21 Julie 2011

Vertrou op die HERE alleen en nie op die goddelose nie

17 Jul. 2011 Reddersburg
Skriflesing: Jes. 7 teksvers: Jes. 7 v 9b
Lof-Psalm Ps. 84 v 1 & 2 (OAB)
Na Wet Ps. 1 v 1 (OAB)
Na Gebed Ps. 103 v 1 & 2 (OAB)
Slotsang Ps. 46 v 1 & 6 (OAB)

Inleiding

Op wie vertrou ons wanneer ’n krisis of ’n groot probleem ons in die gesig staar? Indien mens nie jou vertroue op die regte plek plaas nie, kan dit baie slegte gevolge vir jou inhou soos die geskiedenis van koning Agas van Juda baie duidelik vir ons wys. Koning Ags het ’n krisis in die gesig gestaar van twee volke wat saamgespan het om teen hom oorlog te voer. In Jes. 7v2 hoor ons dat hulle vir hierdie bedreiging so bang was dat hulle soos bome in die wind gebewe het! Om die omstandighede te van ons teksgedeelte in Jes. 7 te verstaan gaan ek net eers gou ’n kort agtergrond gee van die omstandighede wat tot hierdie bedreiging van konings Agas aanleiding gegee het.

Historiese agtergrond

Koning Agas het in die jaar 742 vC koning geword van die Suidelike ryk Juda. U onthou hoe die ryk van Israel in twee geskeur het na koning Salomo as gevolg van sy sonde en afvalligheid. Israel is verdeel in die Suidelike ryk Juda en die Noordelike ryk Israel wat ook soms Efraim genoem word. In hierdie tyd het Assirië as ’n groot wêreld mag na vore getree. Onder hulle koning Tiglat Pileser III, het hulle ’n groot bedreiging vir die Israel en Juda en die ander volke om hulle geword.

’n Aantal van hierdie volke wat Israel en Damaskus ingesluit het, het besluit om saam te staan teen Assirië. Hulle het vir koning Agas gevra om by hulle aan te sluit, maar hy het geweier, heelwaarskynlik omdat hy reeds besluit het om met Assirië saam te werk. Om hom te dwing om saam te werk het koning Peka van Israel en Resin van Damaskus besluit om Juda aan te val en om ’n ander koning in die plek van Agas aan te stel wat met hulle sou saamwerk soos ons hoor in Jes. 7v6:
Hulle het vir mekaar gesê: Kom ons val Juda aan en oorrompel hom. Dan verdeel ons die land onder ons en ons maak die seun van Tabeal koning van Juda.

In ons teksgedeelte is Agas juis besig om Jerusalem se waterkanaal te ondersoek wanneer die profeet Jesaja by hom kom. Die Here het vir Jesaja gestuur om vir Agas gerus te stel oor hierdie bedreiging van oorlog soos ons hoor in Jes. 7v3-4.

Belofte van die HERE met ’n voorwaarde

3 Die Here het toe vir Jesaja gesê: Vat jou seun Sear-Jasub saam en gaan ontmoet vir Agas op die pad na die Bleikveld toe by die punt van die kanaal uit die boonste dam. 4 Sê vir hom: Bedaar! Bly kalm! Moenie bang wees nie! Moet jou nie ontstel oor hierdie twee stukke brandhout nie, hulle rook net. Moenie bang wees vir die dreigemente van Resin en sy Arameërs en van Peka seun van Remalja nie.
Vyf keer sê die Here vir hom dat hy moet kalm wees en dat hy nie bang hoef te wees. Die perspektief wat die Here gee is sy almag teenoor die bloot menslike natuur van die twee konings. Hulle is maar net soos twee stukke brandhout wat net rook. In Jes. 7v7 sê die Here: “Dit sal nie plaasvind nie, dit sal nie gebeur nie”. Efraim en Damaskus sal albei verwoes word sodat daar niks van hulle sal oorbly nie.

Hoe dikwels staan ons nie ook voor ’n krisis in ons lewens nie en dan bewe ons ook soos bome in die wind. Die ekonomie bedreig my inkomste of watter storm daar ook al in u lewe is. U weet wat die situasies in u lewe is wat soos ’n storm dreig om u te oorweldig. Wat doen ons wanneer die lewensstorms soos ’n weermag teenoor ons staan en dit dreig om ons te oorweldig? Agas het die verkeerde keuse gemaak. Hy het nie op die Here vertrou nie en hy het hom nie aan die waarskuwing van die Here gesteur nie (vgl. Jes. 7v9b)
Maar ook julle sal nie standhou as julle nie in geloof standhou nie.

Die Here het hom beveel om ’n teken te vra sodat sy geloof en vertroue in die Here versterk kan word. Ewe vroom antwoord hy dat hy nie die Here wil tart nie, maar tog doen hy dit! Sy weiering om ’n teken te vra wys op sy ongeloof. Die Here gee daarom self ’n teken soos ons hoor in Jes. 7v14. Daar hoor ons van die Immanuelteken:

Die Immanuelteken

Die Here sal daarom self vir julle ’n teken gee: ’n Jong vrou sal swanger word en ’n seun in die wêreld bring en sy sal hom Immanuel noem.
Immanuel beteken “God by ons”. Dit wys op God se genade, maar dit wys ook op God se straf wanneer die mens sy genade verwerp. Agas het besluit om nie op die Here te vertrou nie soos ons hoor in 2 Kon 16v7:
Toe stuur Agas ’n boodskap na koning Tiglat-Pileser van Assirië: “Ek is u onderdaan en seun. Ruk op en bevry my uit die mag van die koning van Aram en van die koning van Israel, hulle val my aan.”

Immanuel is die teken wat die Here vir Agas gee om hom te herinner aan sy ongeloof. Die Hebreeuse woord wat hier met jongvrou vertaal is wys op ’n ongetroude jongvrou. Volgens die Joodse kultuur van daardie tyd sou sy dus nog ’n maagd gewees het, maar oud genoeg om te kan trou. Teen die tyd wat die vrou dus getroud was en geboorte aan ’n kind kon gee sou die bedreiging van Peka en Resin vergete wees. Binne twee jaar daarna was daar ook geen bedreiging van Peka en Resin nie en sou die Agas elke slag aan sy ongeloof herinner word wanneer hy die naam van die kind hoor, Immanuel. Die Here was met hulle en het hulle van die bedreiging gered.

Die Here het dus vir Agas die Immanuel teken gegee as ’n herinnering aan sy ongeloof en daarom het die profesie van Jes. 7v17-25 waar geword. Die land is verwoes sodat daar net distels en dorings in die wingerde en landerye oorgebly het. Agas het besluit om sy vertroue op Assirië te stel soos ons hoor in 2 Kron. 28v16:
In dié tyd het koning Agas laat hulp vra by die konings van Assirië.
Dit het hom baie duur te staan gekom soos ons hoor in 2 Kron. 28v20:
Koning Tiglat-Pileser van Assirië het opgetrek, maar téén Agas. Hy het Agas nie kom help nie, maar sake vir hom nog moeiliker gemaak. 21Agas het van die huis van die Here, die paleis en die amptenare goud gevat en dit vir die koning van Assirië gegee, maar dit het hom niks gehelp nie.

Die uiteinde van Agas se ongeloof is dat hy heeltemal van die Here weggedryf het soos ons hoor in 2 Kron. 28v22:
Toe dit so sleg met hom gaan, was hy, dié koning Agas, nog verder ontrou teenoor die Here.
In Kron. 28v24-25 hoor ons:
24 Agas het die goed wat in die tempel gebruik is, weggevat en stukkend geslaan, die deure van die huis van die Here gesluit en op elke hoek in Jerusalem altare gebou. 25 In elke stad van Juda het hy hoogtes ingerig om vreemde gode met offerandes te vereer. So het hy die Here, die God van sy voorvaders, uitgetart.
Die uiteinde van ongeloof is net hartseer en verdriet.

Vir Agas het sy ongeloof beteken dat hy by ’n heidense koning en nasie gaan hulp soek het. Hoe dikwels soek ons nie uitkoms op ander plekke as by God nie? As die finansies ons druk dan soek ons hulp by die dobbelgodin daar by die casino of die Lottokaartjie. As die lewe te veel word dan probeer ons ons sorge met drank verdrink. Ook hier is die uiteinde net hartseer en verdriet net soos wat dit vir Agas was.

Aan die ander kant is die Immanuelteken wat die Here vir Agas gegee het ook ’n teken van hoop, want die ontrouheid van mense kan nie die Here se genade tot niet maak nie. Hierdie selfde profesie wat die Here vir Agas gegee het is ook in Jesus Christus vervul soos ons hoor in Mat 1v23:
“Die maagd sal swanger word en ’n Seun in die wêreld bring en hulle sal Hom Immanuel noem.” Die naam beteken God by ons.
In Jesus Christus het God mens geword vir ons. Hy het bange Godverlatenheid in ons plek deurgemaak sodat ons nooit God verlaat sal word nie.

In Jesus Christus was God by die mense gewees en na Jesus se hemelvaart het Hy die Heilige Gees in sy plek gestuur. God is altyd by ons veral ook wanneer ons krisisse en probleme moet hanteer. God is groter as enige probleem of krisis wat ons kan teenkom.

Slot

As ons nie die Here vertrou nie en as ons sy genade verwerp en uitkoms soek by die goddelose, kan dit veroorsaak dat ons naderhand heeltemal van die Here wegdraai en dit sal baie slegte gevolge vir ons in inhou. Die Here se genade is egter baie groot en daarom het Hy vir ons die Immanuelteken gegee. As ons God se genade verwerp en vertrou op die goddelose sal dit aan ons ongeloof herinner. As ons op die Here vertrou kan ons verseker wees dat God in Jesus Christus altyd by ons sal wees. Hy het die Heilige Gees vir ons gestuur sodat ons nooit sonder God sal wees nie. Ons moet op die Here vertrou veral in die krisistye in ons lewens. Laat ons daarom op die Here alleen vertrou en nie op die goddelose nie.
Amen

10 Julie 2011

Ek is ’n Christen omdat ek in Hom glo en sy volgeling is wat doen wat Hy my beveel om te doen

Skriflesing: Mat. 4 v 18 – 21; 28 v 16 – 20 teksverse: Mat. 28 v 18 – 20
Sondag 12 Heidelbergse Kategismus.
09 Jul. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 48 v 1 & 5 (OAB)
Na Wet Sb. 9-1 v 1 & 11 (Sb 26 in swart Psalmboek)
Na Gebed Ps. 119 v 39 (OAB)
Slotsang Ps. 119 v 1 & 2 (OAB)
Sondag 12 Heidelbergse Kategismus.
31  Vraag:  Waarom word Hy Christus, wat Gesalfde beteken, genoem?
Antwoord:  Omdat Hy deur God die Vader bestem en aangestel en met die Heilige Gees gesalf is (a) tot ons hoogste Profeet en Leraar (b), wat aan ons die verborge raad en wil van God aangaande ons verlossing ten volle bekend gemaak het (c);  tot ons enigste Hoëpriester (d), wat ons met die enige offer van sy liggaam verlos het (e) en met sy voorbidding gedurigdeur by die Vader vir ons intree (f);  tot ons ewige Koning, wat ons met sy Woord en Gees regeer en ons by die verlossing wat verwerf is, beskerm en bewaar (g).
(a) Ps 45:8;  Heb 1:9;  Jes 61:1;  Luk 4:18.  (b) Deut 18:15;  Hand 3:22;  7:37;  Jes 55:4.  (c) Joh 1:18;  15:15.  (d) Ps 110:4.  (e) Heb 10:12, 14;  9:12, 14, 28.  (f) Rom 8:34;  Heb 9:24;  1 Joh 2:1;  Rom 5:9, l0.  (g) Ps 2:6;  Sag 9:9;  Matt 1:5;  Luk l:33;  Matt 28:18;  Joh 10:28 Op 12:10, 11.
32  Vraag:  Waarom word jy 'n Christen genoem (a)?
Antwoord:  Omdat ek deur die geloof 'n lid van Christus is (b) en daardeur deel aan sy salwing het (c) sodat ek sy Naam kan bely (d), myself as 'n lewende dankoffer aan Hom kan toewy (e) en in hierdie lewe met 'n vrye gewete teen die sonde en die duiwel kan stry (f) en hierna met Christus in ewigheid oor alle skepsels kan regeer (g).
(a) Hand 11:26.  (b) 1 Kor 6:15.  (c) 1 Joh 2:27;  Hand 2:17.  (d) Matt 10:32;  Rom 10:10.  (e) Rom I2:1;  1 Pet 2:5, 9;  Op 1:6;  5:8, 10.  (f) 1 Pet 2:11;  Rom 6:12, 13;.  Gal 5:16, 17;  Ef 6:11;  1 Tim 1:18, 19.  (g) 2 Tim 2:12;  Matt 25:34.
Inleiding
Waarom noem ek myself ’n Christen? Het u al ooit werklik hieroor nagedink? Die maklike en vinnige antwoord is omdat ek in Christus glo. Is dit werklik al? In die Kategismus beantwoord ons die vraag soos volg:
Omdat ek deur die geloof 'n lid van Christus is en daardeur deel aan sy salwing het sodat ek sy Naam kan bely, myself as 'n lewende dankoffer aan Hom kan toewy en in hierdie lewe met 'n vrye gewete teen die sonde en die duiwel kan stry en hierna met Christus in ewigheid oor alle skepsels kan regeer.
Wat beteken hierdie belydenis van ons prakties?

In Mat. 28 v 18 tot 20 sê die Here vir ons baie prakties wat dit beteken. In die eerste plek hoor ons:
Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde.
Dit gee vir ons die grondrede waarom ons Christene wil wees. Christus is die ewige Koning wat ons met sy Woord en Gees regeer en ons by die verlossing wat Hy vir ons verwerf het beskerm en bewaar soos ons ook bely in vraag en antwoord 31 van die Heidelbergse Kategismus. Christus het hierdie Koningskap nie deur mag en geweld verkry nie. Hy het dit verkry deur Homself te offer soos ons hoor in 1 Kor. 15v3-4:
Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; Hy is begrawe en op die derde dag opgewek, volgens die Skrifte.
Dit is die evangelie, die goeie nuus. Dit is wat ons moet glo.

Wat beteken hierdie geloof prakties vir ons? As ek werklik glo dat daar ’n God is aan wie ek my bestaan te danke het en dat Hy alleen bepaal waar ek my ewige bestemming gaan deurbring, dan sal ek Hom onvoorwaardelik dien. As ek werklik glo dat Christus vir my sondes aan ’n vervloekte kruishout gesterf het en dat Hy deur sy opstanding aan my die ewige lewe gee dan sal ek Hom onvoorwaardelik dien!

Wat beteken dit om Christus te dien? Dit beteken dat ons sy dissipels moet wees. Christus het sy eerste dissipels geroep (vgl. Mat. 4v19) Kom hier! Kom saam met My. Dit is wat dit beteken om ’n dissipel te wees, iemand wat Christus volg en by Hom leer. Jesus beveel sy eerste dissipels om Hom te volg, dit is om by Hom te leer en te doen wat Hy hulle leer. Net voor sy hemelvaart gee Hy dan ook die opdrag aan sy dissipels (vgl. Mat 28v19):
Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels

Dit is dan ook die opdrag wat Christus aan sy kerk gee. Voordat ons egter dissipels kan gaan maak is dit belangrik dat ons self eers moet weet wat ’n dissipel is en dat ons self eers dissipels moet wees. In Mat. 28 v 19 & 20 hoor ons dat daar twee goed betrokke is by die maak of word van dissipels:
1) doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees
2) leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het.
Deur die doop word ons ingelyf in die gemeenskap van die gelowiges en daarmee kry ons ook deel aan God Drie-Enig, Vader Seun en Heilige Gees.

Die tweede aspek is dat ons moet leer om alles te onderhou wat Christus ons beveel het. Geloof in Jesus Christus beteken dus dat dit meer is as net om iets te weet of ’n emosionele lekker gevoel. Dit beteken dat ons in navolging van Christus ook moet doen wat Hy vir ons sê om te doen. Hierdie doen beteken egter nie dat ons God se genade daardeur moet verdien nie. Hierdie doen is die reaksie op God se genade. Wanneer ons in die kategismus bely dat ek:
myself as 'n lewende dankoffer aan Hom toewy en in hierdie lewe met 'n vrye gewete teen die sonde en die duiwel stry
is dit die reaksie wat God se genade in ons wakker maak. God gee eers voordat Hy vra en Hy vra nooit meer as wat Hy reeds gegee het nie.

Ons moet dus alles onderhou wat Christus ons beveel het en deur dit te doen leer ons ook ander hoe om dit te doen. Hoe onderhou ons alles wat Christus ons beveel het? Die bergpredikasie in Mat. 5 tot 7 gee vir ons ’n baie praktiese voorbeeld daarvan. In Mat. 5v13-16 hoor ons:
13“Julle is die sout vir die aarde. Maar as sout verslaan het, hoe kry ’n mens dit weer sout? Dit is niks meer werd nie. Dit word buitekant weggegooi, en die mense vertrap dit.
14“Julle is die lig vir die wêreld. ’n Stad wat op ’n berg lê, kan nie weggesteek word nie; 15ook steek ’n mens nie ’n lamp op en sit dit onder ’n emmer nie maar op ’n lampstaander, en dit gee lig vir almal in die huis. 16Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik.”

Net soos sout smaak aan kos gee en kos bewaar moet die Christen se lewe ook anders wees as die verderf en verval van die sondige wêreld. Die Christen moet die goeie in die lewe bewaar en sy lewe moet soos ’n lig skyn in die donker wêreld daarbuite. God se genade is soos energie: dit stel ons in staat om aktief te wees en om te werk. Die gawes wat God aan ons skenk is die gereedskap wat Hy vir ons gee om ons roeping as Christen mee te vervul. Ons talente is nie status simbole waarmee ons moet spog nie, ons moet dit gebruik om ons medemens te leer om dissipels te word.

In Mat. 5v17-48 hoor ons hoe ons prakties sout en lig in die wêreld moet wees. Moenie haatdraend wees nie. Moord begin in ons kwade gevoelens teenoor mekaar. As daar onmin tussen ons is, moet ons dit uitklaar deur mekaar te vergewe. Ontrou en onkuisheid begin by ons verkeerde begeertes (vgl. byvoorbeeld Mat 5v27):
Ek sê vir julle: Elkeen wat na ’n vrou kyk en haar begeer, het reeds in sy hart met haar egbreuk gepleeg
Moenie valslik ’n eed sweer nie. As ons, ons woord gegee het, dan moet ons dit nakom. (Mat. 5v37):
Laat julle ‘ja’ eenvoudig ‘ja’ wees en julle ‘nee’, ‘nee’

Moenie wraak sweer nie (vgl. Mat. 5v38-39):
38“Julle het gehoor dat daar gesê is: ‘’n Oog vir ’n oog en ’n tand vir ’n tand.’ 39Maar Ek sê vir julle: Julle moet julle nie teen ’n kwaadwillige mens verset nie. As iemand jou op die regterwang slaan, draai ook die ander wang na hom toe.
Dit alles moet uitloop op die vervulling van die liefdes gebod. Ons moet selfs teenoor ons vyande liefde betoon. Net soos ons Vader moet ons nie in ons liefde diskrimineer teen ons medemens nie, maar ons moet ons liefde volledig en onvoorwaardelik gee aan almal wat die Vader op ons lewenspad geplaas het.

In Mat. 6 en 7 sê Christus vir ons hoe ’n Christen moet leef. Ons hulp aan armes moet so wees dat ons nie ons eie eer daardeur soek om aan ander te wys hoe goed ons is nie. Ons moet dit doen in nederigheid vir God sonder om ’n groot vertoon daarvan te maak. Ons moet ons prioriteite reg kry sodat dit wat God ons beveel om te doen nommer een is ons lewens. Ons moenie ander veroordeel nie, want ons is self ook nie sonder sonde nie. Ons moet met vertroue in gebed tot ons Vader nader met die wete dat Hy vir ons sal gee wat ons nodig het. Ons moenie moed opgee nie. Ons moet ons nie laat verlei nie en ons moet daders van ons woord word. Moenie net mooi praatjies maak nie, maar doen werklik wat God van ons verwag.

As ons so luister na dit wat Christus ons beveel om te doen, dan moet ons erken dat dit werklik ’n uitdaging is wat ons op ons eie moeilik kan nakom. Daarom moet ons weereens onthou dat ons nie hiermee God se genade moet probeer verdien nie. Dit moet ons reaksie wees op God se genade wat ons nie in eie krag moet aanpak nie want Christus belowe ons in Mat. 28v20:
En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld.

Na sy hemelvaart het Hy die Heilige Gees gestuur om ewig by ons te bly. Daarom kan ons alles onderhou wat Hy ons geleer het. Wanneer ons dit in geloof en uit die krag van die Heilige Gees doen, is dit ’n liefdestaak wat ons met vreugde vir God doen. Dan is dit nie ’n moeitevolle werk nie maar is dit ’n liefdesdiens wat ons graag sal en wil doen.

Wanneer ek myself ’n Christen noem dan doen ek dit omdat ek in Hom glo en sy volgeling is wat doen wat Hy my beveel om te doen.
Amen

30 Junie 2011

Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer.

Moenie bekommerd wees oor die voorspoed van die goddeloses nie, want God sal reg en geregtigheid laat geskied.
Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer.
Psalm 37 ;  teksvers Ps. 37 v 4
12 Jun. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 9 v 1 & 7 (OAB)
Na Wet Ps. 25 v 1 & 2 (OAB)
Na Gebed Ps. 30 v 1 (OAB)
Slotsang Ps. 34 v 1 , 2 & 5 (OAB)
Inleiding
Het u al ooit gewonder waarom dit soms lyk of dit net goed gaan met mense wat hulle nie juis aan God en sy gebod steur nie terwyl dit lyk of gelowiges swaarkry? As ons so na die berigte in die nuus luister van boosdoeners wat skotvry loskom terwyl die slagoffers van geweld en misdaad alleen ly. In die week was daar weer ’n berig van aangeklaagdes wat skotvry uit die hof gestap het omdat die saak teen hulle nie behoorlik voorberei is nie. In ’n ander berig het ons gehoor van ’n veroordeelde misdadiger wat in ’n hoë posisie aangestel is. En dan wonder ons hoe gaan al die praatjies oor nasionalisering van plase sonder vergoeding ons raak?
Agtergrond
Hierdie saak van waarom die boosdoeners lekker lewe terwyl dit met regverdiges swaar gaan is ’n probleem wat al ’n baie ver pad kom. Dis ’n saak wat Dawid ook gepla het. Hier in Psalm 37 word twee lewenshoudings teenoor mekaar gestel, naamlik die gelowiges teenoor ongelowiges. Die gelowige merk soms dat dit goed gaan met die goddelose terwyl hy swaarkry, en dit ontstel hom.

In hierdie Psalm gee God vir ons die perspektief om hierdie teenstrydigheid van bose mense se voorspoed teenoor regverdige mense se swaarkry te verstaan. In verse 1 tot 4 kry ons die perspektief van die goddelose se verganklikheid teenoor die gelowige se sekerheid en vertroue op die Here, wat aan die mens gee wat hy nodig het.

In verse 5 tot 11 hoor ons van die bidder se sekerheid oor die Here se sorg. Die leiding wat hy hier gee is dat God die mens nie in die steek laat nie, ook nie tydens ons aardse lewe nie. In verse 12 tot 15 sien ons dat daar waar die goddelose soms die regverdige se lewe bedreig dit in die hand van die Here is. In verse 14 tot 15 sien ons dat die goddelose sal omkom deur sy eie strikke en wapens.

In verse 16 tot 26 kry ons die perspektief dat rykdom nie die belangrikste ding in die lewe is nie omdat dit ook maar tog vergaan. Fisieke geweld weeg ook nie op teen die mag van die Here nie. Ons sien dat Here sorg vir sy kinders in tye van gebrek, veral as hulle nie gierig is nie, maar hulp aan ander verleen. In verse 27 tot 40 word die gedagtes van die eerste gedeelte van die Psalm herhaal om dit te beklemtoon en by ons dubbeld terug te bring.

In hierdie Psalm kry ons ’n opsomming van die kern waaroor Israel se geloof gegaan het. Vertrou die Here. Doen goed. Verlustig jou in die Here en as jy al hierdie dinge doen dan sal God vir jou gee wat jy die meeste begeer, naamlik Homself. Hierdie Psalm is ’n wysheidspsalm wat vir ons waarhede oor God en die mensdom leer. God se sorg vir die regverdiges en sy straf vir boosdoeners word op verskeie maniere aan ons oorgedra.

Wat beteken hierdie Psalm prakties vir ons? In hierdie Psalm word die kontras gestel tussen die regverdige en die goddelose. Wie word as regverdig gereken? Toe hierdie Psalm gedig was is die regverdiges die uitverkore volk van God gewees. Wie is vandag die uitverkore kinders van God? Elkeen wat in Jesus Christus glo. Wanneer ons dus die onderskeid maak tussen regverdiges en goddeloses moet ons onthou dat regverdiges alleen op grond van God se genade regverdig is. Dit is die dilemma wat ons vandag nog mee sukkel. Die oënskynlike voorspoed van boosdoeners in vergelyking met Christen gelowiges wat swaarkry. In Psalm 37 leer die Here ons wat ons reaksie moet wees teenoor die oënskynlike voorspoed van boosdoeners. In die eerste plek leer die Here ons wat ons nie moet doen nie teenoor wat ons wel moet doen.

Wat moet ons nie doen nie?
Ons moet ons nie onstel oor skelms nie en ons moenie daaroor bekommer nie, soos ons hoor in vers 1. Ons moet onself nie daaroor kwel nie. Met ander woorde, ons moet ons nie daaroor moeg maak met bekommernis nie. Verder moet ons ook nie afgunstig wees oor die materiële voorspoed van goddelose mense nie soos die Here vir ons sê in vers 7. Moet jou nie ontstel oor die voorspoedige lewe van ’n skelm nie.

In Vers 8 sê die Here vir ons:
Moenie kwaad word nie, laat staan die woede, moet jou nie ontstel nie:
dit bring net ellende.
Die Here waarsku ons om nie ’n haatdraende bitterheid te ontwikkel nie. Ons mag dink dat dit ’n geregverdige woede teen die boosheid is, maar dit is nie want die wraak kom ons nie toe nie soos die Here in Rom. 13v19 sê:
Moenie self wraak neem nie, geliefdes, maar laat dit oor aan die oordeel van God. Daar staan immers geskrywe: “Dit is mý reg om te straf; Ék sal vergeld,” sê die Here.
Die Here verskaf ook ’n rede waarom ons nie ’n kwaadwillige woede teenoor boosdoeners moet koester nie want dit bring net ellende. Die Here weet dat woede en bitterheid ’n mens se lewe verwoes omdat dit al jou vreugde steel. Hy weet dat afguns soos ’n sweer in jou broei.

Die perspektief wat die Here hier gee is dat ons reaksies van onsteltenis en woede uit ’n verkeerde motivering spruit. Ons sien die materiële voorspoed van skelms en dan dink ons dat genoeg geld en besittings geluk sal bring. Dan val ons maar net weereens vir daardie leuen : “as ek maar net ’n miljoenêr kan wees dan sal ek gelukkig wees.” Die Here leer ons dat ware geluk nie in geld en besittings gevind kan word nie. Die skelm kry miskien baie geld en besittings, maar dit bring vir hom geen geluk nie. Daarom moet ons nie kwaad word en afgunstig wees oor die skelm se materiële voorspoed nie want dit is nie werklik ware voorspoed nie.

Teenoor hierdie verkeerde reaksies van ons wys die Here ook vir ons wat die regte reaksie moet wees. Daarom sê Hy vir ons Wat ons wel moet doen wanneer ons die materiële voorspoed van skelms en boosdoeners raaksien.

Wat moet ons dan wel doen?
Ons moet die Here vertrou en ons moet aanhou goeddoen (vers 3). Ons moet ons vreugde in die Here vind (vers 4). Ons moet ons lewe aan die Here oorlaat en Hom vertrou (vers 5) en ons moet geduldig op die Here wag terwyl ons Hom in stilte vertrou (vers 7). Wanneer ons die materiële voorspoed van die onregverdige raaksien dan moet ons net op die Here vertrou. Vers 4 vat dit mooi saam:
Vind jou vreugde in die Here,
en Hy sal jou gee wat jou hart begeer.

God gee vir ons hier die sleutel van ware geluk en vrede in ons lewens. Die mens se diepste begeerte is na God self, want God is die enigste ware bron van vrede en geluk. Sonde verwring egter die mens se begeerte en dit bring skeiding tussen die mens en God. Die wortel van sonde is dat die mens sy vreugde in iets anders as God self soek omdat sy begeerte nie meer op God self gerig is nie. Dit is soos ’n kind wat net die lekkers wil hê wat sy pa bring, maar hy wil niks met sy pa self te doen hê nie. Waarom is ons ongelukkig wanneer ons sien dat ’n goddelose baie besittings het? Ons dink dat daardie besittings geluk bring. Ons maak egter ’n fout wanneer ons so dink, want al die besittings in die wêreld beteken niks sonder God nie. Rykdom is op sigself nie boos nie. Rykdom sonder God se seën bring egter nie geluk nie, dit bring net ongeluk.

Daarom sê die Here vir ons: “soek jou vreugde en geluk in die Here alleen. Moenie jou vreugde en geluk in rykdom en baie besittings soek nie.” Hoe vind ons vreugde in die Here? Ons kan dit alleen doen deur ons geloof in Jesus Christus. Ons moet met die geloof wat die Heilige Gees vir ons gee vashou aan die verlossing van sonde wat Jesus Christus vir ons gegee het. Jesus Christus verlos ons van die begeerte om ons geluk in iets anders soos rykdom en besittings te soek. Hy bring ons terug na die ware bron van vreugde, vrede en geluk naamlik God Drie-enig.

Dan eers kan ons werklik op God vertrou. Dan eers kan ons aanhou goed doen. Dan eers kan ons geduldig op die Here wag en in stilte op Hom vertrou. Dan eers sal ons op die Here vertrou dat Hy sy beloftes sal nakom en die uitkoms op sy tyd gee. Dan eers sal ons verstaan dat die oënskynlike voorspoed van die goddelose geen ware voorspoed is nie, omdat voorspoed sonder God eintlik ’n valse geluk is.

Slot
Wanneer ons soms merk dat dit goed gaan met die goddelose terwyl ons swaarkry, moet ons nie ontsteld word. Ons moet aanhou goed doen en ons vrede in die Here soek deur ons geloof in Jesus Christus.

Moenie bekommerd wees oor die voorspoed van die goddeloses nie, want God sal reg en geregtigheid laat geskied. Moenie die fout maak om te dink dat rykdom en besittings opsigself geluk bring nie. Kom ons vind ons vreugde in die Here met die vaste vertroue dat Hy vir ons sal gee wat ons harte begeer, ware gemeenskap met God Drie-enig.                                                   
Amen

12 Junie 2011

Loof die God van die hemel! Aan sy liefde is daar geen einde nie

Psalm 136 ;  teksvers Ps. 136 v 26
12 Jun. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 42 v 1 & 7 (OAB)
Na Wet Ps. 1 v 1 (OAB)
Na Gebed Ps. 91 v 1 (OAB)
Slotsang Ps. 136 v 1 & 20 (OAB)

Inleiding
Loof die God van die hemel! Aan sy liefde is daar geen einde nie. Kan ons nog steeds die God van die hemel loof wanneer dit in die middel van die winter heeldag sonder ophou reën terwyl dit bitter koud is en die ooie besig is om te lam en ons weet dat daar verseker van daardie klein lammetjies gaan verkluim? Kan ek Hom loof as my huis binne in ’n dam water staan? Kan ek die Here loof as my huwelik maar net nie wil uitwerk nie? Kan ek die God van die Hemel loof wanneer ek al die onreg hier rondom my aanskou? Eerder as om die Here te loof voel dit nie vir ons eerder of Ps. 42v4 eerder ons omstandighede beskryf nie?
Dag en nag is ek in trane, want sonder ophou sê hulle vir my:
“En waar is jou God nou?”

Wanneer moet ons die Here loof? Kan ons die Here net loof en prys en dank wanneer dit goed gaan met ons? Is die woorde van Job in Job 2v10 nie ook vir ons waar nie?
As ons die goeie van God aanvaar, moet ons nie ook die slegte aanvaar nie?
Aan die ander kant is die vraag ook: “waarvoor moet ons die Here loof en dank?” In Psalm 136 antwoord die Here hierdie vraag.

Psalm 136 is ’n Psalm wat in die tempel met beurtsang gesing is. Die voorganger het die eerste deel van elke versreël voorgehou waarna die volk geantwoord het met:
Aan sy liefde is daar geen einde nie.
In hierdie Psalm leer ons God ken deur wie Hy is, deur sy skeppingsdade en deur sy verlossingsdade. In die eerste plek hoor ons in verse 1 tot 3 wie God is. In vers 1 is die verwysing na sy verbondsnaam JHWH (in Hebreeus) wat ons met HERE vertaal. In vers 2 hoor ons van Hom as die oppermagtige God en in vers 3 as die magtigste van alle maghebbers.

Hierna word God se koninklike majesteit voorgehou deur middel van sy skeppingsdade soos ons hoor in verse 4 tot 9. In vers 4 word hierdie skeppingsdade as magtige dade aan ons voorgehou en dan van vers 5 tot nege word daar in meer detail daaroor ingegaan. God het die hemel en die aarde geskep en hy het die son en die maan en die sterre geskep. Hierin word die grootsheid en die almag van God beskryf. Wanneer ons die grootsheid en die wonder van God se skepping aanskou dan besef ons weereens net dat God baie meer is as wat ons ooit sal kan verstaan.

Dan word sy verlossingsdade beskryf in verse 10 tot 22. In verse 10 tot 15 hoor ons hoe die Here sy volk veilig uit Egipte uitgelei het en in verse 16 tot 22 hoor ons hoe die Here sy volk op hul pad na die beloofde land Kanaän bewaar het. In verse 23 tot 25 hoor ons hoe die Here vir sy volk sorg.

Hierdie beskrywing van God word toegevou deur middel van die refrein wat dwarsdeur die Psalm loop:
Aan sy liefde is daar geen einde nie
Hierin word beskryf wie God in Homself is, eindelose liefde wat vir ewig aanhou.
Die Hebreeuse woord wat hier met liefde vertaal is word in die Ou Afrikaanse Vertaling met goedertierenheid vertaal. In sommige Engelse vertalings word dit met “loving-kindness” vertaal en ook met “steadfast love”. Die woord beteken letterlik liefde wat mens kan vertrou omdat God onderneem het om dit te gee. God verbind Homself daartoe om die liefde te gee en dat daar geen einde aan hierdie liefde sal wees nie.

Dit is uit hierdie eindelose liefde waaruit God se majesteit in sy skeppingsdade voortspruit en ook sy genade in sy verlossingsdade. Die grondrede waarom ons God moet loof en dank is: Aan sy liefde is daar geen einde nie. Ons kan op God se liefde vertrou omdat dit ewigdurend is en dat niks ons daarvan sal kan skei nie soos Hy in Rom. 8v38-39 vir ons sê:
38 Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte 39 of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.

Ons maak so dikwels die fout om God vir die verkeerde redes te wil loof en prys. Hoekom dien ons God? Omdat Hy God is! Ons dien Hom tog nie oor al die seëninge wat Hy vir ons gee nie. As dit die rede is hoekom ons God dien, dan dien ons Hom nie werklik nie. As ons God alleen dien vir die gawes wat Hy vir ons gee dan gebruik of sal ek eerder sê misbruik ons Hom om ons eie selfsugtige begeertes te bevredig.

Wat is die bewys dat God as die gewer van alle goeie gawes vir ons kosbaar is? Lê die bewys daarvoor nie juis in ons bereidheid om al die goeie gawes weg te laat om God te kry nie. Wil ons vir God hê of wil ons eerder net die gawes hê wat van Hom af kom? Dis eers as ons God dien om die regte rede dat ons hom kan loof in goeie en slegte tye. Dan word ons belydenis in vraag en antwoord 28 van Sondag 10 van die Heidelbergse Kategismus ’n werklikheid in ons lewens:
Dat ons in alle teëspoed geduldig en in voorspoed dankbaar kan wees.  Verder dat ons ook vir die toekoms 'n vaste vertroue in ons getroue God en Vader kan stel.

Dit is egter so dat ons nie altyd geduldig in teëspoed is nie. Waarom sukkel ons daarmee? Dis omdat ons as gevolg van die mag van die sonde steeds sukkel om God te vertrou. Met ander woorde ons vertrou nie dat Aan sy liefde is daar geen einde nie. Op grond van God se troue verbondsliefde en sy goedertierenheid verlos Hy ons egter nog steeds van die slawekettings van die sonde. God se liefde is die rede waarom hy sy volk uit die slawerny van Egipte verlos het. Sy liefde is die rede waarom Hy ons ook uit die sondeslawerny verlos soos Hy vir ons sê in 1 Joh. 4v9-10:
9 Híerin is God se liefde vir ons geopenbaar: sy enigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deur Hom die lewe kan hê. 10 Werklike liefde is dít: nie die liefde wat ons vir God het nie, maar die liefde wat Hy aan ons bewys het deur sy Seun te stuur as versoening vir ons sondes.
Deur Jesus Christus word ons weer met God versoen en daarom kan ons ook midde in ons swaarkry die God van die hemel loof want aan sy liefde is daar geen einde nie. Dit is waarom iemand met kanker nog steeds blymoedig kan wees. Dit is hoekom ons steeds dankbaar kan wees teenoor die Here al het ons verliese gely as gevolg van die week se nat koue.

Die Here is nie onsimpatiek teenoor ons wanneer ons swaarkry nie en daarom nooi hy ons ook uit in Mat. 11v28 uit:
Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.
Dit is slegs wanneer ons, ons laste na Jesus toe bring dat ons vrede sal kry, want vrede is nie ’n gebrek aan teëspoed nie, maar wel in die teenwoordigheid van God. Dit is slegs deur middel van Jesus wat ons in die teenwoordigheid van God kan kom. Geliefdes, kom ons gaan na Jesus toe en dan sal ons ook die God van die hemel kan loof want aan sy troue verbondsliefde is daar geen einde nie!
Amen

05 Junie 2011

Jesus is ons volkome en enigste Verlosser en Saligmaker

Mat. 1 v 18 – 25; teksvers Mat. 1 v 21
5 Jun. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 48 v 4(OAB)
Na Wet Ps. 91 v 1 (OAB)
Na Gebed Ps. 84 v 3 (OAB)
Slotsang Ps. 107 v 1 (OAB)

SONDAG 11
29  Vraag:  Waarom word die Seun van God genoem:  Jesus, wat Verlosser beteken?
Antwoord:  Omdat Hy ons van al ons sondes verlos (a) en by niemand anders enige saligheid te soek of te kry is nie (b).
(a) Matt 1:21;  Heb 7:25.  (b) Hand 4:12;  Joh 15:4, 5;  1 Tim 2:5;  Jes 43:11;  1 Joh 5:11.
30  Vraag:  Glo die mense wat hulle saligheid en heil by die heiliges, by hulleself of iewers anders soek, ook in die enigste Verlosser, Jesus?
Antwoord:  Nee, maar hulle verloën met die daad die enigste Verlosser as Heiland, Jesus, alhoewel hulle met die mond in Hom roem (a).  Slegs een van twee dinge is immers moontlik:  of Jesus is nie 'n volkome Verlosser nie, of die wat hierdie Verlosser met 'n ware geloof aanneem, het in Hom alles wat vir hulle saligheid nodig is (b).
(a) 1 Kor 1:13, 30, 31;  Gal 5:4..(b) Heb 12:2;  Jes 9:6;  Kol 1:19, 20;  2:10; 
1 Joh 1:7.

Inleiding
Ouers kies gewoonlik met baie sorg ’n naam vir hul kind uit, want ’n mens se naam is baie belangrik. Ons word gewoonlik vies as iemand ons name verkeerd spel of verkeerd uitspreek, met reg ook, want jou naam sê wie jy is. Dit identifiseer my as die unieke mens wat ek is.

God het ook baie sorg aan die dag gelê met die naam van sy Seun. Daarom het Hy spesiaal ’n engel gestuur om vir Josef presies in te lig wat hy God se Seun moes noem. (Vgl. Mat 1v21):
jy moet Hom Jesus noem

Jesus is die Griekse weergawe van die Hebreeuse naam Jesua/Josua. In die Bybel het name baie spesifieke betekenisse. So beteken byvoorbeeld die naam Jakob bedrieër. Die naam was nogal gepas want kyk net hoe het Jakob sy pa, sy broer en sy oom Laban bedrieg!

Die Hebreeuse naam Jesua/Josua in die Ou Testament beteken die Die Here is heil, redding, verlossing. In die Ou Testament was daar twee persone met die naam Jesua/Josua wat ’n besonderse rol gespeel het, naamlik Josua, die opvolger van Moses wat Israel in Kanaän ingelei het (Jos. 1 e.v.) en Josua (of Jesua), die hoëpriester, wat saam met Serubbabel die Jode uit die ballingskap in Babel na Kanaän teruggelei het (Esra 2:2; 3:2, 9; Sag.3)

Iets van die betekenis van die naam en werk van Jesus as die groot Verlosser wat sou kom, word in hulle optrede geopenbaar. Trouens, beide van hulle lei Israel uit ’n situasie van ontbering en verdrukking die land Kanaän in waar hulle rus kan vind: die eerste Josua na die omswerwinge in die woestyn; die tweede Josua na die ballingskap in Babel. Hierin is daar ’n heenwysing na Jesus wat God se uitverkore kinders uit die sonde slawerny na vryheid saam met God lei.

Wanneer die Here vir Josef deur middel van ’n engel sê wat sy Seun se Naam moet wees, verduidelik Hy ook wat dit beteken.
jy moet Hom Jesus noem, want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos.

Met hierdie verduideliking van die Naam sê God baie meer as wat ons gewoonlik met ’n naam doen. Dit sê nie net alleen wie sy Seun is nie, maar dit vertel ons ook iets van die karakter van sy Seun. Verder spel die Naam, Jesus, ook sy Seun se lewensroeping uit. Met die Naam wat God aan sy Seun gee, vertel Hy ons presies wie en wat sy Seun is en vertel Hy ook daarmee vir ons wat sy Seun se doel is.

Hierdie verduideliking sluit aan by die betekenis van die Hebreeuse naam Jesua of Josua, maar dit vertel ons ook ’n bietjie meer oor die verlossing wat van die Here af kom. Jesus verlos ons van die wurggreep wat sonde op ons lewens uitoefen. Sonde is die oorsaak van al die ellende wat ons in hierdie lewe ervaar. Sonde het geweldige gevolge want die straf vir die sonde is die ewige dood.

Jesus verlos ons van hierdie doodstraf omdat Hy in ons plek met sy vervloekte kruisdood die straf gedra het en met sy opstanding het Hy die dood oorwin. Die ander Naam van God se Seun Immanuel beskryf ook vir ons sy liefdevolle karakter. Die mens kan niks doen om homself te verlos nie en daarom kom God self na ons toe in die persoon van sy Seun. Immanuel, God met ons. Daarom bely ons ook in vraag en antwoord 29 van die Heidelbergse Kategismus dat God sy Seun Jesus noem wat Verlosser beteken omdat Hy ons van al ons sondes verlos en dat net Hy dit kan doen.

Wat beteken hierdie belydenis oor die betekenis van Jesus se Naam vir ons vandag? Dit gee vir ons die antwoord op ’n probleem wat baie Christene mee sukkel. As Jesus ons van die sonde verlos, waarom sukkel ons dan nog elke dag met sonde? Maartin Luther het hierdie probleem van ons soos volg beskryf: “gelyktydig geregverdig en sondig” Daarmee het hy beskryf wat elke Christen mee worstel. Ons is alreeds verlos van die straf van die sonde, maar ons het Jesus ook daagliks nodig om ons van die mag van die sonde te verlos.

Dit is hierde tweede deel oor die verlossing van die mag van die sonde wat ons so dikwels vergeet en daarom sukkel ons met sonde in ons lewens wat steeds ’n houvas oor ons het. Dit is hoekom Christene so sukkel met sondes soos byvoorbeeld onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap. Die oplossing vir hierdie probleem van ons is nie om maar net nog harder te probeer nie. Dit is soos om vir die atleet wat van inspanning flou geword het te sê: “toe, toe, probeer net nog so bietjie harder!” Dit is dikwels wat ons probeer doen. Ek het alweer kwaad geword. Ek sal maar net nog harder moet probeer om my humeur in toom te hou.

Dit is egter nie die antwoord nie! Dit help nie as ons in eie krag harder probeer nie. Dan is ons inderdaad besig om ons saligheid by onself te soek en daarmee verloën ons, ons enigste Verlosser Jesus. Die antwoord lê nie daarin dat ons harder moet probeer nie, maar wel daarin dat ons die evangelie, dit wil sê die goeie nuus oor wat Jesus vir ons aan die kruis gedoen het beter moet verstaan en dan vanuit die krag wat die Heilige Gees in ons lewens uitoefen te lewe. Jesus het gekom om ons van ons sondes te verlos, dit wil sê van die straf van die sonde die ewige dood, maar ook die mag van die sonde. Al wat ons moet doen is om hierdie verlossingswerk van Jesus met geloof vas te gryp.

Hoe doen ons dit prakties? In Gal. 5v16 sê die Here vir ons:
Laat julle lewe steeds deur die Gees van God beheers word, dan sal julle nooit swig voor begeertes van julle sondige natuur nie.
In hierdie daaglikse stryd wat ons nog steeds teen die sonde voer sal ons slegs oorwin as ons, ons deur die Heilige Gees laat beheers. Hoe doen ons dit? Ons moet elke dag bid dat die Heilige Gees beheer oor ons lewens oorneem, want die Here gee vir ons die belofte in Luk. 11v13:
As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee—die Vader in die hemel nog baie meer! Hy sal die Heilige Gees gee vir dié wat vra.”

jy moet Hom Jesus noem, want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos.
Jesus verlos ons van die skuld van die sonde, dit wil sê Hy verlos ons van die ewige dood. Hy verlos ons egter ook van die mag van die sonde, dit wil sê daardie houvas wat die sonde nog steeds oor ons het. Jesus verlos ons volkome van die sonde en deur die Heilige Gees kry ons deel daaraan. Ons daaglikse stryd teen die mag van die sonde is nie ’n hopelose stryd nie. Bid daarom daagliks tot die Here sodat Jesus se verlossing ook ten opsigte van die mag van die sonde ’n werklikheid in jou lewe word, dan sal ons deur sy krag ook die totale verlossing van sonde kan geniet want Jesus is ons volkome en enigste Verlosser en Saligmaker.
Amen

29 Mei 2011

Die storms in ons harte kan nie God se liefde inperk nie!

Jon. 3 v 10 – 4 v 11; teksvers Jon. 4 v 2
29 Mei. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 48 v 1(OAB)
Na Wet Ps. 119 v 7 & 39 (OAB)
Na Gebed Ps. 66 v 7 & 9 (OAB)
Slotsang Ps. 32 v 1 & 6 (OAB)

Inleiding
Waaraan dink ons wanneer ons van Jona hoor? As ons van Jona hoor dan dink ons onwillekeurig aan die groot vis wat Jona ingesluk het omdat hy nie vir die Here wou luister nie. En tog is daar ’n ander tema wat net so duidelik in die verhaal voorkom. Storms! Die storm op die see, die storm van Nineve se dreigende verwoesting en die grootste storm van al drie: Die storm in Jona se hart! Een ding wat uitstaan in hierdie verhaal is woede. Woede wat ’n onkeerbare storm in die hart van Jona aansteek!

In hierdie verhaal kom daar twee aspekte wat lynreg teenoor mekaar staan hier in hoofstuk vier bymekaar, naamlik: Die storm van Jona se woede teenoor die kalmte van God se onvoorwaardelike genade en liefde. In hierdie verhaal leer ons dat Die storms in ons harte nie God se liefde kan inperk nie!

Die storm van Jona se woede
In Jon. 4v1 hoor ons:
Hieroor was Jona baie ontevrede en hy het baie kwaad geword.
Die Afrikaanse vertaling van “baie kwaad” stel Jona se woede nog sag. In Hebreeus staan daar letterlik dat hy gebrand het van woede. Sy woede was soos ’n vuur wat in sy binneste gebrand het. Waarom was Jona so kwaad? In die eerste plek was hy kwaad omdat God genade betoon het aan die mense van Nineve soos ons hoor in Jon. 3v10:
Toe God sien wat hulle doen, en hoe hulle, hulle bekeer van hulle verkeerde dade, het Hy afgesien van die ramp wat Hy gesê het Hy oor hulle sal bring. Hy het nie die ramp gestuur nie.

Jona kon nie verstaan waarom die Here se genade ook vir mense buite Israel beskikbaar moet wees nie en hy kon veral nie verstaan waarom dit vir Israel se vyande beskikbaar moes wees nie. Jona weet dat die Here genadig is soos ons hoor in Jon. 4v2b:
Ek het geweet U is ’n genadige en barmhartige God, lankmoedig en vol liefde. U sien maklik af van die straf wat U aangekondig het.
Jona se groot probleem is egter dat hy nie wil hê dat die Here se genade aan ander beskikbaar moet wees nie. Hy is selfs bereid om te sterf eerder as om te sien hoe die Here genade betoon aan Israel se vyande!

Jona is ook nog kwaad omdat die Here nie genade betoon nie. Twee keer vra die Here hom of hy rede het om kwaad te word. Die eerste keer antwoord hy nie eers nie, maar die tweede keer toe die Here die skaduwee van die plant wegneem is hy ook kwaad. Jona is kwaad omdat hy wil hê die Here moet net aan die Israeliete genade betoon en nie aan die ander volke nie, veral nie Israel se vyande nie.

Jona se woede wys in ’n sekere sin ook na die Here se woede. Die inwoners van Nineve was vol boosheid en geweld en daarom is Jona na hulle toe gestuur. Daar is egter ’n baie groot verskil tussen Jona se woede en die Here se woede. Jona se woede is op mense gerig en hy wil hê dat daardie mense uitgeroei moet word. Teenoor dit is God se woede op die sonde gerig. Jona veroordeel mense terwyl God die verkeerde dade van mense veroordeel. Jona se woede is eie aan ons menslike natuur. Ons doel is gewoonlik dat mense gestraf moet word en dat hulle moet seerkry veral daardie mense wat my seergemaak het en wat ek as my vyande beskou. Solank dit nie oor myself gaan nie, moet die mens boet. As dit egter oor myself gaan dan moet daar genade en vergifnis wees. Ons probeer dikwels net soos Jona om God se liefde en genade in te perk. Deur God net vir myself te wil toeëien soos Jona gemaak het skep ons in ons gedagtes ’n eie klein god wat inderdaad ’n afgod is. Wanneer ons `n afgod in ons gedagtes skep wat iets anders is as die ware lewende God, dan ontketen ons die storms van rebelsheid in ons harte.

Teenoor hierdie afgod van ons staan die enigste lewende God wat vol liefde en genade is en daarom leer die Here ons ook in hierdie verhaal van Jona oor:

Die kalmte van God se onvoorwaardelike genade en liefde
God se doel is egter anders as ons eie selfsugtige doelwitte. Ons haat sondaars, maar God haat sonde en nie sondaars nie. Sy doel is dat mense moet wegdraai van hulle sonde en boosheid omdat hy weet dat die sonde wat mense doen hulself en ook die mense rondom hulle seermaak. Daarom staan die kalmte van God se onvoorwaardelike genade en liefde teenoor die storms van ons woede.

In hierdie verhaal van Jona leer ons werklik iets oor die liefdevolheid en besorgheid van God oor sy skepping soos dit so mooi saamgevat word in Jon. 4v2b:
Ek het geweet U is ’n genadige en barmhartige God, lankmoedig en vol liefde. U sien maklik af van die straf wat U aangekondig het.
Hierin word God se sagmoedigheid en sy deernisvolle liefde beskryf teenoor alle mense wat Hy geskep het. God is genadig en barmhartig. Barmhartig beteken dat hy meegevoel het met mense. Hy gee werklik om vir mense. Genade beteken dat ons niks hoef te doen om God se liefde te verdien nie. Hy gee dit onvoorwaardelik vir ons. Hierdie onvoorwaardelike liefde van God bereik ’n hoogtepunt in Jesus Christus soos ons hoor in Rom. 5v8:
Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.

Ons weet dit is waar want hierdie profesie van Jona wys heen na Jesus Christus wat vir ons sondes gesterf het soos die Here ook vir ons sê in Mat. 12v40:
Soos Jona drie dae en drie nagte in die maag van ’n groot vis was, so sal die Seun van die mens drie dae en drie nagte binne-in die aarde wees.

In ons teksvers word die Here se liefde ook beskryf as lankmoedig. Dit beteken dat Hy werklik geduld met ons het soos ons ook sien in sy optrede teenoor Jona. Ten spyte van Jona se opstandigheid teenoor die Here verloor Hy nie geduld met Jona nie. Uit ’n menslike oogpunt sou mens verwag dat die Here geduld moet verloor met Jona. Het Jona dan nie sy les geleer toe hy daar in die vis se maag was nie? Tog straf die Here nie vir Jona in ’n woedebui nie. Hy maak weereens moeite om vir Jona te leer dat Hy teenoor alle mense genadig is.

Jona gaan buite die stad en bou vir hom ’n skerm. Daar wil hy sit en wag om te sien of die Here maar nie tog van plan wil verander en die stad Nineve met sy wraak tref nie. Die skuiling wat Jona bou is egter nie goed genoeg om hom teen die brandende son te beskerm nie. Hierdie onvermoë van Jona gebruik die Here om vir Jona te leer van God se genade. Jona het niks gedoen om te verdien dat die Here vir hom ’n plant moet gee wat skaduwee maak nie. Inteendeel hy alles gedoen om dit nie te verdien nie! Die Here neem die plant weg en Hy stuur ’n skroeiende wind en ’n brandende son sodat Jona kan leer dat Hy teenoor alle mense genadig kan wees en nie net teenoor Jona nie.

Dit is op hierdie punt waar die boek Jona stomp eindig, want ons weet nie of Jona toe daardie les geleer het of nie! Tog is Jona se antwoord op die vraag van die Here se genade nie belangrik nie, want daardie selfde vraag word ook aan ons gerig. Kan ons besluit aan wie die Here genade moet betoon of nie? As ons sou antwoord net aan my en almal wat soos ek dink maar nie teenoor die mense van wie ek nie hou nie dan skiet ons onself ook eintlik in die voet. Want wat kan ek doen om die Here se genade te verdien? Niks nie. Dan sal ek ook vind dat die storms van woede en onvrede ook in my gemoed woed. As daar dan volgens my oordeel nie genade vir ander mense is nie, dan is daar ook nie vir my genade nie! As ek dan vir ander mense voorwaardes stel, dan geld daardie selfde voorwaardes vir my ook en dan is daar nie vir my hoop nie.

Dis egter op hierdie punt waar God se genade so helder skyn, want dit hang nie van my af nie want Die storms in ons harte kan nie God se liefde inperk nie! Hou daarom vas aan God se genade in Jesus Christus. Ons moet Glo dat Jesus Christus se bittere kruisdood en sy opstanding vir ons verlossing bring. Dan sal die storms in ons harte bedaar en dan sal God se liefde vir verlore sondaars ook in ons harte brand.
Amen

22 Mei 2011

Sonder Jesus Christus is ek dood in my sonde, maar saam met Hom lewe ek

Jona 3; teksvers Jona 3 v 4
22 Mei. 2011 Reddersburg
Lof-Psalm Ps. 91 v 1(OAB)
Na Wet Ps. 103 v 1 & 2 (OAB)
Na Gebed Ps. 40 v 1 (OAB)
Slotsang Ps. 118 v 1 (OAB)

Nog net veertig dae en Reddersburg word verwoes! Hoe sou u reageer op hierdie preek? Die kortste preek van alle tye! Sou dit ’n effek op die mense van Reddersburg hê as ek deur die strate loop en dit uitroep? Dit is in wese wat Jona daar in die strate van Nineve amper drie duisend jaar gelede gepreek het. Nog net veertig dae en Nineve word verwoes! Dit is seker een van die kortste preke in die geskiedenis en tog het dit gelei tot een van die grootste wonderwerke van alle tye. In ’n groot stad is van die mees onbelangrikste persoon tot by die koning van daardie stad bekeer en hulle het weggedraai van al die geweld en boosheid waarmee hulle besig was!

Wat doen ons met die Woord van God wat tot ons kom? Gryp ons dit aan asof ons lewe daarvan afhang of nie? Nog net veertig dae en Nineve word verwoes! Hoe reageer ons op die dringende waarskuwing wat week na week tot ons gerig word? Sal die mense van Nineve ook op die oordeelsdag teen ons getuig soos die Here ons waarsku in Mat, 12v41? ’n Preek van vyf kort Hebreeuse woorde. Dis al wat die mense van Nineve gehad het: Nog net veertig dae en Nineve word verwoes! En tog het hulle berou gehad en hul bekeer. Ons het soveel meer! En hier staan een wat groter is as Jona! Jesus Christus! Ons het vandag weer die voorreg om die Heilige Nagmaal van die Here te vier. Gryp dit ons aan die hart? Is daar werklik ’n begeerte by ons om deur die geloof ook met Nagmaal al hoe nader aan die Here te kom. Is dit my begeerte om die Here nog beter te leer ken?

Nog net veertig dae en Nineve word verwoes! Dit klink na ’n ongenaakbare dreigende boodskap. En tog is daar binne in hierdie boodskap al die genade en liefde van God ingesluit. Die Hebreeuse woord wat met verwoes vertaal word beteken letterlik omgedop, omgekeer. Hierdie omkeer of omdop het ’n negatiewe en ’n positiewe betekenis. Aan die negatiewe kant beteken dit omkeer om te verwoes net soos wat ’n skinkbord vol glase verwoes sal word as mens dit vat en dit geweldadig omkeer. Dit is dan inderdaad ook hoe die mense van Nineve hierdie preek verstaan het. Daarom ook dat hulle erns gemaak het daarmee. In Jon. 3v5 & 6 hoor ons dat hulle in God geglo het en dat hulle rouklere aangetrek het om hulle voor God te verootmoedig. Daarmee het hulle hul sonde teenoor God erken omdat hulle geglo het dat God inderdaad sal doen wat Hy deur sy profeet aangekondig het.

Daar is egter ook ’n positiewe konnotasie aan die betekenis van die woord verbonde, naamlik ’n omkeer van ’n verkeerde pad. ’n Verandering van dit wat verkeerd is na dit wat reg is. Want alhoewel God ons waarsku teen die gevaar van verwoesting, is dit nie wat Hy wil hê met ons moet gebeur nie. In Joh. 3v17 sê Hy vir ons:
God het nie sy Seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word.
In hierdie verhaal is dit duidelik dat Jona sowel as die inwoners van Nineve hierdie positiewe kant ook raakgesien het. Dit was die hele rede vir Jona se opstand teen die Here en waarmee hy nie saamgestem het nie. Hy wou nie gehad het dat die Here die Assiriërs van hulle verkeerde pad laat terugdraai nie. Hy wou gehad het dat die Here se straf hul moes tref. Die inwoners het dit ook raakgesien want hulle het berou getoon en die Koning het dit ook so verstaan daarom het hy in Jon 3v9 gesê:
Miskien sal God van plan verander en nie meer kwaad wees nie. Dan sal ons nie omkom nie.
Hulle hoop wat hulle gehad het was ook nie ongegrond nie want in Jon 3v10 hoor ons:
Toe God sien wat hulle doen, en hoe hulle, hulle bekeer van hulle verkeerde dade, het Hy afgesien van die ramp wat Hy gesê het Hy oor hulle sal bring. Hy het nie die ramp gestuur nie.

Nog net veertig dae en Nineve word verwoes! Hiermee waarsku die Here teen die verwoesting wat geweld ook in ons lewens teweeg sal bring as ons aanhou daarmee. As ons aanhou om met gevoelens van bitterheid en haat rond te loop sal dit eventueel ons lewens verwoes en al ons lewensvreugde steel. As ons aanhou om al ons bekommernisse self te probeer dra gaan dit ons naderhand in die grond in druk. ’n Lewe sonder God waar God heeltyd eenkant toe gestoot word lei op die uiteinde net tot verwoesting.

Maar genadiglik staan daar ook in hierdie preek van Jona: “Nog net veertig dae en Nineve word getransformeer of verander.” Deur sy woord en sakramente verander die Here ons harte weg van ons ou sondige natuur na ’n nuwe lewe saam met Hom. Hy doen dit deur Jesus Christus wat aan ’n vervloekte kruishout gesterf het om ons sondes op Hom te neem. Al wat ons moet doen is om dit met geloof wat Hy vir ons gee vas te gryp. Dit is inderdaad wat ons ook met Nagmaal herdenk.

Wanneer ons Nagmaal gebruik dan is daar ook twee moontlikhede daarin opgesluit. As ons Nagmaal gebruik sonder om Jesus Christus se verlossing met geloof te omhels dan eet en drink ons ’n oordeel oor onsself soos die Here vir ons in 1 Kor. 11v29 sê:
want hy wat eet en drink sonder om te besef dat dit die liggaam van die Here is, bring daardeur ’n oordeel oor homself.

As Jesus Christus se verlossingswerk nie ’n werklikheid in ons lewens is nie, dan beteken die tekens van brood en wyn vir ons absoluut niks nie. Aan die ander kant lê daar in die Nagmaal die krag van God opgesluit om ons geloof te versterk. As Jesus Christus se verlossingswerk vir ons werklik is dan groei ons geloof met die gebruik van Nagmaal. Dan help dit ons om weg te draai van die bitterheid en haat wat so algemeen deel is van ons menslike natuur. Dan help dit ons om positief na die toekoms te kyk te midde van al die onsekerhede wat ons in die gesig staar omdat ons dit nie alleen aandurf nie, maar omdat ons dit saam met God aandurf.

Wat beteken hierdie Nagmaal vir ons? Moedeloosheid en verwoesting omdat ons nie werklik in geloof aan Jesus Christus se verlossing vashou nie? Of beteken dit vir ons ’n nuwe lewe waar ons die toekoms vol moed aanpak omdat ons weet dat God hier regs langs my is wanneer ek die lewe aandurf? Dan sal ek dit regkry om te vergewe en daardie gevoelens van bitterheid en haat een kant toe te stoot. Dan sal ek die onsekerhede van die toekoms met vertroue aanpak. Dan sal ek nie bang wees vir die tekort aan finansies nie. Dan sal ek nie bang wees vir daardie operasie wat vir my lê en wag nie want ek sal weet dat die ek dit nie alleen aandurf nie.

Daarom moet ons onthou: Sonder Jesus Christus is ek dood in my sonde, maar saam met Hom lewe ek

Geliefdes kom ons vier nou die Heilige Nagmaal met die volle geloof dat Jesus Christus se verlossing ook vir my ’n werklikheid is.
Amen.