04 Oktober 2012

Jesus is die enigste ware weg na God en die lewe


30 Sep. 2012 (RB)
Joh. 13:31 – 14:18; Teksverse Joh. 14:16
Sing    Lofsang: Ps. 150 v 1 & 3      (OAB)
           Na wet:    Ps. 32 v 1               (OAB)
           Na gebed Ps. 84 v 1 & 6       (OAB)
           Slotsang  Ps. 105 v 1 & 2      (OAB)

Die lewe het ’n manier om anders uit te draai as wat ons verwag! Nes dit lyk of alles nou in plek val en my vooruitsigte lyk mooi en goed, dan gebeur daar iets wat alles deurmekaar krap. Dit is iets wat al meer as een maal in my lewe gebeur het en ek glo elkeen van ons het dit al ervaar.

In Joh. 14 vind ons dat dit ook iets is wat Jesus se dissipels ervaar het. Hulle is hewig ontsteld oor dit wat Jesus hulle nou net meegedeel het terwyl hulle besig was om die Paasmaal saam met Jesus te nuttig. Judas het homself verskoon nadat Jesus aan hom openbaar het dat Hy weet dat Judas Hom gaan verraai. Nou hoor die agterblywende dissipels hierdie onstellende boodskap wat in Joh. 13:33 vir ons opgeteken is:
My kinders, Ek is nog net ’n klein rukkie by julle. Dan sal julle My soek, en soos Ek vir die Jode gesê het, sê Ek nou vir julle ook: Waar Ek heen gaan, kan julle nie kom nie.

Simon Petrus vra die vraag wat in almal se gemoed is: “Here, waarheen gaan U?” Hy kan maar net nie aanvaar dat Jesus weggaan nie en vol bravade roep hy uit: (Joh. 13:37)
“Here, hoekom kan ek U nie nou volg nie? Ek sal my lewe vir U aflê.”
Dan hoor hy en die ander dissipels Jesus se skokkende antwoord v38:
“Sal jy jou lewe vir My aflê? Dít verseker Ek jou: Nog voor die haan kraai, sal jy My drie keer verloën.”

Dink net hoe ontsteld die dissipels op daardie punt was! Vir drie jaar lank het hulle Jesus gevolg nadat hulle alles opgegee het. Hulle hoop was totaal en al op hierdie Messias gevestig en heimlik het hulle verwag dat Hy Israel weer in sy vorige glorie sou herstel en van hulle vyande verlos. Nou moet hulle hoor die Messias op wie hulle al hulle hoop gevestig het, weggaan! Alles verniet, tevergeefs soos die Prediker gesê het!

Jesus se dissipels verstaan nog steeds nie die groter prentjie van God se koninkryk nie, naamlik dat dit nie maar net nog ’n tydelike aardse koninkryk is nie. God is besig om sy ewige koninkryk te vestig wat wyer strek as net die hier en nou waarin die dissipels vaskyk. Daarom sê Jesus vir hulle: (Joh. 14:1-4)
“Julle moet nie ontsteld wees nie. Glo in God; glo ook in My. In die huis van my Vader is daar baie woonplek. As dit nie so was nie, sou Ek nie vir julle gesê het Ek gaan om vir julle plek gereed te maak nie. En as Ek gegaan het en vir julle plek gereed gemaak het, kom Ek terug en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is. En julle ken die weg na die plek waarheen Ek gaan.”

Geliefdes, het ons nie ook maar dikwels dieselfde probleem as wat die dissipels gehad het nie? Is ons nie ook maar vasgevang in die hier en die nou nie? En wanneer dinge nie heeltemal glad verloop soos wat ons verwag nie, dan raak ons ook paniekerig en ontsteld! As ek tog maar net hierdie maand kan deurkom en dan breek die kar. Ek het nie geld om die kar reg te maak nie! En dan gaan ons vol ontsteltenis na God toe. Net soos die Jode ’n tydelike aardse koninkryk verwag het, ten spyte van wat Jesus reeds vir hulle gesê het. Kyk ons nie ook maar net in die hier en nou vas nie? Wil ons nie ook maar so dikwels vir Jesus gebruik om huidige probleme op te los sonder dat ons kyk na die groter prentjie van God se koninkryk waarmee Jesus besig is nie? Ons kyk net in die hier en nou vas en wil Jesus net soos die Jode van ouds misbruik om ons eie behoeftes te bevredig. Die Here waarsku ons teen so ’n benadering soos ons hoor in 1 Kor. 15:19:
As ons net vir hierdie lewe ons hoop op Christus vestig, is ons die bejammerenswaardigste van alle mense.

Jesus antwoord Petrus se vraag van “waar gaan U heen?” deur hom eers te kalmeer: “Moenie ontsteld wees nie.” Hoe kry mens dit reg om nie ontsteld te wees oor die dinge waarmee ons in hierdie lewe mee sukkel Nie? Eenvoudig: “Glo in God; glo ook in Jesus.” Vertrou God, Hy is in beheer. Niks op hierdie aarde gebeur buite sy wil nie. Dan gee Christus weer vir sy dissipels die groter perspektief van God se koninkryk. Dit is meer as net die hier en nou. Christus is besig om vir ons plek voor te berei om in die ewige heerlikheid saam met God te wees. En julle ken die weg na die plek waar Jesus is.

Die probleem is egter dat ons so dikwels net soos Tomas nie verstaan nie en dan het Jesus met ons ook net soveel geduld as wat Hy met Tomas gehad het. Hy verduidelik weer die eenvoudige boodskap van die evangelie (dit wil sê die goeie nuus van Jesus Christus) soos ons hoor in ons teksvers Joh. 14:6:
Jesus het vir hom gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie.
Jesus is die enigste ware weg na God en die lewe, daar is nie ’n ander weg nie. Dit is ’n boodskap wat by die wêreld nie baie gewild is nie. ’n Wêreld wat vasgevang is in die leuen van die satan dat elkeen maar op sy eie manier wel by God sal uitkom. Dis nie ’n probleem wat uniek is aan die tyd waarin ons leef nie. Dit was maar eintlik van die begin af dat die mens onafhanklik sy eie pad wil loop.

Die probleem is egter dat dit die pad na die ewige dood is waar mens vir ewig van God verwyder is. Die beskuldiging word so dikwels gemaak dat dit ’n veroordelende boodskap is, maar dit is nie waar nie. As jy verkies om God te verwerp, dan kan jy mos vir niemand anders as jouself blameer wanneer jy as gevolg van daarvan vir ewig van God geskei word nie soos ons hoor in Joh. 3:17-18:
God het nie sy Seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word. Wie in Hom glo, word nie veroordeel nie; wie nie glo nie, is reeds veroordeel omdat hy nie in die enigste Seun van God glo nie.

Die mens kan egter nie op sy eie sonder God bestaan nie. Filippus spreek hierdie versugting van die mens uit met sy vraag: “Here, wys vir ons die Vader, en dit is vir ons genoeg.” Dan wys Jesus weer eens vir die waarheid uit soos ons hoor in Joh. 14: 9-10:
“Ek is al so lank by julle, en ken jy My nie, Filippus? Wie My sien, sien die Vader. Hoe kan jy dan sê: ‘Wys vir ons die Vader’? Glo jy nie dat Ek in die Vader is en die Vader in My nie?
Ten spyte van hierdie duidelike boodskap is daar sommiges wat nie glo nie en as gevolg van daarvan verlore gaan. Elkeen wat verlore gaan kan niemand buiten homself blameer nie.
Die uitverkore kinders van God ken egter vir Jesus en word sodoende weer met die Vader versoen soos ons hoor in Joh. 14:7:
As julle My ken, sal julle my Vader ook ken. En van nou af ken julle Hom en sien julle Hom.”
Jesus se dissipels het Hom geken omdat hulle Hom persoonlik gesien het en na Hom geluister het. Ons kan Jesus egter ook ken en as te ware ook sien. In Gal 3:1 hoor ons:
Julle Galasiërs, is julle dan so sonder begrip? Wie het julle verstand benewel? Jesus Christus is tog so duidelik aan julle verkondig dat julle Hom as ’t ware aan die kruis kon sien hang!
Deur Woordverkondiging en persoonlike Bybelstudie leer ons Jesus ken asof ons self soos sy dissipels saam met Hom geleef het en ook gesien het toe hulle Hom gekruisig het. Deur ons geloof in Jesus sien ons die wese en heerlikheid van die Vader self raak. God is onsigbaar en tog sien ons Hom!

In Joh. 14:11 herhaal Jesus dan weer hoe ons met die Vader versoen word en sodoende deel kry aan sy koninkryk:
Glo in My omdat Ek in die Vader is en die Vader in My; of anders, glo op grond van die werke self.
Glo in Jesus Christus en beleef die wonder van God se genade!

In Joh. 14:12 hoor ons dan ook wat die doel en opdrag van Jesus se kerk op aarde is:
“Dít verseker Ek julle: Wie in My glo, sal ook die dinge doen wat Ek doen; en hy sal nog groter dinge as dit doen, omdat Ek na die Vader toe gaan.
Jesus het aarde toe gekom om die verlossing van die mensdom te bewerkstellig. Sy kerk het die doel en die opdrag om hierdie verlossing aan die wêreld uit te dra. Die groter dinge waarna hier verwys word is nie belangriker as Christus se werk nie, maar wel dat daardie werk deur sy kerk voltooi sal word om al sy uitverkore kinders te laat deel in die heerlikheid van sy koninkryk. Self in hierdie taak laat God ons nie alleen nie, want Hy belowe dat hy sal luister wanneer ons bid. Hy verseker ons dat elke keer wanneer ons bid
Ons Vader wat in die hemel is, laat u Naam geheilig word;
laat u koninkryk kom; laat u wil ook op die aarde geskied, net soos in die hemel. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons oortredings soos ons ook dié vergewe wat teen ons oortree; en laat ons nie in versoeking kom nie maar verlos ons van die Bose. Aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.”
Dat Hy ons gebed in die Naam van Jesus Christus sal verhoor.

Jesus laat nie sy kerk alleen agter nie. Hy het die Heilige Gees gestuur sodat ons deur sy Gees hierdie opdrag kan uitvoer wat Hy vir ons gegee het soos in Joh. 14:16&17 verseker:
Ek sal die Vader vra, en Hy sal vir julle ’n ander Voorspraak stuur om vir ewig by julle te wees, naamlik die Gees van die waarheid.
En dan gee Hy ook nog vir ons die troos van Joh. 14:18:
“Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe.

Geliefdes, is u so vasgevang in die dinge van hier en nou dat u nie die groter prentjie van God se koninkryk raak sien nie? Is u so verstrengel in die sorge van u onmiddellike omstandighede dat dit vir u voel of alles tevergeefs is? Moenie dat die tydelike dinge van hierdie lewe u ontstel nie. Sien die groter perspektief van God se koninkryk raak. Glo in God, glo in Jesus Christus. Glo dat Hy die enigste ware weg na God en die lewe is. Gaan dra hierdie goeie nuus in woord en daad uit sodat elkeen wat uitverkore is, die blye boodskap kan hoor en deur die Gees tot bekering gelei kan word. Maranate! Kom Here Jesus, kom!
Amen

23 September 2012

Gee al jou hartseer en pyn aan die Here, want God is ons toevlug en ons sterkte


23 Sep. 2012 (RB)
Ps. 73; Teksverse Ps. 73:26 & 28
Sing    Lofsang:  Ps. 1 v 1 & 3          (OAB)
           Na wet:     Ps. 42 v 1 & 3        (OAB)
           Na gebed Ps. 31 v 1 & 4        (OAB)
           Slotsang   Ps. 146 v 2 & 3      (OAB)

Inleiding
Misdaad affekteer elkeen van ons op een of ander wyse. Op hierdie stadium het Suid-Afrika een van die hoogste moordsyfers in die wêreld per 100 000 mense van die bevolking. Elkeen word op een of ander wyse direk of indirek daardeur geraak. Dink maar net aan die effek wat die plaasmoord naby Trompsburg op ons en op die gemeenskap van Trompsburg gehad het. Dan hoor ons ook nuusberigte van hoeveel ander soortgelyke voorvalle wat die afgelope tyd plaasgevind het. Byna daagliks is daar berigte in die nuus van moorde en geweldsmisdade wat plaasgevind het.

Dit is ook iets wat die Psalmdigter van Psalm 73 ervaar het. In die eerste deel van die Psalm hoor ons van sy moedeloosheid wat hy ervaar omdat gelowiges swaarkry terwyl die goddeloses oënskynlik net voorspoed beleef. Die Psalmdigter verwoord die gevoel wat baie van ons beleef met die misdaad wat so hoogty vier in die land. In hierdie Psalm is daar twee opvallende temas wat ons vandag ook ervaar. Die voorspoed van bose mense en die effek wat dit op ons het. Die tweede tema in die Psalm is hoe ons die emosies hanteer wat uit die situasie voortkom.

Die voorspoed van bose mense en die effek wat dit op ons het.
In Ps. 73:1-3 hoor ons hoe die Psalmdigter begin twyfel het aan God se goedheid en dat hy byna van koers af gegaan het omdat hy die hooghartige goddeloses met afguns bejeën het toe hy hul voorspoed sien. Die Hebreeuse woord wat met afguns vertaal is dui letterlik op ’n gevoel van kwaadwilligheid en woede teenoor die goddeloses. Hy het kwaad geword oor dit wat hulle gedoen het.

Ek moet erken dat ek ook ’n gevoel van woede en kwaadwilligheid ervaar het teenoor die drie verdagtes wat vir daardie plaasmoord naby Trompsburg in hegtenis geneem is. Toe ek later in die week lees dat die vyf verdagtes wat vir die moord op Alyssa Botha van Muldersdrif in hegtenis geneem is, weer vrygelaat is, was ek regtig kwaad! Die reaksie van Trompsburg se gemeenskap tydens Donderdag (20 Sep 2012) se hofverskyning waar hulle gedreig het om die drie verdagtes dood te maak wys vir ons dat woede en aggressie ’n algemene reaksie is wanneer mense met onreg gekonfronteer word.

Die vraag is: “is dit reg? Mag ons so kwaad word?” Woede is ’n werklikheid van die lewe. Dis ’n emosionele toestand wat deur almal ervaar word. Wat leer die Skrif ons daarvan? Goddelike toorn en menslike woede word herhaaldelik in die Bybel in die Ou en Nuwe Testament genoem. Woede is ’n kenmerk van God en ’n algemene, waarskynlike universele ervaring van die mens.

Die Bybel kritiseer nooit God se woede nie terwyl daar herhaaldelik teen menslike woede gewaarsku word. Woede teen ongeregtigheid is egter reg en goed by God sowel as by die mens. God vertolk altyd reg en word kwaad oor sonde en ongeregtigheid. Teenoor dit begaan die mens oordeelsfoute en reageer soms met wraaksug en vervolgsug. Die gevolg is dat menslike woede skadelik en gevaarlik kan wees! Menslike woede kan die satan ’n geleentheid bied om ’n vastrapplek in jou lewe te kry (Ef. 26:27) wat jou lewensvreugde steel.

Hoewel woede opsigself nie verkeerd is nie, kan woede maklik hand uit ruk en probleme veroorsaak en daarom waarsku die Here ons ook daarteen soos byvoorbeeld in Ps. 37:8:
Moenie kwaad word nie, laat staan die woede, moet jou nie ontstel nie: dit bring net ellende.

In Ps. 73 hoor ons dan ook wat die effek van hierdie ellende is wat uit woede kan voortspruit. In Ps. 73:2b hoor ons:
ek het byna koers verloor
en in vers 13&14 hoor ons:
Dat ek die kwaad vermy het en met ’n eed my onskuld verklaar het, het dus niks gehelp nie, want elke nuwe dag het vir my teenslae gebring en elke nuwe môre straf.
Die Psalmdigter het in ’n moedelose depressie verval waar hy begin voel het dat die lewe nie meer die moeite werd is nie. Hy het ’n geestelike stryd gevoer waarin hy byna koers verloor het.

Dit is inderdaad die effek wat woede en wrokke wat bitterheid tot gevolg het op ons lewens kan hê. Woede en bitterheid veroorsaak:
·        Fisiese simptome soos hoofpyne; maagswere; hoë bloeddruk en self hartaanvalle. Depressie veroorsaak dat die liggaam se immuunstelsel onderdruk word met die gevolg dat die persoon meer vatbaar is vir siektes en infeksies;
·        Sielkundig simptome soos angstigheid, vrees, spanning en selfs depressie;
·        gebrek aan eie waarde selfbejammering; wraakgedagtes waarin mens vasklou aan die verlede;
·        geestesstryd wat mens se verhouding met God beïnvloed waarin selfs die Heilige Gees bedroef word;
·        ’n kwaai ingesteldheid en ’n negatiewe vyandige lewenshouding waarin mens net die slegte in die lewe raaksien.
·        Ongelukkige mense met ’n siniese lewenshouding waarin mens skaamteloos ongevoelig, meedoënloos spottend is, sonder geloof in die goeie en die opregtheid van mense. Niks is meer lekker of aangenaam nie. Voel nie lus om iets te doen nie.

Slegte gebeure in die lewe wat ’n direkte of indirekte invloed op ons het wek intense emosies soos woede, haat self bitterheid by mens op en dit kan daartoe lei dat dit ’n baie negatiewe impak op ons lewens het.

Hoe hanteer ons die emosies wat uit die situasie voortkom?
Daar is ’n verkeerde manier en ’n regte manier. Ons kan ook daarna verwys as ’n negatiewe of ’n positiewe manier. In Ps. 73:15 hoor ons dat die Psalmdigter waarsku teen die negatiewe manier:
Maar as ek so sou aanhou praat, sou ek dié verloën wat aan U behoort

Hoe reageer mens negatief? Mens kan deur direkte aggressie reageer en dit is nogal ’n reaksie wat redelik algemeen by mense voorkom. As jy my seer gemaak het moet jy boet. ’n Oog vir ’n oog en ’n tand vir ’n tand! Dit verskaf tydelike verligting, maar op die lang duur versterk dit net die negatiewe emosies en word jou lewe naderhand deur jou woedebuie oorheers.

’n Tweede manier is deur middel van passiewe aggressie. Mens gee voor dat alles goed is en jy steek jou ware emosie agter ’n aangeplakte glimlag weg, maar agteraf kry jy jou mes in. Mens sal so op ’n subtiele manier iemand wat jou te na gekom het grappenderwys verkleineer in die geselsskap. Agteraf word skadelike skinderstories versprei om die persoon in ’n slegte lig te stel. Die groot kenmerk hiervan is ontkenning. Die passiewe aggressiewe mens het ’n besondere talent om te doen wat die seerste maak, maar het altyd ’n onskuldige verduideliking om die optrede te regverdig. Selfs teenoor myself word die passiewe aggressie ontken en dit het die gevolg dat mens opkrop en opkrop totdat dit op ’n dag uitbars as gevolg van ’n kleinigheid.

’n Ander manier wat ook baie dikwels voorkom is herleide aggressie. Dit is waar jy jou woede op onskuldige mense uithaal omdat die persoon of persone wat jou kwaad aangedoen het onbereikbaar is. Dit is gewoonlik die mense wat die naaste aan jou is wat dit die meeste ontgeld wanneer mens van hierdie tegniek gebruik maak. Die man kom van die werk af waar sy baas hom kwaad gemaak het en nou moet sy vrou en kinders dit ontgeld. Die kind wat op skool deur sy onderwyser of skoolhoof ontstel is haal sy woede en aggressie op sy maats uit. Dink maar aan die diensleweringsprotesaksies waar onskuldige mense se eiendom beskadig of afgebrand word.

Al hierdie benaderings is op die uiteinde baie afbrekend en dit veroorsaak net dat mens dieper en dieper in die put van wanhoop insink. Mens fokus naderhand net op die negatiewe in die lewe met die gevolg dat die lewe nie meer sin maak nie. Die Here waarsku ons daarteen soos ons hoor in Spr. 4:23:
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe.
As jy op die negatiewe fokus in die lewe dan is jou hele lewensbestaan naderhand negatief sodat jy geen lewensvreugde meer ervaar nie. As mens egter op die positiewe fokus, dan help dit jou om die negatiewe dinge in die lewe te hanteer en te verwerk.

Hoe hanteer ons, ons emosies op ’n positiewe manier wanneer ons met die slegte kant van die lewe te doen kry? Aanvaar ons dit nou maar net gelate? Nee, geliefdes. Ons kan en ons mag ontsteld wees wanneer slegte dinge in die lewe gebeur. Dit is egter hoe ons, ons woede en seergemaaktheid hanteer wat die verskil maak. In Ps. 73 leer die Here ons hoe om dit positief te doen soos ons hoor in verse 15 en 16:
Daarom het ek diep nagedink om dit te verstaan en was dit vir my bitter moeilik totdat ek in die heiligdom van God ingegaan en besef het wat die uiteinde van die goddeloses is.

Erken die woede soos die Psalmdigter gedoen het. Verstaan wat die oorsaak is en kyk op ’n ander manier na die situasie. Hoe kry ek reg om dit te doen? Daar is maar net een manier. Die Psalmdigter het eers ’n ander perspektief begin kry nadat hy by die heiligdom van God ingegaan het. Hoe gaan mens in die heiligdom van God in? In ons teksverse (Ps. 73:26) hoor ons die Psalmdigter se belydenis:
Al is ek afgetakel na liggaam en gees, God is my sterkte; aan Hom behoort ek vir altyd.
En ook in vers 28
Maar wat my aangaan, dit is vir my goed om naby God te wees. Ek het die Here my God gekies as my toevlug!

Daar is net een manier hoe ons die Here as ons toevlug kan kies. Jesus Christus. Luister na sy uitnodiging (Mat 11:28):
“Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.
Ons moet besef dat ons ook verlore mense was wat in Jesus Christus vergifnis by God gevind het. Dit is net die Heilige Gees wat hierdie insig teweeg kan bring en ons maak dit ons eie met die geloof wat God die Heilige Gees self vir ons gee. In Jesus Christus help God ons om ons pyn en hartseer aan Hom oor te gee sodat ons by Hom genesing kan vind. God help ons om nie self wraak te neem nie, maar om dit aan Hom oor te laat soos Hy vir ons sê in Rom. 12:19:
Moenie self wraak neem nie, geliefdes, maar laat dit oor aan die oordeel van God.

Kom ons lê ons hartseer en pyn voor God neer. Kom ons gaan in by die heiligdom van God. Kom na Jesus toe almal wat oorlaai is en vind die rus wat net Hy vir ons kan gee. Kom ons gee al ons hartseer en pyn aan die Here, want God is ons toevlug en ons sterkte.
Amen

16 September 2012

Ons swaarkry in hierdie lewe is net tydelik in vergelyking met die ewige heerlikheid wat op ons wag.


16 Sep. 2012 (RB)
2 Kor. 4:7 – 5:10; Teksvers 2 Kor. 4:17
Sing    Lofsang:  Ps. 107 v 1 & 2      (OAB)
           Na wet:     Sb. 9-2 v 1 & 9       (Sb 26 in swart Psalmboek)
           Na gebed Ps. 130 v 1 & 4      (OAB)
           Slotsang   Ps. 86 v 1 & 3        (OAB)

Die tragiese gebeure die afgelope week waar nog ’n plaasmoord plaasgevind het bring opnuut weer die harde werklikheid van lyding na vore. Hoekom moet ons so swaarkry? Wanneer gaan dit eendag eindig? Hierdie is moeilike vrae in die lewe waarop ons in die meeste gevalle nie antwoorde kry nie. Dit is maklik om hieroor te debatteer wanneer ons na die klein probleempies in die lewe kyk soos my kar wat alweer gebreek het of die 101 ander dinge wat die lewe elke dag so ’n bietjie moeiliker maak.

Wanneer ons egter met die harde werklikheid van die gebrokenheid van hierdie lewe kennis maak soos die afgelope week se moord waar self geharde polisiemanne geskok was oor die wreedaardigheid daarvan, dan val ons vinnige maklike antwoorde op die vraag ten opsigte van lyding plat. Wanneer ons eie menslike wysheid ons in die steek laat besef ons maar net opnuut weer dat ons by God antwoorde moet soek. Dit is net die Here wat ons kan sterk maak om vas te staan wanneer die lewe sy lelikste kant vir ons wys soos Christene dwarsoor die eeue gevind het. In die aangesig van die dood besef mens dat jy net by God ware antwoorde kan kry.

In ons teks vind ons ’n verrassende antwoord wat eintlik teenstrydig is met ons menslike wysheid. Hier leer die Here ons hoe om sterk te staan sodat lyding ons nie platslaan en verpletter nie. Dit klink amper ongelooflik wanneer die Here vir ons se in 2 Kor. 4:17:
Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op ’n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly.

Dit is moeilik om werklik perspektief te hê wanneer jy binne in die storm is. Wanneer die koeëls hier om jou kop vlieg, is dit moeilik om die groter prentjie te sien. Ons sien net die onmiddellike prentjie hier voor ons en dis moeilik om die groter perspektief rondom dit raak te sien. Dit is binne hierdie omstandighede wat die Here ons troos met die woorde:
Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby

In 2 Kor. 4:7 sê die Here vir ons hoe ons moet staande bly wanneer dit vir jou voel of die wêreld rondom jou intuimel:
Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie.
In die Bybelse tyd het hulle kleipotte gebruik om kosbaarhede in te bere. Dink maar aan die Qumran boekrolle waar daar vir 2 000 jaar boekrolle van die Bybel in kleipotte behoue gebly het. Met hierdie beeld van kleipotte sê die Here vir ons dat ons opsigself broos en swak is.

Uit ons eie krag kan ons nie staande bly nie. As ons in eie krag probeer vasstaan teen die aanslae van die lewe dan is ons soos kleipotte wat maklik breek. Die skat wat ons in ons het is ons verlossing in Jesus Christus wat van ons Koningskinders maak. God gee vir ons die krag om staande te bly soos ons ook hoor in Rom. 8:38-39 hoor:
Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.

God se liefde in Jesus Christus hou ons staande teen die aanslae van die lewe. Mense kan en sal ons in die steek laat, maar God sal ons nooit in die steek laat nie. Daarom kan ons ook met vertroue getuig:
In alles word ons verdruk, maar ons is nie teneergedruk nie; ons is oor raad verleë, maar nie radeloos nie; ons word vervolg, maar nie deur God verlaat nie, op die grond neergegooi, maar nie vernietig nie. Die sterwe van Jesus dra ons altyd saam in ons liggaam, sodat ook die lewe van Jesus sigbaar kan word in ons liggaam. Voortdurend word ons wat lewe, ter wille van Jesus uitgelewer aan die dood, sodat ook in ons sterflike bestaan die lewe van Jesus sigbaar kan word.

God hou ons staande en Hy troos ons met die wete dat “Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby.” Saam met hierdie troos gee die Here vir ons ook die perspektief dat daar ’n groter prentjie is as dit wat ons hier en nou sien en beleef. As mens ’n legkaart bou en jy het nie die prent op die boks nie is dit baie moeilik om te bepaal presies waar die verskillende legkaart stukke moet inpas. Hoe groter die legkaart, hoe moeiliker word dit. God gee egter vir ons die perspektief deur vir ons ’n gedeelte van die groter prent te wys.
Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op ’n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly.

Om die ewige heerlikheid te verduidelik gebruik Hy die beeld van ’n tydelike tentwoning teenoor ’n permanente vaste gebou. Wanneer mens vir ’n paar dae in ’n tent gaan kamp dan is dit nie so erg om sonder die geriewe van ’n permanente woning klaar te kom nie. Dit is die perspektief God vir ons gee ten opsigte van ons lewe op aarde. Die lewe hier op aarde is maar net tydelik terwyl ons op is na ons ewige heerlikheid saam met God.

As jy skielik deur ’n reënstorm oorval word terwyl jy kamp en alles reën sopnat, dan voel dit vir jou of daardie situasie baie erg is. Op daardie stadium is dit vir jou baie sleg en ongemaklik, maar as jy dit in perspektief stel dat dit maar net een nag is wat jy koud en nat moet slaap en dat jy op pad is na ’n stewige huis met al die geriewe waar mens nie natreën nie, dan skep mens weer nuwe moed. Terwyl jy daar is doen jy dan wat jy kan om die ongemak te verlig, want jy weet dit is net tydelik.

So is dit ook met die lewe. Soms is die lewe moeilik en dit voel of die storms van die lewe ons gaan platslaan. Dan voel dit vir ons of ons heeltemal platgedruk gaan word en dat ons radeloos is wanneer ons op die grond neergegooi word. Dan voel dit of ons heeltemal vernietig gaan word. Genadiglik los die Here ons nooit alleen nie en gee Hy vir ons die vertroue en ondersteuning wat ons nodig het om staande te bly soos ons hoor in 2 Kor. 5:5:
Hy wat ons vir hierdie oorgang voorberei het, is God. As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee.

Die Heilige Gees verseker ons dat God ons nooit alleen laat terwyl ons op pad is na die ewige heerlikheid nie en Hy gee ook vir ons die geloof om met vertroue daaraan vas te hou soos ons hoor in 2 Kor. 5:6-7:
Daarom is ons altyd vol moed. Ons weet dat, solank as ons in die liggaam bly, ons nog nie by die Here woon nie, want ons lewe deur geloof, nie deur sien nie.

Elkeen wat glo in Jesus Christus se verlossingsgenade aan die kruis kan met sekerheid weet dat niks ons van sy liefde kan skei nie. Selfs nie eens die dood nie soos die Here ons dan ook in Luk 12:4 verseker:
Moenie bang wees vir dié wat die liggaam doodmaak en daarna niks verder kan doen nie.
en ook in Rom. 14:8 bevestig:
As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here.

Die Here het volgens sy wysheid bepaal hoe lank elkeen van ons in hierdie tydelike tentwoning op aarde gaan bly voordat Hy ons wegneem na sy ewige heerlikheid toe. Ons weet nie hoe lank nie, maar “Ons weet dat, wanneer ons aardse woning wat maar ’n tent is, afgebreek word, ons ’n vaste gebou in die hemel het. Dit is ’n woning wat nie deur mense gemaak is nie maar deur God, en dit bly ewig staan.”
Soos die Here vir ons sê in 2 Kor. 5:1.

Soms word die tent van ons aardse woning op ’n geweldadige wyse afgebreek soos wat die geval was met die Fouries die afgelope week en dit is vir ons wat agterbly skokkend. In dit word ons verdruk, maar ons is nie teneergedruk nie. Is ons oor raad verleë, maar ons is nie radeloos nie. Word ons op die grond neergegooi, maar ons word nie vernietig nie omdat die krag wat alles oortref van God af kom en nie van ons nie.

Ons teksvers in 2 Kor. 4:17 vat hierdie troosboodskap van ons Here baie mooi saam:
Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op ’n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly.
Kom ons vind ons troos daarin dat ons swaarkry in hierdie lewe net tydelik is in vergelyking met die ewige heerlikheid wat op ons wag.
Amen

09 September 2012

Die heiligheid van die wet bring my by God se genade in Jesus Christus


9 Sep. 2012 (RB)
Rom. 7:7-25; Teksverse Rom. 7:12, 24 & 25
Sing    Lofsang:    Ps. 119 v 1 & 2       (OAB)
            Na wet:      Ps. 119 v 7 & 19     (OAB)
            Na gebed  Ps. 119 v 52 & 53   (OAB)
            Slotsang    Ps. 119 v 39 & 63   (OAB)
Inleiding
Is dit vir u moeite om eredienste by te woon? Vind u vreugde in ons Christelike godsdiens? Ervaar u die vrede wat God beloof? Hierdie vrae is vrae wat elkeen eerlik vir hom of haarself moet beantwoord. Hoekom ervaar ons soms dat ons godsdiens moeitevol en vreugdeloos is? Een van die aspekte van ons geloof wat ons dikwels verwar, is dat ons nie weet wat die werklike betekenis en doel van die wet is en hoe God se genade daarby inskakel nie.

Dit is belangrik dat ons as Christene moet weet en verstaan wat ons glo. Een van die aspekte van ons geloof wat ons dikwels verwar, is wat die werklike betekenis en doel van die wet is en hoe God se genade daarby inskakel. As ons nie werklik verstaan wat die onderskeid tussen die wet en God se genade is nie, raak ons vasgevang in ’n wettiese moralistiese godsdiens wat daartoe lei dat ons aanbidding nie meer ’n vreugde is nie, maar dat dit net ’n pligpleging is wat ek nakom omdat ek moet.

Om werklik by God se genade uit te kom en te verstaan wat die evangelie vir ons beteken, is dit nodig dat ons die verkeerde verstaan van God se wet uit die weg ruim. Die wet in hierdie sin is wyer as net die tien gebooie. Dit beteken al God se voorskrifte wat ons in die Bybel vind. Daar is ’n paar maniere waarop die verhouding tussen God se wet en sy genade verkeerd verstaan word. 

In die eerste plek word God se wet afgewater of selfs geïgnoreer. Die uiterste vorm is om God self saam met sy heilige wet te verwerp. Dis egter nie almal wat God verwerp nie, maar wat wel gebeur is dat die wet heeltemal eenkant toe geskuif word. God se genade word uitgelig ten koste van die wet. Hiermee word ’n tipe bandeloosheid verkondig. Ek kan maar leef soos ek wil, want God vergewe my mos! Of die voorskrifte van God word afgewater tot op so mate dat dit wat verkeerd is goedgepraat word. En so word dit wat God uitdruklik as verkeerd uitwys goedgepraat. Ons lewe mos nou in ’n moderne tyd en daarom kan ons mos maar saambly. Dit maak nie saak as ek ’n paar drankies te veel drink of selfs dat ek myself heeltemal vergryp aan drank nie. Onkuise gedrag is nou aanvaarbaar en seks buite die huwelik is nou reg. So is daar nog baie voorbeelde waar dit wat verkeerd is nou goed en aanvaarbaar geword het. God is mos ’n God van liefde en daarom word sy oordeel oor die sonde geïgnoreer.

Aan die ander kant word God se wet oorbeklemtoon en dan word God se genade eenkant toe geskuif. Dan word godsdiens ’n baie lang lys van moets en moenies. In die praktyk kom dit daarop neer dat ek met ’n goeie lewe vir God moet bewys dat ek goed genoeg is vir Hom. Ek moet eers my kant bring voordat ek God se genade kan ontvang. Dit bring mee dat ek veroordelend is teenoor almal wat na my mening nie heilig genoeg is nie.

Ek verwag perfektheid by ander, maar ek sien nie my eie liefdeloosheid raak nie. Ek sien net sonde by ander raak, maar nie by myself nie. Ek is liggeraak en neem vir die kleinste dingetjie aanstoot. As ek eers aanstoot geneem het vergewe ek ook nie maklik nie. Ek krap gereeld ou koeie uit die sloot uit. Op die uiteinde gaan dit net oor my en hoe sleg mense my behandel, terwyl ek nie eens raaksien dat ek hiermee net so liefdeloos is as wat ek die ander oor beskuldig.

In ons teks wys die Here vir ons dat die onderbeklemtoning of oorbeklemtoning van die wet verkeerd is deur vir ons aan te toon wat die werklike doel en betekenis van die wet is. In Rom. 7:1-7 het Paulus aangedui dat ons redding alleen op genade berus en dat mens nie deur wetsonderhouding gered kan word nie. Dit kon die persepsie skep dat die wet sonde is en daarom boos is. Daarom word daar in Rom. 7:7-25 uitgewys wat die doel van die wet is en hoe dit by die genade inskakel. Hier word aangetoon dat God se redding uit genade nie beteken dat die wet onderbeklemtoon word nie.

Vandag nog kan die onderbeklemtoning van die wet daartoe lei dat die wet as boos en sleg beskou word. In Rom. 7:7 sê die Here baie duidelik dat die wet nie sonde is nie. Met ander woorde die wet is nie boos nie en kan daarom nie ignoreer word nie. Dan word die doel van die wet duidelik uitgespel:
Inteendeel, ek sou nie geweet het wat sonde is nie, as dit nie deur die wet was nie. Ek sou byvoorbeeld nie geweet het dat dit sonde is om te begeer nie as die wet nie gesê het: “Jy mag nie begeer nie.”
Omdat die wet sonde uitwys beteken nie dat die wet boos of verkeerd is nie. Met ander woorde dit beteken nie dat ons nou maar die wet kan ignoreer nie.

Wanneer mens in ’n spieël kyk en jy sien dat daar ’n vuil kol op jou gesig is, kan mens die spieël die skuld gee vir die vuil kol op jou gesig nie. Die wet is spieël wat vir ons, ons sonde wys. Die wet is nie boos of verkeerd nie, inteendeel God se wet is heilig soos Hy vir ons Rom. 7:12 sê:
Die wet is dus heilig, en sy voorskrifte is heilig en reg en goed
Ons kan nie maar God se wet afwater nie. Ons kan nie maar kompromieë aangaan ten opsigte van God se wet nie. God se wet wys vir ons op God se oordeel van sonde.

Beide benaderings waar die wet onderskat word en waar dit oorskat word kom nie by die werklike bedoeling van God se wet uit nie. Om die wet te onderskat beteken dat die wet nie ernstig opgeneem word nie en daarom word die erns van sonde nie raakgesien nie. Dit lei daartoe dat sonde goedgepraat word en op die uiteinde bring dit mens op daardie punt dat Jesus se Verlossing nie meer ’n werklikheid in my lewe is nie.

Om die wet te oorskat aan die anderkant bring mens by die siening uit dat ek eintlik ’n goeie lewe lei. Ek is nie eintlik so sondig nie. Ek sien maklik my medemens se sondes raak en ek veroorloof myself om regter oor hulle te speel. Ek veroordeel maklik iemand met die gedagte of woorde, “jy gaan in die hel brand!” En so kom ons ook nie by die doel van die wet uit nie.

In ons teks wys die Here vir ons deur middel van Paulus se persoonlike worsteling op die ware doel van die wet. Wanneer ons eerlik in die spieël van die wet kyk dan moet ons ook soos Paulus bely in Rom. 7:18-23:
Ek weet immers dat die goeie nie in my woon nie, nie in my sondige aard nie. Daar is by my wel die wil om die goeie te doen, maar ek doen dit nie. Die goeie wat ek wil doen, doen ek nie, maar die slegte wat ek nie wil doen nie, dit doen ek. En as ek nou doen wat ek nie wil doen nie, dan is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon.
So vind ek dan hierdie wet in my: ek wil die goeie doen, maar al wat ek doen, is die slegte. Diep in my wese vind ek vreugde in die wet van God, maar ek vind in my doen en late ’n ander wet, wat stryd voer teen die wet van my gees. Dit maak my ’n gevangene van die wet van die sonde wat in my doen en late aan die werk is.
God se wet is heilig. Dit vereis perfektheid. Die doel van God se wet is om ons sonde vir ons te wys soos ’n spieël die vuil kol op jou gesig vir jou wys. Dit is nie die spieël se skuld dat jou gesig vuil is nie, maar die spieël kan ook nie die vuil kol afwas nie. Die wet wys vir ons dat ons sondig is. Die wet is nie daarom boos nie, maar die wet kan ook nie sonde wegneem nie. Inteendeel die wet wys vir ons dat die oordeel van God op ons rus vanweë ons sonde soos ons ook hoor in Rom. 3:10:
“Daar is nie een wat regverdig is nie, selfs nie een nie

Wanneer ons so eerlik in die spieël van God se wet kyk kom ons saam met Paulus tot die besef:
Ek, ellendige mens! Wie sal my van hierdie doodsbestaan verlos?
Geliefdes, het u al op die punt gekom dat u in wanhoop uitroep “Ek, ellendige mens! Wie sal my van hierdie doodsbestaan verlos?” Voordat ons nie by hierdie punt kom nie, sal ons nie werklik verstaan wat God se genade vir ons beteken nie.

Dit is eers wanneer die Heilige Gees ons by daardie punt van verlorendheid bring dat ons werklik saam met Paulus kan getuig:
Aan God die dank! Hy doen dit deur Jesus Christus ons Here.
Dan kan ons ook met sekerheid weet dat ons kinders van God is soos ons hoor in Rom. 8:16:
Hierdie Gees getuig saam met ons gees dat ons kinders van God is.
Dit is dan wanneer ons uit die Gees begin lewe en dat ons as kinders van God lewe omdat die Heilige Gees nou in beheer is van ons lewens.

Geliefdes ons kan vreugde in ons diens aan God beleef. My Christenskap kan ’n vreugde wees in my lewe wanneer ons werklik besef wat die doel van die wet is en dat God se wet absoluut heilig is. Dan sal ons nie die wet onderbeklemtoon nie en sodoende in sonde vasgevang bly nie. Ons sal ook nie wet oorbeklemtoon deur te dink dat ons deur middel van wetsonderhouding vir God kan wys dat ons goed genoeg is nie.

Die wet is die spieël wat ons sonde vir ons wys en daarom dwing dit ons na God se genade in Jesus Christus. Dan kan ons in die Gees werklik die lewe saam met God begin leef wat Hy vir ons beplan het want die heiligheid van die wet bring my by God se genade in Jesus Christus.                                           
Amen

26 Augustus 2012

By die Here is daar weer ’n geleentheid om weer te begin


26 Aug. 2012 Nagmaal (RB)
Mar 14:26-31 : Petrus se voortvarendheid – Voortvarende oppervlakkige Christene
Teksvers Mar 14:29
Luk. 22:54-62: Petrus se verraad & berou – Die dieptepunt van my sonde en                             ellende.
Teksvers Luk. 22:62
Joh. 21:15-19 Petrus ontvang vergifnis - God se genade
Teksvers Joh. 21:19
Sing    Lofsang:  Ps. 8 v 1 & 4       (OAB)
           Na wet:     Ps. 91 v 1 & 3     (OAB)
           Na gebed Ps. 86 v 1 & 3     (OAB)
           Tydens Nagmaal Ps. 23 v 3 & Ps. 116 (OAB)
           Slotsang   Ps. 18 v 1 & 2     (OAB)
Inleiding
Die verhaal van Petrus is kenmerkend van ons lewens saam met ons Here. Dit is ’n verhaal van bittere teleurstelling. ’n Verhaal van hartseer. ’n Verhaal van vergifnis. ’n Verhaal van ’n nuwe lewe saam met ons Here.

Voordat hy Jesus ontmoet het was Petrus ’n eenvoudige visserman sonder enige geleerdheid. Sy ontmoeting met Jesus verander sy hele lewe. Hy het ’n nuwe mens met nuwe doelwitte en prioriteite geword. Hy het egter nie ’n volmaakte mens geword nie, maar het nog altyd Simon Petrus gebly. Simon die seun van Johannes, Simon die voortvarende een. Simon die een wat eers gedoen en dan gedink het. Simon die een wat Jesus bitter teleurgestel het in sy uur van nood en benoudheid.

Wanneer ons na die lewe van Petrus kyk dan sien ons, ons eie lewens saam met die Here raak. Alhoewel ons ontmoeting met die Here ’n nuwe mens van ons gemaak het, bly ons nog steeds wie ons is. Die Here verander nie ons persoonlikheid en menswees nie. Hy gebruik dit in sy diens. Ons het nie nou skielik volmaakte mense geword na ons ontmoeting met die Here nie. Wat wel verander is dat ons nou nuwe doelwitte en prioriteite in ons lewens het.

In ons voorgelese gedeeltes hoor ons dat daar drie fases in Petrus se lewe saam met Christus was. Die eerste fase was die tyd van sy voortvarendheid. Kom ons noem dit die fase van voortvarende oppervlakkige Christenwees. Die tweede fase is Petrus se verraad & berou. Kom ons noem dit die dieptepunt van my sonde en ellende. Die derde fase is waar Petrus vergifnis ontvang. Kom ons noem dit God se genade in ons lewens.

Petrus se voortvarendheid – Voortvarende oppervlakkige Christene
Nadat Jesus sy dissipels van sy dood en opstanding vertel hoor ons in Mar 14:29 hoe Petrus ewe selfvoldaan verklaar:
“Al sal hulle ook almal van U afvallig word, ek sal nie.”
Kenmerkend van Christene wat in hierdie fase is, is ’n selfvoldane trotsheid. Dis tipies daai houding van die Fariseër wat saam met die tollenaar gebid het soos ons hoor in Luk 18:11 & 12:
O God, ek dank U dat ek nie soos ander mense is nie: diewe, bedrieërs, egbrekers, en ook nie soos hierdie tollenaar nie. Ek vas twee keer in die week en ek gee ’n tiende van my hele inkomste.’

Dis die Christene wat baie maklik hulle mede broers en susters veroordeel omdat hulle manier van aanbidding nie volgens hulle oordeel korrek is nie. Hoe maklik beland ons self nie ook daar nie? My lewe is reg, kyk maar self hoe goeie lewe ek ly! As die ander in die gemeente maar net soos ek kon wees soos Petrus verklaar, “al sal hulle ook, ek sal nie!” ’n Christen met so ’n houding en gesindheid is nie baie bruikbaar in God se koninkryk nie en doen selfs die koninkryk skade aan deur mense af te sit met hulle arrogansie en selfvoldaanheid. Die Here waarsku ons ook inderdaad daarteen soos ons hoor in 1 Kor. 10:12:
Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.
Dit is inderdaad wat ook met Petrus gebeur het soos ons in die volgende deel van sy verhaal hoor.

Petrus se verraad & berou – Die dieptepunt van my sonde en ellende
Kan u, uself indink hoe Petrus gevoel het toe hy opkyk en hy kyk in die hartseer oë van Jesus vas? Ons hoor so ietsie daarvan in Luk 22:62:
En Petrus het buitentoe gegaan en bitterlik gehuil.
Dit was nie maar net ’n oppervlakkige berou nie. Dit wat ons so maklik doen wanneer ons met ons sonde gekonfronteer word: ja ek het dit of dat gedoen, maar ...... en dan voer ons allerlei verskonings aan om ons sondige gedrag te regverdig. Hierdie oppervlakkige berou is nog steeds deel van die voortvarende oppervlakkige Christen! Petrus het ’n diepe berou gehad waar hy in absolute wanhoop besef het wat sy sonde aan die Here gedoen het.

Geliefdes, het u al opgekyk en die pyn en hartseer in Jesus se oë raakgesien? Besef ek werklik die erns van my sonde wat ek daagliks teenoor die Here begaan? Is ek al op daardie punt dat ek vra: “hoekom doen die Here nog moeite met my?” Geliefdes, voordat ek nie die dieptepunt van my sonde ellende ervaar nie sal ek nooit werklik die diepere betekenis van geloofsversterking van die Nagmaal ervaar nie. Daarom sê die Here ook vir ons in 1 Kor. 11:28:
Maar elkeen moet eers homself ondersoek voor hy van die brood eet en uit die beker drink
Om werklik die troos van die Nagmaal te ervaar moet ons vooraf eers nadink oor ons sonde en vervloeking sodat ons, ons met ’n diepe berou daaroor voor God kan verootmoedig. Het ek al soos Petrus buitentoe gegaan en bitterlik gehuil oor my sonde en ellende? Wanneer ek op daardie punt kom is ek reg vir die genesende salf van God se genade. Dit bring ons by die derde deel van Petrus se verhaal:

Petrus ontvang vergifnis - God se genade
Petrus het Jesus langs ’n vuur verloën en nou langs ’n vuur ervaar Petrus die helende salf van God se genade. Drie maal vra die Here vir Petrus of hy Hom liefhet en driemaal antwoord Petrus positief. Wanneer Jesus vir Petrus vra of hy Hom liefhet, vra Hy vir Petrus of hy lojaal teenoor Jesus is en of hy bereid is om homself op te offer. Die derde maal antwoord Petrus deur middel van totale onderwerping wanneer hy erken dat Jesus alles weet. Petrus het Jesus regtig lief, hoe skeef en krom sy optrede ook al is. Hy ken Jesus en het Hom werklik lief, al is sy menslike pogings vol gebreke.

Met die Nagmaal vra ons Here ook aan elkeen van ons: “het jy my waarlik lief?” Met die Nagmaal word God se genade en sy vergifnis opnuut weer aan ons bevestig. Die wonder van God se genade is dat Hy nie verwag dat ons volmaak moet wees voordat ons in sy diens kan staan nie. Al is ons menslike pogings ook krom en skeef, het Hy ons onvoorwaardelik lief. Daarom moet ons nie by die dieptepunt van ons sonde en ellende in wanhoop bly vassteek nie. Dit moet ons bring na die wonder van God se genade sodat ons daarin sy liefde vir ons kan ervaar.

Dan is dit moontlik dat ons ook die opdrag van die Here wat Hy aan Petrus gee, kan nakom: “Volg My!” Dan kan ons ook hier van die Nagmaaltafel opstaan en versterk in ons geloof werklik dissipels van Jesus wees. Dan kan ons navolgers van Jesus wees en so ook bruikbaar in sy Koninkryk waar ons die evangelie uitdra sonder dat dit vir ons moeite is.

Geliefdes kom ons gaan sit nou aan by die tafel van die Here om daar in ons geloof versterk te word want by die Here is daar weer ’n geleentheid om weer te begin!
Amen

22 Augustus 2012

Dit is net God wat sin en betekenis aan ons lewens gee


19 Aug. 2012 (RB)
Pred. 2:17-26; Teksvers Pred. 2:22
Sing   Lofsang: Ps. 48 v 1 & 5       (OAB)
           Na wet:    Ps. 48 v 4             (OAB)
           Na gebed Ps. 119 v 1 & 2   (OAB)
           Slotsang  Ps. 18 v 12 & 14  (OAB)

Het my bestaan in hierdie wêreld enige sin en betekenis? Dit is een van die belangrike vrae wat elke mens homself op een of ander tyd afvra. Hoekom is ek hier? Wat is my doel? Sou dit enige verskil gemaak het as ek nie hier was nie?

Dit is die vraag waarmee die Prediker homself besig hou in ons teks vanoggend:
Wat het die mens nou eintlik aan alles waarmee hy hom met soveel sorg en ywer in hierdie wêreld besig hou?
Prediker is een van die boeke wat saam met Job en Spreuke as wysheidsliteratuur bekend staan. Hierin vind ons twee kategorieë, naamlik wysheid met die doel om onderrig te gee oor hoe mens moet lewe soos wat ons in Spreuke vind. Die ander kategorie is nadenkende wysheid waar die skrywers daarvan poog om die sin en doel van die lewe te bepaal soos wat ons in Job en Prediker vind.

As mens so deur die boek prediker lees, lyk dit dat die boek vir ons tyd geskryf is want daarin word die kwessies van ons tyd aangespreek. Sake soos die onvoorspelbaarheid van die lewe, die onsekerheid, onreg en wanhoop word bespreek. Die antwoord wat ons in Prediker hierop vind is skokkend. Telkemale hoor ons die refrein “dit kom tot niks. Dit is ’n gejaag na wind.” Nadat die skrywer homself bekendstel as die seun van Dawid en koning in Jerusalem in Pred.1:1 is sy volgende woorde:
Alles kom tot niks , sê die Prediker, tot niks.
soos ons hoor in Pred. 2:2. Hierdie woorde word dan telkemale weer herhaal as ’n slotsom van dit wat bespreek word.

Inderdaad word Prediker deur baie mense beskou as ’n pessimistiese depressiewe boek omdat dit die lewe as nutteloos, vrugteloos en sonder welslae beskryf. Dit bring ons by die ongemaklike vraag: “Het my bestaan in hierdie wêreld enige sin en betekenis?” Of anders gestel, “waarin soek ek na sin en betekenis vir my lewe?” Soek ek daarna deur rykdom na te jaag? Dit is belangrik dat ek daardie duur sportmotor besit, want dit wys darem vir die wêreld dat ek al iets bereik het! Ek glo die leuen van die satan dat as ek tog net ’n miljoenêr kan wees, dan sal ek gelukkig wees. Soek ek daarna in dit wat ek in die lewe kan bereik? Die mense moet sien wie en wat ek is. My posisie in die lewe gee vir my sin en betekenis. Soek ek dit in die najaag van fisiese plesier soos byvoorbeeld kos, opwinding, avontuur? Of soek ek daarna deur kennis na te jaag?

As ek by status of rykdom of plesier of geleerdheid sin en betekenis in die lewe soek, vind ek dat dit doelloos en leeg is soos die Prediker ook vir ons bevestig in Pred. 2:21:
’n Mens wat met wysheid en kennis gewerk en sukses behaal het, laat sy besittings na aan een wat glad nie daarvoor gewerk het nie. Dit is nie reg nie.
Ook dit kom dus tot niks.
As ons maar net na die lewens van die mense om ons kyk, sien ons die waarheid daarvan raak. Hoeveel mense wat skynbaar alles in die lewe het is sielsongelukkig! Besittings of rykdom of status kan mens nie gelukkig maak nie.

En dan kom ons maar weereens by die vraag:
Wat het die mens nou eintlik aan alles waarmee hy hom met soveel sorg en ywer in hierdie wêreld besig hou?
Beteken dit dat mens nie moet hard werk om vorentoe in die lewe te kom nie? Mag ons nie die goeie in die lewe geniet nie? Mag ons nie ’n feesgeleentheid hou soos gisteraand se biltongete nie? Is dit wat ons in die lewe bereik inherent boos?

Glad nie geliefdes. Diegene wat deel is van God se uitverkore kinders, ervaar die lewe as ’n gawe van God en daarom kan die lewe ten volle geleef word soos ons dan ook hoor in Pred. 2:24-25:
Dit is nie aan die mens self te danke dat hy kan eet en drink en onder al sy arbeid nog die goeie kan geniet nie. Ek het ingesien dat dit ’n gawe uit die hand van God is. Wie kan eet, wie kan geniet as Hy dit nie moontlik maak nie?
Prediker is inderdaad ’n boek wat hoop bied en daarom moet mens nie net teen die negatiewe daarin vaskyk nie. Om die lewe ten volle te leef en geniet beteken nie dat ons nou maar net leef om ons eie selfsugtige begeertes te bevredig nie. Dit is veel eerder ’n erkenning dat alles wat ons in die lewe het, ’n gawe uit die hand van God is.

Prediker is ’n boek van hoop, want daarin leer die Here ons dat alhoewel die mens baie dinge kan bereik en baie rykdom en kennis kan vergader, dit sinloos en leeg is sonder God. Dit kom tot niks en dit is ’n gejaag na wind. In prediker leer die Here ons dat die lewe slegs sin en betekenis het wanneer ons dit buite onsself soek deur in die regte verhouding met God te leef soos ons hoor in Pred. 2:26:
Vir die mens met wie se lewe God tevrede is, gee Hy wysheid, kennis en blydskap.

Die Here leer ons ook dat daar net een manier is hoe ons in die regte verhouding tot Hom kan leef. Ons kan dit slegs doen deur sy genade in Jesus Christus soos ons hoor in 1 Pet. 1:3-4:
Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons ’n lewende hoop op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word.

Deur God se genade in Jesus Christus kan ons as sy uitverkorenes die diepere sin en betekenis in die lewe ervaar juis ook in daardie dinge wat die Prediker so depressief gemaak het. Jesus Christus gee sin en betekenis aan die lewe en Hy wys vir ons dat dit wat die Prediker so baie gevrees het, naamlik dat alles met die dood tot ’n einde kom, nie waar is nie. Die dood is in Jesus Christus nie die einde nie, maar juis ’n heerlike deurgang tot God.

Hoe deel ek in hierdie wonderlike hoop? Ek deel daarin wanneer ek in geloof wat die Heilige Gees vir my gee vasgryp aan die genade van God dat Jesus Christus vir my sondes aan die kruis gesterf het en dat Hy aan my die nuwe lewe geskenk het deur die sy opstanding uit die dood. Geliefdes, kom ons deel in hierdie hoop. Glo, glo in Jesus Christus, want dit is net God wat sin en betekenis aan ons lewens gee.
Amen