23 Julie 2013

Sola Gratia. Deur die genade van God alleen.

21 Jul. 2013 Ef. 2:1-10 Fokusgedeelte : Ef. 2:8 & 9 Sondag 1 HK
Lof-Psalm Ps. 18:1 & 3           (OAB)
Na Wet Ps. 1:1 & 3                 (OAB)
Na Gebed Ps. 18:13 & 4          (OAB)
Slotsang Ps. 8:1, 4, 5 & 8        (OAB)
SONDAG 1.
1  Vraag:  Wat is jou enigste troos in lewe en in sterwe?
Antwoord:  Dat ek met liggaam en siel in lewe en in sterwe (a) nie aan myself (b) nie, maar aan my getroue Verlosser, Jesus Christus behoort (c).  Hy het met sy kosbare bloed vir al my sondes ten volle betaal (d) en my uit alle heerskappy van die duiwel verlos (e).  Hy bewaar my op so 'n wyse dat sonder die wil van my hemelse Vader, geen haar van my kop kan val nie (g).  Alles moet inderdaad tot my saligheid dien (h).  Daarom verseker (i) Hy my ook deur sy Heilige Gees van die ewige lewe en maak Hy my van harte gewillig en bereid om voortaan vir Hom te lewe (k).
(a) Rom 14:8.  (b) 1 Kor 6:19.  (c) 1 Kor 3:22;  Tit 2:14:  (d) 1 Pet 1:18, 19;1 Joh 1:7;  2:2, 12.  (e) Heb 2:14;1 Joh 3:8;  Joh 8:34-36.  (f) Joh 6:39;  10:28;  2 Tess 3:3;  1 Pet 1:5.  (g) Matt 10:30;  Luk 21:18.  (h) Rom 8:28.  (i) 2 Kor 1:22;  5:5;  Ef 1:14;  Rom 8:16.  (k) Rom 8:14;1 Joh 3:3:
2  VraagHoeveel dinge moet jy weet om in hierdie troos salig te kan lewe en sterwe?
Antwoord:  Drie dinge (a):  Ten eerste, hoe groot my sonde en ellende is (b);  ten tweede;  hoe ek van al my sonde en ellende verlos word (c) en ten derde hoe ek God vir so 'n verlossing dankbaar moet wees (d).
(a) Matt 11:28-30;  Ef 5:8.  (b) Joh 9:41;  Matt 9:12;  Rom 3:10;1 Joh 1:9;10.  (c) Joh 17:3;  Hand 4:12 10:43.  (d) Ef 5:10;  Ps 50:14;  Matt 5:16;  1 Pet 2:12;  Rom 6:13;  2 Tim 2:15:

Inleiding
As ons in een sin moet opsom waaroor Christenskap gaan, hoe sou ons dit doen? Daar is basies drie hoofsake waaroor dit gaan. Hoe groot is my sonde en ellende. Hoe kan ek van al my sonde en ellende verlos word en hoe moet ek dankbaar wees teenoor God vir so ’n verlossing. As ons mooi daaroor nadink dan is dit in kort waaroor Christenskap gaan en dit is hoe dit kortliks in ons teksgedeelte opgesom word.

Hoe groot is my Sonde en ellende?
Ons hoor in Ef. 2:1-3
Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het. Julle het gelewe soos hierdie sondige wêreld en julle laat lei deur die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is. So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word.

Die eerste saak is dus dat mense as gevolg van sonde ver van God af is. Hoe lyk die mens wat in hierdie sondige toestand is? God het nie ’n invloed op sy lewe nie. Hy erken nie God se gesag nie, met ander woorde dit wat God in die Bybel sê wat reg en verkeerd is, stem hy nie mee saam nie. So ’n persoon is inderdaad in opstand teen God se gesag in sy lewe. Hy laat hom lei deur die satan en sy eie sondige natuur. Hy aanvaar nie self verantwoordelikheid vir sy doen en late nie. Ander kry die skuld vir sy verkeerde optrede.

As ons na Ef. 2:2 luister dan sal ons maklik sê dat dit die ou duiwel se skuld is dat ek sondig. In vers 3 is dit egter duidelik dat dit ons eie sondige natuur en begeertes is wat ons lei. Niemand anders buiten onself moet die skuld dra vir ons verkeerde optrede nie. As ons die skuld op die satan pak, dan beskuldig ons eintlik vir God, want Hy het toegelaat dat die satan ons verlei. Eva en Adam het ook probeer om die skuld op iemand anders te pak. Eva het die slang beskuldig. Adam het Eva beskuldig en op die uiteinde vir God self. God sê egter duidelik vir ons dat elkeen self verantwoordelik is vir sy sonde. God het vir elke mens ’n vrye wil gegee en daarom kan ons nie ander mense die skuld gee vir ons sondige optrede nie.

Die gevolge van die sonde is egter verskriklik. God se oordeel en straf rus nou op die mens. Die mens se eie wil het so verwronge geraak dat hy net die sonde wil najaag en so is die mens se natuurlike geaardheid nie meer om goed te doen nie maar om verkeerd te doen. Hoe lyk die mens se sondige natuur wat hy navolg? In Gal 5:19 spel die Here dit vir ons uit:
Die praktyke van die sondige natuur is algemeen bekend: onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge.
Ons kan maar net weer gaan kyk tot watter mate hierdie dinge nog deel is van my lewe.

Hoe kan ek van al my sonde en ellende verlos word?
Die probleem is dat ek so diep in my sonde en ellende vasgevang is dat ek nie self daaruit kan kom nie. Wat ’n droewige toestand verkeer die mens nie in nie? Hy is vasgevang in die sondige ellendigheid van hierdie wêreld en hy kan niks doen om daarvan verlos te word nie. Die Here sê vir ons in Ef. 2:1
Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes
As God nie ingryp nie, dan sal ons vir ewig vasgevang wees in ’n hopelose toestand ver van God af.

Genadig het God ingegryp. Omdat Hy ons innig liefhet, het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. In Ef. 2:8 & 9 hoor ons:
Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
God se genade beteken dat ons nie vir God hoef te bewys dat ons goed genoeg is vir Hom nie. Dis wat genade beteken. Daar is niks wat ons kan doen sodat God meer lief vir ons sal wees nie en die teendeel is ook waar. Daar is niks wat ons gedoen het wat sal maak dat God minder lief is vir ons nie.

Jesus het gesterf en opgestaan. Dit wat letterlik met Jesus gebeur het, geld figuurlik vir die gelowiges. Soos Christus dood was, maar opgewek is, so het God die gelowige lewend gemaak sodat ons nou die ewige lewe kan hê. Dit wat met Jesus gebeur het, geld egter ook letterlik vir die gelowige. Jou liggaam gaan letterlik doodgaan, maar God gaan ook jou dooie liggaam lewendig maak, en dan gaan jy na liggaam en gees ewig saam met Christus regeer.

God se genade beteken dat Hy alles vir ons gee sonder dat ons iets hoef te doen om dit te verdien. Ons deel in hierdie genade deur geloof en selfs die geloof wat God vra is ’n gawe van God sodat ons kan weet dat ons deel het aan sy ewige genade.

Hoe moet ons vir God dankie sê vir hierdie verlossing?
Ons was dood as gevolg van ons sonde en God het ons in Christus Jesus lewend gemaak deur ons te verlos van die doodsbestaan waarin die sonde ons vasvang soos ons hoor in Ef. 2:10
Nee, God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het.

Besef u wat dit vir ons beteken? Ons is nie meer vasgevang in die negatiwiteite van die lewe nie. In die plek van vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid en skeuring kan liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid en goedhartigheid ons lewens kenmerk. God wil vir ons net die beste gee en daarom kan ons nou begin deel in die goeie wat Hy vir ons bestem het.

Samevatting
Christenskap gaan daaroor dat daar ’n radikale verandering in die lewe van ’n gelowige plaasvind. Deur God se genade in Jesus Christus is ons nie meer dood as gevolg van ons sonde nie. Ons is saam met Christus opgewek tot ’n nuwe lewe. Ons is nie meer vasgebind aan ’n negatiewe sondige bestaan wat deur liefdeloosheid gekenmerk word nie. In die plek daarvan het God vir ons ’n lewe gegee wat deur liefde en omgee gekenmerk word en daarmee saam ’n lewende hoop dat ons liggaamlike dood maar slegs ’n heerlike deurgang is tot ’n ewige heerlikheid saam met God.

Om getroos in hierdie lewe te leef moet ek weet hoe groot my sonde en ellende is, hoe ek daarvan verlos kan word en hoe ek vir God dankie moet sê vir die nuwe lewe wat Hy uit genade aan ons skenk.

Geliefdes, kom ons kyk opnuut weer na daardie areas van ons lewens wat nog deur sonde gekenmerk word. Kom ons bely ons sonde teenoor God, want Hy is getrou en regverdig. Hy vergewe ons, ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid. Kom ons glo in Jesus Christus en kom ons wees lief vir mekaar ooreenkomstig sy gebod wat Hy vir ons gegee het.

Amen

Wie en wat is die kerk van Jesus Christus?

14 Jul 2013
Ef. 1 teksverse Ef. 1:18-19
Ps. 147:1 & 2
Ps. 19:4 & 5
Sb 7-2:1 & 2
Sb 1-1:1,2 & 7

Inleiding
Gelowiges maak so dikwels ’n onderskeid tussen kerk en hul eie lewens. Dit is egter ’n valse onderskeid omdat gelowiges nie los van die kerk kan wees nie, want ons is die kerk. Mense dink verkeerd oor wie en wat die kerk werklik is en daarom sien hulle die kerk as hierdie aparte organisasie waarby hulle betrokke kan raak of nie.

Teenoor hierdie verkeerde siening van die kerk, leer die Here ons wie en wat die kerk werklik is. In die briewe aan Efese en Kolosse leer die Here ons presies wie en wat sy kerk is. Die brief aan Kolosse fokus daarop dat Jesus die Hoof van sy kerk is terwyl die brief aan Efese daarop fokus dat die kerk die Liggaam van Christus is.

Verlede Sondag het ons gehoor dat daar ’n onderskeid is tussen die kerk en die wêreld. Vandag gaan ons meer spesifiek fokus op wie en wat die kerk is.

Eerstens: Wie is die kerk?
Ek dink een van die redes waarom daar so ’n verskeurdheid in die kerk is, is omdat gelowiges nie altyd mooi verstaan wie die kerk is nie. Baie gelowiges dink dat die kerk maar net ’n organisasie is waarby mens kan aansluit of nie. Net soos mens byvoorbeeld besluit of jy deel van die tennis of visvangklub wil wees. Jy besluit of jy daarby betrokke wil wees of nie en tot watter mate jy aktief gaan wees daarin. Sekere tennisklublede sluit aan net aan om so een of twee maal per maand ’n potjie tennis te gaan speel. Verder is hulle nie juis betrokke by die klub nie. Hulle betaal hul lidmaatskapfooie en verder moet jy hulle nie pla nie. Ander weer het ’n baie groter betrokkenheid en dien selfs op die bestuur van die klub.

Baie van ons tree op asof die kerk ook maar net so ’n menslike organisasie is waar ons besluit of ons deel daarvan wil wees of nie en hoe betrokke ons wil wees. Ek sal so dan en wan ’n erediens bywoon wanneer ek behoefte daaraan het, maar verder moet julle my nie met kerksake pla nie. Ons kry vandag ook al hoe meer mense wat redeneer dat hulle die Here kan dien los van die kerk. Die Here leer ons hier in Efesiërs dat sy kerk nie so werk nie. Dit is nie mense wat besluit of hul deel van die kerk wil wees of nie. Ons is deel van die kerk omdat God ons uitgekies het om deel van sy kerk te wees soos ons hoor in Ef. 1:4 & 5:
So het Hy, nog voordat die wêreld geskep is, ons in Christus uitverkies om heilig en onberispelik voor Hom te wees. In sy liefde het Hy ons, volgens sy genadige beskikking, toe ook al daarvoor bestem om deur Jesus Christus sy kinders te wees.

Jesus het ons gekoop en Hy het ’n duur prys betaal soos ons hoor in Ef. 1:7 & 8:
Deur die bloed van sy Seun is ons verlos en is ons oortredinge vergewe kragtens die ryke genade van God wat Hy in al sy wysheid en insig so oorvloedig aan ons geskenk het.
Hoe weet ek of ek deel het aan hierdie genade? In Ef.1:13 sê die Here vir ons dat ek deel het aan sy genade wanneer ek die goeie nuus glo dat Jesus Christus vir my sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het en dat die Heilige Gees vir my daardie geloof gee sodat ek kan weet dat ek uitgekies is om deel van sy kerk te wees. In Ef. 1:15 sê die Here vir ons hoe ek kan weet of ek deel van die kerk is of nie. As ek in Jesus Christus glo en ek is lief vir die gelowiges dan kan ek weet dat God my ook uitgekies het om deel van sy kerk te wees. Geliefdes, ons is deel van Jesus Christus se kerk omdat Hy ons uitgekies het en nie omdat ons so besluit het nie. As ek so optree asof dit my besluit en keuse is of ek deel van die kerk is of nie en hoe betrokke ek is, dan is ek ongehoorsaam aan God.

Wat is die kerk?
Hoekom het God ons uitgekies om sy kerk te wees? In ons teksvers Ef. 1:18 & 19 gee die Here vir ons drie redes:
Ek bid dat Hy julle geestesoë so verhelder dat julle kan weet watter hoop sy roeping inhou, en watter rykdom daar is in die heerlike erfenis wat Hy vir die gelowiges bestem het, en hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo.
Die Here het vir ons ’n roeping. Hy gee vir ons ’n erfenis en sy krag werk in ons wat glo.

Wat is sy roeping? Ons maak so dikwels die fout om te dink dat ons roeping in die lewe die beroep is wat ek beoefen. Dit is deel daarvan, maar dit maak net ’n klein onderdeel uit van my totale roeping. Ons roeping is baie groter as wat ons dink. In Ef. 1:17 hoor ons wat die totale omvang van God se roeping is in ons lewens:
Wanneer ek in my gebede aan julle dink, bid ek dat die God van ons Here Jesus Christus, die Vader aan wie die heerlikheid behoort, deur sy Gees aan julle wysheid gee en Hom so aan julle openbaar dat julle Hom werklik kan ken.
Ons roeping is om God en sy heerlikheid te leer ken. Ek moet God leer ken in elke aspek van my lewe. Ek moet God leer ken in my beroep. Ek moet Hom leer ken in my verhoudings met mense. Ek moet Hom leer ken in my ontspanning. Ek moet leer dat God 24/7 deel is van my lewe!

Wat is die erfnis wat ons van Hom ontvang? Die ewige lewe. Die ewige lewe is nie net iets wat eendag gaan kom nie maar dit begin nou reeds waar ons kan lewe as burgers van sy Koninkryk. ’n Verkeerde siening van die kerk bring mee dat ek dink dit gaan net oor my. Dan word ek vasgevang in my eie klein wêreldjie waar ek dinge so wil reël dat alles my moet dien. Dan raak ek kwaad as dinge nie na my smaak en sin verloop nie. Dan wil ek aan almal voorskryf hoe dinge moet gebeur en as dit nie volgens my smaak en beginsel gaan nie, is ek kwaad. Die kerkraad en die ds. moet sorg dat die kerk vir my ’n lekker plek is. Dan leef ek inderdaad nog as ’n burger van die duisternis waar alles net om my eie selfsugtige begeertes draai.

Wanneer ek besef wat die kerk van die Here werklik is en dat ek deel is daarvan, begin ek leef as ’n burger van God se koninkryk van die lig. Dan sien ek die groter prentjie raak waar dit nie net oor my gaan nie, maar waar ek deel is van God se weermag wat Hy gebruik om die bose te oorwin en dat ek op pad is na ’n heerlikheid waar die bose finaal oorwin sal wees. Dan besef ek dat nie ’n passasier op ’n vakansieskip is wat bedien moet word nie, maar dat ek ’n soldaat op ’n oorlogskip is wat in God se weermag teen die bose baklei. Die wapen wat God vir ons gee in hierdie stryd is die evangelie. Ons moet die goeie nuus van Jesus Christus aan die wêreld uitdra sodat God se lig al hoe helderder in ’n donker wêreld begin skyn.

Wat is God se krag wat in ons werk? Na Jesus se hemelvaart het Hy die Heilige Gees in sy plek gestuur om ewig met ons te bly. Die Heilige Gees is die krag in ons lewe wat dit vir ons moontlik maak om die uitdagings in die lewe aan te vat. Die Heilige Gees gee aan ons die krag om aan te gaan wanneer die lewe moeilik raak. Burgers van die duisternis se lewens word deur vrees en negatiwiteit gekenmerk. Die Heilige Gees gee vir ons die krag om die vrees te oorwin en die ewige lewe wat God vir ons gee te begin leef. Die krag om as soldaat in God se koninkryk te stry teen die bose. Ons leef nog in ’n wêreld wat ly as gevolg van die gevolge van die sonde. Die Heilige Gees gee aan ons die krag sodat die gevolge van die sonde ons nie onder kry nie en die krag om aan te gaan na ons einddoel waar die bose finaal oorwin sal word deur Jesus wederkoms.

Samevatting
Die kerk van die Here is nie ’n menslike organisasie waar mens self besluit of jy daarby wil aansluit of nie. Die kerk van die here is sy uitverkorenes wat Hy uitgekies het om deel van sy kerk te wees. Jesus het sy kerk uitgekies met die roeping om God werklik te leer ken. Om deel te hê aan die erfenis van God naamlik die ewige lewe wat Hy aan ons skenk en om die krag van die Heilige Gees te ondervind sodat ons werklik die lewe kan leef wat God vir ons bestem het.

Geliefdes, kom ons luister na God se stem wanneer Hy ons roep sodat ons geestesoë so kan verhelder dat ons weet watter hoop sy roeping vir ons inhou, watter rykdom daar is in die heerlike erfenis wat Hy vir ons bestem het en hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo.

Amen

Christus is die krag en wysheid van God waarmee die kerk ʼn verskil in die wêreld maak

1 Kor 1 v 18 tot 31 tv 23 en 24
Intreepreek ds G. van der Walt – Gereformeerde Kerk Empangeni – 7 Jul 2013
Inleiding
Wanneer die onderskeid tussen kerk en wêreld verdwyn, is dit die begin van die einde vir die kerk. Die kerk werk anders as die wêreld en daarom is dit nodig dat ons hier aan die begin van ’n nuwe tydvak besin oor wat die doel en rol van die kerk in die wêreld is. Hoekom is ons kerk? Hoekom offer ons, ons tyd en geld op om vir die kerk te werk? Hoekom slaap ons nie laat op ’n Sondag of ontspan net nie? Hoekom woon ons eredienste by? Hoekom word hier vandag ’n nuwe predikant in die Gereformeerde Kerk Empangeni bevestig?

Agtergrond
Die gemeente in Korinte het ook met hierdie vrae gesukkel. Hulle het al hoe meer soos die wêreld begin word. Die gevolg was dat hulle ook begin sukkel het met probleme wat algemeen in die wêreld is, trots, hoogmoed, statusbewustheid en spoggerigheid. Verdeeldheid en losbandigheid het groot onmin in die gemeente veroorsaak. Hierdie probleme het die gemeente binnegesluip as gevolg van die wêreldse invloed wat in die kerk begin posvat het. Wanneer die kerk soos die wêreld word dan ervaar die mense nie meer die verlossing van God nie, maar struikel hulle oor die roem van mense.

Daarom begin Paulus dan ook hierdie brief aan die gemeente deur ’n duidelike onderskeid tussen kerk en wêreld te tref. Daar is ’n verskil tussen wêreldse wysheid wat eintlik dwaasheid is en die wysheid van God wat die wêreld as dwaasheid beskou.

Wêreldse wysheid/dwaasheid
Mense wat in die wêreld bo wil uitkom, maak van wêreldse wysheid gebruik en hulle dink dikwels dat hulle hierdeur vir God kan leer ken. Die Jode word beïndruk deur wondertekens en dit is wat hulle najaag. Ons vind dit vandag nog in die kerk. Mense wat soveel van wonderwerke maak en sommiges wat selfs aandring dat hulle lewens net deur wonderwerke gereël word. Jy mag nie dokter toe gaan as jy siek is nie, jy moet net bid en glo vir ’n wonderwerk en wanneer dit nie gebeur nie dan is jou geloof skynbaar nie sterk genoeg nie. So word die ware betekenis van wonderwerke in die Bybel geïgnoreer en word die boodskap van die kruis verander tot iets wat dit nie is nie.

Die nie-Jode (Grieke) het op geheime kennis wat net vir sekeres bedoel was, staatgemaak vir verlossing. So het daar ’n geloofs-snobisme in die gemeente ingesluip. Dit vind ons vandag nog in die kerk. Dit is veral ’n slaggat waarin ons as gereformeerdes maklik trap. Ons is so bietjie beter as die res en as jy nie saam met ons siening stem nie dan word jy veroordeel. Dink maar aan die debat binne die kerk oor Psalms, vrouens en kelkies. So word die kerk na binne gerig weg van sy roeping af om God se liefde na ’n stukkende wêreld te bring.

’n Ander aspek van wêreldse wysheid wat vandag sterk na vore kom is die rasionalistiese denkrigting van ons tyd. Dit wat die mens nie kan verklaar nie, kan nie wees nie. Alles moet deur middel van natuurlike prosesse verklaar en verduidelik word en per definisie sluit dit God en sy betrokkenheid by die wêreld uit. Hierdie denke sluip ook die kerk binne. Dit wat in die Bybel nie deur middel van hierdie natuurlike rasionalistiese denke verduidelik kan word nie, word afgemaak as mites en stories wat die produk is van ongesofistikeerde menslike denke. Die skeppingsverhaal is nie meer geldig nie. Jesus se maagdelike geboorte kan nie wees nie en Hy het ook nie werklik opgestaan nie. So word die krag van God se Woord tot niet gemaak en menslike prestasie en denke as enigste norm voorgehou. Hierdie sogenaamde wêreldse wysheid is vir God dwaasheid.

Goddelike wysheid en krag
Teenoor die wêreldse wysheid (wat eintlik ’n dwaasheid is) staan God se krag en wysheid wat Hy deur die boodskap van die kruis bekendmaak. Vir die wêreld is die boodskap van die kruis ’n aanstoot en onsin omdat menslike prestasie, kennis en vernuf daarin niks tel nie.

Maar vir hulle wat deur God uitgeroep is gee die boodskap van die kruis lewe. Dit gee aan hulle die krag om op te staan uit die doodsbestaan van die sonde en dit gee aan hulle die wysheid om die nuwe lewe te leef wat God gee.

Wat beteken die boodskap van die kruis? Dit stel jou saak met God reg. Sonde het ’n kloof veroorsaak tussen die mens en God. Die kruis en opstanding van Jesus Christus oorbrug daardie kloof. Die boodskap van die kruis maak dit vir mense moontlik om heilig te lewe, met ander woorde nie meer die selfsugtige doodsbestaan van die sonde en die wêreld nie, maar ’n lewe wat daarop gemik is om liefde na ’n verlore wêreld uit te dra. Die boodskap van die kruis gee aan die uitverkorenes ’n lewende hoop op die hiernamaals. Gelowiges hoef nie meer die dood te vrees nie. Gelowiges kry deel daaraan deur die boodskap van die kruis met geloof aan te neem wat die Heilige Gees gratis aan elke uitverkore kind van God skenk.

Wat beteken dit prakties vir die kerk en hiermee saam moet ons vra: “wat beteken dit prakties vir my?” Want ons IS die kerk? Christus is vir ons die krag van God, met ander woorde die Heilige Gees is met ons al die dae van ons lewe. Die Heilige Gees gee aan ons die wysheid om ons vyande lief te hê. Die wysheid om te weet dat ek my krag net by God moet soek wanneer die lewe vir my te moeilik raak. Die boodskap van die wêreld is om jou self te help en om sterk te wees, maak nie saak wat oor jou pad kom nie. Die vraag is net: “wat maak jy as jy nie meer kan sterk wees nie???” Waar kry ek die krag vandaan om met my lewe aan te gaan as my lewe deur ’n egskeiding uitmekaar geruk is? Waar kry ek krag om die verpletterende nuus van kanker in my lewe te hanteer? U ken die lewenskrisisse waarmee ons elke dag stoei.

God het die kerk geroep om die boodskap van die kruis aan ’n wêreld sonder hoop te bring sodat daar weer hoop kan wees vir ’n wêreld wat God nie ken nie. Reik ons as kerk nog uit na die stukkende mense daarbuite? Bring ons hoop of veroordeling aan die prostituut daar buite? Bring ons vertroosting vir die ou wat net nie meer weet watter kant toe nie en wat nou selfmoord as die laaste opsie oorweeg? Bring ons lig en nuwe lewe vir die mens wat die pad byster geraak het? Die mens se grootste krisis in die lewe is dat hy van God vervreem is. Die kerk is God se plan om verlore mense weer met Hom te versoen deur die boodskap van die kruis te verkondig. Daar is nie ’n plan B nie! Vir die wêreld is die kerk onsin, maar vir God se uitverkorenes is die kerk die voertuig wat God gebruik om weer hoop vir ’n verlore mensdom te bring. Die oes is groot en die arbeiders min.

Die oplossing van die wêreld bied geen hoop nie en as die kerk met wêreldse oplossing gevul raak verloor die kerk haar relevansie in die wêreld. As die kerk haar nie besig hou met die boodskap van die kruis nie, dan verval die hele rede en doel van die kerk om te bestaan. Kom ons besin net weer of die Gereformeerde Kerk in Empangeni steeds haar roeping vervul. Kom ons wees getrou aan ons naam steeds reformerend, dit wil sê weg te draai van die wêreld en terug te draai na die boodskap van die kruis. Kom ons draai opnuut weet terug na die kruis sodat ons met die krag en wysheid van God ’n verskil in ’n stukkende wêreld kan maak wat God nie ken.

Geliefdes, dit is nie toevallig dat hier in Empangeni ’n Gereformeerde Kerk is nie. God het ’n doel met ons. Kom ons rol ons moue op en pak die werk wat God vir ons gegee het met ywer aan.

Amen.

18 Julie 2013

Nuwe FavceBook_Blad

Gaan kyk na die FeceBookblad

Proclaim the Good News Κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον


https://www.facebook.com/Proclaimthegoodnews?fref=ts

Vertrou op God alleen

16 Jun. 2013 Hand. 20:17-38 Fokusgedeelte : Hand. 20:32
Lof-Psalm Ps. 48:1 & 12          (OAB)
Na Wet Ps. 25:4 & 4                (OAB)
Na Gebed Ps. 119:2                 (OAB)
Slotsang Ps. 42:1 & 5              (OAB)

Inleiding
Om totsiens te sê is nie altyd maklik nie. Wat sê mens by ’n afskeid? Watter afskeidswoorde kan ’n mens agterlaat wat blywende waarde sal hê? Ek wonder of Paulus ook met hierdie vrae gespook het toe hy die ouderlinge van Efese na Milete laat roep het om afskeid te neem. Of hy nou wel met hierdie vrae gespook het of nie, weet ons nie. Ek kan egter nietemin by dit wat Paulus vir die gemeente in Efese gelaat het vir die pad vorentoe antwoorde vind vir my vrae hierbo.

Efese was ’n belangrike handelstad en een van die drie invloedrykste stede in die oostelike deel van die Romeinse Ryk. Die tempel van Artemis, wat in Efese geleë was, was een van die wonders van die antieke wêreld en die vervaardiging van afgodsbeeldjies was ’n belangrike bron van inkomste vir die stad. Die gemeente in Efese is tydens Paulus se tweede sendingreis gestig en Paulus het ongeveer drie jaar lank in Efese gewerk. Paulus is nou op pad na Jerusalem en daarom het hy die ouderlinge van Efese laat roep om te groet terwyl sy skip vir ’n paar dae in Milete oorlê (wat ongeveer 45km suid van efese was).

In hierdie afskeidsboodskap van Paulus aan die gemeente in Efese kom daar twee hoofsake na vore. Hy gee ’n terugblik op die verlede en ’n toekomsblik.

’n Terugblik op die verlede
Paulus herinner hulle aan die drie jaar wat hy by hulle vertoef het en dat hy die Here in nederigheid in die tyd gedien het. Hierin is daar vir ons ook ’n les. Ons moet die Here met nederigheid dien. Diens aan die Here gaan nie oor eie belang nie. Dit is onselfsugtige gehoorsaamheid aan die Here. Paulus het nie sy eie gerief of gemak voorop gestel nie, inteendeel hy is vervolg, met klippe gegooi en vir dood agtergelaat. Hy moes dikwels vir sy lewe vlug en tog het dit hom nie gekeer nie. Hy het nie die Here gedien om te wys hoe belangrik hy was nie, maar om maar net gehoorsaam te wees aan die wil van die Here.

Die voorbeeld wat Paulus hier gestel het is wat die Here vir ons voorhou. Dien die Here in nederigheid. Moenie toelaat dat eie gemak, gerief of aansien in die pad van die werk van die Here staan nie. Hou aan om die Here in nederigheid te dien en moenie toelaat dat die gewone menslike verskonings wat ons so maklik voorhou keer dat ons diensbaar is in sy gemeente nie.

In sy onderrig aan die gemeente het Paulus niks teruggehou nie, maar hy het die heilsplan van God in sy volle omvang aan hulle verkondig. Die kern van sy onderrig aan hulle was Jesus Christus soos ons in Hand. 20 :21 hoor
Ek het sowel die Jode as die Grieke ernstig vermaan om hulle tot God te bekeer en in ons Here Jesus te glo.
Dit moet ons onthou. Ons as kerk is die bruid van Jesus Christus en Hy moet die kern van ons kerkwees uitmaak soos Paulus ook aan die gemeente in Korintiërs geskryf het in 1 Kor. 1:23-24
Die Jode vra wondertekens en die Grieke soek wysheid, maar ons verkondig Christus wat gekruisig is. Vir die Jode is dit ’n aanstoot en vir die ander is dit onsin, maar vir dié wat deur God geroep is, Jode sowel as Grieke, is Christus die krag van God en die wysheid van God.

Jesus Christus moenie verdring word deur allerlei menslike oorwegings en gebruike wat die kerk probeer binnedring nie. Hou vas aan die suiwer leer soos ons ook in ons belydenisskrifte bely.

’n Toekomsblik
Paulus vertel ook dat die Heilige Gees hom van swaarkry verseker op sy pad vorentoe (verse 22-24). Dit het hom egter nie afgeskrik of van koers af gebring nie, want hy het steeds vertrou dat God hom sou dra. Hiermee sê die Here vir ons dat ons geloofslewe nie net een lang suksesverhaal is nie. Partykeer is die pad van die geloof styl en vol struikelblokke, maar ons moenie toelaat dat dit ons van koers af bring nie. Ons moet steeds net op God alleen vertrou.

In verse 26 – 27 wys Paulus die gemeente op hul eie verantwoordelikheid. Ons moet nooit die fout maak om die skuld van ons foute op ander te probeer pak nie. In v 28 moedig Paulus hulle aan om na hul eie en mekaar se geestelike lewens om te sien. Mens kan nie na ander se geestelike lewens omsien as jou eie geestelike lewe nie reg is nie.

Paulus waarsku hulle ook om waaksaam te wees teen die gevaar van dwaalleer deur gebruik te maak van ’n beeld wat die boerdery gemeenskap hier baie goed sal verstaan soos ons hoor in Hand. 20:29
Ek weet dat daar ná my vertrek wrede wolwe onder julle sal indring, en hulle sal die kudde nie ontsien nie.
Die ontstellende aspek hiervan is dat dit mense uit hulle eie geledere is wat hulle met leuens sal probeer verlei. Dit ervaar ons ook hier in Reddersburg. Mense wat hulself Christene noem, dit wil sê broers en susters in die geloof kom hier aan met allerlei valse leerstellings wat strydig is met dit wat die Here ons in sy Woord leer. Twee sake wat veral in die laaste tyd na vore gekom het, is die leer oor die sabatsonderhouding en dat mens NET grootgedoop mag word! Hier was so ’n paar maande gelede iemand wat ’n boekie versprei het waarin mense gewaarsku word om te bely dat kinderdoop sonde is en so word mense in verwarring gebring.

Ander kom weer en saai verwarring veral onder kinders deur daarop aan te dring dat mens ’n dag en ’n datum van bekering moet kan wys waarop jy bekeer is. Daarmee ignoreer hulle die waarheid van die Skrif wat vir ons leer dat mens wel op ’n spesifieke tyd ’n omkeer in jou lewe kan hê soos Paulus, maar hulle ignoreer dat die Skrif ons ook leer dat mens van kleins af in die geloof grootgemaak kan word soos wat dit met Timoteus die geval was. Dit wat hulle basies leer is dat is ’n Christus plus teologie. Christus plus sabatsonderhouding. Christus plus groot doop. Christus plus dag en datum van bekering.

Paulus wys die gemeente van Efese hoe hulle teen hierdie gevaar moet waak wat soos wolwe onder die skape kom maai soos ons hoor in Hand. 20:31
Wees waaksaam. Onthou dat ek elkeen van julle drie jaar lank onderrig het, aanhoudend, dag en nag, baiekeer met trane.
Moenie net elke vreemde leer goedsmoeds aanvaar nie, maar toets dit aan die gesonde leer soos wat hier verkondig is en waarin die gemeente onderrig is.

In Hand. 20:32 wys Paulus hulle daarop waar hulle, hul anker moet vind vir die pad vorentoe waar daar soveel gevare lê en wag
Maar nou vertrou ek julle aan God toe en aan die woord van sy genade. Die woord is magtig om julle op te bou en julle in die seëninge te laat deel wat Hy aan al die gelowiges as erfdeel belowe het.
God is nog altyd daar vir die gemeente en Hy sal ons nooit in die steek laat nie. Sy ewige Woord is nog steeds daar om die gemeente op te bou en hul te laat deel kry aan sy seëninge wat Hy belowe.

Paulus sluit af deur die gemeente daarop te wys dat hulle nie net na mekaar se geestelike welstand moet omsien nie, maar dat hulle ook na mekaar se fisiese welstand moet omsien. Hou aan om aan die diakonie fondse te voorsien sodat hulle diegene wat swaarkry op materiële gebied kan versorg.

Samevatting
Geliefdes in hierdie afskeid van Paulus van die gemeente in Efese is daar ook vir Reddersburg ’n afskeidsboodskap. Dien die Here in nederigheid en moenie in jul dienswerk laat slaplê nie. Glo in Jesus Christus. Glo dat Hy vir ons sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het en dat Hy met sy opstanding vir ons die ewige lewe verwerf het. Weet dat dit net God se genade is wat ons red en dat ons sleg deur geloof wat die Heilige Gees aan ons gee daaraan kan deel kry. Weet dat die pad vorentoe soms moeilik kan wees en dat ons in die Here alleen moet vertrou op daardie pad. Sien om na julle geestelike lewens en gee ook op mekaar ag. Wees waaksaam teen die dwaalleer wat so maklik in die kerk indring. Gee ook ag op mekaar se fisiese welstand. Vertrou op God alleen.

Nadat Paulus dit gesê het, het hy saam met hulle almal gekniel en gebid.
Geliefdes, kom ons bid saam:

Gebed.
Ons troue Hemelse Vader
Op U almag alleen vertrou ons.
Ons bid dat U genade en U Woord ons sal dra op die pad vorentoe
Aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in alle ewigheid

Amen

Hoe ons bid bepaal hoe ons verhouding met God is

9 Jun. 2013 Mat. 6:1-18 Fokusgedeelte : Mat. 6:1
Lof-Psalm Ps. 145:1 & 12       (OAB)
Na Wet Ps. 32:1                      (OAB)
Na Gebed Ps. 31:1                  (OAB)
Slotsang Ps. 30:1                    (OAB)

Inleiding
Hoe bid ons? In hierdie teksgedeelte leer ons dat die gesindheid waarmee ons bid vir ons wys hoe ons verhouding met God is. Dit wys vir ons of ons besig is met blote leë godsdienstige rituele en of ons werklik besig is om in ’n lewende verhouding met God te leef. Wanneer mens besig is met leë godsdienstige rituele, dan gaan dit daaroor oor watter voordeel jy uit die verhouding kan kry. Ons ken almal die mooiweersvriende wat mens net ken solank hulle iets uit die vriendskap kan kry sonder om ooit iets terug te gee. Ons herken dadelik die oppervlakkigheid van so ’n vriendskapsverhouding en tog trap ons so maklik in die strik om in so ’n verhouding met God te wil saamleef.

Hierdie gedeelte word ingelei met die motivering wat mens het om ander te help. ’n Verkeerde motivering is die simptoom van ’n dieper liggende probleem. Help ek ander om te wys hoe ’n goeie mens ek is? Elkeen moet maar weer eerlik gaan nadink oor wat sy werklike motiewe is wanneer hy goeddoen. As dit enigsins daaroor gaan dat ek darem vir die mense wil wys dat ek eintlik ’n goeie mens is, dan moet ons die gevaarligte begin raaksien.

Die tweede toets waarna ons moet kyk is na die manier waarop ons bid. Gebed is die kern van ons verhouding met God en in die Bybelse tyd het dit dikwels met vas gepaardgegaan. Die doel van vas is sodat mens meer ernstig op jou gebedslewe kan fokus sonder dat dit onderbreek word. Moenie dink dat vas net te doen het om nie te eet nie. Dit gaan daaroor om vir ’n tyd weg te bly van dinge wat jou aandag van God af wegneem wanneer jy tyd saam met Hom moet spandeer. Byvoorbeeld TV kyk, internet, selfone.

Jesus wys vir ons twee groot gevare hier uit. Die gevaar om mense te probeer beïndruk en die gevaar om God te probeer dwing om te doen wat ons wil hê.

Die gevaar om mense te probeer beïndruk
Jesus waarsku ons oor die gevaar om mense te probeer beïndruk soos ons hoor Mat 6:1:
“Moenie julle godsdienstige pligte in die openbaar nakom om deur mense gesien te word nie, want dan kry julle geen beloning van julle Vader wat in die hemel is nie.
Mat 6:2:
“As jy byvoorbeeld armes help, moet dit nie uitbasuin nie. Dit doen die skynheiliges in die sinagoges en op straat, sodat mense met lof van hulle kan praat.
Mat 6:5
“Verder, as julle bid, moet julle nie soos die skynheiliges wees nie. Hulle hou daarvan om in die sinagoges en op die straathoeke te staan en bid sodat die mense hulle kan sien.
Mat 6:16
“As julle vas, moet julle nie soos skynheiliges met lang gesigte rondloop nie. Hulle mismaak hulle gesigte sodat die mense kan sien dat hulle vas.

Wanneer ek godsdienstige handelinge uitvoer sodat mense kan sien hoe goed en heilig ek is dan is ek nie meer besig met ’n lewende verhouding met God nie. Dan gaan dit net oor myself. Dan dink ek dat as die mense kan raaksien hoe heilig ek is, MOET God dit ook raaksien en dan kan Hy nie anders as om my te seën nie! Met ander woorde ek probeer om God te manipuleer.

Die tweede gevaar is:
Om God te probeer dwing om te doen wat ons wil hê
soos ons hoor in Mat 6:7
“Wanneer julle bid, moet julle nie soos die heidene ’n stortvloed van woorde gebruik nie. Hulle verbeel hulle, hulle gebede sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik.
Ons moet versigtig wees wanneer ons oor iets bid dat ons nie in die strik van kettinggebede vasval nie soos byvoorbeeld: Iemand is ernstig siek en nou probeer ons soveel as moontlik mense bymekaarmaak om daarvoor te bid. Dit kom daarop neer dat mens naderhand dink dat as daar net genoeg mense vir die saak kan bid, dan MOET God luister en gee presies wat ons vra!

Ek sê nie dat ons nie moet voorbidding doen en of vra nie. Die Here sê ook nie hier dat ons nie voor ander moet bid nie. Dit gaan hier oor die gesindheid waarmee gebid word. Is ons gesindheid waar ons, ons nood in nederige afhanklikheid voor die Here lê, of is die gesindheid dat ons God wil dwing om te doen wat ons wil hê? My gebed moet ’n ware gesprek met God wees.

Wanneer ons bid moet dit nie ’n lang hoogdawerende gebed wees waarin ons oor en oor dieselfde ding vra deur dit elke slag net op ’n verskillende manier te stel nie. Die Here sê vir ons dat gebed ’n eenvoudige gesprek met Hom is soos Hy verduidelik met voorbeeld van die Onse Vader gebed wat Hy vir ons gee. Hiermee word ons nie oorweldig met ’n uitgebreide stel voorskrifte oor gebed nie. Met hierdie gebed wys die Here vir ons dat ons gebede twee hoofsake moet aanspreek, naamlik die essensie van Goddelike heerskappy en ons nood wat ons na die Here bring.

Met die drie U bedes en die drie ons bedes word God en mens verbind. Die Here leer ons dat ons Hom prys, vir sy werk in die wêreld moet bid, vir ons daaglikse behoeftes moet bid en vra vir hulp in ons daaglikse stryd. Dit gaan nie hier oor die presiese herhaling van die woorde in Mat. 6:9-13 nie, maar oor die inhoud van ons gebede. Wanneer ons die woorde van die Onse Vader bid, moet ons bogenoemde inhoud daarin raaksien.

In gebed gaan dit dus nie oor om vir mense te bewys hoe heilig ons is nie. Dit gaan oor ’n intieme gesprek met God.

Wat is die gevolge van bogenoemde gevare.
As ek in die slaggat van bogenoemde gevare trap wys dit vir my op die simptoom van ’n dieperliggende probleem met my verhouding met God. Ek wil nie God dien nie! Ek probeer my bes dat Hy my moet dien! As ek op hierdie spoor is, is daar vir my geen beloning nie.

Wat is die beloning waarvan hier gepraat word? Die beloning is om in ’n intieme verhouding met God te leef, om God werklik te ken as ewig, onbegryplik, onsienlik, onveranderlik, oneindig, almagtig, volkome wys, regverdig, goed en die alleroorvloedigste fontein van alles wat goed is (Art 1 NGB). As ek God probeer manipuleer dan mis ek uit op die geleentheid om die wonderlikste Wese in die heelal persoonlik te leer ken. Dan mis ek uit op sy liefde, sy goedheid, sy sorg, sy deernis. Dan sal ek nooit werklik die hart van God leer ken nie.

Dit is ook dan wanneer ek God beleef as kwaai en veroordelend en dan sien ek nie sy genade en liefde raak nie. ’n Liefde wat alle verstand te bowe gaan soos ons hoor in 1 Joh. 4:9-10:
Híerin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê. Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.

Samevatting
Hoe ons bid bepaal hoe ons verhouding met God is. Daar is twee groot gevare waaraan ons onself kan blootstel: Die gevaar om mense te probeer beïndruk en die gevaar om God te probeer dwing om te doen wat ons wil hê. Hierdie gevare is die simptoom van ’n dieperliggende probleem met my verhouding met God. Ek wil nie God dien nie! Ek probeer my bes dat Hy my moet dien! Dan mis ek uit op die beloning om werklik die hart van God te leer ken en dan sien ek nie sy liefde en genade raak nie.

Moenie in die slaggat van bogenoemde twee gevare trap nie. Gryp vas aan sy genade en liefde in Jesus Christus met die geloof wat die Heilige Gees vir ons gee. Kom ons leef in ’n werklike intieme verhouding met God saam.

Amen

God antwoord gebede op 3 maniere

2 Jun. 2013 Mat. 7:7-11 Fokusgedeelte : Mat. 7:11
Lof-Psalm Ps. 89:1 & 3           (OAB)
Na Wet Ps. 1:1                        (OAB)
Na Gebed Ps. 31:1                  (OAB)
Slotsang Ps. 18:2 & 3              (OAB)

Verlede week het ons gehoor dat ons elke dag biddend voor God moet leef. Tog gebeur dit soms dat dit soms vir ons voel of God nie luister wanneer ons bid nie. Ons bid worstelend en smeek die Here en dan voel dit asof die Here nie doen wat ons vra nie!

Hoe moet ons dit dan verstaan as Jesus ons in Matteus 7:7-8 leer dat ons moet bid en dat die Here dan ons gebed sal verhoor?  Op ses verskillende maniere dra Jesus hierdie waarheid oor.  Hy sê:

 “Vra, en vir julle sal gegee word; soek, en julle sal kry; klop, en vir julle sal oopgemaak word, want elkeen wat vra, ontvang; en elkeen wat soek, kry; en vir elkeen wat klop, sal oopgemaak word.”

In Jesus se tyd is die woorde “vra”, “soek” en “klop” as alternatiewe maniere gebruik om te dui op bid. 
  • In gebed vra jy immers. 
  • As jy meer ernstig bid, dan soek jy die aangesig van die Here. 
  • As jy op jou ernstigste en in groot nood tot die Here roep, dan klop jy by wyse van spreke aan die poorte van die hemel.
§      Nou leer Jesus dat as jy biddend vra, jy sal ontvang.
§      As jy ernstig die aangesig van die Here soek, sal jy Hom vind.
§      En as jy aan die poorte van die hemel klop, sal daar vir jou oopgemaak word.
As hierdie dinge wat Jesus leer waar is, waarom voel dit soms asof die Here ons nie gee wat ons vra nie, en nie hoor as ons klop nie?
Sommige predikers het ʼn antwoord op hierdie probleem.  Hulle sê dat ons nie ontvang nie, omdat ons nie sterk genoeg glo nie, of nie hard genoeg bid nie.  Voorbeelde van hierdie tipe denke is legio:
§      Iemand kan byvoorbeeld terminaal siek wees.  Nou leer hierdie predikers dat daardie persoon tot die Here moet bid om genesing.  Daar moet opreg en ernstig gebid word.  Volgens hierdie predikers sál daardie persoon nou gesond word, want God gee aan almal wat in geloofsvertroue vra.  Word daardie persoon nie gesond nie, dan het daardie persoon óf nie hard genoeg gebid nie, óf daardie persoon het nie sterk genoeg geglo nie.
Dink net hoe moedeloos en ontnugterd so ʼn persoon is as sy gebed nie verhoor word nie?  Hy dink dan dat hy nie reg bid nie, of dat hy nie hard genoeg glo nie.  Dan begin so ʼn persoon twyfel of hy regtig ʼn kind van die Here is, en selfs of die Here regtig bestaan.
Wat hierdie twyfel nog erger kan maak, is dat mens soms sulke wonderbaarlike stories van gebedsverhoring hoor.  Stories soos:
§      Iemand vertel dat hy dringend X-bedrag geld nodig gehad het.  Sonder om enigiemand iets daarvan te sê, het hy ernstig tot die Here hieroor gebid.  Die volgende oggend was daardie bedrag tot op die sent na in sy rekening gedeponeer deur iemand wat hy nie ken nie.
God is almagtig en kan so iets laat gebeur.  Meeste van ons ervaar nie hierdie dinge nie.  Ons hoor egter hierdie stories en dan begin ons wonder:
Ø      “Hoekom gebeur hierdie dinge nie as óns bid nie?”  
Ø      “Bid ons verkeerd?” 
Ø      “Glo ons nie sterk genoeg nie?” 
Ons kan ontnugterd raak in ons geloof.  Ons kan moedeloos raak in ons geloof en gebedslewe.  Dit lyk dan immers nie of God sy beloftes aangaande gebedverhoring aan ons nakom nie!
Weet julle – dit is so onnodig om ontnugterd te raak in ons geloof!  Want predikers wat Matteus 7:7-11 uitlê op die manier wat nou net genoem is, is besig om Matteus 7:7-11 verkeerd te lees, verkeerd uit te lê en ʼn dwaal voorspoedsevangelie te verkondig.
Teenoor hierdie wanhoop en twyfel wat deur hierdie dwalings in ons gewek kan word, skep ʼn regte verstaan van ons teks ʼn ongelooflike troos en bemoediging in ons binneste – selfs wanneer dit vir ons voel dat
§      ons vra, en niks ontvang nie,
§      soek en niks vind nie,
§      klop en daar nie vir ons oopgemaak word nie.
Ja, ʼn regte verstaan van ons teks toon aan ons dat al voel dit asof ons vra en niks ontvang nie, soek en niks vind nie, klop en daar nie oopgemaak word nie, ons juis die rykste seëninge van ons Vader in die hemel ontvang...
Hoe moet ons, ons teksverse

reg lees om hierdie bemoediging te ontvang?

Geliefdes, in verse 9 en 10 kry ons die sleutel om ons teks te verstaan.  In hierdie verse vra Jesus twee voor die hand liggende vrae: “Watter mens onder julle sal vir sy seun ’n klip gee as hy brood vra, 10of ’n slang as hy vis vra?”
§      ’n Seun wat honger is en sy pa brood vra, sal nie ’n onteetbare klip (wat dalk selfs soos ’n stuk brood kan lyk) ontvang nie.  Sy pa weet dat sy seun honger is en kos nodig het. Sy pa sal hom iets gee om sy honger te stil.
§      ’n Seun wat honger is en sy pa ’n stuk vis vra, sal ook nie ’n slang van sy pa kry nie.  Sy pa weet dat sy seun honger is en kos nodig het.  Sy pa sal hom iets gee om sy honger te stil.
In opvolging op hierdie twee opmerkings, maak Jesus dan die volgende stelling: “As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemel is, goeie gawes gee aan dié wat dit van Hom vra?”
Let op die herhaaldelike gebruik van die woordjie “goed” in ons teksvers:
o        Eers word gesê dat aardse vaders weet om “goeie dinge” vir hul kinders te gee. 
Wat is hierdie goeie dinge?
Hierdie goeie dinge is dit wat die kinders nodig het!
Let op hoe word die aardse vaders getipeer: “Julle wat sleg is”
Hiermee bedoel Jesus dat aarde vaders (wat in hierdie sondige wêreld leef en self onvolmaak is) weet wat hul kinders nodig het  en vir hulle kinders gee wat hul nodig het.
o        Hierna maak Jesus ʼn vergelyking: As (sondige, onvolmaakte) aardse vaders weet om vir hulle kinders te gee wat hulle nodig het, hoeveel te meer weet ons (sondelose en volmaakte) hemelse Vader nie wat ons nodig het nie.  Hy weet wat ons nodig het en sal ook daarin voorsien! 
Hierdie is die sleutel wat ons nodig het om te verstaan hoe ons kan vra en ontvang, soek en vind, klop en vir ons oopgemaak sal word.
Wanneer ons bid, sal die Here (as ons volmaakte hemelse Vader) op een van drie maniere ons bede antwoord.  (Hy sal ons op een van drie maniere laat ontvang, vind en vir ons oopmaak.)
Die een manier waarop die Here op ons gebed kan reageer is, om dat
Hy kan “nee” sê vir dit wat ons vra.
Soms vra ons dinge wat nie goed is vir ons nie.  ʼn Seun vra soms iets van sy pa en die pa weet dat dit wat die seun vra nie goed is vir die seun nie.  Deur “nee” te sê, doen die pa wat die beste is vir die seun, al hou die seun nie van die antwoord nie.
Kom ek gebruik ʼn voorbeeld.  ʼn Seuntjie van 4 jaar kom by sy pa en vra vir ʼn skeermes.  Sal die pa vir die vier-jarige seuntjie ʼn skeermes gee?  Hoekom?
Nee, die pa sal nie die skeermes gee nie, want ten eerste sal die seuntjie homself daarmee seermaak – hy weet immers nog nie hoe om dit te gebruik nie.  Ten tweede het die seuntjie dit ook nog nie nodig nie.
As die pa nie vir die seuntjie die skeermes gee nie, het die pa nie die seuntjie se versoek gehoor nie?
Nee, die pa het gehoor. Die pa het egter geweet dat dit nie goed is om sy seun se versoek te beantwoord nie.  Tog, die pa kon dalk agterkom dat die seuntjie behoefte het aan ʼn speelding, en dan kon hy ʼn ander speelding vir die seun gee...
Soms vra ons dinge van die Here, en as hemelse Vader weet Hy dat dit wat ons vra nie vir ons goed is nie. Dan moet ons tevrede wees as Hy nie ons versoek toestaan nie.  Ons moet ons berus in die wete dat Hy die beste weet.
As die Here nie gee wat ons vra nie, beteken dit dus nie dat ons geloof te swak is, of dat die Here Hom nie aan ons steur nie.  Nee, die Here weet dat dit wat ons vra, nie die beste vir ons is nie – dit kan dalk self tot ons eie nadeel wees.  Nou gee Hy nie aan ons wat ons vra nie.
ʼn Tweede manier waarop die Here ons gebede kan antwoord, is dat
Hy kan “ja” sê vir dit wat ons vra.
Soms vra ons dinge wat ons regtig nodig het.  Wanneer ʼn dogter met ʼn billike versoek na haar ma kom vir iets wat sy regtig benodig, sal die ma die versoek toestaan.  Die ma weet wat die beste vir haar dogter is en deur “ja” te sê, doen sy wat die beste vir haar dogter is.
Terug na die voorbeeld van die skeermes. Gestel ʼn seun van so 14-15 kom by sy pa en vra vir ʼn skeermes.  Sal die pa hom ʼn skeermes gee?
Na alle waarskynlikheid, ja!  Hoekom?
Want die seun het die skeermes nou nodig en sal ook weet hoe om dit te hanteer sodat hy homself nie seermaak nie.
As ons moet ʼn billike versoek na die Here kom vir iets wat ons regtig nodig het, sal die Here as ons hemelse Vader ons versoek toestaan en gee wat ons vra as Hy weet ons dit regtig nodig het!
Let egter op, dit hang nie van ons af om te bepaal wat ons waarlik nodig het nie.  Ons hemelse Vader weet wat ons waarlik nodig het!  Dinge wat ons dink ons waarlik nodig het, is dalk nie regtig so nodig het nie.
Ons troos is dat ons op ons hemelse Vader kan vertrou.  Hy weet wat ons regtig nodig het.  Hy sal ons gee wat ons regtig nodig het. 
ʼn Derde manier waarop die Here op ons gebede kan antwoord, is dat
Hy kan sê “wag” as ons iets vra.
Soms vra ons dinge wat nie goed is om nou dadelik te kry nie.  Ons moet dalk eers ryper word of ander perspektiewe in die lewe verkry. 
Daardie seuntjie van 4-jaar wat ʼn skeermes wou gehad het, moes 10-jaar wag.  Hy moes eers grootword en ryp word.
Soms laat die Here ons ook wag as ons van Hom iets vra.  Ons moet eers grootword en ryp word vir dit wat ons wil hê.  ʼn Jong, onervare vlieënier wat pas maar geleer het om ʼn klein vliegtuigie te vlieg, kan immers nie dadelik ʼn groot passasierstraler vlieg nie.  Hy moet wag, leer, ervaring opdoen en ryp word voor dit kan gebeur.
Soms vra ons dinge van die Here wat ons nodig het, maar waarvoor ons nog nie ryp genoeg is nie.  Dan hoor die Here, maar as alwyse Vader laat Hy ons wag tot die tyd ryp is...

Samevatting

Geliefdes, wat het ons vanoggend weer gehoor?
Ons het gehoor dat ons met vrymoedigheid tot die Here kan bid.  Ons mag en moet tot Hom bid.  Ons mag vra.  Ons moet soek.  Ons mag in gebed aan die poorte van die hemel klop.
God sal ʼn antwoord hierop gee.  God sal ons laat vind.  God sal vir ons oopmaak.
As alwyse Vader sal Hy ons egter nie altyd gee en laat vind wat ons wil hê nie.  Goddank nie!  Nee, veel beter: Hy is ons hemelse Vader en weet wat ons nodig het. 
  • Hy sal ons gee wat ons regtig nodig het.
  • Hy sal ons laat vind wat die beste vir ons is.
  • Hy sal vir ons die beste seëninge oopmaak wat Hy as hemelse Vader vir ons kan gee.
Bid daarom met vrymoedigheid. 
Weet God hoor. 
§      Berus met vreugde in sy beswil as Hy sê “nee” of “wag”. 
§      Prys Hom as Hy dadelik “ja” sê!

AMEN