was self God.
2 Hy was reeds in die begin by God.
3 Alles het deur Hom tot stand gekom: ja, nie ’n enkele ding wat bestaan, het sonder Hom tot stand gekom nie.
4 In Hom was daar lewe, en dié lewe was die lig vir die mense.
5 Die lig skyn in die duisternis, die duisternis kon dit nie uitdoof nie.
Deur Jesus Christus het God alles geskep. In Jesus Christus het die Magtige Skeppergod ’n slaaf geword ter wille van mense sodat die mense God kan ken.

In Joh. 1 v12-14 hoor ons hoe groot God se genade werklik is.
12 Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word.
13  Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ’n mens of die besluit van ’n man nie, maar hulle is uit God gebore.
14 Die Woord het mens geword en onder ons kom woon. Ons het sy heerlikheid gesien, die heerlikheid wat Hy as die enigste Seun van die Vader het, vol genade en waarheid.
In Jesus Christus leer ons God op ’n baie intieme en persoonlike vlak ken as ons Vader.

God het nie net geskep nie. Hy het alles goed geskep. Ses keer hoor ons dat dit wat God geskep het goed was.
ü Die lig was goed
ü Die droë land was goed
ü Die plantegroei was goed
ü Die lig van die son, maan en sterre was goed
ü Die visse en die voëls was goed
ü Die landdiere was goed
En dan skep God mense en dan hoor ons weer vir ’n sewende keer:
Dit was baie goed.

God het die mens na sy beeld geskep om namens Hom hier op aarde oor sy skepping te heers. Alles wat God geskep het, vorm deel van sy Koninkryk. Ons as mense het nie maar net toevallig deur ’n proses van blinde evolusie ontstaan nie. As dit waar was, dan het ons ook nie werklik ’n doel gehad nie en sou die lewe sinneloos gewees het. Nee geliefdes, God het die mens na sy beeld geskep met ’n baie spesifiek doel om sy skepping namens Hom te bestuur soos ons ook in Gen. 2v15 hoor.
Die Here God het die mens in die tuin laat woon om dit te bewerk en op te pas.

Hierin lê vir ons ’n groot troos wanneer ons vorentoe kyk na die nuwe jaar wat voorlê. Ons hoef nie bang te wees vir ekonomiese onsekerhede nie. Ons hoef nie bang te wees vir die onsekerheid wat die toekoms vir ons inhou nie, want God wat alles geskep het, is in beheer en dit is Hy wat saam met ons op pad is in die jaar wat voorlê.

Vertrou op God ons Vader. Hou vas aan die troos dat God die almagtige, in beheer is van ons toekoms en daarom het ons niks te vrees vir die onsekerhede wat die toekoms vir ons inhou nie.

Amen